Marcos 4

ISL vs ARIB

ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica

¹ Seinna, þegar mikill fjöldi hafði safnast að honum á strönd Galíleuvatnsins, fór hann út í bát og talaði þaðan til fólksins.

¹ Outra vez começou a ensinar à beira do mar. E reuniu-se a ele tão grande multidão que ele entrou num barco e sentou-se nele, sobre o mar; e todo o povo estava em terra junto do mar.

² Hann var vanur að kenna fólkinu í dæmisögum og hér er ein þeirra:

² Então lhes ensinava muitas coisas por parábolas, e lhes dizia no seu ensino:

³ „Takið eftir! Bóndi nokkur fór út á akur að sá korni.

³ Ouvi: Eis que o semeador saiu a semear;

⁴ Er hann sáði féll sumt af sáðkorninu á götuna og fuglarnir komu og átu það upp.

⁴ e aconteceu que, quando semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.

⁵ — ausente —

⁵ Outra caiu no solo pedregoso, onde não havia muita terra: e logo nasceu, porque não tinha terra profunda;

⁶ — ausente —

⁶ mas, saindo o sol, queimou-se; e, porque não tinha raiz, secou-se.

⁷ Annað lenti meðal þyrna sem uxu yfir það og kæfðu það.

⁷ E outra caiu entre espinhos; e cresceram os espinhos, e a sufocaram; e não deu fruto.

⁸ En sumt af útsæðinu féll í góða jörð og gaf af sér þrítugfalda, sextugfalda eða jafnvel hundraðfalda uppskeru.

⁸ Mas outras caíram em boa terra e, vingando e crescendo, davam fruto; e um grão produzia trinta, outro sessenta, e outro cem.

⁹ Sá sem hefur eyru til að heyra, taki eftir þessu.“

⁹ E disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.

¹⁰ Þegar Jesús var orðinn einn með lærisveinunum spurðu þeir hann: „Hvað þýðir sagan sem þú sagðir áðan?“

¹⁰ Quando se achou só, os que estavam ao redor dele, com os doze, interrogaram-no acerca da parábola.

¹¹ — ausente —

¹¹ E ele lhes disse: A vós é confiado o mistério do reino de Deus, mas aos de fora tudo se lhes diz por parábolas;

¹² — ausente —

¹² para que vendo, vejam, e não percebam; e ouvindo, ouçam, e não entendam; para que não se convertam e sejam perdoados.

¹³ Hvernig fer um allar hinar dæmisögurnar, ef þið skiljið ekki þessa einföldu sögu.

¹³ Disse-lhes ainda: Não percebeis esta parábola? como pois entendereis todas as parábolas?

¹⁴ Bóndinn, sem ég sagði ykkur frá, er sá sem flytur öðrum boðskap Guðs. Hann reynir að sá góðu sæði í hjörtu fólksins.

¹⁴ O semeador semeia a palavra.

¹⁵ Troðni stígurinn, þar sem sumt af korninu féll, lýsir hörðum hjörtum, sem heyra orð Guðs, en Satan kemur þegar í stað og reynir að fá þau til að gleyma því.

¹⁵ E os que estão junto do caminho são aqueles em quem a palavra é semeada; mas, tendo-a eles ouvido, vem logo Satanás e tira a palavra que neles foi semeada.

¹⁶ Grýtti jarðvegurinn lýsir hjörtum þeirra sem hlusta með ánægju,

¹⁶ Do mesmo modo, aqueles que foram semeados nos lugares pedregosos são os que, ouvindo a palavra, imediatamente com alegria a recebem;

¹⁷ en það fer fyrir þeim eins og fyrir ungum plöntum í slíkum jarðvegi, ræturnar ná ekki djúpt og þó allt gangi vel í byrjun, þá visna þær – þeir gefast upp jafnskjótt og andstaða og erfiðleikar byrja.

¹⁷ mas não têm raiz em si mesmos, antes são de pouca duração; depois, sobrevindo tribulação ou perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.

¹⁸ Þyrnarnir lýsa hjörtum þeirra sem hlusta á gleðitíðindin og taka við þeim.

¹⁸ Outros ainda são aqueles que foram semeados entre os espinhos; estes são os que ouvem a palavra;

¹⁹ En fyrr en varir hefur athygli þeirra beinst að því sem heimurinn hefur að bjóða og að táli auðæfanna. Löngun í metorð og alls kyns gæði gagntekur hug þeirra, svo þar verður ekkert rúm fyrir orð Guðs. Afleiðingin verður sú að fræið ber engan þroskaðan ávöxt.

¹⁹ mas os cuidados do mundo, a sedução das riquezas e a cobiça doutras coisas, entrando, sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.

²⁰ Góði jarðvegurinn táknar hjörtu þeirra sem í sannleika hlusta á Guðs orð og taka við því heils hugar og bera ríkulegan ávöxt – þrjátíu, sextíu eða jafnvel hundrað sinnum meira en upphaflega var sáð til í hjörtu þeirra.“

²⁰ Aqueles outros que foram semeados em boa terra são os que ouvem a palavra e a recebem, e dão fruto, a trinta, a sessenta, e a cem, por um.

²¹ Jesús sagði við lærisveinana: „Á að byrgja ljósið, þegar kveikt hefur verið á lampanum eða setja hann undir bekk? Nei, auðvitað ekki, því þá kæmi ljósið að engum notum! Lampinn er látinn á góðan stað til að lýsa sem best.

²¹ Disse-lhes mais: Vem porventura a candeia para se meter debaixo do alqueire, ou debaixo da cama? não é antes para se colocar no velador?

²² Dag einn mun allt sem nú er hulið koma í ljós.

²² Porque nada está encoberto senão para ser manifesto; e nada foi escondido senão para vir à luz.

²³ Hlustið, þið sem eyru hafið!

²³ Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.

²⁴ Gætið þess um fram allt að gera eins og ég segi ykkur, leggið ykkur fram við að skilja orð mín.

²⁴ Também lhes disse: Atendei ao que ouvis. Com a medida com que medis vos medirão a vós, e ainda se vos acrescentará.

²⁵ Þeim sem hefur, mun verða gefið, en frá þeim sem ekkert á, mun jafnvel verða tekið það sem hann hefur.

²⁵ Pois ao que tem, ser-lhe-á dado; e ao que não tem, até aquilo que tem ser-lhe-á tirado.

²⁶ Hér er önnur líking um guðsríki: Bóndi sáði í akur sinn.

²⁶ Disse também: O reino de Deus é assim como se um homem lançasse semente à terra,

²⁷ Tíminn leið og kornið óx dag og nótt án þess að maðurinn hjálpaði þar nokkuð til.

²⁷ e dormisse e se levantasse de noite e de dia, e a semente brotasse e crescesse, sem ele saber como.

²⁸ Moldin gaf vöxtinn. Fyrst skutu kímblöðin upp kollinum og síðar mynduðust öxin á kornstönglunum og að lokum þroskaðist kornið.

²⁸ A terra por si mesma produz fruto, primeiro a erva, depois a espiga, e por último o grão cheio na espiga.

²⁹ Þá kom bóndinn með sigðina og skar kornið.“

²⁹ Mas assim que o fruto amadurecer, logo lhe mete a foice, porque é chegada a ceifa.

³⁰ Síðan spurði Jesús: „Hverju líkist guðsríki? Hvaða dæmisögu eigum við að nota til að lýsa því?

³⁰ Disse ainda: A que assemelharemos o reino de Deus? ou com que parábola o representaremos?

³¹ — ausente —

³¹ É como um grão de mostarda que, quando se semeia, é a menor de todas as sementes que há na terra;

³² — ausente —

³² mas, tendo sido semeado, cresce e faz-se a maior de todas as hortaliças e cria grandes ramos, de tal modo que as aves do céu podem aninhar-se à sua sombra.

³³ Þannig fræddi Jesús fólkið með dæmisögum sem voru í samræmi við skilning þess,

³³ E com muitas parábolas tais lhes dirigia a palavra, conforme podiam compreender.

³⁴ dæmisögulaust talaði hann ekki til þess. Þegar hann var orðinn einn með lærisveinum sínum eftir slíkar stundir, útskýrði hann dæmisögurnar fyrir þeim.

³⁴ E sem parábola não lhes falava; mas em particular explicava tudo a seus discípulos.

³⁵ Þegar kvöldaði sagði Jesús við lærisveinana: „Við skulum fara yfir vatnið.“

³⁵ Naquele dia, quando já era tarde, disse-lhes: Passemos para o outro lado.

³⁶ Þá yfirgáfu þeir fólkið á ströndinni og lögðu af stað. Nokkrir bátar fylgdu á eftir þeim.

³⁶ E eles, deixando a multidão, o levaram consigo, assim como estava, no barco; e havia com ele também outros barcos.

³⁷ Skyndilega gerði mikið rok og gaf mjög á bátinn, svo við lá að hann fyllti.

³⁷ E se levantou grande tempestade de vento, e as ondas batiam dentro do barco, de modo que já se enchia.

³⁸ Jesús svaf í skutnum og hafði kodda undir höfðinu. Lærisveinarnir vöktu hann skelfingu lostnir og hrópuðu: „Meistari, sérðu ekki að við erum að farast?“

³⁸ Ele, porém, estava na popa dormindo sobre a almofada; e despertaram-no, e lhe perguntaram: Mestre, não se te dá que pereçamos?

³⁹ Þá hastaði Jesús á vindinn og sagði við vatnið: „Hafðu hægt um þig.“ Þá lygndi og allt varð kyrrt og hljótt!

³⁹ E ele, levantando-se, repreendeu o vento, e disse ao mar: Cala-te, aquieta-te. E cessou o vento, e fez-se grande bonança.

⁴⁰ Síðan sneri hann sér að þeim og spurði: „Hvers vegna voruð þið svona hræddir? Hafið þið ekki enn lært að treysta mér?“

⁴⁰ Então lhes perguntou: Por que sois assim tímidos? Ainda não tendes fé?

⁴¹ Hræddir, en fullir lotningar, sögðu þeir hver við annan: „Hver er þessi maður? Bæði vindur og vatn hlýða honum.“

⁴¹ Encheram-se de grande temor, e diziam uns aos outros: Quem, porventura, é este, que até o vento e o mar lhe obedecem?

Marcos 4

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra