Apocalipse 6
Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs NTLH
1 Hënk, kë nwin, wi anwooŋ unkaneel apënanuŋ uko uŧeek unkuuţnuŋ ulibra, kë nşë ŧiink uloŋ ţi ŋko ŋbaakër ŋuŋ kë ukţiini na pdiim pweek panwooŋ ji kamparantant aji : « Biini. »
1 Então vi o Cordeiro quebrar o primeiro dos sete selos e ouvi um dos quatro seres vivos dizer com voz forte como o barulho de um trovão: — Venha!
2 Kë nten aşë win umpëlënŧ ufaaŧal kë ukbi. Andapiiŋ wa awo na kaŋaanan ki işuuri, kë bafuuţana uŧepi wi pşih. Kë aya awo nayoh du ugut, kaya kado kayoha yoh.
2 Olhei e vi um cavalo branco. O seu cavaleiro tinha um arco, e lhe deram uma coroa de rei. E ele saiu vencendo e conquistando.
3 Wi apënanuŋ utëbanţën, dŧiink uko utëbanţën ţi ŋbaakër ŋuŋ kë uhuuran aji : « Biini. »
3 Depois o Cordeiro quebrou o segundo selo. E ouvi o segundo ser vivo dizer: — Venha!
4 Kë umpëlënŧ uloŋ ukak apën, awo ujeenkal. Andapiiŋ wa bawula mnhina mi pţij ugut ţi mboş, bañaaŋ bado kafiŋar. Bawula kakej kaweek.
4 Aí saiu outro cavalo, que era vermelho. O seu cavaleiro recebeu o poder de trazer a guerra ao mundo a fim de que as pessoas matassem umas às outras. E ele recebeu uma grande espada.
5 Wi apënanuŋ uwajanţën, dŧiink uko uwajanţën ţi ŋbaakër ŋuŋ kë uhuuran aji : « Biini. » Kë nten aşë win umpëlënŧ ujënal. Andapiiŋ wa awo na uko upeeşaaraani ţi kañen.
5 Então o Cordeiro quebrou o terceiro selo. E ouvi o terceiro ser vivo dizer: — Venha! Olhei e vi um cavalo preto. O seu cavaleiro tinha uma balança na mão.
6 Kë nşë ŧiink uko ji pdiim ploŋ pampënnuŋ ţi pŧoof pi ŋko ŋbaakër ŋuŋ aji : « Unkil wi maaj pa baluk bi unuur, ŋkil ŋwajanţ ŋi udut pa baluk bi unuur. Kë ukëra na ubiñu, nawutan preeş jibi pawooŋ. »
6 Ouvi o que parecia ser uma voz, que vinha do meio dos quatro seres vivos e dizia: — Meio quilo de trigo custa o que vocês ganham num dia inteiro de trabalho; e um quilo e meio de
7 Wi apënanuŋ ubaakanţën, dŧiink uko ubaakanţën kë uhuuran aji : « Biini. »
7 Depois o Cordeiro quebrou o quarto selo. E ouvi o quarto ser vivo dizer: — Venha!
8 Kë nşë win umpëlënŧ unwooŋ ji ujaagal unlewuŋ. Andapiiŋ wa katimul kawo pkeţ kë i bajaaŋ bado mnkeţ aşë ţaşa. Bayeenk mnhina mi pfiŋ na kej, na ubon, mmaak, na ŋko ŋi uţeeh bañaaŋ biki kafah kaloŋ ţi ibaakër yi umundu.
8 Olhei e vi um cavalo amarelo. O seu cavaleiro se chamava Morte, e o mundo dos mortos o seguia. Estes receberam poder sobre a quarta parte da terra, para matar por meio de guerras, fome, doenças e animais selvagens.
9 Wi ahaabëşuŋ uñeenanţën, dwin ţi *bliit bi mngur uţeeh ŋhaaş ŋi bañaaŋ biki bafaaluŋ ţiki babi fiyaar Naşibaţi akuţ aţup uko wi nul.
9 Então o Cordeiro quebrou o quinto selo. E vi debaixo do altar as almas dos que tinham sido mortos porque haviam anunciado a mensagem de Deus e tinham sido fiéis no seu testemunho.
10 Bahuuran na pdiim pweek aji : « Ajugun Nayimanaan, anwooŋ na manjoonan, iyoonk lum kawayşaanun na bañaaŋ biki umundu ţi pñaakun pi batuluŋ, kakob baka? »
10 Eles gritavam com voz bem forte: — Ó Todo-Poderoso, santo e verdadeiro! Quando julgarás e condenarás os que na terra nos mataram?
11 Wal mënţ kë başë wul baka andoli kamişa kafaaŧal aşë ji na baka bayoonk ntiinku kak te bayiţ baka banklemparuŋ Yeŧu banwooŋ i pbi kafiŋana jibi bukal bafiŋaniiŋ bakeţ.
11 Cada um deles recebeu uma roupa branca. E foi dito a eles que descansassem um pouco mais, até que se completasse o número dos seus companheiros no trabalho de Cristo, que eram seus irmãos e que iam ser mortos como eles tinham sido.
12 Hënk, kë nwin, wi ahaabëşuŋ upaajanţën, kë mboş manşë şinţar maakan, kë unuur ujën awo ji ihil, kë pli bŧi pajeenk jud awo ji pñaak.
12 Em seguida vi o Cordeiro quebrar o sexto selo. Houve um violento terremoto, o sol se tornou negro como uma roupa de luto, e a lua ficou toda vermelha como sangue.
13 Ŋjah ŋajot ţi mboş awo ji mnko manwooŋ maandobi jeenk mi ukëk uwatuŋ,
13 As estrelas caíram do céu sobre a terra, como os figos verdes caem da figueira sacudida por um vento forte.
14 kë baţi bakak awo ji kambanŧan ki baŋujuŋ, kë inkuŋ na ŋjiw bŧi ipën du dko di iwooŋ.
14 O céu desapareceu como um rolo de papel que se enrola de novo, e todos os montes e ilhas foram tirados dos seus lugares.
15 Wal mënţ kë başih biki mboş, bañaaŋ baweek, başih biki bangoli, bayok, bañaaŋ banŧiinkaniiŋ, balemp bŧi na baweek biki baka bŧi başë ya amena du ihër yi inkuŋ na du mnlaak manwooŋ da.
15 Então os reis do mundo inteiro, os governadores e os chefes militares, os ricos e os poderosos e todas as outras pessoas, escravas ou livres, se esconderam nas cavernas e debaixo das rochas das montanhas.
16 Bawo ţi pji na inkuŋ na mnlaak : « Najotnun, namenun ŋlow këş ki anţooŋ ţi pţij pi pşih, nakuţ nalowanun udeeb wi anwooŋ unkaneel.
16 E gritavam para os montes e para as rochas: — Caiam sobre nós e nos escondam dos olhos daquele que está sentado no trono e nos protejam da
17 Unuur uweek wi udeeb wi baka ubii, in aknaţuŋ? »
17 Pois já chegou o grande dia da ira deles, e quem poderá aguentá-la?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.