Marcos 5

IZZ vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Jizọsu yẹle ndu etsoje iya nụ bya ejerwua azụ eze-ẹnyimu ono azụ iya ọphuu, bụ iya bụ l'alị kẹ ndu Gerasa.
1 E chegaram à outra margem do mar, à província dos gadarenos.
2 Ọ fụtashiepho l'ụgbo; nwoke, ọbvu eme shi l'ẹka eelije nemadzụ byapfutashia ya.
2 E, saindo ele do barco, lhe saiu logo ao seu encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Ẹka ono bẹ nwoke ono bu ebubu. Ọbvu ọbu emeshi iya ike; k'ọphu ọ tọ dụedu onye sụkwaduru iya eketsuta l'ẹgbu; mbụ m'obeta ọ bụru mkpọro bẹ a tụru iya.
3 o qual tinha a sua morada nos sepulcros, e nem ainda com cadeias o podia alguém prender.
4 Tekenteke kpọo bẹ aatụjehawa iya mkpọro l'ọkpa; tụa ya mkpọro l'ẹka; ọle ọobyaje aghakpọshia ẹka aghakpọshi; mkpọro k'ẹka ono anyakashịhu. L'o woru k'ọkpa chipyashia echipyashi. Ọphu ọ dụedu onye ike agọta iya dụkwadu.
4 Porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões, em migalhas, e ninguém o podia amansar.
5 Eswe l'ẹnyashi bẹ ọonoduje l'echilabọ ẹka ono, eelije nemadzụ ono yẹle echi ẹka úbvú nọgbaa echi mkpu; oogude mkpuma ekwobashị onwiya ẹhu.
5 E andava sempre, de dia e de noite, clamando pelos montes e pelos sepulcros e ferindo-se com pedras.
6 Ọ hụmaepho Jizọsu l'ẹka dụ ẹnya; ọ phọta ọso gbapfu iya je adaa kpurumu l'iphu iya;
6 E, quando viu Jesus ao longe, correu e adorou-o.
7 chia mkpu sụ: “Jizọsu; Nwa Chileke; mbụ Chileke ono, bụ Ọkalibe-kangokọtaru-nụ! ?Bụ gụnu bẹ mu lẹ ngu jigba? Mu arwọkwa ngu arwọrwo; Chileke anụkwa iya-a; ta anụshinu mu aphụ.”
7 E, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 Kẹle Jizọsu sụhawaru iya: “Gụbe ọbvu; shi nwoke ono l'ẹhu lụfuta!”
8 (Porque lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo. )
9 Jizọsu jịa ya: “?Bụ gụnu bẹ ịiza?”
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Ọ rwọo Jizọsu rwọshia ya ike sụ iya g'ọ tọ sụshi phẹ g'ẹphe lụfu l'alị ono.
10 E rogava-lhe muito que os não enviasse para fora daquela província.
11 Noo ya; ọ dụru ikpoto ezi, eeche echeche, dọru l'agụga úbvú ono akpa nri.
11 E andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 Ọbvu ono tụko rwọahaa Jizọsu sụ iya g'ọ hanaa phẹ g'ẹphe je awụba l'ime ẹhu ezi ono.
12 E todos aqueles demônios lhe rogaram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 Jizọsu sụ phẹ g'ẹphe je. Ọbvu ono wụfuta l'ẹhu nwoke ono bya awụba l'ime ẹhu ezi ono. Ikpoto ezi ono, rwuru l'ụnu ise ono tụkolepho shi l'agụga úbvú ono phọta ọso gbaa kpurukpuru gbazeta je awụda l'ime eze-ẹnyimu ono; mini rigbushia ya.
13 E Jesus logo lho permitiu. E, saindo aqueles espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada se precipitou por um despenhadeiro no mar (eram quase dois mil) e afogou-se no mar.
14 Ndu eche iya nụ gbakashịhu je epfukashia ya l'ime mkpụkpu mẹ l'ọma obẹgu. Ọo ya bụ; ndu ono, e pfuru iya ono wụru byatashia ahụma iphe, meru nụ.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram e o anunciaram na cidade e nos campos; e saíram muitos a ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 Ẹphe bya ejepfu Jizọsu. Ẹphe hụma nwoke ono, ọbvu shi eme ono; mbụ onye ono ụnubuku ọbvu shi buru l'ẹhu ono g'ọ nọwanu anọo; yewanụ uwe l'ẹhu; wekọrohuwanu. Ndzụ gụahaa phẹ.
15 E foram ter com Jesus, e viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo, e temeram.
16 Ndu ọphu hụmaru iphe, meru nwoke ono, ọbvu shi eme ono; waa iphe, meru ikpoto ezi phọ; kọoru iya ndu ono, byaru nụ ono.
16 E os que aquilo tinham visto contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado e acerca dos porcos.
17 Ẹphe rwọahaa Jizọsu g'ọ lụfuru phẹ l'alị.
17 E começaram a rogar-lhe que saísse do seu território.
18 Ọ bahụshiepho l'ụgbo; nwoke ono, ọbvu shi eme ono bya bya arwọo ya gẹ yẹe ya swịru.
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Jizọsu jịka bya asụ iya: “Laa unuphu; je epfukashịaru ndu ndu-unu eze iphe, Nnajịuphu meru ngu; waa g'ọ phụ-beru ngu obu-imemini.”
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes quão grandes
20 Ọ tụgbua je arakashịahaa eze iphe, Jizọsu meru iya arakashị l'ọha Mkpụkpu-Iri. Iphe ono, Jizọsu meru ono dudzuru onyemonye biribiri.
20 E ele foi e começou a anunciar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos se maravilhavam.
21 Jizọsu phẹ gude ụgbo ono daghaẹkwapho mini ono jeshia l'azụ iya ọphuu; ikpoto nemadzụ bya anọ-phee ya mgburugburu. Ọ nọdu l'agụga mini.
21 E, passando Jesus outra vez num barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Onye lanụ lẹ ndu-ishi ụlo-ndzukọ byapfuta iya. Ẹpha iya bụ Jiayirọsu. Jiayirọsu hụmae ya phọ bya adaa kpurumu lẹ mgboru ọkpa iya;
22 E eis que chegou um dos principais da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés
23 rwọahaa ya eyeru iya ẹka l'alị sụ: “Nwatibe mu kẹ nwanyị anwụhukwa anwụhu. Jiko byarọ ebyibe iya ẹka g'o wekọrohu dzụru ndzụ.”
23 e rogava-lhe muito, dizendo: Minha filha está moribunda; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos para que sare e viva.
24 Jizọsu tsoru iya jeshia. A dụkpoo igwerigwe awụ etso Jizọsu; k'ọphu a gbẹ akpa iya mkpa.
24 E foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 Ọ dụru nwanyị, nọ l'ẹka ono, nọwaru nsọ-ụnwanyi mkpụrumkpuru apha iri l'ẹbo.
25 E certa mulher, que havia doze anos tinha um fluxo de sangue,
26 O jewaru iphe-ẹhuka l'ẹka ikpoto ndu eme ọbvu. Iphemiphe, o nweru bẹ ọ tụkowaru mephushichaa; ọphu o wekọrohuduru; ọ gbẹ akajẹnu njọ.
26 e que havia padecido muito com muitos médicos, e despendido tudo quanto tinha, nada lhe aproveitando isso, antes indo a pior,
27 Ọ nụmaepho iphe, Jizọsu emeje; o shia ya azụ pyobata l'ime ìgwè ọha ono bya edenyi uwe Jizọsu ẹka.
27 ouvindo falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou na sua vestimenta.
28 Kẹle ọ sụkwanuru: “Mu -denyikpọwa iya ẹka l'uwe bẹ mu e-wekọrohu-a.”
28 Porque dizia: Se tão somente tocar nas suas vestes, sararei.
29 Edenyi, oodenyi ẹka l'uwe Jizọsu; mee ono buhu. O rwua ya l'ẹhu lẹ Jizọsu mewaru iya o wekọrohu l'iphe, eme iya nụ.
29 E logo se lhe secou a fonte do seu sangue, e sentiu no seu corpo estar já curada daquele mal.
30 Jizọsu mawaru l'onwiya l'ọ dụru ike, shi iya l'ẹhu lụfu. Ọ ghakọbe l'echi ikpoto ọha ono sụ: “?Bụ onye denyiru uwe mu ẹka?”
30 E logo Jesus, conhecendo que a virtude de si mesmo saíra, voltou-se para a multidão e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 Ndu etsoje iya nụ sụ iya: “Ị hụmachaaru g'igwe ọha-a akpagbu ngu lẹ mkpa; ị gbẹ ajị: ‘?Bụ onye denyiru ngu ẹka?’ ”
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 Ọ bya achịkaa ẹnya gẹ ya maru: ?ya a-hụma onye meru iphe ono.
32 E ele olhava em redor, para ver a que isso fizera.
33 Ndzụ gụahaa nwanyị ono; kẹle ọ mawaru iphe, meru l'ẹhu iya. O gude ẹhu-anmanma bya adaa kpurumu l'iphu iya; bya epfukọtaru iya ọkpobe-opfu.
33 Então, a mulher, que sabia o que lhe tinha acontecido, temendo e tremendo, aproximou-se, e prostrou-se diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 Jizọsu sụ iya: “Nwada; ekweta, i kwetarụ mewaru g'i wekọrohu. Laa je eburu l'ẹhu-guu l'iphe, eme ngu nụ bẹ e mewaru ngu i wekọrohuwaa.”
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai em paz e sê curada deste teu mal.
35 Jizọsu gudekwadụ-a opfu ono l'ẹka epfu; ndu shi l'ibe Jiayirọsu bya bya asụ: “Jiayirọsu; nwa ngu nwanyị nwụhuakwaru. ?Bụ gụnu bẹ iituchikwadu O-zì-iphe nchị?”
35 Estando ele ainda falando, chegaram alguns do principal da sinagoga, a quem disseram: A tua filha está morta; para que enfadas mais o Mestre?
36 Ọphu Jizọsu angakpọdaru nchị l'iphe, ndu ono epfu. Ọ sụ onye-ishi ụlo-ndzukọ ono: “Ndzụ ba agụshi ngu. Ọo 'ẹpho g'i kweta.”
36 E Jesus, tendo ouvido essas palavras, disse ao principal da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Ọphu ọ dụdu onye Jizọsu kwekwaduru g'ẹphe l'iya swịru; gbahaa Pyịta mẹ Jiemusu mẹ Jiọnu, nwune Jiemusu.
37 E não permitiu que alguém o seguisse, a não ser Pedro, e Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Ẹphe jerwua ibe onye-ishi ụlo-ndzukọ ono; ọ bya akpovu ụzu, igwe ọha, nọ l'ẹka ono atụ; bya ahụma g'ẹphe agụ aphụ bya egbu onwophẹ l'ẹkwa.
38 E, tendo chegado à casa do principal da sinagoga, viu o alvoroço e os que choravam muito e pranteavam.
39 Jizọsu bya abahụ bya asụ phẹ: “?Bụ gụnu meru iphe, unu atụ ụzu bya akwa ẹkwa? Nwata ono ta nwụhukwaru anwụhu; ọ kwa mgbẹnya bẹ ooku.”
39 E, entrando, disse-lhes: Por que vos alvoroçais e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 Ẹphe ze iya ọchi. O kweẹpho doo bya achịfuchaa phẹ etezi g'ẹphe ha; bya eduta nna nwata ono yẹle ne iya; waa ndu ọphu yẹe ya swị bya abahụ l'ẹka nwata ono zẹ.
40 E riam-se dele; porém ele, tendo-os feito sair, tomou consigo o pai e a mãe da menina e os que com ele estavam e entrou onde a menina estava deitada.
41 Ọ bya eseta nwata ono l'ẹka bya asụ iya: “Talita kumi,” bụ iya bụ: “Nwamgbọko-nshịi; mu sụru g'i teta!”
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talitá cumi, que, traduzido, é: Menina, a ti te digo: levanta-te.
42 Nwata ono teta jepheahaa. Nwamgbọko ono nọwaru apha iri l'ẹbo eshinu a nwụru iya. Ọ dụ phẹ biribiri kẹ 'ama g'eme iya.
42 E logo a menina se levantou e andava, pois já tinha doze anos; e assombraram-se com grande espanto.
43 Jizọsu karụ phẹ sụ phẹ g'ọ tọ dụkwa onye ẹphe l'e-me g'ọ maru. Ọ sụ phẹ g'a nụ nwata ono nri g'o ria.
43 E mandou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e disse que lhe dessem de comer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra