Marcos 1

Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Kimɔ Tom te yi lɛpɛ kasi Yesus Krist te Mɔnɔ Njambiyɛ kɛ́ kandima ɗekɛ:
1 Este é o princípio das boas-novas a respeito de Jesus Cristo, o Filho de Deus.
2 Yo kandima nda yi Esayi te mɔ punja mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ kɛtima kɛ́. A kɛtima nde: ‹Ɓɛŋa, mi kɛ kandɛ tomɔ mɔ tomun nɛ wɛ, na kɛ̀ kandi kombile nje tikɛ wɛ.
2 Iniciou-se como o profeta Isaías escreveu: “Envio meu mensageiro adiante de ti, e ele preparará teu caminho.
3 Wɛtɛ mumɔ kɛ kembiɗya kɛ mɔy koŋgor nde: Wunɛ kômbila nje Baba Mbokɔ. Wunɛ tɛ̂mbiɗya mɛnje mɛnɛ nɛ ŋgbeŋ.›
3 Ele é uma voz que clama no deserto: ‘Preparem o caminho para a vinda do Senhor! Abram a estrada para ele!’”.
4 Ɗiyɔ kɛ kɔŋte, ɛ Jaŋ ɗya̧ nyɛ ɓɔ kɛ tɔpuna ɓomɔ kɛ mɔrɔku kɛ koŋgor, pelɛ kɛ kasi tɔpuna ɓomɔ kɛ mɔrɔku nde, ɓo yêŋsaŋgwɛ temɔ jayɛ nde, ɓo tɔ̂pa ɓo kɛ mɔrɔku, nɛ́ Njambiyɛ tiki mɛɓeyɔ man nɛ ŋgwɛtɛ.
4 Esse mensageiro era João Batista. Ele apareceu no deserto, pregando o batismo como sinal de arrependimento para o perdão dos pecados.
5 Ɓotu ɓe Yerusalɛm nɛ̀ ɓotu ɓe mɛnɛti mɛ Yuda hɛnɛ ɗikima kɛ̀ kɛ yenɛ. Ɓo ɗikima jayɛ ɓeya mɛkele man kɛ mbɔmbu ɓomɔ, ɛ nyɛ ɗiki tɔpɛ ɓo kɛ Yurdɛ̧.
5 Gente de toda a Judeia, incluindo os moradores de Jerusalém, saía para ver e ouvir João. Quando confessavam seus pecados, ele os batizava no rio Jordão.
6 Jaŋ ɗikima lɛŋɛ wɛtɛ lambɔ te yi ɓo kelma nɛ mɛmburu mɛ *samo. Kanda te yi nyɛ ɗikima lɛŋɛ kɛ jon kɛ́, ɓo kél yo nɛ kotu nyamɔ. A ɗikima ɗye ɓeɗɔlɔ nɛ̀ mutɔ mɛ jo te yi nyɛ ɗikima dolɔ kɛ likɔ kɛ́.
6 João vestia roupas tecidas com pelos de camelo, usava um cinto de couro e alimentava-se de gafanhotos e mel silvestre.
7 A ɗikima pelɛ lɛpɔ nyɛ ɓomɔ nde: «Wɛtɛ mumɔ kɛ nje kɛ kɔŋ mbɛ. A nɛ ɗeti kwa̧ mi. Mi ti yaka ɗitima yí wunjɛ kɔl mɛnakala kɛ kol nɛ na.
7 João anunciava: “Depois de mim virá alguém mais poderoso que eu, alguém tão superior que não sou digno de me abaixar e desamarrar as correias de suas sandálias.
8 Mi tɔpuma mbɛ wunɛ kɛ mɔrɔku. Yasi wɛtɛ, kɛ ɓɛ nyɛ, a ta tɔpɛ wunɛ kɛ Kimɔ Sisiŋ.»
8 Eu os batizo com água, mas ele os batizará com o Espírito Santo!”.
9 Kɛ ŋgimɔ te yite, Yesus ɗyaŋma wulɛ Nasarɛt kɛ mɛnɛti mɛ Galile. Ɛ Jaŋ tɔpɛ nyɛ kɛ mɔrɔku kɛ Yurdɛ̧.
9 Certo dia, Jesus veio de Nazaré da Galileia, e João o batizou no rio Jordão.
10 Kɛ ŋgimɔ te yi Yesus ɓa̧ kɛ ɓendɔ ndi ŋgindi ɗekɛ kɛ́, a ɓɛ́ŋa ɗyoɓɔ kɛ nɛmbiyɛ, ɛ Kimɔ Sisiŋ piyɛ nje kɛ yotu nɛ nda pepɔ.
10 Enquanto saía da água, viu o céu se abrir e o Espírito Santo descer sobre ele como uma pomba.
11 Ɛ wɛtɛ mɛn wulɛ ɗyoɓɔ lɛpɔ nde: «Wɛ Mɔnɔ mbɛ, sɔŋ temɔ mbɛ, temɔ mbɛ hɛnɛ kɛ yotu yɔ.»
11 E uma voz do céu disse: “Você é meu Filho amado, que me dá grande alegria”.
12 Ndana ndana, ɛ Kimɔ Sisiŋ kaŋɛ Yesus kɛnjɛ kɛ koŋgor.
12 Em seguida, o Espírito conduziu Jesus ao deserto,
13 A kwaŋɗya mɛtu kamɔni mate. Kɛ mɛtu te yinɔri *Satan ɓa̧ ndi kɛ ɓoɓɛ nyɛ. Yesus joŋnama mate kɛ njoka ɓenyamɔ ɓe likɔ, ɛ ɓejaki ɓe Njambiyɛ ɗiki kelɔ mɛsay nyɛ nyɛ.
13 onde ele foi tentado por Satanás durante quarenta dias. Estava entre animais selvagens, e anjos o serviam.
14 Kɛ ɓo ma si ɓiye Jaŋ nyɛ kɛ jɔɓɔ kɛ́, ɛ Yesus kwa̧ kɛ̀ kɛ mɛnɛti mɛ Galile pelɛ Kimɔ Tom Njambiyɛ nyɛ ɓomɔ.
14 Depois que João foi preso, Jesus foi para a Galileia, onde anunciou as boas-novas de Deus.
15 A ɗikima lɛpɔ nde: «Ŋgimɔ te yi Njambiyɛ pɛsima kɛ́ ma ɗya̧, *Kandɔ Njambiyɛ ma wuta. Wunɛ yêŋsaŋgwɛ temɔ jayɛ sendi Kimɔ Tom.»
15 “Enfim chegou o tempo prometido!”, proclamava. “O reino de Deus está próximo! Arrependam-se e creiam nas boas-novas!”
16 Yesus ɓa̧ kɛ kwa̧ kɛ goŋ nyaŋgwɛ matɔ Galile. A ɓɛŋma Simɔn ɓenɛ Andere, maŋ nɛ Simɔn kɛ ɓetɛ bulajama kɛ nyaŋgwɛ matɔ, kɛto ɓo ɓa̧ ɓotu ɓe wona ɓenjanjɔ.
16 Enquanto andava à beira do mar da Galileia, Jesus viu Simão e seu irmão André. Jogavam redes ao mar, pois viviam da pesca.
17 Ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ ɓo nde: «Wunɛ ɓêŋgwɛ mi, mi ta kelɔ nde, wunɛ kpâl ɓɛ ɓotu ɓe ɗalna ɓomɔ, teɗye nje Njambiyɛ.»
17 Jesus lhes disse: “Venham! Sigam-me, e eu farei de vocês pescadores de gente”.
18 Ndana ndana, ɛ ɓo ŋgbɛsɛ mɛbulajama man ɓeŋgwɛ nyɛ.
18 No mesmo instante, deixaram suas redes e o seguiram.
19 Yesus toŋgiɗyama kumɔ mbɔmbu nɛ mbɛt, ɛ nyɛ ɓɛŋɛ Jak te mɔnɔ Seɓede ɓenɛ maŋ wenɛ Jaŋ. Ɓo ɓa̧ kɛ mɔy landi kɛ kombile mɛbulajama.
19 Pouco mais adiante, Jesus viu Tiago e João, filhos de Zebedeu, consertando redes num barco.
20 Ndana ndana, ɛ Yesus jeɓa ɓo, ɛ ɓo tikɛ saŋgwɛ wan Seɓede kɛ mɔy landi ɓenɛ ɓotu ɓe mɛsay kwa̧ ɓeŋgwɛ nyɛ.
20 Chamou-os de imediato e eles também o seguiram, deixando seu pai, Zebedeu, no barco com os empregados.
21 Kɛ kɔŋte, ɛ Yesus kwa̧ ɓenɛ ɓejekɛ ɓenɛ ɓenɔri kɛ̀ kɛ Kapɛrnawum. Kɛ yesɔ *Saba ma ɗya̧, ɛ nyɛ nyiŋɛ kɛ mɔy mbanjɔ mɛwesiɗya mɛ Ɓeyudɛn teɗye ɓomɔ mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ.
21 Jesus e seus seguidores foram à cidade de Cafarnaum. Quando chegou o sábado, entrou na sinagoga e começou a ensinar.
22 Ɓomɔ ŋgbakimama kwalɔ teɗya yasi te yenɛ ɓuɗyate, kɛto a ɗikima teɗye ɓo mɛyasi nɛ ɗeti Njambiyɛ. A tì ɓɛ kɛ teɗye nda yi ɓotu ɓe kɛtina mɛyasi na.
22 O povo ficou admirado com seu ensino, pois ele falava com verdadeira autoridade, diferentemente dos mestres da lei.
23 Kɛ ŋgimɔ te yite wɛtɛ mbam te ɛ ɓa̧ nɛ wɛtɛ ɓeya sisiŋ kɛ yotu kɔ ɓa̧ kɛ mɔy mbanjɔ mɛwesiɗya man.
23 De repente, um homem ali na sinagoga, possuído por um espírito impuro, gritou:
24 Ɛ nyɛ kembiɗya lɛpɔ nde: «Yo ŋge, Yesus te mɔ Nasarɛt, sinɛ wunɛ nɛ lɛpi te nda? ’Wɛ njáki nje girise wusɛ? Mi duwa̧ wɛ kimɔte, wɛ pupuna mɔ te yi Njambiyɛ tɔkuma njesɛ.»
24 “Por que vem nos importunar, Jesus de Nazaré? Veio para nos destruir? Sei quem é você: o Santo de Deus!”.
25 Ɛ Yesus ɓama nɛ ɓeya sisiŋ lɛpɔ nde: «Ɗiɓɔ numbu yɔ, pundɔ kɛ yotu mbam kɔ.»
25 “Cale-se!”, repreendeu-o Jesus. “Saia deste homem!”
26 Ɛ ɓeya sisiŋ jalɛ mbam kɔ ɓeyate kwa̧ pundɔ kɛ yotu nɛ nɛ nyaŋgwɛ kembi.
26 Então o espírito impuro soltou um grito, sacudiu o homem violentamente e saiu dele.
27 Ɛ sosu ɓomɔ hɛnɛ siyɛ nɛ hirek, ɛ ɓo ɗiki diyna tandɛ yan nde: «Yikɛ ɓa ŋge? Yikɛ ɓa kwalɔ jɔnja teɗya yasi te nda? A téɗya gba yasi nɛ ŋguŋguɗyɛ. A kɛ ɓama ko nɛ ɓeya mɛsisiŋ, ɓeya mɛsisiŋ kɛ wokuna nɛ nyɛ.»
27 Todos os presentes ficaram admirados e começaram a discutir o que tinha acontecido. “Que ensinamento novo é esse?”, perguntavam. “Como tem autoridade! Até os espíritos impuros obedecem às ordens dele!”
28 Ndana ndana, ɛ ɗinɔ Yesus wumɛ nyanja yaka nɛ mɛnɛti mɛ Galile hɛnɛ.
28 As notícias a respeito de Jesus se espalharam rapidamente por toda a região da Galileia.
29 Kɛ ɓo ma pundɔ kɛ mbanjɔ mɛwesiɗya mɛ Ɓeyudɛn kɛ́, ɛ Yesus kwa̧ ɓenɛ ɓe Jak nɛ̀ Jaŋ kɛ̀ kɛ tu̧ Simɔn ɓenɛ Andere.
29 Depois que Jesus saiu da sinagoga com Tiago e João, foram à casa de Simão e André.
30 Yinɔri ki nɛ Simɔn ɛ nyari ɓa̧ mɛtinɛŋgwɛ nɛ ɗuku. Ɛ ɓo lɛpɛ kasi nɛ nɛdɔ nyɛ Yesus.
30 A sogra de Simão estava de cama, com febre. Imediatamente, falaram a seu respeito para Jesus.
31 Ɛ nyɛ kɛ̀ kɛ kɛki nyari kɛnjɛ ɓɔ tɛmbiɗye nɛ nyɛ. Ɛ kɔn ɗuku siyɛ kɛ yotu nɛ, ɛ nyɛ tɛmɛ kɛ̀ kelɔ mɛsay nyɛ ɓo.
31 Ele foi até ela, tomou-a pela mão e ajudou-a a levantar-se. A febre a deixou, e ela passou a servi-los.
32 Kɛ ɓekoko ma ɗya̧, tu mɛ kɛ yinja, ɛ ɓomɔ ɓu̧ ɓotu ɓe kɔn hɛnɛ nɛ̀ ɓotu ɓete ɓe ɓa̧ nɛ ɓeya mɛsisiŋ kɛ yotu ɓaka nje nɔ kɛ̀ yi Yesus.
32 Ao entardecer, depois que o sol se pôs, trouxeram a Jesus muitos enfermos e possuídos por demônios.
33 Ɛ ɓotu ɓe ɗya hɛnɛ ŋgbɔ wesiɗya kɛ numɛy tu̧.
33 Toda a cidade se reuniu à porta da casa para observar.
34 A siɗya mboya mɛkɔn mɛ ɓuɗya ɓomɔ, soŋɛ sendi ɓuɗya ɓeya mɛsisiŋ kɛ yotu ɓomɔ. A tì ɓɛ kɛ jayɛ nde, ɓeya mɛsisiŋ lɛ̂pinaŋgwɛ na, kɛto ɓeya mɛsisiŋ duwa̧ nyɛ kimɔte.
34 Então Jesus curou muitas pessoas que sofriam de diversas enfermidades e expulsou muitos demônios. Não permitia, porém, que os demônios falassem, pois sabiam quem ele era.
35 Yi kɛ̀ nɔ njenamɛnɔ piŋɔ te yi yasi ndi gba nɛ mbi mbi mbilip kɛ́, ɛ Yesus tɛmɛ pundɔ kwa̧ kɛ̀ kɛ wɛtɛ mbɛy te yi ɓa̧ kinɛ ɓomɔ kɛte kɛ́ kɛ̀ ŋgwɛta nɛ Njambiyɛ.
35 No dia seguinte, antes do amanhecer, Jesus se levantou e foi a um lugar isolado para orar.
36 Ɛ Simɔn ɓenɛ ɓotu ɓete ɓe ɓenɛ ɓo ɓa̧ ɓaka ɓeŋgwɛ nyɛ nɛdɔ.
36 Mais tarde, Simão e os outros saíram para procurá-lo.
37 Kɛ ɓo ma dolɔ nyɛ kɛ́, ɛ ɓo lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Ɓomɔ hɛnɛ kɛ gɔsɔ wɛ.»
37 Quando o encontraram, disseram: “Todos estão à sua procura!”.
38 Ɛ nyɛ yeŋsa nyɛ ɓo nde: «Hɛ kwâŋ kɛ̀ kɛ yiŋa mɛmbɛy kɛ mɛɗya mɛte yi kɛ mbɔmbu wusu kɛ́, nɛ́ mi kɛ̀ pel sendi mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ mate, kɛto mi ma njáki kɛto te yite.»
38 Jesus respondeu: “Devemos prosseguir para outras cidades e lá também anunciar minha mensagem. Foi para isso que vim”.
39 Ɛ nyɛ tɛmɛ kwa̧ kɛndɔ nɛ mɛnɛti mɛ Galile hɛnɛ pelɛ Kimɔ Tom kɛ mɛmbanjɔ mɛwesiɗya mɛ Ɓeyudɛn, soŋɛ sendi ɓeya mɛsisiŋ kɛ yotu ɓomɔ.
39 Então ele viajou por toda a região da Galileia, pregando nas sinagogas e expulsando demônios.
40 Wɛtɛ mɔ ndoko nja̧ kɛ yi Yesus kusɛ mɛɓɔŋ kɛ mbɔmbu wenɛ ŋgwɛta nɛ nyɛ lɛpɔ nde: «Ŋgɛ wɛ kwaɗyɛ, ɔ yakama kelɔ nde, yotu mbɛ ɓɛ̂ki nɛ kpɛlɛ kpɛlɛ.»
40 Um leproso veio e ajoelhou-se diante de Jesus, implorando para ser curado: “Se o senhor quiser, pode me curar e me deixar limpo”.
41 Ɛ Yesus gwe ŋgwɛtɛ wenɛ sambile ɓɔ kpokɛ nɛ nyɛ lɛpɔ nde: «Mi kwaɗya, yotu yɔ ɓɛ̂ki nɛ kpɛlɛ kpɛlɛ.»
41 Cheio de compaixão, Jesus estendeu a mão e tocou nele. “Eu quero”, respondeu. “Seja curado e fique limpo!”
42 Ɛ ndoko siyɛ kɛ kiya mbɛy kɛ yotu nɛ. Ɛ yotu nɛ ɓɛ nɛ kpɛlɛ kpɛlɛ.
42 No mesmo instante, a lepra desapareceu e o homem foi curado.
43 Ɛ Yesus yɔkiɗye nyɛ kɛ kiya mbɛy kiɗyɛ nyɛ nde:
43 Então Jesus se despediu dele com uma forte advertência:
44 «Kpɛ, wɛ tî yekiɗya mɛyasi mɛte yi kwaŋnama kɛ́ nyɛ mumɔ na. Yasi wɛtɛ, kɛn teɗye yotu yɔ nyɛ mɔ nyɛna sadaka nyɛ Njambiyɛ, nɛ̀ wɛ kɛn kelɔ sadaka nda yi Mɔyisi pɛsima kɛ́, kɛto yotu yɔ mɛ nɛ kpɛlɛ kpɛlɛ, nɛ́ ɓomɔ duwɛ nde, kɔn yɔ siyma.»
44 “Não conte isso a ninguém. Vá e apresente-se ao sacerdote para que ele o examine. Leve a oferta que a lei de Moisés exige pela sua purificação. Isso servirá como testemunho”.
45 Ko ɓɛkɔ ɗete, mbam kɔ kwaŋma kandɛ pelɛ mɛyasi mɛte yi kwaŋnama kɛ́ kɛ mɛmbɛy hɛnɛ nyɛ ɓomɔ. Ɗete, Yesus tì ɓɛ se nɛ ɗeti te yi nyiŋɛ kɛ wɛtɛ ɗya kɛ misi mɛ ɓomɔ na. A ɗikima ɗiyɔ nɛ naŋ kɛ mɛmbɛy mɛte yi ɓomɔ yeti kɛte kɛ́. Ɓomɔ ɗikima wulɛ mɛmbɛy hɛnɛ nje kɛ yenɛ.
45 O homem, porém, saiu e começou a contar a todos o que havia acontecido. Por isso, em pouco tempo, grandes multidões cercaram Jesus, e ele já não conseguia entrar publicamente em cidade alguma. E, embora se mantivesse em lugares isolados, gente de toda parte vinha até ele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.