Mateus 9
KNF vs ARIB
1 Yeŧu apaya ţi bţeem, amuur bdëk aşë ya du ubeeka wi nul.
1 E entrando Jesus num barco, passou para o outro lado, e chegou à sua própria cidade.
2 Kë bañaaŋ baloŋ başë ţija ñiinţ aloŋ anyojuŋ ihoţ, ampiinţuŋ ţi kajiiñ. Wi Yeŧu awinuŋ pfiyaar pi baka, aşë ji na ñiinţ naţakmaan : « Ñiinţu, haţan, ipekadu yi nu ipënanaa. »
2 E eis que lhe trouxeram um paralítico deitado num leito. Jesus, pois, vendo-lhes a fé, disse ao paralítico: Tem ânimo, filho; perdoados são os teus pecados.
3 Kë *bajukan Bgah baloŋ başë hoopaţër aji : « Ñiinţ i akar Naşibaţi! »
3 E alguns dos escribas disseram consigo: Este homem blasfema.
4 Kë Yeŧu, ammeeŋ ŋşal ŋi baka aşë ji na baka : « we ukaaŋ kë nawo na ŋşal ŋwuţaan ŋaŋ ba?
4 Mas Jesus, conhecendo-lhes os pensamentos, disse: Por que pensais o mal em vossos corações?
5 We uyojnuŋ ba : pji na ñiinţ i : “Ipekadu yi nu ipënanaa” këme “Naţiin ipoş”?
5 Pois qual é mais fácil? dizer: Perdoados são os teus pecados, ou dizer: Levanta-te e anda?
6 Natenan, nabaaŋ ame kë Abuk Ñiinţ aka mnhina mi ppënan ipekadu ţi mboş. » Wi wi aşaaŋ aji na ñiinţ naţakmaan : « Naţiin, ijej kajiiñ ki nu, iţiiş katohu! »
6 Ora, para que saibais que o Filho do homem tem sobre a terra autoridade para perdoar pecados {disse então ao paralítico}: Levanta-te, toma o teu leito, e vai para tua casa.
7 Ñiinţ anaţa ţi dko mënţ, aţiiş katohul.
7 E este, levantando-se, foi para sua casa.
8 Wi pnŧuk pi bañaaŋ pawinuŋ uko mënţ, palënk maakan, aşë wo ţi pbeeb Naşibaţi ţi uko wi awuluŋ bañaaŋ mnhina mnŧënţ mi.
8 E as multidões, vendo isso, temeram, e glorificaram a Deus, que dera tal autoridade aos homens.
9 Wi Yeŧu apënuŋ, awin ñiinţ aloŋ anwooŋ katim ki Maci kë aţo du dko di aklempnuŋ, aji kobraar daaşa. Kë aşë ji na a : « Ţaşaan! » kë Maci anaţa aţaşa.
9 Partindo Jesus dali, viu sentado na coletoria um homem chamado Mateus, e disse-lhe: Segue-me. E ele, levantando-se, o seguiu.
10 Yeŧu aya ţo ade du katoh ki Maci, kë bakobraar daaşa baŧum na bañaaŋ baloŋ baŧum biki bajaaŋ badu bado buţaan başë wo da, bawo ţi pde na a, ul na baţaşarul.
10 Ora, estando ele à mesa em casa, eis que chegaram muitos publicanos e pecadores, e se reclinaram à mesa juntamente com Jesus e seus discípulos.
11 *Bafariŧay bawin uko mënţ aşë ji na baţaşar Yeŧu : « we ukaaŋ kë najukan i nan akde na bakobraar daaşa na bado buţaan ba? »
11 E os fariseus, vendo isso, perguntavam aos discípulos: Por que come o vosso Mestre com publicanos e pecadores?
12 Kë Yeŧu anŧiinkuŋ baka aşë ji : « Mënţ bañaaŋ banwooŋ bajeb banumiiŋ nakuraar, bamaakal banumi'uluŋ.
12 Jesus, porém, ouvindo isso, respondeu: Não necessitam de médico os sãos, mas sim os enfermos.
13 Nayaan najuk uko wi uţup wi ujakuŋ: “Mñaga mi mi nnumiiŋ, mënţ pñaak pi ŋnŧaam pi pi nnumiiŋ.” Yeŧu akak aji na baka : Mëmbi bi pdu bañaaŋ banşaluŋ aji bawo baŧool, dbi bi pdu bandinanuŋ aji bawo bado buţaan. »
13 Ide, pois, e aprendei o que significa: Misericórdia quero, e não sacrifícios. Porque eu não vim chamar justos, mas pecadores.
14 Baţaşar Yowan bañog Yeŧu aşë ji na a : « we ukaaŋ kë un na bafariŧay ŋji ŋyiman kë baţaşaru başë wo baanji bado haŋ? »
14 Então vieram ter com ele os discípulos de João, perguntando: Por que é que nós e os fariseus jejuamos, mas os teus discípulos não jejuam?
15 Kë Yeŧu aşë ŧeem baka aji : « Ţi unuur wi bniim, ñaaŋ ahilan kado bañaaŋ bambiiŋ bniim bajooţan ji bawo na puum i wal wi naniim ahumuŋ da? Kë wal uşë bi wi naniim akjejaniiŋ. Bayiman ţi ŋnuur mënţ.
15 Respondeu-lhes Jesus: Podem porventura ficar tristes os convidados às núpcias, enquanto o noivo está com eles? Dias virão, porém, em que lhes será tirado o noivo, e então hão de jejuar.
16 Ñaaŋ aanji jej kalëmënt kahalu kabamna kamişa kaţaf, woli ñaaŋ ado haŋ kalëmënt kahalu kaji kapul ital yi ubamna, dko dantowiiŋ dabaa haan haan maakan!
16 Ninguém põe remendo de pano novo em vestido velho; porque semelhante remendo tira parte do vestido, e faz-se maior a rotura.
17 « Nin ñaaŋ aloŋ kak aanji ţu poot phalu ţi ŋbuuli ŋţaf, ado le haŋ poot phalu puŋ pafom ŋbuuli, poot katula ţi mboş, ŋbuuli kaŧoka. Kë ñaaŋ aşë wo kaţu poot phalu ţi ŋbuuli ŋhalu, poot na ŋbuuli ŋaşë wo ŋjeb. »
17 Nem se deita vinho novo em odres velhos; do contrário se rebentam, derrama-se o vinho, e os odres se perdem; mas deita-se vinho novo em odres novos, e assim ambos se conservam.
18 Yeŧu ahum kaţiini, kë naweek aloŋ i *katoh kañehanaani ki bayuday aşë bi añoga aŋup ţi kadunul aşë ji : « Abuk naan abaa keţ keţ hënkuŋ. Biin ipafa kañen ajebna. »
18 Enquanto ainda lhes dizia essas coisas, eis que chegou um chefe da sinagoga e o adorou, dizendo: Minha filha acaba de falecer; mas vem, impõe-lhe a tua mão, e ela viverá.
19 Kë Yeŧu anaţa na baţaşarul aţaşa.
19 Levantou-se, pois, Jesus, e o foi seguindo, ele e os seus discípulos.
20 Wal mënţ kë ñaaţ aloŋ anwooŋ na pmaak pi ptula pñaak ŋşubal iñeen na ŋtëb aşë ñog Yeŧu ţi kafeţ, aban kambiint ki kamişa ki nul,
20 E eis que certa mulher, que havia doze anos padecia de uma hemorragia, chegou por detrás dele e tocou-lhe a orla do manto;
21 aşë ji ţi uşalul : « Woli dhinan ţañ aban kamişa ki nul kajeb. »
21 porque dizia consigo: Se eu tão-somente tocar-lhe o manto, ficarei sã.
22 Yeŧu akok awina aşë ji : « Haţan ñaaţu, pfiyaar pi nu pajebanu. » Ţi dko mënţ kë ñaaţ abi jeb jeb.
22 Mas Jesus, voltando-se e vendo-a, disse: Tem ânimo, filha, a tua fé te salvou. E desde aquela hora a mulher ficou sã.
23 Wi babanuŋ du uko naweek i katoh kañehanaani kë Yeŧu aşë win baŧeen puum na bañaaŋ banyewliiŋ aşë ji :
23 Quando Jesus chegou à casa daquele chefe, e viu os tocadores de flauta e a multidão em alvoroço,
24 « Napënan : Poonu aankeţi, aŋoyënţ ŋoyënţ. » Kë bañaaŋ başë beŋa.
24 disse; Retirai-vos; porque a menina não está morta, mas dorme. E riam-se dele.
25 Wi wi adoluŋ bañaaŋ kë bapëni, aşë mëban poonu ţi kañen kë anaţa.
25 Tendo-se feito sair o povo, entrou Jesus, tomou a menina pela mão, e ela se levantou.
26 Uko mënţ upënala ţi uŧaak mënţ bŧi.
26 E espalhou-se a notícia disso por toda aquela terra.
27 Yeŧu aŧool pya, kë bakuul batëb başë wo ţi pţaşa aşë huuran aji : « Abuk Dayiţ ñagi'un! »
27 Partindo Jesus dali, seguiram-no dois cegos, que clamavam, dizendo: Tem compaixão de nós, Filho de Davi.
28 Wi abanuŋ du katoh, kë bakuul bukuŋ başë bi añoga, kë aşë ji na baka : « Naşal aji dhil pdo uko wi nakheparaanuŋ i? » Kë baŧeema aji : « Naweek, ihili. »
28 E, tendo ele entrado em casa, os cegos se aproximaram dele; e Jesus perguntou-lhes: Credes que eu posso fazer isto? Responderam-lhe eles: Sim, Senhor.
29 Kë aşë ban baka këş wal mënţ aji : « Uwoon jibi nafiyaaruŋ. »
29 Então lhes tocou os olhos, dizendo: Seja-vos feito segundo a vossa fé.
30 Këş ki baka kë kaşë haabşa. Yeŧu abëg baka wal mënţ aji : « Naţaafaraan kaţup ñaaŋ! »
30 E os olhos se lhes abriram. Jesus ordenou-lhes terminantemente, dizendo: Vede que ninguém o saiba.
31 Kë bukal, wi bapënuŋ, aşë ţup bañaaŋ bŧi ţi uŧaak.
31 Eles, porém, saíram, e divulgaram a sua fama por toda aquela terra.
32 Wi Yeŧu na baţaşarul bakpënuŋ, kë başë ţija ñiinţ aloŋ ambiişuŋ bţup ţiki unŧaayi uloŋ uneej ţi a.
32 Enquanto esses se retiravam, eis que lhe trouxeram um homem mudo e endemoninhado.
33 Yeŧu adook unŧaayi, kë ñiinţ aşë bi jun jun bţup. Bañaaŋ bañoŋar aşë ji : « Nin ŋëmbaaŋ kawinara uko uŧënţ wi ţi *Iŧrayel! »
33 E, expulso o demônio, falou o mudo e as multidões se admiraram, dizendo: Nunca tal se viu em Israel.
34 Kë *bafariŧay başë ji : « Uweek wi ŋnŧaayi uwululuŋ mnhina mi pdook ŋnŧaayi. »
34 Os fariseus, porém, diziam: É pelo príncipe dos demônios que ele expulsa os demônios.
35 Yeŧu aji ţëp ţi ŋbeeka na ŋfëţ bŧi, kajukan du itoh iñehanaani, kaţup Uţup Ulil Unuura wi Pşih pi Baţi kabot kajeban mmaak bŧi na pţakëm bŧi mi bawoonaanuŋ.
35 E percorria Jesus todas as cidades e aldeias, ensinando nas sinagogas, pregando o evangelho do reino, e curando toda sorte de doenças e enfermidades.
36 Wi Yeŧu awinuŋ pnŧuk pi bañaaŋ aşë ñaga pa, ţiki banoor baamme uko wi bakdoluŋ awo ji ŋkaneel ŋanwooŋ ŋaanka nayafan.
36 Vendo ele as multidões, compadeceu-se delas, porque andavam desgarradas e errantes, como ovelhas que não têm pastor.
37 Wal mënţ kë aşë ji na baţaşarul : « Kakit kadëmi, kë balemp başë tiinkëţ ;
37 Então disse a seus discípulos: Na verdade, a seara é grande, mas os trabalhadores são poucos.
38 nakooţan ajug kakit ado balemp babi kakit. »
38 Rogai, pois, ao Senhor da seara que mande trabalhadores para a sua seara.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?