Marcos 4

KNF vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Byaaş bloŋ kak Yeŧu awo ţi pjukan du kakab bdëk. Bañaaŋ baŧum kë başë yit añoga, baŧum pŧum paŋ kë adoo paya aţo ţi bţeem banwooŋ ţi bdëk. Bañaaŋ bŧi bawo du pkay.
1 Outra vez começou a ensinar à beira do mar. E reuniu-se a ele tão grande multidão que ele entrou num barco e sentou-se nele, sobre o mar; e todo o povo estava em terra junto do mar.
2 Kë aşë ţëpna ţi uhoñ aţup baka iko iŧum. Ţi pjukan pi nul aji na baka :
2 Então lhes ensinava muitas coisas por parábolas, e lhes dizia no seu ensino:
3 « Naŧiinkan. Najaar apën pgur ŋdeey.
3 Ouvi: Eis que o semeador saiu a semear;
4 Wi akguruŋ ŋdeey kë ŋloŋ ŋaşë jot ţi bgah ; kë ŋkaŧ ŋabi ade ŋa bŧi.
4 e aconteceu que, quando semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 Kë ŋloŋ ŋajot du dko di mnlaak di mboş manwooŋ maanŧumi. Kë ŋanaţa ţi dko mënţ ţiki mboş maankëş da.
5 Outra caiu no solo pedregoso, onde não havia muita terra: e logo nasceu, porque não tinha terra profunda;
6 Wi bnuur banaţiiŋ atër ŋa, jibi ŋawooŋ ŋaanwo na intaañ, kë ŋalewi.
6 mas, saindo o sol, queimou-se; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Ŋloŋ ŋajot ţi dko di iyiw, kë iyiw idëm afiiklën ŋa kë ŋaambuki.
7 E outra caiu entre espinhos; e cresceram os espinhos, e a sufocaram; e não deu fruto.
8 Ŋloŋ kë ŋajot ţi mboş mnuura, anaţa adëm, awul ŋdeey. Bloŋ baji bawul mbuk iñeen ŋwajanţ, bloŋ kawul mbuk iñeen paaj, bloŋ kak mbuk iñeen week. »
8 Mas outras caíram em boa terra e, vingando e crescendo, davam fruto; e um grão produzia trinta, outro sessenta, e outro cem.
9 Yeŧu akak aji : « Ankaaŋ ibaţ iŧiinki, aŧiinkan! »
9 E disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Wi Yeŧu apënuŋ agaag, banfooyuluŋ na banjañan iñeen na batëb bawo ţi phepara ţi uhoñ wi ajaaŋ ahoñ.
10 Quando se achou só, os que estavam ao redor dele, com os doze, interrogaram-no acerca da parábola.
11 Kë aşë ji na baka : « An, baţenan kë name uko ummeniiŋ wi Pşih pi Naşibaţi. Kë pa biki bdig ţi uhoñ wi wi nji kaţupuŋ na baka.
11 E ele lhes disse: A vós é confiado o mistério do reino de Deus, mas aos de fora tudo se lhes diz por parábolas;
12 Hënk,
12 para que vendo, vejam, e não percebam; e ouvindo, ouçam, e não entendam; para que não se convertam e sejam perdoados.
13 Yeŧu aji na baka : Naamme uko wi uhoñ wi ujakuŋ? Kë hum di di nakmeeŋ uhoñ bŧi wi nji kaluŋ kahoñ ba?
13 Disse-lhes ainda: Não percebeis esta parábola? como pois entendereis todas as parábolas?
14 Nagur ŋdeey, Uţup wi Naşibaţi wi wi akŧepiiŋ.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Bañaaŋ baloŋ bawo ji bgah bi Uţup ujotuŋ, wi banŧiinkaŋ ŧiink Uţup, kë Ŧatana aşë ban apënan uţup wi baŧepiiŋ ţi baka.
15 E os que estão junto do caminho são aqueles em quem a palavra é semeada; mas, tendo-a eles ouvido, vem logo Satanás e tira a palavra que neles foi semeada.
16 Kë baloŋ bawo ji dko di mnlaak di ŋdeey ŋajotuŋ, bayeenk ţi dko mënţ Uţup na mnlilan,
16 Do mesmo modo, aqueles que foram semeados nos lugares pedregosos são os que, ouvindo a palavra, imediatamente com alegria a recebem;
17 aşë wo baanka intaañ, baanji baţijan kaliinŧan. Wi Uţup ukţu'aŋ ţu bajun pnooran baka këme phajan baka baji babi wutan wutan.
17 mas não têm raiz em si mesmos, antes são de pouca duração; depois, sobrevindo tribulação ou perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Banwooŋ dko di iyiw, bajaaŋ baŧiink Uţup,
18 Outros ainda são aqueles que foram semeados entre os espinhos; estes são os que ouvem a palavra;
19 kë manţaaf, pyok panjaaŋ pafooyan bkow, na pñeebar iko iŧum ŋaşë fiiklën Uţup kaneenan wa pbuk.
19 mas os cuidados do mundo, a sedução das riquezas e a cobiça doutras coisas, entrando, sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
20 Banwooŋ mboş mnuura, bajaaŋ baŧiink uţup, kadinan wa, kaşë buk ŋdeey. Aloŋ aji buk ŋdeey iñeen ŋwajanţ, aloŋ ŋdeey iñeen paaj, aloŋ iñeen week.
20 Aqueles outros que foram semeados em boa terra são os que ouvem a palavra e a recebem, e dão fruto, a trinta, a sessenta, e a cem, por um.
21 Yeŧu akak aji na baka : « Baji baŧehan unkaniya kaşë fëţ wa na kakana këme kaţu wa ţi kalişa uţeeh i? Mënţ ţi bko duuţ di di bajaaŋ baţu wa i?
21 Disse-lhes mais: Vem porventura a candeia para se meter debaixo do alqueire, ou debaixo da cama? não é antes para se colocar no velador?
22 Uunka nin uko uloŋ ummeniiŋ unwooŋ uunkmeeţana, unhankaniiŋ unwooŋ uunkpën bdig kameeţana.
22 Porque nada está encoberto senão para ser manifesto; e nada foi escondido senão para vir à luz.
23 Ankaaŋ ibaţ iŧiinki aŧiinkan! »
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Akak aji na baka « Nadoon kaşalnţën bnuura uko wi nakŧiinkuŋ, baluŋ kaniiban na kaniibi ki najaaŋ naniibna kadoo kapelan.
24 Também lhes disse: Atendei ao que ouvis. Com a medida com que medis vos medirão a vós, e ainda se vos acrescentará.
25 Bawul ankaaŋ, kë anwooŋ aankaa, baŧeh uko wi adooŋ aka. »
25 Pois ao que tem, ser-lhe-á dado; e ao que não tem, até aquilo que tem ser-lhe-á tirado.
26 Yeŧu akak aji : « Hënk di Pşih pi Naşibaţi pawooŋ: woli ñaaŋ agur ŋdeey,
26 Disse também: O reino de Deus é assim como se um homem lançasse semente à terra,
27 aŋoyënţle na uŧejan këme anaţa na nfa, ŋdeey ŋaji ŋakub kadëm bë aanji me jibi ŋadoli do.
27 e dormisse e se levantasse de noite e de dia, e a semente brotasse e crescesse, sem ele saber como.
28 Mboş ţi uleef wi ma manji manjun kabuk ujaagal, kabaa wul ibëb, ŋdeey ŋaşë pën ţi ya.
28 A terra por si mesma produz fruto, primeiro a erva, depois a espiga, e por último o grão cheio na espiga.
29 Wi ŋdeey ŋakayaŋ kay başë jun pkaaw ŋa, ţiki kakit kabani. »
29 Mas assim que o fruto amadurecer, logo lhe mete a foice, porque é chegada a ceifa.
30 Yeŧu akak aji na baka : « We wi ŋëknaamnţënuŋ na Pşih pi Naşibaţi këme na uhoñ uhoŋ wi ŋkyuujnuŋ pa?
30 Disse ainda: A que assemelharemos o reino de Deus? ou com que parábola o representaremos?
31 Panaam ji pbuk pampoţëţaanuŋ ţi mbuk mi mboş bŧi.
31 É como um grão de mostarda que, quando se semeia, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 Woli baŧepi pa, paji panaţa, kawo bgof bandëmnuŋ ţi ugof unŧepiiŋ ţi unkintaar, inah yi ba iji idëm, kë ŋkaŧ ŋado ji ŋahil pdo inŧaŋ yi ŋa ţi blifi. »
32 mas, tendo sido semeado, cresce e faz-se a maior de todas as hortaliças e cria grandes ramos, de tal modo que as aves do céu podem aninhar-se à sua sombra.
33 Yeŧu aji ţup iko iŧum iŧënţ yuŋ ţi uhoñ, kaţupna na bañaaŋ bahilna bawat ibaţ ţi uko wi akjakuŋ.
33 E com muitas parábolas tais lhes dirigia a palavra, conforme podiam compreender.
34 Aji ţiini na baka ţi uhoñ ţañ aşale gaag na baţaşarul aji piban baka wa bŧi.
34 E sem parábola não lhes falava; mas em particular explicava tudo a seus discípulos.
35 Utaakal wi unuur mënţ Yeŧu aji na baţaşarul : « Najoh ŋya bdëk umbaŋ wundu. »
35 Naquele dia, quando já era tarde, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 Baţaşarul baya na a ţi bţeem bi awooŋ aduk pnŧuk pi bañaaŋ. Iţeem iloŋ ikak awo na baka.
36 E eles, deixando a multidão, o levaram consigo, assim como estava, no barco; e havia com ele também outros barcos.
37 Kë ukëk uweek uşë naţa kë ŋmaaroŋ ŋafël meel du bţeem, kë bado jun pŧum.
37 E se levantou grande tempestade de vento, e as ondas batiam dentro do barco, de modo que já se enchia.
38 Kë Yeŧu aşë ŋoyënţ wal mënţ ţi kafeţ ki bţeem apaf bkow ţi pbulja. Kë başë huma aji : « Ajugun, iindo haajala, ŋkeţ? »
38 Ele, porém, estava na popa dormindo sobre a almofada; e despertaram-no, e lhe perguntaram: Mestre, não se te dá que pereçamos?
39 Kë aşë ten, alëbar na uyook akuţ aji na bdëk : « Yompan, ŧiiman. » Uyook kë unaţi, kë dko dayompandëri.
39 E ele, levantando-se, repreendeu o vento, e disse ao mar: Cala-te, aquieta-te. E cessou o vento, e fez-se grande bonança.
40 Yeŧu kë aşë ji na baka : « we ukaaŋ kë nalënk hënk ba? We ukaaŋ kë naanfiyaari ba? »
40 Então lhes perguntou: Por que sois assim tímidos? Ainda não tendes fé?
41 Kë başë lënk maakan aşë ţupar aji : « In awi ba, kë uyook na meel ŋadoo ji ŋaŧiinka? »
41 Encheram-se de grande temor, e diziam uns aos outros: Quem, porventura, é este, que até o vento e o mar lhe obedecem?

Ler em outra tradução

Comparar com outra