Daniel 6
KPG vs ARIB
1 Darius ga hagamaanadu bolo ia e dongo ana gobinaa e lau madalua e dagi i hongo ana guongo.
1 Pareceu bem a Dario constituir sobre o reino cento e vinte sátrapas, que estivessem por todo o reino;
2 Haga puni anga, mee gu hilihili labelaa bolo Daniel mo ono ehoo dogolua e madamada humalia i nia hegau nia gobinaa aalaa mo e benebene humalia nia maluagina o di king.
2 e sobre eles três presidentes, dos quais Daniel era um; a fim de que estes sátrapas lhes dessem conta, e que o rei não sofresse dano.
3 Digi duai, gei di maa gu modongoohia bolo Daniel koia e ngalua humalia i ono ehoo ga dagi aalaa mo nia gobinaa. Mee e tanga hua i daha mo digaula, gei di king guu hai dana maanadu bolo ia gaa dugu a mee e madamada humalia i ana guongo huogodoo.
3 Então o mesmo Daniel sobrepujava a estes presidentes e aos sátrapas; porque nele havia um espírito excelente; e o rei pensava constituí-lo sobre todo o reino:
4 Nia daangada madamada humalia ala i golo mo nia gobinaa gu hagamada e halahala di nadau ala dela e haga ihala a Daniel i di hai a mee dela e dagi tenua aamua deelaa. Gei di maa e deemee, idimaa, Daniel le e ngalua huudonu, gei mee digi hai ana mee hala be ana mee tilikai.
4 Nisso os presidentes e os sátrapas procuravam achar ocasião contra Daniel a respeito do reino mas não podiam achar ocasião ou falta alguma; porque ele era fiel, e não se achava nele nenhum erro nem falta.
5 Malaa, digaula ga helehelekai i nadau mehanga, “Gidaadou e deemee di gida tadau mee belee hagahuaidu a mee, go di maa hua be di mee e dau ang gi taumaha o maa.”
5 Pelo que estes homens disseram: Nunca acharemos ocasião alguma contra este Daniel, a menos que a procuremos no que diz respeito a lei do seu Deus.
6 Malaa, digaula gaa hula ga helekai gi Darius, “King Darius, goe gi mouli hua beelaa!
6 Então os presidentes e os sátrapas foram juntos ao rei, e disseram-lhe assim: Ó rei Dario, vive para sempre.
7 Gimaadou huogodoo ala e dagi au guongo, ala go nia daangada madamada humalia nia gobinaa, mo nadau togolua gobinaa, mono gau oobidi ala i golo, gimaadou guu buni ngaadahi bolo goe gi haga iloo ina di haga iloo deenei, gi haga mogobuna ina. Heia au haga iloo bolo i lodo nia laangi e motolu, deai tangada e dangi i dono hiihai gi tuai god gee ai, be ang gi tei dangada i daha mo di king ai. Tangada dela ga haga hai gee di haga iloo deenei, le e hudu gi lodo di luwa laion.
7 Todos os presidentes do reino, os prefeitos e os sátrapas, os conselheiros e os governadores, concordaram em que o rei devia baixar um decreto e publicar o respectivo interdito, que qualquer que, por espaço de trinta dias, fizer uma petição a qualquer deus, ou a qualquer homem, exceto a ti, ó rei, seja lançado na cova dos leões.
8 Malaa, meenei di king, heia di haga iloo deenei, wanga ina ginai do ingoo gi hai hegau, gaa hai taganoho mai baahi digau Media mo Persia dela e deemee loo di huli.”
8 Agora pois, ó rei, estabelece o interdito, e assina o edital, para que não seja mudado, conforme a lei dos medos e dos persas, que não se pode revogar.
9 Malaa, King Darius gu sain taganoho deenei.
9 Em virtude disto o rei Dario assinou o edital e o interdito.
10 Di madagoaa hua o Daniel ne iloo ia bolo taganoho deelaa la guu sain, gei mee gaa hana gi dono hale. Di hale o maa iai di ruum e huli adu beelaa gi Jerusalem. Mee gaa hana gi golo be dana hai dela e nnoo mau e haihai. E dogoduli gi lala i mua di bontai dulii mahuge, ga dalodalo ang gi dono God hagadolu i di laangi e dahi.
10 Quando Daniel soube que o edital estava assinado, entrou em sua casa, no seu quarto em cima, onde estavam abertas as janelas que davam para o lado de Jerusalém; e três vezes no dia se punha de joelhos e orava, e dava graças diante do seu Deus, como também antes costumava fazer.
11 Di madagoaa hua nia hagadaumee o Daniel ne gidee ginaadou bolo mee e dalodalo gi dono God,
11 Então aqueles homens foram juntos, e acharam a Daniel orando e suplicando diante do seu Deus.
12 digaula guu hula gi di king, gu hagahuaidu a Daniel gi di king boloo, “Meenei di king, goe gu sain dau haganoho bolo i lodo nia laangi e motolu tangada dela gaa gida bolo e dangidangi i dana mee gi tei god be tei dangada laa daha mo goe, le e hudu gi lodo di luwa laion.”
12 Depois se foram à presença do rei e lhe perguntaram no tocante ao interdito real: Porventura não assinaste um interdito pelo qual todo homem que fizesse uma petição a qualquer deus, ou a qualquer homem por espaço de trinta dias, exceto a ti, ó rei, fosse lançado na cova dos leões? Respondeu o rei, e disse: Esta palavra é certa, conforme a lei dos medos e dos persas, que não se pode revogar.
13 Digaula ga helekai gi di king, “Daniel dela go tangada dela ne laha mai i Judah la hagalee hagalaamua goe, be e daudali dau haganoho dela ne hai. Mee e hai dalodalo i nia laangi huogodoo, hagadolu di laangi e dahi.”
13 Então responderam ao rei, dizendo-lhe Esse Daniel, que é dos exilados de Judá, e não tem feito caso de ti, ó rei, nem do interdito que assinaste; antes três vezes por dia faz a sua oração.
14 Di madagoaa di king ne longono ia di mee deenei, geia gu manawa gee. Mee ga hagamahi e halahala di ala dela e haga dagaloaha a Daniel, gaa hai loo, gaa hai loo go di laa ga ulu.
14 Ouvindo então o rei a notícia, ficou muito penalizado, e a favor de Daniel propôs dentro do seu coração livrá-lo; e até o pôr do sol trabalhou para o salvar.
15 Nia hagadaumee o Daniel ga loomoi labelaa gi di king ga helekai, “Meenei, goe e iloo hua bolo nia haganoho o Media mo Persia i golo e hai boloo: Di haganoho di king dela ma gaa hai le e deemee di huli.”
15 Nisso aqueles homens foram juntos ao rei, e lhe disseram: Sabe, ó rei, que é lei dos medos e persas que nenhum interdito ou decreto que o rei estabelecer, se pode mudar.
16 Malaa, gei di king gaa hai dana haga iloo bolo Daniel le e hudu gi lodo di luwa laion. Mee ga helekai gi Daniel, “Daniel, doo God dela e hai hegau ginai goe hagahumalia, la gi haga dagaloaha ina goe.”
16 Então o rei deu ordem, e trouxeram Daniel, e o lançaram na cova dos leões. Ora, disse o rei a Daniel: O teu Deus, a quem tu continuamente serves, ele te livrará.
17 Di ngudu di luwa deelaa la guu pono gi di hadu. Di king guu wanga dono maaga aamua gi hongo di hadu deelaa bolo gi de hanimoi tangada e daa Daniel gi daha.
17 E uma pedra foi trazida e posta sobre a boca da cova; e o rei a selou com o seu anel e com o anel dos seus grandes, para que no tocante a Daniel nada se mudasse:
18 Di king gaa hana gi dono hale king, digi kii i di boo deelaa. Hagalee e miami ge hagalee labelaa nia mee haga tenetene ne hai ai.
18 Depois o rei se dirigiu para o seu palácio, e passou a noite em jejum; e não foram trazidos à sua presença instrumentos de música, e fugiu dele o sono.
19 Heniheni loo, gei di king gaa hana gi di luwa laion.
19 Então o rei se levantou ao romper do dia, e foi com pressa à cova dos leões.
20 Mee gaa dau i golo, gaa wolo adu haahaa boloo, “Daniel, tangada hai hegau di God Mouli. E hai behee, doo God dela e hagalaamua kooe la guu mee di haga dagaloaha goe gi daha mo nia laion?”
20 E, chegando-se à cova, chamou por Daniel com voz triste; e disse o rei a Daniel: Ó Daniel, servo do Deus vivo, dar-se-ia o caso que o teu Deus, a quem tu continuamente serves, tenha podido livrar-te dos leões?
21 Daniel ga helekai, “Meenei di king gi mouli hua beelaa!
21 Então Daniel falou ao rei: Ó rei, vive para sempre.
22 Dogu God gu hagau mai dana dangada di langi guu tai nia ngudu o nia laion gi de haga mmaemmae au. Meenei di king, Mee ne hai di maa beenei, idimaa, Mee e iloo Ia bolo au e madammaa gei au dagu huaidu ne hai adu gi di goe ai.”
22 O meu Deus enviou o seu anjo, e fechou a boca dos leões, e eles não me fizeram mal algum; porque foi achada em mim inocência diante dele; e também diante de ti, ó rei, não tenho cometido delito algum.
23 Di king gu tenetene huoloo, ga haga iloo bolo Daniel la gi dahi aga ina gi daha mo di luwa deelaa. Digaula ga dahi aga a mee, gu gidee bolo mee humalia hua, idimaa mee e hagadagadagagee gi dono God.
23 Então o rei muito se alegrou, e mandou tirar a Daniel da cova. Assim foi tirado Daniel da cova, e não se achou nele lesão alguma, porque ele havia confiado em seu Deus.
24 Nomuli gei di king ga haga iloo bolo digau ala nogo hagahuaidu Daniel le e hagaduadua. Digaula mo nadau lodo mo nadau dama la gi kilia gi lodo di luwa laion. Digaula ne kili digi dau i tua di luwa, gei nia laion gu tobo aga gi digaula gu hunahuna nadau iwi huogodoo.
24 E o rei deu ordem, e foram trazidos aqueles homens que tinham acusado Daniel, e foram lançados na cova dos leões, eles, seus filhos e suas mulheres; e ainda não tinham chegado ao fundo da cova quando os leões se apoderaram deles, e lhes esmigalharam todos os ossos.
25 King Darius gaa hihi ang gi digau huogodoo o nia hagadilinga henua, hagadilinga daangada, hagadilinga helekai o henuailala boloo:
25 Então o rei Dario escreveu a todos os povos, nações e línguas que moram em toda a terra: Paz vos seja multiplicada.
26 Au e haga iloo bolo i lodo agu guongo huogodoo, nia daangada huogodoo gi hagalaamua ina gei gi hagalabagau ina di God o Daniel.
26 Com isto faço um decreto, pelo qual em todo o domínio do meu reino os homens tremam e temam perante o Deus de Daniel; porque ele é o Deus vivo, e permanece para sempre; e o seu reino nunca será destruído; o seu domínio durará até o fim.
27 Mee e benebene ge e haga dagaloaha. Mee e hai ana mee de iloo gidaadou, mono mee haga goboina dangada i di langi i nua mo i henuailala. Mee ne haga dagaloaha a Daniel gi de daaligi go nia laion.”
27 Ele livra e salva, e opera sinais e maravilhas no céu e na terra; foi ele quem livrou Daniel do poder dos leões.
28 Daniel guu kila ana hegau i di madagoaa o Darius nogo king mo di madagoaa labelaa o Cyrus tangada Persia nogo king.
28 Este Daniel, pois, prosperou no reinado de Dario, e no reinado de Ciro, o persa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?