Atos 12

Kuloonaay (KRX) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ti oom caanak Helot Akilipa faaf a ayeniye amansa ya. Naacok pakakee ti kéeyinane ka kati akallanii.
1 Por aquele tempo, mandou o rei Herodes prender alguns da igreja para os maltratar,
2 Naamuk Saak, Saŋ púnuwoo, niŋ káakuntu.
2 fazendo passar a fio de espada a Tiago, irmão de João.
3 Ta naacuke ta nii eehuu hísuumaasuum Pusuwif pa, naacok lompo Piyeer. Eehuu nihitaako ti kunoom ka kiti pahaaño pa piti Himuusu ha.
3 Vendo ser isto agradável aos judeus, prosseguiu, prendendo também a Pedro. E eram os dias dos pães asmos.
4 Ta Piyeer naacokee ta, Helot naakuloo, naapoñ uyoŋ upaakiil uti pusoocaali pakapaakiil kati kasayool efaas ya eteyoo. Náalafiyoo íhinu kíiti hátikin pakan paka niŋ pahaaño pa piti Himuusu ha pumuusaa.
4 Tendo-o feito prender, lançou-o no cárcere, entregando-o a quatro escoltas de quatro soldados cada uma, para o guardarem, tencionando apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Fiye Piyeer naayeniyee efaas ti ékuluma, pale kéeyinane ka nkaŋiino kaluum Pútuun pa kiteyoo.
5 Pedro, pois, estava guardado no cárcere; mas havia oração incessante a Deus por parte da igreja a favor dele.
6 Hánant ha le niŋ Helot áfaahinoo kíiti, Piyeer naayeno hiŋotu ti pututa pusoocaali pákasupak, naacenkee niŋ ñiseel ñúsupak. Pusoocaali nkayeno efaas ti putum pa piti ékuluma ya.
6 Quando Herodes estava para apresentá-lo, naquela mesma noite, Pedro dormia entre dois soldados, acorrentado com duas cadeias, e sentinelas à porta guardavam o cárcere.
7 Tokotoko maleekoo eti Ateeteyo néefulii teyoo neesiiŋo pukoloo, ecaaŋ neecaaŋan cataŋ ékaap ya. Maleekoo ya neesap Piyeer ti kaheh néeyiyaloo, neesokoo: “Lito mpacas!” Tokotoko ñiseel ña ñeecenke ña sipeesoo iññiyoŋo.
7 Eis, porém, que sobreveio um anjo do Senhor, e uma luz iluminou a prisão; e, tocando ele o lado de Pedro, o despertou, dizendo: Levanta-te depressa! Então, as cadeias caíram-lhe das mãos.
8 Púful toko, maleekoo ya neesokoo: “Cenk peletoo ya etii, iwwaso pisamata pa pitii.” Piyeer náahin ho. Maleekoo ya neneesokoo: “Waso hísool ha hitii henfakat ha, ínnowii ti inci.”
8 Disse-lhe o anjo: Cinge-te e calça as sandálias. E ele assim o fez. Disse-lhe mais: Põe a capa e segue-me.
9 Piyeer náaful naanapan yo. Pale ámiit nii eeha maleekoo ya néehine ha hiti pánipani, incukoo nii éyawut.
9 Então, saindo, o seguia, não sabendo que era real o que se fazia por meio do anjo; parecia-lhe, antes, uma visão.
10 Fiye, nkamuus la pusoocaali pa pákayaañ paka nkayeniye la efaas, nkamuus lompo lati pákasupiyenu paka. Púful toko, nkacol ti hunkut ha hiti mañ ma hiti ékuluma ya eeha annap ha teeho aapiteenako ti saatee ya. Hunkut ha níhipankinoolo hátikinii. Nkáful nkacok pítin pa fo kálaaŋan caahinkiŋ. Tokotoko maleekoo ya neeyemaŋ hátikin Piyeer.
10 Depois de terem passado a primeira e a segunda sentinela, chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade, o qual se lhes abriu automaticamente; e, saindo, enveredaram por uma rua, e logo adiante o anjo se apartou dele.
11 Tempo conko Piyeer naameya heetaakiye ha. Naasok: “Fiye, inci meya nii pánipani Ateeteyo ápoñiyoopoñ maleekoo ya eteyoo kati efakanam néefulaniyam ti sempe sa siti Helot niŋ ti eeha Pusuwif pa nkálafiye ha kati áhinam.” Maleekoo neefakan Piyeer ti ékuluma|alt="La libération de la prison de Pierre par l’ange" src="GW 166.jpg" size="col" loc="12:9-11" copy="Wade NT" ref="12:11"
11 Então, Pedro, caindo em si, disse: Agora, sei, verdadeiramente, que o Senhor enviou o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de toda a expectativa do povo judaico.
12 Ta naameya ta heetaakiye ha, naakaay ti ekumpaan ya eti Mari, íññaa ya ati Saŋ aŋa nkasok ya lompo Mark. Hícump pakan nkaconcool po kapiyeno kaluum.
12 Considerando ele a sua situação, resolveu ir à casa de Maria, mãe de João, cognominado Marcos, onde muitas pessoas estavam congregadas e oravam.
13 Piyeer naawenken hunkut ha hiti tíkitaaŋ, amiikan aal aŋa nkasok Lota naayiiŋo.
13 Quando ele bateu ao postigo do portão, veio uma criada, chamada Rode, ver quem era;
14 Naakiiw hilim Piyeer. Naameeŋ niŋ pásuuma fo naafiile káapankin, naañoho niŋ katey naasok: “Aha Piyeer pati hunkut ha!”
14 reconhecendo a voz de Pedro, tão alegre ficou, que nem o fez entrar, mas voltou correndo para anunciar que Pedro estava junto do portão.
15 Nkasokoo: “Ee, aawuyaawuyo!” Pale naaŋiino ti eeha naasoke ha. Fiye nkasokoo: “Ooto maleekooyoo.”
15 Eles lhe disseram: Estás louca. Ela, porém, persistia em afirmar que assim era. Então, disseram: É o seu anjo.
16 Ta nkayeniye ta káakup, Piyeer naatowo ti kaawenken. Ta nkápankine ta nkacukoo ínnimii meemak.
16 Entretanto, Pedro continuava batendo; então, eles abriram, viram-no e ficaram atônitos.
17 Piyeer naanako náayisanii niŋ epeesoo timpi kaceek. Púful toko naakamanii puume Ateeteyo náafulaniyoo ti ékuluma ya. Fiye naasok: “Nisok ho Saak niŋ pakakee paka kéeyinane ka.” Púful toko, náaful apikaay lakeenaay.
17 Ele, porém, fazendo-lhes sinal com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tirara da prisão e acrescentou: Anunciai isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, retirou-se para outro lugar.
18 Eti kacom eteyyo, pusoocaali pa keeyeniye ka efaas Piyeer nkaliim paliimal. Nkacakanoolo: “Peyme Piyeer naayem?”
18 Sendo já dia, houve não pouco alvoroço entre os soldados sobre o que teria acontecido a Pedro.
19 Helot naapoñ kapiŋesoo, pale kacukutoo. Fiye, naacakanool pusoocaali pa; apipa, naawufan hilim kapumukee. Púful toko, náaful mah ma Judaay ápuwanoonii ti saatee ya eti Sesaale naayeno po.
19 Herodes, tendo-o procurado e não o achando, submetendo as sentinelas a inquérito, ordenou que fossem justiçadas. E, descendo da Judeia para Cesareia, Herodes passou ali algum tempo.
20 Ti oom caanak, amansa ya Helot naataak paseeña penfakat ti pakati Til niŋ Siton. Páawoo paliyal pa piteyii, pati mah ma miti amansa ya ímpufulii tan óo tan, ekina ewune nkapoñ teyoo pakan kapica kaluumoo. Nkakaay nkákup niŋ Palastus, áhina ya ati hikawoo, apiyankananii. Fiye, naanapool neyii kapikaay hicuku Helot nkasokoo nii kálafilafi púsuumool neyoo.
20 Ora, havia séria divergência entre Herodes e os habitantes de Tiro e de Sidom; porém estes, de comum acordo, se apresentaram a ele e, depois de alcançar o favor de Blasto, camarista do rei, pediram reconciliação, porque a sua terra se abastecia do país do rei.
21 Helot naacoon kati kacukool. Hinoom eeha naawufanii ha kati ákup neyii níhicolii, naawaso hísool ha hiti himansate ha, naayeno ti elemeyu ya eteyoo. Náakup niŋ kayoŋ ka.
21 Em dia designado, Herodes, vestido de trajo real, assentado no trono, dirigiu-lhes a palavra;
22 Pakan paka, ta nkásiyoo ta ti káakup, nkayeno kaaceeceekool: “Eeyem ya ti káakup, akee ti ñútuun ña pale an tom!”
22 e o povo clamava: É voz de um deus, e não de homem!
23 Tokotoko maleekoo eti Ateeteyo néetahii Helot káakuuñu, kaatuko hamake ha hiti Pútuun pa nkacoope kapuwufanoo, pale añahanut ho Pútuun pa. Fiye, puhoc mpinako munowoo naaket.
23 No mesmo instante, um anjo do Senhor o feriu, por ele não haver dado glória a Deus; e, comido de vermes, expirou.
24 Hilim ha hiti Pútuun pa níhimeyiyee pihaŋhaŋ toko, pinapana pa nkayeno épenanoyii.
24 Entretanto, a palavra do Senhor crescia e se multiplicava.
25 Ti oom caanak, Barnabas niŋ Sóol nkapa páhin pa empa nkawufanii pa kati káhin Jerusalem. Fiye, nkañoho Antiyok, nkacoopool Saŋ aŋa nkasok ya Mark.
25 Barnabé e Saulo, cumprida a sua missão, voltaram de Jerusalém, levando também consigo a João, apelidado Marcos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.