Gênesis 42

IZZ vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Jiékọpu nụmaepho lẹ nri dụ l'alị Ijiputu; ọ sụ ụnwu iya: “?Bụ gụnu kparụ iphe, unu a-nọdu elegbaa nwibe unu ẹnya?”
1 Ora, Jacó soube que havia trigo no Egito, e disse a seus filhos: Por que estais olhando uns para os outros?
2 Ọ sụkwapho: “Mu nụmakwaru lẹ nri dụ l'alị Ijiputu. Unu jekwa ẹka ono je azụtaru anyi nri ilile. Ọo ya bụ; g'anyi anọdu ndzụ; g'ẹgu te egbushi anyi.”
2 Disse mais: Tenho ouvido que há trigo no Egito; descei até lá, e de lá comprai-o para nós, a fim de que vivamos e não morramos.
3 Ụnwunna Jiósẹfu ụmadzu iri bya atụgbunaa jeshia azụta nri l'alị Ijiputu.
3 Então desceram os dez irmãos de José, para comprarem trigo no Egito.
4 Ọphu Jiékọpu ekwedu gẹ nwune Jiósẹfu, bụ Benjiaminu tsoru phẹ. Noo kẹle ndzụ agụ iya l'iphe-kpanganga e-me iya.
4 Mas a Benjamim, irmão de José, não enviou Jacó com os seus irmãos, pois disse: Para que, porventura, não lhe suceda algum desastre.
5 Ọ bụru iya bụ l'ụnwu Ízurẹlu yị lẹ ndu jeru azụta nri ọbu; kẹle ọkpa-nri ono dụkwapho l'alị Kénanu.
5 Assim entre os que iam lá, foram os filhos de Israel para comprar, porque havia fome na terra de Canaã.
6 Noo ya; ọ bụru Jiósẹfu bụ ọchi-ọha ndu Ijiputu ono; tẹme ọ bụru iya anọduje ere ndu alị ono l'ophu nri. Ọo ya bu; unwune Jiósẹfu byarwutaẹpho bya eworu iphu kpube l'alị baarụ iya ẹja.
6 José era o governador da terra; era ele quem vendia a todo o povo da terra; e vindo os irmãos de José, prostraram-se diante dele com o rosto em terra.
7 Ahụma, Jiósẹfu ahụma ụnwunna iya; ọ hụbe phẹ ama; bya awatarọ eme umere g'ọ tọ madụ ndu ẹphe bụ; bya epfuaharụ phẹ opfu ẹhuka ẹhuka. Sụ phẹ: “?Bụ awe bẹ unu shi?”
7 José, vendo seus irmãos, reconheceu-os; mas portou-se como estranho para com eles, falou-lhes asperamente e perguntou-lhes: Donde vindes? Responderam eles: Da terra de Canaã, para comprarmos mantimento.
8 Jiósẹfu hụbeepho ụnwunna iya ono ama; obenu l'ẹphebedua ta ahụbeduru yẹbedua ama.
8 José, pois, reconheceu seus irmãos, mas eles não o reconheceram.
9 Ọ bya anyata nrwọ, o rwọjeru k'ẹhu phẹ phọ; bya asụ phẹ: “Unu bụ ndu ngge; unu byaru g'unu hụma ẹka alị anyi dụ nyẹgenyege!”
9 Lembrou-se então José dos sonhos que tivera a respeito deles, e disse-lhes: Vós sois espias, e viestes para ver a nudez da terra.
10 Ẹphe sụ iya: “Waawakwa nnajịuphu; anyịbe ndu-ozi ngu bụkwa nri bẹ anyi byaru azụta.
10 Responderam-lhe eles: Não, senhor meu; mas teus servos vieram comprar mantimento.
11 G'anyi haa shikwa lẹ nna lanụ. Anyịbe ndu-ozi ngu epfukwa ire-lanụ; anyi ta abụkwa ndu ngge.”
11 Nós somos todos filhos de um mesmo homem; somos homens de retidão; os teus servos não são espias.
12 Ọ sụ phẹ: “Ọo ụka; unu byacharu-a g'unu hụma ẹka alị anyi dụ nyẹgenyege!”
12 Replicou-lhes: Não; antes viestes para ver a nudez da terra.
13 Ẹphe sụ iya: “Anyịbe ndu-ozi ngu dụkwa iri l'ẹbo tụko shi lẹ nna lanụ buru l'alị Kénanu. Onye kẹ nwata bẹ ẹphe lẹ nna anyi nọkwa l'unuphu; onye lanụ ta anọedu ndzụ.”
13 Mas eles disseram: Nós, teus servos, somos doze irmãos, filhos de um homem da terra de Canaã; o mais novo está hoje com nosso pai, e outro já não existe.
14 Jiósẹfu sụ phẹ: “Ọo gẹ mu pfuru unu-a bụ g'ọ dụ; unu bụ ndu ngge!
14 Respondeu-lhe José: É assim como vos disse; sois espias.
15 Waa g'ee-shi hụta unu ama baa: Ọ -bụru-a lẹ Fero nọ ndzụ g'ọ nọ iya-a bụ g'iphe, mu epfu-a bụ eviya l'unu ta abyadụ ahata ọkpa l'ẹka-a tụgbua; abụdu lẹ nwune unu kẹ nwata bẹ e dutaru bya l'ẹka-a!
15 Nisto sereis provados: Pela vida de Faraó, não saireis daqui, a menos que venha para cá vosso irmão mais novo.
16 Unu zia onye lanụ l'ime unu g'o je eduta nwune unu ono; unubẹ ndu ọphuu g'unu ha bẹ a-nọdukota lẹ mkpọro. Ọo ya bụ l'ee-shi nno hụa unu ama; maru mẹ ọ bụ-a ire-lanụ bẹ unu epfu. Teke ọdumeka l'aamaru l'ọo g'o doru ẹnya lẹ Fero nọ ndzụ bụ g'ọ bụ eviya; l'ọo ndu ngge bẹ unu bụ.”
16 Enviai um dentre vós, que traga vosso irmão, mas vós ficareis presos, a fim de serem provadas as vossas palavras, se há verdade convosco; e se não, pela vida de Faraó, vós sois espias.
17 Ọ tụko g'ẹphe ha je atụ-chishikota lẹ mkpọro; ẹphe nọo ujiku ẹto.
17 E meteu-os juntos na prisão por três dias.
18 O -rwua lẹ mbọku k'ẹto; Jiósẹfu sụ phẹ: “Unu -mewaa iphe-a, mu abya epfupfu-a; mu ahaa unu g'unu nọdu ndzụ; kẹle mu bụ onye atsụ Chileke ebvu.
18 Ao terceiro dia disse-lhes José: Fazei isso, e vivereis; porque eu temo a Deus.
19 Unu -sụ l'unu bụ ndu ire-lanụ; unu haa onye lanụ lẹ g'unu ha g'ọ nọdu lẹ mkpọro; unubẹ ndu ọphuu egude nri wojeru ndibe unu, nọ l'unuphu, ẹgu eme.
19 Se sois homens de retidão, que fique um dos irmãos preso na casa da vossa prisão; mas ide vós, levai trigo para a fome de vossas casas,
20 Ọle unu dutafụtajekwaru mu nwanna unu kẹ nwata ọbu; g'e shi ẹgube ono maru l'unu epfu ire-lanụ; g'e te egbukwanu unu.” Ẹphe kweta l'ẹphe e-me iya nno.
20 e trazei-me o vosso irmão mais novo; assim serão verificadas vossas palavras, e não morrereis. E eles assim fizeram.
21 Ẹphe nọdu epfugbaru nwibe phẹ sụ: “Ọ kwa iphe, anyi meru nwune anyi bẹ aanụ anyi aphụ iya. Anyi hụmaru ẹgube aphụ, ọ gụru kpua anyi teke ọorwo anyi g'anyi dobe iya ndzụ; obenu l'anyi te eyeduru iya ọnu. Ọ kwa iphe ono meru g'o gude ẹjo aphụ, dụ ẹgube-a byapfuta anyi ntanụ-a.”
21 Então disseram uns aos outros: Nós, na verdade, somos culpados no tocante a nosso irmão, porquanto vimos a angústia da sua alma, quando nos rogava, e não o quisemos atender; é por isso que vem sobre nós esta angústia.
22 Rúbẹnu sụ: “?Mu ta asụduru unu g'ọ tọ dụshi iphe, unu e-me nwata ono; ọphu unu eyeduru ọnu? Nta-a bẹ ishi ọchi iya tụ-konụru anyi l'ishi.”
22 Respondeu-lhes Rúben: Não vos dizia eu: Não pequeis contra o menino; Mas não quisestes ouvir; por isso agora é requerido de nós o seu sangue.
23 Ẹphe dobesụ l'eshi ọphu a gbanweru Jiósẹfu opfu agbanwe bẹ ọ tọ nụmaduru iphe, ẹphe epfu.
23 E eles não sabiam que José os entendia, porque havia intérprete entre eles.
24 O wofu iphu l'ẹka ẹphe nọ kwashịa ẹnya-mini bya aghachikwaru phẹ iphu ọzo; bya awata abọ ụja eyeru phẹ ọzo. O zia; a kpụfuta Simiyọnu l'echilabọ phẹ; kee ya ẹgbu l'atatiphu phẹ l'ẹka ono.
24 Nisto José se retirou deles e chorou. Depois tornou a eles, falou-lhes, e tomou a Simeão dentre eles, e o amarrou perante os seus olhos.
25 Jiósẹfu bya asụ g'e yejishicharu phẹ nri l'ẹda phẹ; tẹme l'eeyephucharu phẹ okpoga phẹ azụ l'ẹda phẹ; tẹme l'aanụ phẹ nri, ẹphe e-ri l'ụzo. A bya emeẹbecharu phẹ iphemiphe ono;
25 Então ordenou José que lhes enchessem de trigo os sacos, que lhes restituíssem o dinheiro a cada um no seu saco, e lhes dessem provisões para o caminho. E assim lhes foi feito.
26 ẹphe bya apata ẹda nri ono nmakobechaa l'eli nkapfụ-ịgara phẹ bya atụgbua; ọ bụru phẹ alala.
26 Eles, pois, carregaram o trigo sobre os seus jumentos, e partiram dali.
27 O -rwua l'ẹka ẹphe nọ-zetaru k'akwakwa; onye lanụ bya atọhashia ẹda iya gẹ ya hata nri nụ nkapfụ-ịgara iya; okpoga iya nọduwaa l'ọnu ẹda ono.
27 Quando um deles abriu o saco, para dar forragem ao seu jumento na estalagem, viu o seu dinheiro, pois estava na boca do saco.
28 Ọ sụ unwune iya: “Iyii; okpoga mu bẹ a gbẹkwa yephuru mu azụ! Wakwa iya nọ l'ẹda mu-a!”
28 E disse a seus irmãos: Meu dinheiro foi-me devolvido; ei-lo aqui no saco. Então lhes desfaleceu o coração e, tremendo, viravam-se uns para os outros, dizendo: Que é isto que Deus nos tem feito?
29 Ẹphe lwapfuta nna phẹ Jiékọpu l'alị Kénanu; ẹphe tụko iphemiphe, nwụru phẹ nụ kọkotaru iya; sụ iya:
29 Depois vieram para Jacó, seu pai, na terra de Canaã, e contaram-lhe tudo o que lhes acontecera, dizendo:
30 “Onye bụ nnajịuphu l'alị ono bẹ pfukwaru anyi opfu ẹhuka ẹhuka; bya emee anyi gẹ ndu byaru ngge l'alị phẹ.
30 O homem, o senhor da terra, falou-nos asperamente, e tratou-nos como espias da terra;
31 Obenu l'anyi sụru iya l'anyi bụkwa ndu e gude ire phẹ ẹka; l'anyi ta abụkwa ndu ngge.
31 mas dissemos-lhe: Somos homens de retidão; não somos espias;
32 Anyi dụkwa unwoke iri l'ẹbo, shi lẹ nna lanụ. Onye lanụ ta nọedu; onye kẹ nwata bẹ ẹphe lẹ nnana anyi nọ l'unuphu lẹ Kénanu.
32 somos doze irmãos, filhos de nosso pai; um já não existe e o mais novo está hoje com nosso pai na terra de Canaã.
33 “Noo ya; nnajịuphu ndu alị ono sụ anyi: ‘Waa-a gẹ mu e-shi maru mẹ unu bụ ndu ire-lanụ baa. G'anyi haa nwanna anyi onye lanụ g'ọ nọdu l'ẹka ono; anyịbe ndu ọphuu e-wota nri wojeru ndibe anyi, nọ l'unuphu, ẹgu eme.
33 Respondeu-nos o homem, o senhor da terra: Nisto conhecerei que vós sois homens de retidão: Deixai comigo um de vossos irmãos, levai trigo para a fome de vossas casas, e parti,
34 Ọle g'anyi dutaru iya nwanna anyi kẹ nwata phọ. Ọo ya bụ; ya amaru l'anyi ta abụdu ndu byaru ngge; l'anyi bụ ndu e gude ire phẹ ẹka eviya. Ọo ya bụ; ya eduru nwanna anyi ono nụ-phu anyi azụ; anyi ejeahawarọ g'ọ dụ anyi l'alị-a.’ ”
34 e trazei-me vosso irmão mais novo; assim saberei que não sois espias, mas homens de retidão; então vos entregarei o vosso irmão e negociareis na terra.
35 Ẹphe nọdu awụfu nri ono l'ẹda phẹ; ẹphe hụma ẹkpa okpoga phẹ g'ọ nọgbaa l'ẹda phẹ. Ẹphe lẹ nna phẹ bya atụkocha hụma ẹkpa okpoga ono; ndzụ rwuta phẹ.
35 E aconteceu que, despejando eles os sacos, eis que o pacote de dinheiro de cada um estava no seu saco; quando eles e seu pai viram os seus pacotes de dinheiro, tiveram medo.
36 Nna phẹ Jiékọpu sụ phẹ: “?Unu eme g'ụnwu mu bvuẹbe? Jiósẹfu ta nọhedu; ọphu Simiyọnu anọedu; tẹme unu nọdu emefụkwaapho g'unu natafụa mu Benjiaminu. Mbẹdua bụkpowa oshi ụkpara-ẹhu.”
36 Então Jacó, seu pai, disse-lhes: Tendes-me desfilhado; José já não existe, e não existe Simeão, e haveis de levar Benjamim! Todas estas coisas vieram sobre mim.
37 Rúbẹnu sụ nna iya: “Gbua ụnwegirima ibe mu-a ẹphenebo; m'ọ bụru lẹ mu te eduphutadụru ngu Benjiaminu azụ. Woru iya ye mu l'ẹka; mu e-duphutaru ngu iya azụ.”
37 Mas Rúben falou a seu pai, dizendo: Mata os meus dois filhos, se eu to não tornar a trazer; entrega-o em minha mão, e to tornarei a trazer.
38 Jiékọpu sụ phẹ: “Nwa mu te etsodu unu eje-o; kẹle nwune iya nwụhuwaru; ọ bụwaru iya nwẹkinyi iya. O -nweru ẹjo-iphe, meru iya l'iphe ọzo ọbu, unu eje ọbu; unu emee gẹ mu gụa aphụ laa maa l'ishi ẹwó mu-a.”
38 Ele porém disse: Não descerá meu filho convosco; porquanto o seu irmão é morto, e só ele ficou. Se lhe suceder algum desastre pelo caminho em que fordes, fareis descer minhas cãs com tristeza ao Seol.

Ler em outra tradução

Comparar com outra