Marcos 7
KNF vs ARC
1 *Bafariŧay na *bajukan Bgah baloŋ bampënnuŋ Yeruŧalem babi ayit añog Yeŧu.
1 E reuniram-se em volta dele os fariseus e alguns dos escribas que tinham vindo de Jerusalém.
2 Bawin kë baţaşar Yeŧu baloŋ kë bakde bë baaññow iñen jibi udolade ujakuŋ.
2 E, vendo que alguns dos seus discípulos comiam pão com as mãos impuras, isto é, por lavar, os repreendiam.
3 Hënk di uwooŋ, bafariŧay ji bayuday bŧi baanji bade kë baaññow iñen yi baka bnuura. Baji bado haŋ pa pmëban udolade wi bajon.
3 Porque os fariseus e todos os judeus, conservando a tradição dos antigos, não comem sem lavar as mãos muitas vezes;
4 Babot awo baanji bade woli bapënna bayiti bë baantul tulan ŋleef ŋi baka na meel. Bakak amëban idolade iŧum yi bajon, ji pñow ikoopa, idunk, na iraata.
4 e, quando voltam do mercado, se não se lavarem, não comem. E muitas outras coisas há que receberam para observar, como lavar os copos, e os jarros, e os vasos de metal, e as camas.
5 Ukaaŋ kë bafariŧay na bajukan bgah bahepar Yeŧu aji : « we ukaaŋ kë baţaşaru baanji baţaş udolade wi bajon, babaa ji bade de bë baaññow iñen? »
5 Depois, perguntaram-lhe os fariseus e os escribas: Por que não andam os teus discípulos conforme a tradição dos antigos, mas comem com as mãos por lavar?
6 Aŧeem baka aji : « Iŧayi afaŋ wi aţiiniyaanuŋ uko wi nan, an balagare, Naşibaţi aji ţi ulibra wi Iŧayi :
6 E ele, respondendo, disse-lhes: Bem profetizou Isaías acerca de vós, hipócritas, como está escrito: Este povo honra-me com os lábios, mas o seu coração está longe de mim.
7 Pñehan na bţeŋan bi baka iinjakën nin uko uloŋ
7 Em vão, porém, me honram, ensinando doutrinas que são mandamentos de homens.
8 Naji naduk uko wi Naşibaţi ajakuŋ kaşë mëban udolade wi bañaaŋ bajën. »
8 Porque, deixando o mandamento de Deus, retendes a tradição dos homens,
9 Akak aji na baka : « Naji napok bnuura uko wi Naşibaţi ajakuŋ kaşë kaţaş udolade wi nan.
9 E dizia-lhes: Bem invalidais o mandamento de Deus para guardardes a vossa tradição.
10 Moyiŧ aji : “Mëbaan şaaş na naan bnuura” akak aji : “Ankkaruŋ aşin këme anin, pkeţ pakwooŋ baluk bi nul.”
10 Porque Moisés disse: Honra a teu pai e a tua mãe e: Quem maldisser ou o pai ou a mãe deve ser punido com a morte.
11 An, naşë ji : Woli ñaaŋ aji na aşin këme anin : “uko wi nhilanuŋ lah kaţënknu uwo ‘korban’ (uwooŋ: uwo wi Naşibaţi.)”
11 Porém vós dizeis: Se um homem disser ao pai ou à mãe: Aquilo que poderias aproveitar de mim é Corbã, isto é, oferta ao Senhor,
12 Naji nadinana keeri awut kado nin uko uloŋ kak pa aşin këme anin.
12 nada mais lhe deixais fazer por seu pai ou por sua mãe,
13 Hënk di nagaruŋ uţup wi Naşibaţi na udolade wi nakjukanuŋ. Nabot aji nado iko iŧum iŧënţ yuŋ kak. »
13 invalidando, assim, a palavra de Deus pela vossa tradição, que vós ordenastes. E muitas
14 Wi wi Yeŧu akaaŋ adu pnŧuk pi bañaaŋ aji na baka : « Naŧiinkan an bŧi nabot name.
14 E, chamando outra vez a multidão, disse-lhes: Ouvi-me, vós todos, e compreendei.
15 Nin uko uloŋ unwoonuŋ bdig uunhilan kaţopan ñaaŋ ţi këş ki Naşibaţi, wal wi ukneejuŋ ţi a. Uko unjaaŋ upënna ţi a ujaaŋ uţopana ţi këş ki Naşibaţi. [
15 Nada há, fora do homem, que, entrando nele, o possa contaminar; mas o que sai dele, isso é que contamina o homem.
16 Ankaaŋ ibaţ iŧiinki aŧiinkan ! ] »
16 Se alguém tem ouvidos para ouvir, que ouça.
17 Wi Yeŧu aneejuŋ du katoh alow pnŧuk, baţaşarul bahepara uko wi uhoñ ukjukanuŋ.
17 Depois, quando deixou a multidão e entrou em casa, os seus discípulos o interrogavam acerca desta parábola.
18 Kë aji na baka : « An kak hënk di di nawaaŋuŋ ŋşal i? Naamme me kë nin uko uloŋ wi bdig unkneejuŋ ţi ñaaŋ uunhilan kaţopana ţi këş ki Naşibaţi i?
18 E ele disse-lhes: Assim também vós estais sem entendimento? Não compreendeis que tudo o que de fora entra no homem não o pode contaminar,
19 Uunji uneej ţi uhaaş wi nul, ţi kayiŋul di di ujaaŋ uneej, aya kapënan wa du bnţeeh. » Hënk ţi ŋţup ŋuŋ, Yeŧu adiiman kë iko ide bŧi inuura.
19 porque não entra no seu coração, mas no ventre e é lançado fora, ficando puras todas as comidas?
20 Aji kak : « Uko unjaaŋ upën ţi ñaaŋ ujaaŋ ukakana aţop ţi kadun ki Naşibaţi.
20 E dizia: O que sai do homem, isso é que contamina o homem.
21 Hënk di uwooŋ, du ŋhaaş meeţ ŋi bañaaŋ di di ŋşal ŋwuţaan ŋajaaŋ ŋapënna, ŋşal ŋanjaaŋ ŋaţij pjuban pi piinţ, kakiij, pfiŋ,
21 Porque do interior do coração dos homens saem os maus pensamentos, os adultérios, as prostituições, os homicídios,
22 ppiinţ na ahar ñaaŋ këme ayin ñaaŋ, pñeebar iko, mnŋot, kaguuru, pţuunk, pŋal uko wi aŧënţu, bkuutar, bbeehar, bpën.
22 os furtos, a avareza, as maldades, o engano, a dissolução, a inveja, a blasfêmia, a soberba, a loucura.
23 Iko iwuţaan yuŋ bŧi iji ipënna ţi ñaaŋ meeţ yul ijaaŋ iţu ñaaŋ kaţop ţi këş ki Naşibaţi. »
23 Todos estes males procedem de dentro e contaminam o homem.
24 Yeŧu apën da, aşë ya umbaŋ wi ubeeka wi Tir. Aneej du katoh kaloŋ aşë wo aanŋal bame, kë bañaaŋ başë mehaara me.
24 E, levantando-se dali, foi para os territórios de Tiro e de Sidom. E, entrando numa casa, queria que ninguém o soubesse, mas não pôde esconder-se,
25 Uunjoni, kë ñaaţ aloŋ i unŧaayi uneejuŋ ţi abukul ñaaţ aşë ŧiink kë baţiiniyaan uko wi nul aşë bi ajot ţi ihoţ yi nul.
25 porque uma mulher cuja filha tinha um espírito imundo, ouvindo falar dele, foi e lançou-se aos seus pés.
26 Ñaaţ mënţ aanwo nayuday, awo nafiniŧeŋ i uŧaak wi Ŧiri. Akooţ Yeŧu aji na a adook unŧaayi, upën ţi abukul.
26 E a mulher era grega, siro-fenícia de nação, e rogava-lhe que expulsasse de sua filha o demônio.
27 Yeŧu kë aji na a : « Wutan duna bapoţ bade bayok, uunnuura bajej pde pi bapoţ bawul ŋbuş ŋmpoţi. »
27 Mas Jesus disse-lhe: Deixa primeiro saciar os filhos, porque não convém tomar o pão dos filhos e lançá-
28 Ñaaţ aŧeema aji : « Ajugun, ifaŋi, kë ŋbuş ŋmpoţi ŋaşë ji ŋade iŧuk yi bapoţ bawatuŋ ţi umeeşa uţeeh. »
28 Ela, porém, respondeu e disse-lhe: Sim, Senhor; mas também os cachorrinhos comem, debaixo da mesa, as migalhas dos filhos.
29 Wi wi Yeŧu aşaaŋ aji na a : « Uţup wi, uţu kë unŧaayi upën ţi abuku, yaani. »
29 Então, ele disse-lhe: Por essa palavra, vai; o demônio
30 Ñaaţ mënţ akak katohul aţënk kë napoţ apiinţ ţi kalişa, kë unŧaayi upën ţi a.
30 E, indo ela para sua casa, achou a filha deitada sobre a cama, pois o demônio já tinha saído.
31 Yeŧu apën du umbaŋ wi ubeeka wi Tir aţëpna wi Ŧidoŋ amuur uŧaak wi Ŋbeeka Iñeen aşë ya umbaŋ wi bdëk bi Galilay.
31 E ele, tornando a sair dos territórios de Tiro e de Sidom, foi até ao mar da Galileia, pelos confins de Decápolis.
32 Baţija nadënëmaan ankaaŋ aji noor na bţup, aşë kooţa apafa iñen.
32 E trouxeram-lhe um surdo, que falava dificilmente, e rogaram-lhe que impusesse as mãos sobre ele.
33 Yeŧu ajeja kë balow bañaaŋ, aya agaag. Aţu'a ikoñ ţi ibaţ, atëfëj, abana pndemënt,
33 E, tirando-o à parte de entre a multidão, pôs-lhe os dedos nos ouvidos e, cuspindo, tocou-lhe na língua.
34 aşë kat këş du baţi, awuuk uhefënţ aşë ji na ñiinţ: « Efaŧa » uwooŋ « haabşiin. »
34 E, levantando os olhos ao céu, suspirou e disse: Efatá, isto é, abre-te.
35 Ţi dko mënţ, ibaţ ihaabşaa, kë pndemënt pabot afënëşa, kë akţiini bnuura.
35 E logo se lhe abriram os ouvidos, e a prisão da língua se desfez, e falava perfeitamente.
36 Kë Yeŧu aşë ji na bañaaŋ bawut kaţup nin ñaaŋ uko unţëpuŋ. Jibi akneenanuŋ baka, kë babaa ţiiniyaan ţiiniyaan maakan uko wi adoluŋ.
36 E ordenou-lhes que a ninguém o dissessem; mas, quanto mais lho proibia, tanto mais o divulgavam.
37 Bañoŋar pñoŋar pweek maakan aşë ji : « Ado iko bŧi bnuura, adoo do kë bandënëmuŋ bakŧiink, kë babiiş bţup bakţiini. »
37 E, admirando-se sobremaneira, diziam: Tudo faz bem; faz ouvir os surdos e falar os mudos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?