Gênesis 39

KNF vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Wi baişmayelit baţijuŋ Yoŧef du uŧaak wi Ejiptu bawaapa ñiinţ aloŋ i katim kawooŋ Potifar. Awo ţi baweek biki pşih pi Farawuna naşih i Ejiptu, ul awooŋ naşih i bayeŋ biki nul.
1 José foi levado ao Egito; e Potifar, oficial de Faraó, capitão da guarda, egípcio, comprou-o da mão dos ismaelitas que o haviam levado para lá.
2 Kë *Yawe Nawat Kabuka aşë wo na Yoŧef, kë iko bŧi yi ajaaŋ aţu kañeen iji iţëp bnuura. Afëţ du uko Potifar i uŧaak wi Ejiptu.
2 Mas o Senhor era com José, e ele tornou-se próspero; e estava na casa do seu senhor, o egípcio.
3 Kë jibi uŋ awinuŋ kë Nawat Kabuka awo na a, abot aji do uko bŧi wi aţuuŋ iñeen yi nul kë uji uţëp bnuura,
3 E viu o seu senhor que Deus era com ele, e que fazia prosperar em sua mão tudo quanto ele empreendia.
4 amëbana bnuura, aţu'a kë aklempara ul ţi bkowul. Adola kë awo namali i nul, aţu bka bi nul bŧi ţi iñen yi nul.
4 Assim José achou graça aos olhos dele, e o servia; de modo que o fez mordomo da sua casa, e entregou na sua mão tudo o que tinha.
5 Yoŧef aţu kë Nawat Kabuka awul katoh ki Potifar bnuura, wi adoluluŋ kë awo namali i nul. Awula bnuura ţi iko bŧi yi akaaŋ ţi katoh na du uţeeh.
5 Desde que o pôs como mordomo sobre a sua casa e sobre todos os seus bens, o Senhor abençoou a casa do egípcio por amor de José; e a bênção do Senhor estava sobre tudo o que tinha, tanto na casa como no campo.
6 Hënk, kë Potifar aşë ţu bka bi nul bŧi ţi iñeen yi Yoŧef, uko ude wi nul ţañ wi wi adukiiŋ akaanaan.
6 Potifar deixou tudo na mão de José, de maneira que nada sabia do que estava com ele, a não ser do pão que comia. Ora, José era formoso de porte e de semblante.
7 Wi ŋwal ŋloŋ ŋaţëpuŋ, kë ahar ñiinţ i aklemparuŋ aşë ţu këş ţi a. Aji na a : « Joh ŋpiinţ. »
7 E aconteceu depois destas coisas que a mulher do seu senhor pôs os olhos em José, e lhe disse: Deita-te comigo.
8 Kë Yoŧef apoki aşë ji na a : « Ayinu, ajug naan aţu bka bi ŧul bŧi ţi iñen yi naan, aando ji heparaan uko unţëpuŋ ţi katoh.
8 Mas ele recusou, e disse à mulher do seu senhor: Eis que o meu senhor não sabe o que está comigo na sua casa, e entregou em minha mão tudo o que tem;
9 Ul ţi uleeful aando pelanaan nin uko uloŋ ţi katoh ki. Aanneenanaan nin uko uloŋ ţi katoh bë mënţ iwi, ţiki iwo aharul. Kë hum di di nhiniiŋ kado uko uwuţaan wuŋ kajuban ţi kadun ki Naşibaţi ba? »
9 ele não é maior do que eu nesta casa; e nenhuma coisa me vedou, senão a ti, porquanto és sua mulher. Como, pois, posso eu cometer este grande mal, e pecar contra Deus?
10 Kë ñaaţ aşë bi duka duka ţi pţiini na Yoŧef ŋnuur bŧi, kë uŋ apoka pok ppiinţ na a, pwo na a.
10 Entretanto, ela instava com José dia após dia; ele, porém, não lhe dava ouvidos, para se deitar com ela, ou estar com ela.
11 Unuur uloŋ kë Yoŧef aşë neej ţi katoh pya kado ulempul, nin ñaaŋ aloŋ aanwo da ţi balemp bandukiiŋ.
11 Mas sucedeu, certo dia, que entrou na casa para fazer o seu serviço; e nenhum dos homens da casa estava lá dentro.
12 Ñaaţ ahar Potifar amëbana ţi kamişa aşë ji na a : « Joh ŋpiinţ! » Kë Yoŧef aşë ţi apën bdig kë kamişa kaduka ţi iñen yi ñaaţ.
12 Então ela, pegando-o pela capa, lhe disse: Deita-te comigo! Mas ele, deixando a capa na mão dela, fugiu, escapando para fora.
13 Wi ñaaţ awinuŋ kë adukara kamişa, apën bdig,
13 Quando ela viu que ele deixara a capa na mão dela e fugira para fora,
14 ahuuran wal mënţ adu balemp biki nul aji na baka : « Nabiin naten, nahebërë i ayin naan aţijuŋ nja abi pnoha na nja. Abi aji apiinţ na nji kë nşë huuran maakan.
14 chamou pelos homens de sua casa, e disse-lhes: Vede! meu marido trouxe-nos um hebreu para nos insultar; veio a mim para se deitar comigo, e eu gritei em alta voz;
15 Wi aŧiinkuŋ kë nŋajari, kë aşë ţi aduk kamişa ki nul ki, apën bdig. »
15 e ouvigiu-se para ela no caminho, e disse: Vem, deixa-me deixou, aqui a sua capa e fugiu, escapando para fora.
16 Ajej kamişa abëkan ayoonkna ayinul abi.
16 Ela guardou a capa consigo, até que o senhor dele voltou a casa.
17 Wi abanuŋ kë aşë ţupa uko wi aţupuŋ balemp : « Nalemp nahebërë i iţijuŋ un abi pnoha na nji. Abi ala ppiinţ na nji,
17 Então falou-lhe conforme as mesmas palavras, dizendo: O servo hebreu, que nos trouxeste, veio a mim para me insultar;
18 wi nŋajaruŋ kë aşë ţi apën bdig aduk kamişa ki. »
18 mas, levantando eu a voz e gritando, ele deixou comigo a capa e fugiu para fora.
19 Wi ajug Yoŧef aŧiinkuŋ kë aharul aţupa uko wi nalemparul adoluluŋ, adeebaţ maakan.
19 Tendo o seu senhor ouvido as palavras de sua mulher, que lhe falava, dizendo: Desta maneira me fez teu servo, a sua ira se acendeu.
20 Ado kë bamob Yoŧef awat ukalabuş du dko di bakalabuş biki naşih bawooŋ.
20 Então o senhor de José o tomou, e o lançou no cárcere, no lugar em que os presos do rei estavam encarcerados; e ele ficou ali no cárcere.
21 Kë *Yawe Nawat Kabuka aşë wo na a, awula bnuura abot adola kë awinana bnuura ţi këş ki naweek i ukalabuş.
21 O Senhor, porém, era com José, estendendo sobre ele a sua benignidade e dando-lhe graça aos olhos do carcereiro,
22 Naweek uŋ aţu'a kë awo naweek i bakalabuş bŧi, uko bŧi unkdolaniiŋ da uji uţëpna ţi iñeen yi nul.
22 o qual entregou na mão de José todos os presos que estavam no cárcere; e era José quem ordenava tudo o que se fazia ali.
23 Naweek i ukalabuş aankak aji do do nin uko uloŋ wi baţu'u luŋ pdo, ţiki Nawat Kabuka awo na Yoŧef, abot ado kë iko yi ajaaŋ ado bŧi iji iţëp bnuura.
23 E o carcereiro não tinha cuidado de coisa alguma que estava na mão de José, porquanto o Senhor era com ele, fazendo prosperar tudo quanto ele empreendia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra