Efésios 2

ISL vs XGS

XGS Xwɨyí̵á Gorɨxoyá Sɨŋí̵pɨrɨnɨ

¹ Áður voruð þið undir bölvun Guðs – þið voruð dauðadæmd vegna synda ykkar.

¹ Eŋíná seyɨ́né Gorɨxomɨ maŋɨ́ nɨwiaíkiro ɨ́wɨ́ yagɨ́ápimɨ dánɨ nanɨ́nɨpɨ́rɨ́a nánɨ imónagɨ́áyɨ́nérɨnɨ.

² Þið bárust með straumnum og voruð eins og allir aðrir, bundin af synd og hlýðni við hinn volduga Satan, hinn volduga, sem ríkir í andaheiminum og starfar í þeim sem ekki trúa á Drottin.

² Sɨnɨ e nimónɨróná ámá Gorɨxomɨ mɨxɨ́darɨgɨ́áyɨ́ sɨpí yarɨgɨ́ápa axɨ́pɨ e yagɨ́árɨnɨ. Seyɨ́né kwíyɨ́ sɨpíyɨ́ aŋɨ́ pɨrɨ́yo emearɨŋɨ́yo xiáwomɨ —O ámá Gorɨxomɨ maŋɨ́ wiaíkiarɨgɨ́áyo sɨpípɨ éɨ́rɨxɨnɨrɨ dɨŋɨ́ ukɨkayoŋorɨnɨ. Oborɨnɨ. Omɨ seyɨ́né enɨ xɨ́dagɨ́árɨnɨ.

³ Þannig var eitt sinn ástatt um okkur öll. Við létum stjórnast af illum hvötum, og gerðum allt það sem eigingirni okkar og vondar hugsanir leiddu okkur til – við gerðum bara eins og okkur sýndist. Þess vegna beið okkar ekki annað en dómur Guðs. Við vorum ofurseld reiði Guðs, eins og allir sem þannig er ástatt um.

³ Ámá Gorɨxomɨ maŋɨ́ wiaíkiarɨgɨ́áyɨ́ yarɨgɨ́ápa nene enɨ axɨ́pɨ nerane pí pí nɨpɨkwɨnɨ mimónɨŋɨ́pɨ oyaneyɨnɨrɨ mɨŋɨ́ nɨneainɨrɨ́ná sa ananɨ yagwárɨnɨ. Pí pí ɨ́eapá neainɨ́ɨ́pɨranɨ, negɨ́ dɨŋɨ́yo dánɨ oyaneyɨnɨrɨ neaimónɨ́ɨ́pɨranɨ, sa ananɨ yagwárɨnɨ. Ámá Gorɨxo wikɨ́ nɨwónɨrɨ pɨrɨ́ umamóáná nanɨ́nɨpɨ́rɨ́áyɨ́ nɨ́nɨ yarɨgɨ́ápa nene enɨ negɨ́ néra wagwápimɨ dánɨ nerɨ́ná axɨ́pɨ nanɨ́nanɨ́wánɨrɨ yagwárɨnɨ.

⁴ En Guð er svo sannarlega auðugur að miskunn.

⁴ Nene e imónanɨrɨ yagwá aiwɨ Gorɨxo nene nánɨ dɨŋɨ́ sɨpí nɨwirɨ́ná xwapɨ́ ayá wí wiarɨŋagɨ nánɨ “Wá onɨmiápɨ wianɨ́ɨmɨgɨnɨ.” mɨwimónɨ́ ayá wí neawianɨŋɨ́rɨnɨ.

⁵ Þótt við værum andlega dauð og dæmd vegna synda okkar, elskaði hann okkur svo heitt að hann gaf okkur lífið á ný – það gerði hann þegar hann reisti Krist upp frá dauðum. Það er aðeins óverðskuldaðri miskunn hans að þakka að við höfum bjargast.

⁵ Nene rɨxa naŋɨ́ imónɨŋáná wá neawianɨŋɨ́manɨ. Nene sɨnɨ oyá maŋɨ́ nɨwiaíkirane ɨ́wɨ́ yagwápimɨ dánɨ nanɨ́nanɨ́wá nánɨ imónɨŋáná wá nɨneawianɨrɨ Kiraiso ámɨ owiápɨ́nɨmeanɨrɨ sɨŋɨ́ nɨwimɨxɨrɨ́ná nene enɨ nawínɨ sɨŋɨ́ neaimɨxɨŋɨ́rɨnɨ. Gorɨxo wá nɨseawianɨrɨŋɨ́pimɨ dánɨ yeáyɨ́ seayimɨxemeaŋɨ́rɨnɨ.

⁶ Hann vakti okkur til nýs lífs með Kristi, flutti okkur inn í ríki hans og bjó okkur stað með honum í hinu himneska ríki – allt árangur af verki Jesú Krists.

⁶ Nene Kiraisɨ Jisaso tɨ́nɨ nawínɨ sɨŋɨ́nɨŋɨ́ nɨneaimɨxɨrɨ neawárɨŋɨ́manɨ. O tɨ́nɨ nawínɨ ikárɨnɨŋwaéne eŋagɨ nánɨ o xwárɨpáyo dánɨ owiápɨ́nɨmeanɨrɨ nɨwimɨxɨrɨ́ná nene o tɨ́nɨ nawínɨ wiápɨ́nɨmeáɨ́rɨxɨnɨrɨ neaimɨxɨrɨ aŋɨ́namɨ gɨ́ íwo wé náúmɨnɨ oŋweanɨrɨ nɨwimɨxɨrɨ́ná o tɨ́nɨ nawínɨ ŋweáɨ́rɨxɨnɨrɨ neaimɨxɨrɨ eŋɨ́rɨnɨ.

⁷ Til þess að við gætum borið vitni um óendanlegan kærleika hans, sem birtist í öllu því sem hann hefur gert fyrir okkur.

⁷ Ayɨ́ rɨpɨ nánɨ e eŋɨ́rɨnɨ. Ámá nɨ́nɨ agwɨ ríná ŋweagɨ́áyɨ́ranɨ, ná rɨ́wɨ́yo ŋweapɨ́rɨ́áyɨ́ranɨ, nɨ́nɨ Gorɨxo ámá nánɨ dɨŋɨ́ sɨpí nɨwirɨ Kiraisɨ Jisaso urowárénapɨŋɨ́pɨ nánɨ dɨŋɨ́ nɨmoróná dɨŋɨ́ re yaiwíɨ́rɨxɨnɨrɨ nánɨ e eŋɨ́rɨnɨ, “O dɨŋɨ́ wɨkwɨ́rogɨ́áyo wá onɨmiápɨ nɨwianɨrɨ urowárénapɨŋɨ́manɨ. Wá ámá wianarɨgɨ́ápɨ tɨ́nɨ xɨxenɨ mé seáyɨ e imónɨŋɨ́pimɨ aí wiárɨ́ nɨmúrorɨ imónɨŋɨ́pɨ nɨwianɨrɨ urowárénapɨŋɨ́rɨnɨ.” yaiwíɨ́rɨxɨnɨrɨ nánɨ Gorɨxo e eŋɨ́rɨnɨ.

⁸ Það var miskunn Guðs að þakka að þið frelsuðust, með því að trúa á Krist. Trú ykkar er ekki ykkur að þakka, hún er líka gjöf frá Guði.

⁸ — ausente —

⁹ Hjálpræði Guðs er ekki laun fyrir góðverk ykkar og þess vegna getur heldur enginn þakkað sjálfum sér það.

⁹ — ausente —

¹⁰ Guð einn hefur gert okkur að því sem við erum og gefið okkur nýtt líf í Kristi Jesú, og hann ákvað fyrir löngu að þetta nýja líf skyldum við nota öðrum til hjálpar.

¹⁰ Ayɨ́ rɨpɨ nánɨrɨnɨ. Agwɨ nene imónɨŋwápɨ Gorɨxo neaimɨxɨŋenerɨnɨ. Kiraisɨ Jisaso tɨ́nɨ ikárɨnɨŋwaéne neaimɨxɨŋɨ́ eŋagɨ nánɨ “Imɨrɨŋɨ́ mimónɨŋɨ́pɨnɨ éɨ́rɨxɨnɨ.” yaiwiŋɨ́pɨ —Apɨ eŋíná dánɨ repeárɨŋɨ́pɨrɨnɨ. Apimɨ xɨ́dɨ́ɨ́rɨxɨnɨrɨ neaimɨxɨŋenerɨnɨ.

¹¹ Því skuluð þið ekki gleyma að eitt sinn voruð þið heiðingjar og Gyðingarnir kölluðu ykkur guðlaus og „óhrein“. (Hjörtu þeirra voru reyndar líka óhrein, enda þótt þeir hefðu haldið fast við allar sínar trúarvenjur og látið umskera sig sem tákn um guðrækni.)

¹¹ Ayɨnánɨ eŋíná seyɨ́né segɨ́ sénáíwa seaxɨrɨgɨ́e dánɨ émá imónɨgɨ́áyɨ́né —Seyɨ́né nánɨ Judayɨ́ re seararɨgɨ́áyɨ́nérɨnɨ, “Iyɨ́ sɨ́mɨ́ sɨ́ó mɨwákwínɨgɨ́áyɨ́rɨnɨ.” seararɨgɨ́áyɨ́nérɨnɨ. E nɨrɨro aí “Iyɨ́ sɨ́mɨ́ sɨ́ó wákwínarɨŋwaénerɨnɨ.” rɨnarɨgɨ́áyɨ́ yarɨgɨ́ápɨ, ayɨ́ Gorɨxoyá wé tɨ́nɨ marɨ́áɨ, ámá wé tɨ́nɨnɨ wákwínarɨgɨ́ápɨrɨnɨ. Seyɨ́né eŋíná imónagɨ́ápɨ nánɨ sɨnɨ dɨŋɨ́ oseainɨnɨ.

¹² Minnist þess að á þeim tíma þekktuð þið alls ekki Krist, þið voru óvinir þeirra sem tilheyra Guði og vissuð ekki að Guð vildi hjálpa ykkur. Þið voru glötuð, guðvana og vonlaus.

¹² Íná Kiraiso tɨ́nɨ mɨkumɨxɨnɨ́ xegɨ́ bɨ nimónɨro ná jɨ́amɨ́nɨŋɨ́ ŋweaagɨ́árɨnɨ. Gwɨ́ Isɨrerɨyɨ́yá imónɨgɨ́árí —Arí Gorɨxo nionɨyárí oimónɨrɨ ɨ́á yamɨxɨŋɨ́rírɨnɨ. Arí tɨ́nɨ seyɨ́né wigɨ́yɨ́ wí imónagɨ́ámanɨ. Xwɨyɨ́á gwɨ́ arímɨ sɨ́mɨmaŋɨ́ e dánɨ “E nɨseaiimɨ́árɨnɨ.” réroárɨŋɨ́pɨ seyɨ́né enɨ nɨseakumɨxɨrɨ mɨsearagɨ́yɨ́nérɨnɨ. Seyɨ́né ámá Gorɨxomɨ mɨxɨ́darɨgɨ́áyɨ́ tɨ́nɨ nɨkumɨxɨnɨróná rɨ́wéná naŋɨ́ apɨ neaímeanɨ́árɨ́anɨrɨ dɨŋɨ́ nikwɨ́moro xwayɨ́ nanɨrɨ ŋweaagɨ́ámanɨ. Gorɨxo nánɨ bɨ nɨjɨ́á imónagɨ́ámanɨ.

¹³ Nú tilheyrið þið Kristi Jesú! Þótt þið væruð áður fyrr langt frá Guði, eruð þið nálæg honum nú. Allt er það því að þakka, sem Jesús Kristur gerði fyrir ykkur með dauða sínum.

¹³ Eŋíná seyɨ́né e nimónɨro Gorɨxo tɨ́ámɨnɨ ná jɨ́amɨ́nɨŋɨ́ ŋweaagɨ́a aiwɨ agwɨ ríná Kiraisɨ Jisaso tɨ́nɨ nawínɨ ikárɨnɨgɨ́á eŋagɨ nánɨ o nɨseapeirɨ́ná xegɨ́ ragɨ́ púɨ́pimɨ dánɨ nipemeámɨ Gorɨxo tɨ́ŋɨ́mɨnɨ aŋwɨ énɨŋɨ́ seabɨŋɨ́rɨnɨ.

¹⁴ Jesús Kristur veitir okkur frið, og enginn annar. Hann hefur komið á friði milli okkar sem erum Gyðingar, og ykkar heiðingjanna, með því að gera okkur öll að einni fjölskyldu og brjóta niður vegginn, sem hafði aðskilið okkur svo lengi.

¹⁴ Émáyɨ́né Judayɨ́ tɨ́nɨ sɨnɨ sɨ́mɨ́ tɨ́nɨ minɨpa epɨ́rɨ́a nánɨ pɨyɨ́á neawɨ́rɨŋɨ́rɨnɨ. E nerɨ́ná émáyɨ́né Judayɨ́ tɨ́nɨ sɨ́mɨ́ tɨ́nɨ inagɨ́ápɨ, apɨ xwɨ́nánɨŋɨ́ nɨseamudɨ́morɨ pɨ́roŋɨ́pɨ xɨ́o péɨ́pimɨ dánɨ xwɨ́ná nɨpɨneamorɨ́nɨŋɨ́ nerɨ ámá apiaú sɨyikɨ́ ná bɨnɨ imónɨpɨsi nánɨ imɨxɨŋɨ́rɨnɨ.

¹⁵ Með dauða sínum batt hann enda á þann bitra fjandskap sem var okkar á milli vegna lögmáls Gyðinganna. Lögin veittu Gyðingunum sérstöðu, en útilokuðu heiðingjana. Jesús dó til að binda enda á þetta lagakerfi Gyðinga. Eftir það sameinaði hann þessa tvo andstöðuhópa, með því að sameina þá sjálfum sér. Hann sameinaði okkur, svo að við urðum öll eitt. Hann gerði okkur að nýjum mönnum og þá loks komst friður á.

¹⁵ Xwɨ́nánɨŋɨ́ nɨseamudɨ́morɨ pɨ́roŋɨ́pɨ —Apɨ ŋwɨ́ ikaxɨ́ eánɨŋɨ́yo “E éɨ́rɨxɨnɨ. E éɨ́rɨxɨnɨ.” nɨrɨrɨ sekaxɨ́ nɨra uŋɨ́pɨ tɨ́nɨ “E mepanɨ. E mepanɨ.” nɨrɨrɨ ŋwɨ́ ikaxɨ́ nɨra uŋɨ́pɨ tɨ́nɨ ayo eánɨŋɨ́pɨrɨnɨ. Apɨ rɨxa sɨwiá imɨxɨŋɨ́rɨnɨ. Ayɨ́ émáyɨ́né tɨ́nɨ Judayɨ́ tɨ́nɨ ámá apiaú nionɨ tɨ́nɨ nikárɨnɨrɨŋɨ́pimɨ dánɨ sɨyikɨ́ ámɨ sɨŋɨ́ ná bɨnɨ oimónɨrɨ ŋwɨ́ ikaxɨ́ eánɨŋɨ́pɨ sɨwiá imɨxɨŋɨ́rɨnɨ. E nerɨ́ná ámá apiaúmɨ pɨyɨ́á wɨ́rɨŋɨ́rɨnɨ.

¹⁶ Af því að við erum nú limir á sama líkama, getum við ekki lengur borið kala hvert til annars, því að við höfum sæst við Guð. Þessari deilu lauk á krossinum.

¹⁶ Yoxáɨ́pámɨ peŋɨ́pimɨ dánɨ ámá apiaú sɨ́mɨ́ tɨ́nɨ inagɨ́ápɨ xwapɨ́rá eaárɨrɨ sɨyikɨ́ ná bɨnɨ oimónɨrɨ nɨkumɨxɨmáná Gorɨxo tɨ́ámɨnɨ nipemeámɨ urɨ emɨ́ánɨrɨ ŋwɨ́ ikaxɨ́ eánɨŋɨ́pɨ ná mayɨ́ sɨwiá imɨxɨŋɨ́rɨnɨ.

¹⁷ Síðan boðaði Guð okkur friðinn – ykkur heiðingjunum sem voruð svo fjarri honum og einnig okkur Gyðingunum sem stóðum nær.

¹⁷ O nɨbɨrɨ émáyɨ́né, Gorɨxo tɨ́ŋɨ́ ná jɨ́amɨ́nɨŋɨ́ ŋweagɨ́áyɨ́né tɨ́nɨ Judayɨ́, o tɨ́ŋɨ́ aŋwɨ énɨŋɨ́ ŋweagɨ́áyo tɨ́nɨ wáɨ́ re searɨŋɨ́rɨnɨ, “Nɨyɨ́nénɨ tɨ́nɨ nawínɨ imónɨpɨ́rɨ nánɨ rɨxa pɨyɨ́á seawɨ́rɨŋárɨnɨ.” searɨŋɨ́rɨnɨ.

¹⁸ Nú eigum við öll, hvort sem við erum Gyðingar eða heiðingjar, aðgang að Guði föður með hjálp heilags anda, vegna þess sem Kristur hefur gert fyrir okkur.

¹⁸ O, negɨ́ wo imónɨŋo ápo Gorɨxo tɨ́ámɨnɨ ŋweaŋagɨ nánɨ Judayene tɨ́nɨ émáyɨ́né tɨ́nɨ ananɨ xegɨ́ kwíyɨ́ neaiapɨŋɨ́pimɨ dánɨ ananɨ o tɨ́ŋɨ́mɨnɨ upaxɨ́ imónɨŋwɨnɨ.

¹⁹ Nú eruð þið ekki lengur ókunnug Guði og himinninn ekki framandi land. Nú eruð þið meðlimir í fjölskyldu Guðs. Þið eruð ríkisborgarar og heimamenn í landi hans, ásamt öllum öðrum sem kristnir eru.

¹⁹ Ayɨnánɨ seyɨ́né sɨnɨ wí eŋɨ́yɨ́né mimónɨŋoɨ. Sɨnɨ xeŋwɨ́yɨ́né mimónɨŋoɨ. Oweoɨ, rɨxa ámá Gorɨxoyá imónɨgɨ́áyɨ́ tɨ́nɨ kumɨxɨnɨŋoɨ. Rɨxa Gorɨxoyá ɨ́wiaxé wiyɨ́nénɨŋɨ́ imónɨŋoɨ.

²⁰ Þið eruð eins og bygging sem stendur á grunni postulanna og spámannanna, en hornsteinn byggingarinnar er sjálfur Kristur Jesús.

²⁰ Ayɨ́ rɨpɨ seararɨŋɨnɨ. Gorɨxo aŋɨ́ wiwá nɨmɨrɨrɨ́ná wáɨ́ wurɨmeiarɨgɨ́áwa tɨ́nɨ wɨ́á rókiamoarɨgɨ́áwa tɨ́nɨ nɨtɨwayɨrómáná émáyɨ́né enɨ seáyɨ e nɨseaikwiárɨmáná nɨmɨra peyarɨŋɨ́pɨ́nɨŋɨ́ imónɨnɨ. Aŋɨ́ iwá nánɨ sɨ́ŋá xámɨ nɨtɨwayɨrorɨ tɨnɨŋo, ayɨ́ Kiraisɨ Jisasorɨnɨ.

²¹ Hann tengir okkur öll, sem trúum, saman og lætur okkur vaxa og styrkjast sem fagran helgidóm Guðs.

²¹ Aŋɨ́ niwánɨ o eŋɨ́pimɨ dánɨ píránɨŋɨ́ nɨkɨkírónɨga urɨ xwé nimóga urɨ yarɨŋagɨ nánɨ aŋɨ́ ŋwɨ́á Ámɨnáo nánɨ wiwá imónarɨnɨ.

²² Já, þið eruð líka, Krists vegna, bústaður fyrir anda Guðs.

²² Émáyɨ́né enɨ Kiraiso tɨ́nɨ ikárɨnɨgɨ́áyɨ́né eŋagɨ nánɨ o aŋɨ́ Gorɨxo xegɨ́ kwíyɨ́pimɨ dánɨ ŋweanɨ́a nánɨ iwá nɨmɨra nɨpeyirɨ́ná xɨ́oyá sɨyikɨ́ imónɨgɨ́á wínɨyɨ́ tɨ́nɨ nɨseakumɨxɨrɨ nɨmɨra peyarɨnɨ.

Efésios 2

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra