Filipenses 2

ISL vs ACF

ACF Almeida Corrigida Fiel

¹ Eiga kristnir menn ekki að uppörva hver annan? Elskið þið mig svo mikið að þið viljið hjálpa mér? Hefur það einhverja þýðingu fyrir ykkur að við erum systkini í Drottni og eigum öll heilagan anda? Finnst einhver ástúð og meðaumkun hjá ykkur?

¹ Portanto, se há algum conforto em Cristo, se alguma consolação de amor, se alguma comunhão no Espírito, se alguns entranháveis afetos e compaixões,

² Ef svo er, þá gleðjið mig með því að elska hvert annað og standa saman sem einn maður, einhuga með sameiginlegt takmark.

² Completai o meu gozo, para que sintais o mesmo, tendo o mesmo amor, o mesmo ânimo, sentindo uma mesma coisa.

³ Verið ekki eigingjörn! Sækist ekki eftir því að vaxa í áliti hjá öðrum. Verið auðmjúk. Haldið ykkur ekki betri en aðra.

³ Nada façais por contenda ou por vanglória, mas por humildade; cada um considere os outros superiores a si mesmo.

⁴ Hugsið ekki aðeins um eigin hag, heldur sýnið öðrum áhuga og því sem þeir hafa fyrir stafni.

⁴ Não atente cada um para o que é propriamente seu, mas cada qual também para o que é dos outros.

⁵ Hafið sama huga og Jesús Kristur hafði.

⁵ De sorte que haja em vós o mesmo sentimento que houve também em Cristo Jesus,

⁶ Þótt hann væri Guð, þá krafðist hann þess ekki að fá að halda rétti sínum sem Guð,

⁶ Que, sendo em forma de Deus, não teve por usurpação ser igual a Deus,

⁷ heldur lagði til hliðar mátt sinn og dýrð, varð maður og gekk um sem þjónn.

⁷ Mas esvaziou-se a si mesmo, tomando a forma de servo, fazendo-se semelhante aos homens;

⁸ En auðmýkingu hans var ekki þar með lokið. Hann gekk svo langt að deyja á krossi, eins og glæpamaður.

⁸ E, achado na forma de homem, humilhou-se a si mesmo, sendo obediente até à morte, e morte de cruz.

⁹ Einmitt þess vegna hóf Guð hann upp til hæstu himna og gaf honum nafn, sem hverju öðru nafni er æðra.

⁹ Por isso, também Deus o exaltou soberanamente, e lhe deu um nome que é sobre todo o nome;

¹⁰ Svo að fyrir nafni Jesú skuli hvert kné krjúpa, á himni, jörðu eða undir jörðinni,

¹⁰ Para que ao nome de Jesus se dobre todo o joelho dos que estão nos céus, e na terra, e debaixo da terra,

¹¹ og hver tunga játa að Jesús Kristur er Drottinn, Guði föður til dýrðar.

¹¹ E toda a língua confesse que Jesus Cristo é o Senhor, para glória de Deus Pai.

¹² Kæru vinir, ég man að meðan ég var hjá ykkur, þá fóruð þið fúslega eftir ráðleggingum mínum. Og fyrst þið eruð frelsuð, þá hljótið þið nú, að mér fjarverandi, að ástunda hið góða af enn meiri áhuga en áður. Þið hljótið einnig að heiðra Guð og hlýða honum heilshugar og halda ykkur frá öllu því sem honum er á móti skapi.

¹² De sorte que, meus amados, assim como sempre obedecestes, não só na minha presença, mas muito mais agora na minha ausência, assim também operai a vossa salvação com temor e tremor;

¹³ Guð hefur þau áhrif á ykkur að þið bæði viljið og framkvæmið það sem honum er þóknanlegt.

¹³ Porque Deus é o que opera em vós tanto o querer como o efetuar, segundo a sua boa vontade.

¹⁴ Hvert sem starf ykkar er, þá gætið þess að kvarta hvorki né deila,

¹⁴ Fazei todas as coisas sem murmurações nem contendas;

¹⁵ því að þá hefur enginn ástæðu til að tala illa um ykkur. Lifið hreinu, saklausu lífi, eins og börn Guðs, í myrkum heimi óheiðarleika og miskunnarleysis. Þið eruð leiðarljós sem á að vísa öðrum veginn til himins.

¹⁵ Para que sejais irrepreensíveis e sinceros, filhos de Deus inculpáveis, no meio de uma geração corrompida e perversa, entre a qual resplandeceis como astros no mundo;

¹⁶ Ég hvet ykkur til að halda fast við orð lífsins, því þá hef ég tilefni til að gleðjast þegar Kristur kemur aftur. Þá hefur starf mitt og erfiði ykkar á meðal, ekki verið til einskis.

¹⁶ Retendo a palavra da vida, para que no dia de Cristo possa gloriar-me de não ter corrido nem trabalhado em vão.

¹⁷ Jafnvel þótt blóði mínu yrði úthellt við þjónustu mína, við trú ykkar og mér fórnað – svo ég noti líkingu, það er að segja ef ég ætti að deyja fyrir ykkur – þá mundi ég samt geta glaðst og samglaðst ykkur.

¹⁷ E, ainda que seja oferecido por libação sobre o sacrifício e serviço da vossa fé, folgo e me regozijo com todos vós.

¹⁸ Þið ættuð einnig að gleðjast yfir slíku og samgleðjast mér, að ég skuli hafa þau forréttindi að mega deyja fyrir ykkur.

¹⁸ E vós também regozijai-vos e alegrai-vos comigo por isto mesmo.

¹⁹ Sé það vilji Drottins, þá sendi ég bráðlega Tímóteus til ykkar. Þegar hann síðan kemur aftur, mun hann geta uppörvað mig með fréttum af ykkur.

¹⁹ E espero no Senhor Jesus que em breve vos mandarei Timóteo, para que também eu esteja de bom ânimo, sabendo dos vossos negócios.

²⁰ Tímóteus er sérlega áhugasamur um hagi ykkar.

²⁰ Porque a ninguém tenho de igual sentimento, que sinceramente cuide do vosso estado;

²¹ Allir aðrir virðast niðursokknir í sín eigin áhugamál og hafa því engan tíma til að spyrja um vilja Jesú Krists.

²¹ Porque todos buscam o que é seu, e não o que é de Cristo Jesus.

²² Þið þekkið Tímóteus, hann hefur verið mér sem sonur og aðstoðað mig við útbreiðslu gleðiboðskaparins.

²² Mas bem sabeis qual a sua experiência, e que serviu comigo no evangelho, como filho ao pai.

²³ Ég vona að ég geti sent hann til ykkar strax og ég veit hvað um mig verður.

²³ De sorte que espero vo-lo enviar logo que tenha provido a meus negócios.

²⁴ Ég treysti því að Drottinn muni einnig leyfa mér að koma til ykkar áður en langt um líður.

²⁴ Mas confio no Senhor, que também eu mesmo em breve irei ter convosco.

²⁵ Mér fannst rétt af mér að senda Epafrodítus aftur til ykkar. Þið senduð hann til að bæta úr þörf minni og ég get sagt ykkur að við urðum góðir vinir, störfuðum saman og stóðum hlið við hlið í baráttunni.

²⁵ Julguei, contudo, necessário mandar-vos Epafrodito, meu irmão e cooperador, e companheiro nos combates, e vosso enviado para prover às minhas necessidades.

²⁶ Ég sendi hann nú aftur til ykkar, því að hann hefur orðið svo mikla heimþrá og langar að sjá ykkur á ný. Hann varð mjög leiður þegar hann vissi að þið hefðuð frétt að hann hefði veikst.

²⁶ Porquanto tinha muitas saudades de vós todos, e estava muito angustiado de que tivésseis ouvido que ele estivera doente.

²⁷ Reyndar varð hann svo hættulega veikur að hann var nær dauða en lífi, en Guð miskunnaði bæði honum og mér, svo að ég þyrfti ekki að bera sorg hans vegna, ofan á allt annað.

²⁷ E de fato esteve doente, e quase à morte; mas Deus se apiedou dele, e não somente dele, mas também de mim, para que eu não tivesse tristeza sobre tristeza.

²⁸ Þrá ykkar eftir honum varð mér því sterk hvatning til að senda hann aftur heim. Ég veit að þið fagnið honum og það gleður mig.

²⁸ Por isso vo-lo enviei mais depressa, para que, vendo-o outra vez, vos regozijeis, e eu tenha menos tristeza.

²⁹ Takið á móti honum með fögnuði í nafni Drottins og sýnið honum heiður.

²⁹ Recebei-o, pois, no Senhor com todo o gozo, e tende-o em honra;

³⁰ Hann hætti lífi sínu í þjónustu Krists og var í dauðann kominn er hann reyndi að gera fyrir mig, það sem þið gátuð ekki vegna fjarveru ykkar.

³⁰ Porque pela obra de Cristo chegou até bem próximo da morte, não fazendo caso da vida para suprir para comigo a falta do vosso serviço.

Filipenses 2

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra