Lucas 5

Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Wɛtɛ yesɔ Yesus ɓa̧ kɛ goŋ wɛtɛ nyaŋgwɛ matɔ nde Genesarɛt. Ɛ ŋgil ɓomɔ ɓɛ kɛ suŋna mbɛy kɛ kɛki nɛ, nɛ́ ɓo woku mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ.
1 Estando Jesus um dia à margem do lago de Genesaré, o povo se comprimia em redor dele para ouvir a palavra de Deus.
2 Ɛ nyɛ ɓɛŋɛ mɛlandi yiɓa kɛ goŋ. Ɓotu ɓe wona ɓenjanjɔ ɓe piya kɛ mɛlandi mɛte ɓaka ɓa̧ kɛ weyɛ mɛbulajama man.
2 Vendo duas barcas estacionadas à beira do lago, - pois os pescadores haviam descido delas para consertar as redes -,
3 Ɛ nyɛ kwa̧ ɓendɔ wɛtɛ landi te. Yo ɓa̧ landi Simɔn. Ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ Simɔn nde, a pûsu landi kɛnjɛ nɛ mbɛt pulɔ sombu. Ɛ nyɛ kwa̧ ɗiyɔ mɛtiɗyɛ kɛ mɔy landi kɛ̀ mbɔmbu teɗye ɓomɔ mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ.
3 subiu a uma das barcas que era de Simão e pediu-lhe que a afastasse um pouco da terra; e sentado, ensinava da barca o povo.
4 Kɛ nyɛ ma si lɛpina nyɛ ɓomɔ kɛ́, ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ Simɔn nde: «Ɓoŋgɔ landi kɛ̀ nɔ pulɔ ɗimɔ, nɛ́ wunɛ ɓeta bulajama kɛ ɗuku.»
4 Quando acabou de falar, disse a Simão: Faze-te ao largo, e lançai as vossas redes para pescar.
5 Ɛ Simɔn lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Yekele, wusɛ ɓɛŋma bɔnɛ kɛ ndiŋgɛlɛ tu kɔ muka kumɔ ɓemɛŋmɛnɛ kinɛ wo yaŋa na. Ko ɓɛkɔ ɗete, mi ta ɓetɛ bulajama ndana kɛ ɗuku, kɛto yo wɛ lɛpɛ nde, mi ɓêta.»
5 Simão respondeu-lhe: Mestre, trabalhamos a noite inteira e nada apanhamos; mas por causa de tua palavra, lançarei a rede.
6 Kɛ ɓo ma ɓetɛ mɛbulajama kɛ ɗuku kɛ́, ɛ ɓo wo ɓenjanjɔ ɓuɗyate. Ɛ mɛbulajama kandɛ nyaliyate.
6 Feito isto, apanharam peixes em tanta quantidade, que a rede se lhes rompia.
7 Ɛ ɓo pɛpiɗye ɓɔ kɛnjɛ ɓenjɔŋ ɓan ɓe ɓa̧ kɛ mɔy landi te yɔru ɓaka nde, ɓo njâki kamɛ ɓo. Ɛ ɓo nje, ɛ ɓo tonjɛ ɓenjanjɔ kɛ mɛlandi mɛnɔri yiɓa, ɛ yo kandɛ ɗyena mɔrɔku.
7 Acenaram aos companheiros, que estavam na outra barca, para que viessem ajudar. Eles vieram e encheram ambas as barcas, de modo que quase iam ao fundo.
8 Kɛ Simɔn Piyɛr ma ɓɛŋɛ ɗete kɛ́, ɛ nyɛ nje kusɛ mɛɓɔŋ kɛ mbɔmbu Yesus lɛpɔ nde: «Nyaŋgwɛ Kumande, jisa kɛ kɛki mbɛ, kɛto mi mɔ mɛɓeyɔ.»
8 Vendo isso, Simão Pedro caiu aos pés de Jesus e exclamou: Retira-te de mim, Senhor, porque sou um homem pecador.
9 Simɔn Piyɛr lɛpinama ɗete, kɛto a gwa̧ wɔ̧. Ɓenjɔŋ ɓenɛ hɛnɛ gwa̧ wɔ̧ sendi ɗete, kɛto ɓuɗya ɓenjanjɔ ɓete yi ɓo woma kɛ́.
9 É que tanto ele como seus companheiros estavam assombrados por causa da pesca que haviam feito.
10 Jak ɓenɛ Jaŋ te ɓɔnɔ ɓe Seɓede, ɓekumbɔ ɓe ɓetina bulajama ɓe Simɔn gwa̧ sendi wɔ̧ ɗete. Ɛ Yesus lɛpɛ nyɛ Simɔn nde: «Wɛ tî gwaki wɔ̧ na, kandɛ ndana wɛ tí ɓɛ se mɔ wona ɓenjanjɔ na. Wɛ ta nje ɓɛ mɔ ɓoŋna ɓomɔ teɗye ɓo nje Njambiyɛ.»
10 O mesmo acontecera a Tiago e João, filhos de Zebedeu, que eram seus companheiros. Então Jesus disse a Simão: Não temas; doravante serás pescador de homens.
11 Ndana, ɛ ɓo nje ŋgbɔsɔ mɛlandi man, tikɔ mɛyasi hɛnɛ ɓeŋgwɛ Yesus.
11 E atracando as barcas à terra, deixaram tudo e o seguiram.
12 Yesus ɓa̧ kɛ wɛtɛ ɗya kɛ pɔku mɛnɛti mɛte. Wɛtɛ mbam ɓa̧ mate nɛ yotu hɛnɛ tandɛ ndoko. Kɛ nyɛ ma kaŋɛ misi ɓɛŋɛ Yesus kɛ́, ɛ mbam nje kusɛ mɛɓɔŋ kɛ mbɔmbu wenɛ ŋgwɛta nɛ nyɛ lɛpɔ nde: «Nyaŋgwɛ Kumande, ŋgɛ wɛ kwaɗyɛ, kelɔ nde, yotu mbɛ ɓɛ̂ki nɛ kpɛlɛŋ.»
12 Estando ele numa cidade, apareceu um homem cheio de lepra. Vendo Jesus, lançou-se com o rosto por terra e lhe suplicou: Senhor, se queres, podes limpar-me.
13 Ɛ Yesus sambile ɓɔ kpokɛ nɛ nyɛ lɛpɔ nde: «Mi kwaɗya, yotu yɔ ɓɛ̂ki nɛ kpɛlɛŋ.» Ndana ndana, ɛ ndoko siyɛ kɛ yotu mbam.
13 Jesus estendeu a mão, tocou-o e disse: Eu quero; sê purificado! No mesmo instante desapareceu dele a lepra.
14 Kɛ kɔŋte, ɛ Yesus lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Kpɛ, wɛ tî yekiɗya mɛyasi mɛte yi kwaŋnama kɛ́ nyɛ mumɔ na. Yasi wɛtɛ, kɛn kɛ̀ teɗye yotu yɔ nyɛ mɔ nyɛna sadaka nyɛ Njambiyɛ, nɔ̀ kɛ̂n kelɔ sadaka, nɛ́ wɛ ɓɛ pupunate kɛ misi mɛ Njambiyɛ nda yi Mɔyisi pɛsima kɛ́, nɛ́ ɓomɔ duwɛ nde, kɔn yɔ siyma.»
14 Ordenou-lhe Jesus que o não contasse a ninguém, dizendo-lhe, porém: Vai e mostra-te ao sacerdote, e oferece pela tua purificação o que Moisés prescreveu, para lhes servir de testemunho.
15 Ko ɓɛkɔ nde, Yesus lɛpima nyɛ mbam nde, a tî yekiɗya na, je nɛ kpalma kɛ̀ kɛndɔ mbɔmbu. Ɓuɗya ɓomɔ ɗikima nje wesiɗya kɛ kɛki nɛ, nɛ́ ɓo woku mɛlɛpi mɛnɛ, na siɗyɛ sendi mɛkɔn man.
15 Entretanto, espalhava-se mais e mais a sua fama e concorriam grandes multidões para o ouvir e ser curadas das suas enfermidades.
16 Yasi wɛtɛ, Yesus ɗikima kwa̧ nɛ kɛ̀ kɛ mɛmbɛy mɛte yi ɓomɔ yeti kɛte kɛ́ kɛ̀ ŋgwɛta nɛ Njambiyɛ.
16 Mas ele costumava retirar-se a lugares solitários para orar.
17 Wɛtɛ yesɔ Yesus ɓa̧ kɛ teɗye ɓomɔ mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ. *Ɓefarisɛ̧ nɛ̀ nyaŋgwɛ ɓotu ɓe duwa̧ mɛmboŋga ɓa̧ mɛtiɗyɛ kɛ kɛki nɛ. Ɓo wulma kɛ Yerusalɛm, wulɛ sendi kɛ mɛɗya hɛnɛ kɛ Galile nɛ̀ Yuda. Baba Mbokɔ nya Yesus ɗeti te yi siɗyɛ mɛkɔn mɛ ɓomɔ.
17 Um dia estava ele ensinando. Ao seu derredor estavam sentados fariseus e doutores da lei, vindos de todas as localidades da Galiléia, da Judéia e de Jerusalém. E o poder do Senhor fazia-o realizar várias curas.
18 Ndana, ɛ ɓaŋa ɓomɔ soɓɛ wɛtɛ mbam nɛ taŋ ɗya̧ nɔ. Mbam te ɓa̧ mɔ jɛmti, a ti kɛ́ndi na. Ɓo saŋma nje te yi nyiŋɛ nɛ nyɛ kɛ mɔy tu̧ nje tikɔ kɛ mbɔmbu Yesus.
18 Apareceram algumas pessoas trazendo num leito um homem paralítico; e procuravam introduzi-lo na casa e pô-lo diante dele.
19 Yasi wɛtɛ, ɓo tì ɓɛ nɛ nje kwaŋge na kɛto ŋgil. Ɛ ɓo ɓendɛ nɛ nyɛ kɛ tosiyɔ̧ kelɔ njɛmbi kɛte piɗyɛ nyɛ nɛ taŋ nɛ hɛnɛ kɛ njoka ɓomɔ kɛ mbɔmbu Yesus.
19 Mas não achando por onde o introduzir, por causa da multidão, subiram ao telhado e por entre as telhas o arriaram com o leito ao meio da assembléia, diante de Jesus.
20 Kɛ Yesus ma ɓɛŋɛ kwalɔ tikina temɔ te yi ɓotu ɓaka ɓa̧ nɔ kɛ́, ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ mɔ jɛmti nde: «Mbam, mɛɓeyɔ mɔ, mi kɛ tikɔ yo nɛ ŋgwɛtɛ.»
20 Vendo a fé que tinham, disse Jesus: Meu amigo, os teus pecados te são perdoados.
21 Ɛ Ɓefarisɛ̧ nɛ̀ ɓotu ɓe kɛtina mɛyasi lɛpɛ kɛ mɔy mɛtemɔ man nde: «Yɔkɔ ɓa̧ nda ɛ gbutɛ gba nɛ Njambiyɛ kɔ? Nda yakama tikɔ mɛɓeyɔ mɛ mumɔ nɛ ŋgwɛtɛ kɔ? Kinɛ wɛtɛ mumɔ na, ndi Njambiyɛ nyɛpɔ.»
21 Então os escribas e os fariseus começaram a pensar e a dizer consigo mesmos: Quem é este homem que profere blasfêmias? Quem pode perdoar pecados senão unicamente Deus?
22 Yesus duwa̧ mɛtakɛ man, ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ ɓo nde: «Yikɛ ɓa kwalɔ mɛtakɛ te nda yi wunɛ ɓɛ nɔ ɗekɛ kɛ temɔ yun kɛ́?
22 Jesus, porém, penetrando nos seus pensamentos, replicou-lhes: Que pensais nos vossos corações?
23 Nɛ̀ lɛpinate nde: ‹Mɛɓeyɔ mɔ, mi kɛ tikɔ yo nɛ ŋgwɛtɛ› nɛ̀ lɛpina te nde: ‹Tɛma, kɛndɔ,› ’kelna ŋge kwa̧ jɛwɔ kɛ njokate?
23 Que é mais fácil dizer: Perdoados te são os pecados; ou dizer: Levanta-te e anda?
24 Ɗete, mi ta teɗye wunɛ nde, *Mɔnɔ mumɔ nɛ ɗeti te yi tikɔ mɛɓeyɔ mɛ ɓomɔ nɛ ŋgwɛtɛ kɛ to mɛnɛti.» Ɛ nyɛ nje lɛpɔ nyɛ mɔ jɛmti nde: «Tɛma, ɓoŋgɔ taŋ yɔ, ɗukwɛ kɛ̀ tu̧ ɗyɔ.»
24 Ora, para que saibais que o Filho do Homem tem na terra poder de perdoar pecados {disse ele ao paralítico}, eu te ordeno: levanta-te, toma o teu leito e vai para tua casa.
25 Ndana ndana, ɛ mbam tɛmɛ nɛ ŋgɛt kɛ misi mɛ ɓomɔ hɛnɛ, ɓu̧ taŋ te yi nyɛ ɓa̧ mɛtinɛŋgwɛ kɛte kɛ́, ɗuwɛ nɔ kɛ̀ nɔ tu̧ nɛ luksa Njambiyɛ kɛ numbu.
25 No mesmo instante, levantou-se ele à vista deles, tomou o leito e partiu para casa, glorificando a Deus.
26 Ɛ ɓomɔ hɛnɛ ŋgbakima lukse Njambiyɛ. Ɓo gwa̧ wɔ̧ ɓuɗyate. Ɛ ɓo ɗiki lɛpɔ nde: «Kwalɔ mɛyekambiyɛ mɛte yikɛ nan yi wusɛ ɓɛŋma muka kɛ́!»
26 Todos ficaram transportados de entusiasmo e glorificavam a Deus; e tomados de temor, diziam: Hoje vimos coisas maravilhosas.
27 Kɛ kɔŋte, ɛ Yesus pundɛ kwa̧. Ɛ nyɛ kɛ̀ dolɔ wɛtɛ mɔ ɓoŋna mɔni garama nde Levi kɛ ɗiyɔ kɛ mbɛy mɛsay mɛnɛ. Ɛ Yesus lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Ɓeŋgwɛ mi.»
27 Depois disso, ele saiu e viu sentado ao balcão um coletor de impostos, por nome Levi, e disse-lhe: Segue-me.
28 Ɛ nyɛ tɛmɛ tikɔ numbu mɛsay mɛnɛ hɛnɛ ɓeŋgwɛ nyɛ.
28 Deixando ele tudo, levantou-se e o seguiu.
29 Ɛ Levi kelɛ ɓuɗya mɛɗye jeɓa nɛ ɓomɔ kɛ tu̧ ɗyenɛ kɛto Yesus. Ɓo ɓa̧ kɛ ɗyena ɓenɛ ɓaŋa ɓuɗya ɓotu ɓe ɓoŋna mɔni garama nɛ̀ ɓaŋa ɓomɔ sendi.
29 Levi deu-lhe um grande banquete em sua casa; vários desses fiscais e outras pessoas estavam sentados à mesa com eles.
30 *Ɓefarisɛ̧ nɛ̀ ɓotu ɓe kɛtina mɛyasi ɓe ɓa̧ kɛ kiya njɔŋ wɛtɛ ɓaka wokuma ŋgambi lɛpɔ nyɛ ɓejekɛ ɓe Yesus nde: «Kɛto ŋge yi wunɛ ɗyena nɛ̀ yi wunɛ hɔɓiye mɛnjam kɛ mbɛy wɛtɛ wúnɛ ɓotu ɓe ɓoŋna mɔni garama nɛ̀ ɓotu ɓe mɛɓeyɔ kɛ́?»
30 Os fariseus e os seus escribas puseram-se a criticar e a perguntar aos discípulos: Por que comeis e bebeis com os publicanos e pessoas de má vida?
31 Ɛ Yesus yeŋsa nyɛ ɓo nde: «Yeti ɓotu ɓete ɓe nɛ mɛmbundɔ nɛ tɛ ɓaka sa̧ nje mɔ nyɛti na, yasi wɛtɛ, yo ndi ɓotu ɓete ɓe kɔnɛ ɓaka.
31 Respondeu-lhes Jesus: Não são os homens de boa saúde que necessitam de médico, mas sim os enfermos.
32 Mi ti njáki nje jeɓa ŋgbeŋ ɓomɔ nde, ɓo yêŋsaŋgwɛ temɔ na. Mi njáki nje jeɓa ɓotu ɓe mɛɓeyɔ nde, ɓo yêŋsaŋgwɛ temɔ.»
32 Não vim chamar à conversão os justos, mas sim os pecadores.
33 Ɛ *Ɓefarisɛ̧ nɛ̀ ɓotu ɓe kɛtina mɛyasi lɛpɛ nyɛ Yesus nde: «Ɓejekɛ ɓete ɓe Jaŋ nɛ̀ ɓejekɛ ɓete ɓe *Ɓefarisɛ̧ kɛ ɗiki kiyɔ mɛɗye yaka nɛ mɛŋgimɔ. Ɓo kɛ ɗiki ŋgwɛta sendi nɛ Njambiyɛ. Yasi wɛtɛ, ɓejekɛ ɓete ɓɔ kɛ ɗyena yan lalɛ, hɔɓiye sendi lalɛ.»
33 Eles então lhe disseram: Os discípulos de João e os discípulos dos fariseus jejuam com freqüência e fazem longas orações, mas os teus comem e bebem...
34 Ɛ Yesus yeŋsa nyɛ ɓo nde: «Ŋgɛ mumɔ jeɓa ɓesɔ ɓenɛ kɛ mɛkeɓi mɛ gwaki, wunɛ má kiɗyɛ ɓo mɛɗye piŋɔ te yi nyɛ ndi kɛte ɓenɛ ɓo kɛ́?
34 Jesus respondeu-lhes: Porventura podeis vós obrigar a jejuar os amigos do esposo, enquanto o esposo está com eles?
35 Yasi wɛtɛ, ŋgimɔ ta ɗya̧ yi ɓomɔ ta soŋɛ nɛ nyɛ kɛ mɛɓɔ man. Yo kɛ ŋgimɔ te yite yi ɓo ta kiyɔ mɛɗye yɛy.»
35 Virão dias em que o esposo lhes será tirado; então jejuarão.
36 Ɛ nyɛ nyɛ sendi ɓo wɛtɛ kanɔ nde: «Mumɔ ti ɓóŋ jɔnja pɛl lambɔ nje datɔ nɛ njombute na. Kɛto ŋgɛ yo kelna ɗete, jɔnja lambɔ ta nje ɓɛ nɛ tɔsu. Sendi, pɛl jɔnja lambɔ tí ɓɛŋna kimɔte kɛ njombute na.
36 Propôs-lhes também esta comparação: Ninguém rasga um pedaço de roupa nova para remendar uma roupa velha, porque assim estragaria uma roupa nova. Além disso, o remendo novo não assentaria bem na roupa velha.
37 Mumɔ ti sɔ́pita mɛnjam nyɛ kɛ ɓɔru mɛmbe na. Kɛto jɔnja mɛnjam ta wuɗyɛ kelɔ nde, mɛmbe pôsukwɛ, mɛnjam ma dɛndila kɛ mɛnɛti, mɛmbe má si yambile gwe nyiŋɛ siri.
37 Também ninguém põe vinho novo em odres velhos; do contrário, o vinho novo arrebentará os odres e entornar-se-á, e perder-se-ão os odres;
38 Yasi wɛtɛ, mumɔ sɔ́pita mɛnjam kɛ jɔnja mɛmbe.
38 mas o vinho novo deve-se pôr em odres novos, e assim ambos se conservam.
39 Sendi, mumɔ ti jáya njombu mɛnjam, ŋgɛ nyɛ si hɔɓiye jɔnjate na. Ɓo lɛ́pi kpo nɛ kpo nde: ‹Jɔnja mɛnjam kwa̧ nyɔŋɔ nɛ njombute.› »
39 Demais, ninguém que bebeu do vinho velho quer já do novo, porque diz: O vinho velho é melhor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.