Marcos 3

KNF vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Yeŧu akak aneej du *katoh kañehanaani, kë ñiinţ aloŋ anţakmi kañen aşë wo da.
1 Outra vez entrou numa sinagoga, e estava ali um homem que tinha uma das mãos atrofiada.
2 Bañaaŋ baten Yeŧu bnuura me ajeban ţi unuur wi pnoorfën, başë baka wal mënţ uko utapara.
2 E observavam-no para ver se no sábado curaria o homem, a fim de o acusarem.
3 Yeŧu kë aşë ji na ñiinţ anţakmuŋ kañen : « Naţiin inaţ ţi pŧoof. »
3 E disse Jesus ao homem que tinha a mão atrofiada: Levanta-te e vem para o meio.
4 Ahepar baka aji : « We wi bgah bajakuŋ ñaaŋ ado ţi unuur wi pnoorfën ba? Bnuura këme buţaan? Pbuuran ñaaŋ këme pfiŋa? » Kë başë yomp.
4 Então lhes perguntou: É lícito no sábado fazer bem, ou fazer mal? salvar a vida ou matar? Eles, porém, se calaram.
5 Yeŧu aten baka ayitan aşë deebaţ abot ajooţan ţiki baanji bañaga. Wi wi aşaaŋ aji na ñiinţ: « Taran kañen » kë atar ka, kañen kë kajeb na a.
5 E olhando em redor para eles com indignação, condoendo-se da dureza dos seus corações, disse ao homem: Estende a tua mão. Ele estendeu, e lhe foi restabelecida.
6 Wi bafariŧay bapënaŋ pën aşë yitiir na baţaşar Herod baloŋ alaţar jibi bakdoli kadoo kafiŋ Yeŧu.
6 E os fariseus, saindo dali, entraram logo em conselho com os herodianos contra ele, para o matarem.
7 Yeŧu apën aya agaag na baţaşarul du umbaŋ wi bdëk. Pnŧuk pweek paţaşa : Bapënna uŧaak wi Galilay, na wi Yuda,
7 Jesus, porém, se retirou com os seus discípulos para a beira do mar; e uma grande multidão dos da Galiléia o seguiu; também da Judéia,
8 ubeeka wi Yeruŧalem, uŧaak wi Idume, ŋŧaak ŋi umbaŋ wundu wi bdëk bi Yordan na ŋntanka ŋi ŋmbaŋ ŋi ŋbeeka ŋi Tir na Ŧidoŋ. Babi bŧi ţi a ţiki baŧiink uko wi adoluŋ.
8 e de Jerusalém, da Iduméia e de além do Jordão, e das regiões de Tiro e de Sidom, grandes multidões, ouvindo falar de tudo quanto fazia, vieram ter com ele.
9 — ausente —
9 Recomendou, pois, a seus discípulos que se lhe preparasse um barquinho, por causa da multidão, para que não o apertasse;
10 — ausente —
10 porque tinha curado a muitos, de modo que todos quantos tinham algum mal arrojavam-se a ele para lhe tocarem.
11 Bañaaŋ biki ŋnŧaayi ŋaneejuŋ baji wonţi bawina, başë jot kaŋup ţi kadunul kahuuran kaji : « Iwo Abuk Naşibaţi! »
11 E os espíritos imundos, quando o viam, prostravam-se diante dele e clamavam, dizendo: Tu és o Filho de Deus.
12 Kë aşë ji lëbar na ŋa kaneenan ŋa pţup ñaaŋ i awooŋ.
12 E ele lhes advertia com insistência que não o dessem a conhecer.
13 Yeŧu apaya du pnkuŋ aşë du biki adatuŋ, kë babi ţi a.
13 Depois subiu ao monte, e chamou a si os que ele mesmo queria; e vieram a ele.
14 Ţi baka adat bañaaŋ iñeen na batëb pa bawo na a, abot aluŋ ayil baka pţup Uţup wi Naşibaţi.
14 Então designou doze para que estivessem com ele, e os mandasse a pregar;
15 Akak awul baka phina pi pdook ŋnŧaayi.
15 e para que tivessem autoridade de expulsar os demônios.
16 Bañaaŋ iñeen na batëb biki Yeŧu adatuŋ biki biki : Ŧimoŋ i aţuuŋ katim ki Piyeer,
16 Designou, pois, os doze, a saber: Simão, a quem pôs o nome de Pedro;
17 Yakob na Yowan babuk Ŧebede biki awuluŋ katim ki Bowarnegeŧ uwooŋ babuk kamparantant ;
17 Tiago, filho de Zebedeu, e João, irmão de Tiago, aos quais pôs o nome de Boanerges, que significa: Filhos do trovão;
18 Andre, Filip, Bartolomi, Maci, Tooma, Yakob abuk Alfe, Ŧade, Ŧimoŋ i bajaaŋ badu nagutar uŧaak,
18 André, Filipe, Bartolomeu, Mateus, Tomé, Tiago, filho de Alfeu, Tadeu, Simão, o cananeu,
19 na Yuda Iŧkariyot ambiiŋ adek Yeŧu kafeţ.
19 e Judas Iscariotes, aquele que o traiu.
20 Yeŧu akak du katoh kë bañaaŋ baŧum kak babi ayit, ul na baţaşarul baando hilan pde.
20 Depois entrou numa casa. E afluiu outra vez a multidão, de tal modo que nem podiam comer.
21 Wi bayiţul baŧiinkuŋ uko mënţan waŋ, aşë biirada, ţiki baji ayilaa.
21 Quando os seus ouviram isso, saíram para o prender; porque diziam: Ele está fora de si.
22 Kë *bajukan Bgah bampënnuŋ Yeruŧalem bakji : « Belŧebul aneej ţi a, mnhina mi uweek wi ŋnŧaayi mi mi ajaaŋ adookna ŋnŧaayi. »
22 E os escribas que tinham descido de Jerusalém diziam: Ele está possesso de Belzebu; e: É pelo príncipe dos demônios que expulsa os demônios.
23 Kë Yeŧu aşë du baka ahoñ na baka aji : « Hum di di Ŧatana ahiluŋ kadook uleeful?
23 Então Jesus os chamou e lhes disse por parábolas: Como pode Satanás expulsar Satanás?
24 Woli bañaaŋ biki pşih baŋom apulad, pşih mënţ paanhilan kanaţ.
24 Pois, se um reino se dividir contra si mesmo, tal reino não pode subsistir;
25 Woli bañaaŋ biki katoh kaloolan baŋom apulad, katoh mënţ kaankhil kanaţ.
25 ou, se uma casa se dividir contra si mesma, tal casa não poderá subsistir;
26 Kë woli Ŧatana agut lah na bkowul, apulad, aanhil kanaţ, wi nul ubaa.
26 e se Satanás se tem levantado contra si mesmo, e está dividido, tampouco pode ele subsistir; antes tem fim.
27 Kë nin ñaaŋ aşë wo aanhil pneej du katoh ki ñiinţ ammëgaţuŋ, kajej bka bi nul kë aandun atana. Woli ado haŋ aşë jej bka bi katohul.
27 Pois ninguém pode entrar na casa do valente e roubar-lhe os bens, se primeiro não amarrar o valente; e então lhe saqueará a casa.
28 Na manjoonan, dţupan, Naşibaţi ahilan kamiir bañaaŋ ipekadu na ŋţup ŋwuţaan ŋi bakţupuŋ ţi a, woli ŋadoo ŧum.
28 Em verdade vos digo: Todos os pecados serão perdoados aos filhos dos homens, bem como todas as blasfêmias que proferirem;
29 Kë ñaaŋ aşale ţup buţaan ţi Uhaaş wi Naşibaţi nin Naşibaţi aankmiira : ajuban pjuban panwooŋ paankba. »
29 mas aquele que blasfemar contra o Espírito Santo, nunca mais terá perdão, mas será réu de pecado eterno.
30 Aji na baka haŋ ţiki baji unŧaayi uwo ţi a.
30 Porquanto eles diziam: Está possesso de um espírito imundo.
31 Anin na baţa Yeŧu banaţ du bdig aşë do kë badu'a.
31 Chegaram então sua mãe e seus irmãos e, ficando da parte de fora, mandaram chamá-lo.
32 Bañaaŋ baŧum baţo afooya, kë başë ji na a : « Tenan, naan na baţa'u bawo bdig, bala'u. »
32 E a multidão estava sentada ao redor dele, e disseram-lhe: Eis que tua mãe e teus irmãos estão lá fora e te procuram.
33 Kë aşë ŧeem baka aji : « In awooŋ ni na baţa naan ba? »
33 Respondeu-lhes Jesus, dizendo: Quem é minha mãe e meus irmãos!
34 Aten bañaaŋ banţooŋ ayitan, aşë ji : « An nawooŋ ni na baţa naan.
34 E olhando em redor para os que estavam sentados à roda de si, disse: Eis aqui minha mãe e meus irmãos!
35 Ñaaŋ ankdoluŋ uko wi Naşibaţi aŋaluŋ awooŋ abuk paapa na ni. »
35 Pois aquele que fizer a vontade de Deus, esse é meu irmão, irmã e mãe.

Ler em outra tradução

Comparar com outra