João 6

KUP vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 — ausente —
1 Depois disto partiu Jesus para o outro lado do mar da Galiléia, que é o de Tiberíades.
2 — ausente —
2 E grande multidão o seguia, porque via os sinais que operava sobre os enfermos.
3 — ausente —
3 E Jesus subiu ao monte, e assentou-se ali com os seus discípulos.
4 — ausente —
4 E a páscoa, a festa dos judeus, estava próxima.
5 Met dañ potak toutat het etehan añarab maporizaro paruhaz emahan Iesu Pilipin epat at mañah, “Met añarab ahoam emah, povoz dari taekanañ gipiz zum tat manakan okori napan?”
5 Então Jesus, levantando os olhos, e vendo que uma grande multidão vinha ter com ele, disse a Filipe: Onde compraremos pão, para estes comerem?
6 Met pimau tapanezat hodad hakeh, oñ Pilip tair hapan homet pot mañah.
6 Mas dizia isto para o experimentar; porque ele bem sabia o que havia de fazer.
7 Tahan Pilip piin mañah, “Met paru añarab ahog, bereñ bapezat goe goe tat manakan avi aviam napanezat zum takaz monï ahos 200 kina betekag, taekanañ monï pos dei bat zum tak?”
7 Filipe respondeu-lhe: Duzentos dinheiros de pão não lhes bastarão, para que cada um deles tome um pouco.
8 Pot hahan pim mañairooh-aban modap Anduru Saimon Pitaz bosipuhö epat Iesun mañah,
8 E um dos seus discípulos, André, irmão de Simão Pedro, disse-lhe:
9 “Met ro nap pim bereñ bali uloñik matut tahan hezañ 5, met pis nañariv amun bat emat hez, oñ añarab ahovokaro eveg, tair tak?” Pot mañah.
9 Está aqui um rapaz que tem cinco pães de cevada e dois peixinhos; mas que é isto para tantos?
10 Met poek sisiñiv tin berevat heh, povoz Iesu parun epat mañah, “Añarab okorin mañepeken sisiñ okovok toutap.” Pot mañahan añarab poek heharin toutapanez mañahan sisiñ povok toutah.
10 E disse Jesus: Mandai assentar os homens. E havia muita relva naquele lugar. Assentaram-se, pois, os homens em número de quase cinco mil.
11 Tahan Iesu bereñ bat biñ hahapuh gamö rezat añarab pori manah, ma pisiñariv amun taput tat manahan parum zaitivok bat noohapuh ñekeñ hatah.
11 E Jesus tomou os pães e, havendo dado graças, repartiu-os pelos discípulos, e os discípulos pelos que estavam assentados; e igualmente também dos peixes, quanto eles queriam.
12 Tahan Iesu pim mañairooh-abanarin epat mañah, “Paru nohot kaev ravahat ganö betezam oraet horï ravapan hezag, nat kaev ravah-teritü map bei.”
12 E, quando estavam saciados, disse aos seus discípulos: Recolhei os pedaços que sobejaram, para que nada se perca.
13 Pot mañahan bereñ 5 poñ añarab pori nohot kaev ravahan oraehaek paru map batopourat hov kitü 12 potuk bavelahan beo rezah. Met aban toutat het nah-poriz rekö hahan 5 tausen ravah, oñ añaholor ñaroholoz rekö nak.
13 Recolheram-nos, pois, e encheram doze alcofas de pedaços dos cinco pães de cevada, que sobejaram aos que haviam comido.
14 Met gog pov tahan añarab pori etet epat hah, “Ae, rotap Godiz propet aban tokat hamarah ou ravapanez haohan hateveteogip ev.”
14 Vendo, pois, aqueles homens o milagre que Jesus tinha feito, diziam: Este é verdadeiramente o profeta que devia vir ao mundo.
15 Paru pot haohan Iesu pot homeh, Met paru okat hahot ne parum ahop ba navatat neñepanen hem hez. Pot homet pim main ravat sat dañeñik zeit bonoek heh.
15 Sabendo, pois, Jesus que haviam de vir arrebatá-lo, para o fazerem rei, tornou a retirar-se, ele só, para o monte.
16 Met hapanezai zeit ararao ravovai soohan Iesuz mañairooh-abanari iv havë ahovoz totoi sahapuh
16 E, quando veio a tarde, os seus discípulos desceram para o mar.
17 boutitak helat etet hehan Iesu parum nakoe naem toohan kutur ravahan paru Kapaneam zeitak sapanez iv havevozañ sooh.
17 E, entrando no barco, atravessaram o mar em direção a Cafarnaum; e era já escuro, e ainda Jesus não tinha chegado ao pé deles.
18 Tahan had ahov kez urahan iv haveo ñai mol mol haohan
18 E o mar se levantou, porque um grande vento assoprava.
19 paru boutitak het zi koleñinañ kez tat hol betevai hotoh 6 kilomitaz zut soohapuh etehan Iesu iv havevoz revah mezovai parum nakoe emapanez emoohan paru etet ahoam ñaihet tat dei dei tahan,
19 E, tendo navegado uns vinte e cinco ou trinta estádios, viram a Jesus, andando sobre o mar e aproximando-se do barco; e temeram.
20 Iesu parun epat mañah, “Evo, ne tapup ev emamohog, ari tovai nemaz ñaihet totunei.”
20 Mas ele lhes disse: Sou eu, não temais.
21 Pot mañahan paru biñ ravat zuam Iesu bat kohat boutitak meñevai tapurah iv havevoz lopotak hehaekanañ parum sapanez hat sooh-zei potaz totoi gaorevok zuam sa berevah.
21 Então eles de boa mente o receberam no barco; e logo o barco chegou à terra para onde iam.
22 Tat orahapuh zeirevai aliz modasik añarab iv havë ahovoz karom garos gipiz manooh-pori am het paru pot nae nap mañooh, “Met haopat pir pim mañairooh-abanari bout honetak emat hehapuh Iesu bout potak pim aban porinañ paru honeo helat nas, oñ parum main sahan eteg, povoz pi ev naek ok sat hezaek maot ev emapan batah,” pot hah.
22 No dia seguinte, a multidão que estava do outro lado do mar, vendo que não havia ali mais do que um barquinho, a não ser aquele no qual os discípulos haviam entrado, e que Jesus não entrara com os seus discípulos naquele barquinho, mas que os seus discípulos tinham ido sozinhos
23 Tahan Taiberias zei potakanañ añarab mod nari bout nañik helat Amip mañeo hat bereñ manahan añarab ahovokaro nah-poek totoi berevat emah.
23 (Contudo, outros barquinhos tinham chegado de Tiberíades, perto do lugar onde comeram o pão, havendo o Senhor dado graças).
24 Tahan añarab poek hehari etet hehan Iesur pim mañairooh-abanari maot naem tah, povoz paru bout nañik helat Kapaneam zeitak sat Iesuz mel tapanez hat sah.
24 Vendo, pois, a multidão que Jesus não estava ali nem os seus discípulos, entraram eles também nos barcos, e foram a Cafarnaum, em busca de Jesus.
25 Tat paru Iesu iv havë ahö povoz okotiokatasis sat hehaek bar batat bavizahapuh piin epot mañah, “Añairameñip ae, met ni tair tat ev haemat heñin dei nimaz melahar emoog?”
25 E, achando-o no outro lado do mar, disseram-lhe: Rabi, quando chegaste aqui?
26 Pot at mañahan Iesu hañiv epat mañah, “Rotap ari gipiz hainegin arim ñekeñ hatah, povoz maot ari nemaz mel tovai ok emeg, oñ ari nem gog kez toh-povon etet kapotaz tin homet naem.
26 Jesus respondeu-lhes e disse: Na verdade, na verdade vos digo que me buscais, não pelos sinais que vistes, mas porque comestes do pão e vos saciastes.
27 Met gipiz zañ tapanez potü ahoam bat nohopekez ahö gogot tovai homevai sohotunei, oñ ari gipiz zañ nat pohao tin het hepekez potuz rez kek tat tovai sohozei. Met gipiz potü God nem Papap au nañat nemeehan ne Añaraboz Nanë epop anohoman nohot pohao tin het hepek.”
27 Trabalhai, não pela comida que perece, mas pela comida que permanece para a vida eterna, a qual o Filho do homem vos dará; porque a este o Pai, Deus, o selou.
28 Pot hahan paruhoen piin epat at mañah, “Met povoz dei tair takan God dein etet deim tovai sookazavoz zait tapan?”
28 Disseram-lhe, pois: Que faremos para executarmos as obras de Deus?
29 Pot at hahan Iesu parun epat mañah, “Met ne aban Godihö nemeehan erohopuzahar homeo badae batat, ‘Rotap pi meehan erahap ev,’ pot nemaz haovai sohopekezavoz pi arimaz biñ ravohopan.”
29 Jesus respondeu, e disse-lhes: A obra de Deus é esta: Que creiais naquele que ele enviou.
30 — ausente —
30 Disseram-lhe, pois: Que sinal, pois, fazes tu, para que o vejamos, e creiamos em ti? Que operas tu?
31 — ausente —
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, como está escrito: Deu-lhes a comer o pão do céu.
32 Met pot hahan Iesu parun epat mañah, “Rotap ne arin epat añom, Met batam Moses piuhö hameg-gipiz poñ paru naman, oñ nem Papapuhö manoohan nooh, met petev arim gipiz nohot tin hepekez pot haanahan hez.
32 Disse-lhes, pois, Jesus: Na verdade, na verdade vos digo: Moisés não vos deu o pão do céu; mas meu Pai vos dá o verdadeiro pão do céu.
33 Met ne abarahanañ erat ari ham añarab tin hepekez Godiz gipiz anah-pot haravat hez.”
33 Porque o pão de Deus é aquele que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Pot hahan paru biñ ravat piin epat mañah, “Erom, ni gipiz anooken nookaz anameñ-okat orah rezah dei anooken nohok.”
34 Disseram-lhe, pois: Senhor, dá-nos sempre desse pão.
35 Pot mañahan Iesu parun epat mañah, “Met añarab hamarah gipiz namahapuh ham heris tin hezavoz zut ne nemau tin het hepekez gipiz tin pos ev. Met tairap nemaz homeo badae batat neetï ravapanez pop maot gipizor iv hamoh-povoz gin nañomotü.
35 E Jesus lhes disse: Eu sou o pão da vida; aquele que vem a mim não terá fome, e quem crê em mim nunca terá sede.
36 Oñ ari neen et hanereegipuh nemaz barotap navat, pot garos bar haañovai emoh.
36 Mas já vos disse que também vós me vistes, e contudo não credes.
37 — ausente —
37 Todo o que o Pai me dá virá a mim; e o que vem a mim de maneira nenhuma o lançarei fora.
38 — ausente —
38 Porque eu desci do céu, não para fazer a minha vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
39 — ausente —
39 E a vontade do Pai que me enviou é esta: Que nenhum de todos aqueles que me deu se perca, mas que o ressuscite no último dia.
40 — ausente —
40 Porquanto a vontade daquele que me enviou é esta: Que todo aquele que vê o Filho, e crê nele, tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 Pot Iesu hat bon tahan añarab, “Ne abarahanañ erat Godiz gipiz anah-pot ravat hezap ev,” pot hahavoz pimaz kaev ravat ñetï horiv epat haoh,
41 Murmuravam, pois, dele os judeus, porque dissera: Eu sou o pão que desceu do céu.
42 “Met aban epop pi Zosepez rop, met pim nonopur papapuz dari hodadeg, tairaiz pi, ‘Ne abarahanañ erohop ev,’ pot hamah?”
42 E diziam: Não é este Jesus, o filho de José, cujo pai e mãe nós conhecemos? Como, pois, diz ele: Desci do céu?
43 Pot parumam kil nae nap mañoohan Iesu zuam hodad tat parun hañ epov mañah, “Ae, ari nemaz ñetï horï hameg-okov tovai maot haotunei.
43 Respondeu, pois, Jesus, e disse-lhes: Não murmureis entre vós.
44 Met nap pimauhoam nao tat neetï naravotü, oñ nem Pap ne nemeehan eroh-popuhö añarab tairari nehaz emohopanez pori hodad tinao manohopanen neetihar emohopan. Tohopanen tokat aliz metë posik neohö paru baval haoman pohao tin het hepan.
44 Ninguém pode vir a mim, se o Pai que me enviou o não trouxer; e eu o ressuscitarei no último dia.
45 Met Godiz propet abanari epat menahan hez, God añarab mapori hodadeo manohopan. Pot menahan hez, povoz añarab tairari nem Papapuz ñetivon hatevetet hodadeo bohopanez pori nemeri ravohopan.
45 Está escrito nos profetas: E serão todos ensinados por Deus. Portanto, todo aquele que do Pai ouviu e aprendeu vem a mim.
46 Met aban napuhö nem Pap añamoh-popun eteh bon, oñ ne aban pinañ honeo het eroh-nen epopuhoam nem Pap popun eteohö.
46 Não que alguém visse ao Pai, a não ser aquele que é de Deus; este tem visto ao Pai.
47 Met ari tinam hatevetei, rotap ari tairairi nemaz homeo badae batohopekezari pohao tin het hepekez non pooroh petev sohopek.
47 Na verdade, na verdade vos digo que aquele que crê em mim tem a vida eterna.
48 Met ne arim gipiz novai tin het emohopekezat ev.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Met batam arim iz mimihol ham betezarah het pei nañiz abatao mana haoh-poñ nohot het paru tokat ñomah,
49 Vossos pais comeram o maná no deserto, e morreram.
50 oñ nap abarahanañ gipiz hamoh-pot novai sohopan, povoz pi ñomat horï naravotü.
50 Este é o pão que desce do céu, para que o que dele comer não morra.
51 Met ne abarahanañ eroh-epopuz aboi arim gipiz ok. Met ari ham añarab tin hepekez nem abö epei anomaz ev toh, povoz gipiz pos bat nohopekez pori pohao tin het hepek.”
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu; se alguém comer deste pão, viverá para sempre; e o pão que eu der é a minha carne, que eu darei pela vida do mundo.
52 Met pi pot hahan paru Zuda añarab pori parum loporizaroh mid mid tat epat nae nap mañah, “Ae, met tair tat aban okop pimauz aboi dari elat anapanen nakaz hamah?”
52 Disputavam, pois, os judeus entre si, dizendo: Como nos pode dar este a sua carne a comer?
53 Pot paru hahan Iesu parun epat mañah, “Rotapuam arin epat añoman hatevetei. Met ari tairari ne Añaraboz Nanepuz aboir uveo nainotuzari arih pohao tin het hepekezao bonoam hepek.
53 Jesus, pois, lhes disse: Na verdade, na verdade vos digo que, se não comerdes a carne do Filho do homem, e não beberdes o seu sangue, não tereis vida em vós mesmos.
54 Oñ ari tairari nem aboir uveo nohopekez pori pohao tin het hepekezao bat hepeken tokat aliz metesik ne ari baval akaoman pohao tin het hepek.
54 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue tem a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Met nem aboi, ari eñizohopanez gipiz tinat, ma nem uveo arim horiv olohopanen tin hepekez iv tinao ok.
55 Porque a minha carne verdadeiramente é comida, e o meu sangue verdadeiramente é bebida.
56 Met tairap nemaz homet napanez pop pi nenañ honeo hepanen ne pinañ honeo deip hek.
56 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue permanece em mim e eu nele.
57 Met nem Pap pohao het hezapuhö ne nemeehan eroh, povoz ne amun pohao het hemazaek ari tairari ne neinohopekezari amun pohao het tin hepek.
57 Assim como o Pai, que vive, me enviou, e eu vivo pelo Pai, assim, quem de mim se alimenta, também viverá por mim.
58 Met gipiz abarahanañ eroh añamoh-pot batam darim iz mimiholoz nohot het ñomah-potuz zut ne bon, oñ nap gipiz hamoh-epat napanepuh pohao tin het hepan.”
58 Este é o pão que desceu do céu; não é o caso de vossos pais, que comeram o maná e morreram; quem comer este pão viverá para sempre.
59 Met Iesu Kapaneam zei potak topour zeimakeh lokat ñetï epov mañohot heh.
59 Ele disse estas coisas na sinagoga, ensinando em Cafarnaum.
60 Pot mañat gaa tahan pim mañairat ñetiv mañooh-añarab ahovokaro hatevetet kilam pot nae nap mañooh, “Met pim aboi dari nakaz hah-pov ñetï honoñai kezao okeg, tair tat dari hodad takaz okat hah, oñ rekot bon.”
60 Muitos, pois, dos seus discípulos, ouvindo isto, disseram: Duro é este discurso; quem o pode ouvir?
61 Pot pim mañahavoz pim mañairooh-añarab pori kaev ravat kilam haohan Iesu zuam hodad tat parun epat mañah, “Met añoh-epovoz arim loporizaroh kaev ravat horï homet okat hamegi?
61 Sabendo, pois, Jesus em si mesmo que os seus discípulos murmuravam disto, disse-lhes: Isto escandaliza-vos?
62 Povoz ne Añaraboz Nanep batam hehoekaz maot heloman ari etepekezaek tair homepeke?
62 Que seria, pois, se vísseis subir o Filho do homem para onde primeiro estava?
63 Met ari añarab arim ham herï nenañinañ tovai sohopek, povoz tin naravotü, oñ Godiz Pul Tinapuhö meñizohopanen hodad tinavonañ tovai sohopanez pori pohao tin het hepan. Met ñetï añamoh-epeñ ari hatevetet hodad ravepekepuh tin pohao birirï het hepekez nonoroh sohopek.
63 O espírito é o que vivifica, a carne para nada aproveita; as palavras que eu vos digo são espírito e vida.
64 Oñ ari nari añamoh-epovoz hatevetet barotap navat hez.” Met Iesu pot mañahavoz kapot pot hez. Met mamog gogot kapot tahaekanañ paru tairari pimaz barotap navatotuzariz pi hodad hakeh, ma aban tairap aban ñairin mañairapanen pi bapanez popuz amun hodad hakeh, povoz pot mañah.
64 Mas há alguns de vós que não crêem. Porque bem sabia Jesus, desde o princípio, quem eram os que não criam, e quem era o que o havia de entregar.
65 Tat pi maot parun epat mañah, “Met ari nari nemaz tin homeo badae navat hez-pov ne hodad, met povoz homet pot añoh, nem Papapuhö hodadeo manohopanez nen porihar nemeri ravohopan.”
65 E dizia: Por isso eu vos disse que ninguém pode vir a mim, se por meu Pai não lhe for concedido.
66 Pot hahan pim mañairat ñetiv mañooh-añarab narizaro kaev ravat pi betet sah.
66 Desde então muitos dos seus discípulos tornaram para trás, e já não andavam com ele.
67 Tahan Iesu pim mañairooh-aban l2 porin epat at mañah, “Met ari amun ne nevetet sepeke?”
67 Então disse Jesus aos doze: Quereis vós também retirar-vos?
68 Pot mañovaiam Saimon Pita epat hah, “Deim Amip, ni nenap pohao tin het hekaz ñetivohar añameñip okeg, mod tairapuhaz dei sakaz okat añameñ?
68 Respondeu-lhe, pois, Simão Pedro: Senhor, para quem iremos nós? Tu tens as palavras da vida eterna.
69 Met ni Godihö nemeehan emeñ-tinap pot dei nimaz tin homet barotap batat hez.”
69 E nós temos crido e conhecido que tu és o Cristo, o Filho do Deus vivente.
70 Pot mañahan Iesu epat mañah, “Met ari abanari 12 neohö ba ou avatohon hez, met arihanañ nap pi Seteniz kapotakap ok hez.”
70 Respondeu-lhe Jesus: Não vos escolhi a vós os doze? e um de vós é um diabo.
71 Met pot mañah-pop pi Zudas, Saimon Iskeriotiz ropuhö metapanezavoz homet mañah. Met Zudas pop pim mañairooh-aban modari 11 porinañ karar heh, oñ pi popuhö aban ñairin mañairapanen Iesu bapanezap ok, povoz Iesu pimaz pot hah.
71 E isto dizia ele de Judas Iscariotes, filho de Simão; porque este o havia de entregar, sendo um dos doze.

Ler em outra tradução

Comparar com outra