Atos 2

ISL vs ARIB

ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica

¹ Nú voru liðnar sjö vikur frá dauða og upprisu Jesú og kominn hvítasunnudagur. Þegar hinir trúuðu höfðu safnast saman þennan dag,

¹ Ao cumprir-se o dia de Pentecostes, estavam todos reunidos no mesmo lugar.

² heyrðist skyndilega þytur, líkt og stormgnýr, uppi yfir þeim og fyllti húsið sem þeir voru í.

² De repente veio do céu um ruído, como que de um vento impetuoso, e encheu toda a casa onde estavam sentados.

³ Síðan birtist eitthvað sem líktist eldtungum og settist á höfuð þeirra.

³ E lhes apareceram umas línguas como que de fogo, que se distribuíam, e sobre cada um deles pousou uma.

⁴ Þá fylltust þeir allir heilögum anda og fóru að tala tungumál, sem þeir höfðu aldrei lært, en heilagur andi gerði þeim kleift að tala.

⁴ E todos ficaram cheios do Espírito Santo, e começaram a falar noutras línguas, conforme o Espírito lhes concedia que falassem.

⁵ Margir guðræknir Gyðingar voru í Jerúsalem þennan dag. Þeir höfðu komið frá ýmsum löndum, til að taka þátt í hátíðinni.

⁵ Habitavam então em Jerusalém judeus, homens piedosos, de todas as nações que há debaixo do céu.

⁶ Þegar þeir heyrðu stormgnýinn fara um loftið komu þeir hlaupandi til að sjá hvað væri á seyði. Þegar fólkið heyrði lærisveinana tala á sínum þjóðtungum varð það forviða.

⁶ Ouvindo-se, pois, aquele ruído, ajuntou-se a multidão; e estava confusa, porque cada um os ouvia falar na sua própria língua.

⁷ „Hvernig má þetta vera?“ hrópaði það. „Eru þetta ekki allt saman Galíleumenn?

⁷ E todos pasmavam e se admiravam, dizendo uns aos outros: Pois quê! não são galileus todos esses que estão falando?

⁸ Samt heyrum við þá tala okkar eigin tungumál!

⁸ Como é, pois, que os ouvimos falar cada um na própria língua em que nascemos?

⁹ Við, sem erum Partar, Medar og Elamítar, og komum frá Mesapótamíu, Júdeu, Kappadókíu, Pontus og Asíu.

⁹ Nós, partos, medos, e elamitas; e os que habitamos a Mesopotâmia, a Judéia e a Capadócia, o Ponto e a Ásia,

¹⁰ Við frá Frýgíu, Pamfýlíu, Egyptalandi, og við sem tölum Kýrene-mállýskuna í Líbýu, og við sem komum frá Róm – bæði Gyðingar og þeir sem tekið hafa Gyðingatrú –

¹⁰ a Frígia e a Panfília, o Egito e as partes da Líbia próximas a Cirene, e forasteiros romanos, tanto judeus como prosélitos,

¹¹ Krítverjar og Arabar… við heyrum þá tala á okkar máli um máttarverk Guðs!“

¹¹ cretenses e árabes-ouvímo-los em nossas línguas, falar das grandezas de Deus.

¹² Þarna stóð fólkið og vissi ekki sitt rjúkandi ráð. „Hvað er nú þetta?“ spurði það hvert annað.

¹² E todos pasmavam e estavam perplexos, dizendo uns aos outros: Que quer dizer isto?

¹³ Aðrir gerðu grín að öllu saman og sögðu: „Þeir eru drukknir, það er allt og sumt!“

¹³ E outros, zombando, diziam: Estão cheios de mosto.

¹⁴ Þá gekk Pétur fram, ásamt postulunum ellefu og kallaði til mannfjöldans: „Hlustið nú öll, hvort sem þið eruð gestir eða íbúar í Jerúsalem.

¹⁴ Então Pedro, pondo-se em pé com os onze, levantou a voz e disse-lhes: Varões judeus e todos os que habitais em Jerusalém, seja-vos isto notório, e escutai as minhas palavras.

¹⁵ Sumir ykkar segja að þessir menn séu drukknir. Það er ekki rétt. Það er ekki orðið nógu áliðið dags til að svo geti verið. Menn drekka sig ekki fulla klukkan 9 að morgni.

¹⁵ Pois estes homens não estão embriagados, como vós pensais, visto que é apenas a terceira hora do dia.

¹⁶ Þetta sem þið hafið séð í morgun, var sagt fyrir af Jóel spámanni fyrir mörgum öldum:

¹⁶ Mas isto é o que foi dito pelo profeta Joel:

¹⁷ „Á hinum síðustu dögum,“ segir Guð, „mun ég úthella anda mínum yfir alla menn. Og þá munu synir ykkar og dætur spá, æskumenn ykkar sjá sýnir og aldrað fólk mun dreyma merkilega drauma.

¹⁷ E acontecerá nos últimos dias, diz o Senhor, que derramarei do meu Espírito sobre toda a carne; e os vossos filhos e as vossas filhas profetizarão, os vossos mancebos terão visões, os vossos anciãos terão sonhos;

¹⁸ Heilagur andi mun koma yfir alla þjóna mína, konur og karla, og þau munu spá.

¹⁸ e sobre os meus servos e sobre as minhas servas derramarei do meu Espírito naqueles dias, e eles profetizarão.

¹⁹ Ég mun láta undur gerast á himni og jörðu – blóð, eld og reykjarmökk.

¹⁹ E mostrarei prodígios em cima no céu; e sinais embaixo na terra, sangue, fogo e vapor de fumaça.

²⁰ Sólin skal verða svört og tunglið rautt eins og blóð, áður en hinn mikli og dýrlegi dagur Drottins kemur.

²⁰ O sol se converterá em trevas, e a lua em sangue, antes que venha o grande e glorioso dia do Senhor.

²¹ En hver sem ákallar Drottin mun frelsast.“

²¹ E acontecerá que todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo.

²² Ísraelsmenn, takið eftir! Guð sýndi berlega hver Jesús frá Nasaret var, með því að láta hann vinna mikil kraftaverk, sem ykkur eru kunn.

²² Varões israelitas, escutai estas palavras: A Jesus, o nazareno, varão aprovado por Deus entre vós com milagres, prodígios e sinais, que Deus por ele fez no meio de vós, como vós mesmos bem sabeis;

²³ Guð, sem var að framkvæma fyrirætlun sína, leyfði ykkur með aðstoð rómverskra yfirvalda að negla Jesú á krossinn og taka hann af lífi.

²³ a este, que foi entregue pelo determinado conselho e presciência de Deus, vós matastes, crucificando-o pelas mãos de iníquos;

²⁴ Eftir það leysti Guð hann úr greipum dauðans og lét hann vakna aftur til lífsins, því dauðinn gat ekki haldið honum.

²⁴ ao qual Deus ressuscitou, rompendo os grilhões da morte, pois não era possível que fosse retido por ela.

²⁵ Davíð konungur segir um hann:

²⁵ Porque dele fala Davi: Sempre via diante de mim o Senhor, porque está à minha direita, para que eu não seja abalado;

²⁶ Því gleðst hjarta mitt og tunga mín vegsamar hann. Ég veit að líkami minn þarf ekki að óttast dauðann,

²⁶ por isso se alegrou o meu coração, e a minha língua exultou; e além disso a minha carne há de repousar em esperança;

²⁷ því að hvorki munt þú skilja sál mína eftir meðal hinna dánu, né láta líkama sonar þíns rotna.

²⁷ pois não deixarás a minha alma no inferno, nem permitirás que o teu Santo veja a corrupção;

²⁸ Þú gefur mér lífið á ný og fyllir mig dýrlegri gleði í nálægð þinni.“

²⁸ fizeste-me conhecer os caminhos da vida; encher-me-ás de alegria na tua presença.

²⁹ Kæru vinir, hugleiðið þetta. Davíð var ekki að tala um sjálfan sig, þegar hann sagði þessi orð, því að hann dó og var grafinn og gröf hans er enn hér á meðal okkar.

²⁹ Irmãos, seja-me permitido dizer-vos livremente acerca do patriarca Davi, que ele morreu e foi sepultado, e entre nós está até hoje a sua sepultura.

³⁰ En hann var spámaður og vissi að Guð hafði lofað því með órjúfanlegum eiði, að einn af afkomendum hans skyldi verða Kristur og sitja í hásæti hans.

³⁰ Sendo, pois, ele profeta, e sabendo que Deus lhe havia prometido com juramento que faria sentar sobre o seu trono um dos seus descendentes,

³¹ Davíð sá langt fram í tímann og sagði fyrir um upprisu Krists, að sál hans yrði ekki skilin eftir meðal hinna dánu og líkami hans myndi ekki heldur rotna.

³¹ prevendo isto, Davi falou da ressurreição de Cristo, que a sua alma não foi deixada no inferno, nem a sua carne viu a corrupção.

³² Þarna var hann að tala um Jesú og við erum öll vitni að því að Jesús reis upp frá dauðum.

³² Ora, a este Jesus, Deus ressuscitou, do que todos nós somos testemunhas.

³³ Nú situr hann í æðsta heiðurssæti á himnum við hlið Guðs. Faðirinn hafði lofað að gefa honum vald til að senda heilagan anda – og í dag hafið þið séð þetta loforð efnt.

³³ De sorte que, exaltado pela destra de Deus, e tendo recebido do Pai a promessa do Espírito Santo, derramou isto que vós agora vedes e ouvis.

³⁴ Davíð var aldrei hafinn til himins. En hann sagði einnig: „Guð sagði við minn Drottin, það er að segja Krist: „Set þig hér í heiðurssætið við hlið mér,

³⁴ Porque Davi não subiu aos céus, mas ele próprio declara: Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita,

³⁵ þar til ég hef gjörsigrað óvini þína.“ “

³⁵ até que eu ponha os teus inimigos por escabelo de teus pés.

³⁶ Ég lýsi því hér með yfir við alla í Ísrael að Guð hefur gert þennan Jesú, sem þið krossfestuð, bæði að Drottni og Kristi.“

³⁶ Saiba pois com certeza toda a casa de Israel que a esse mesmo Jesus, a quem vós crucificastes, Deus o fez Senhor e Cristo.

³⁷ Orð Péturs höfðu djúp áhrif á fólkið og það sagði við hann og hina postulana: „Hvað eigum við þá að gera, bræður?“

³⁷ E, ouvindo eles isto, compungiram-se em seu coração, e perguntaram a Pedro e aos demais apóstolos: Que faremos, irmãos?

³⁸ Pétur svaraði: „Sérhvert ykkar verður að snúa sér frá syndinni og láta skírast í nafni Jesú Krists til fyrirgefningar syndanna, og þá fáið þið einnig þessa gjöf, heilagan anda.

³⁸ Pedro então lhes respondeu: Arrependei-vos, e cada um de vós seja batizado em nome de Jesus Cristo, para remissão de vossos pecados; e recebereis o dom do Espírito Santo.

³⁹ Kristur hét því að allir skyldu fá gjöf heilags anda, allir sem Drottinn Guð okkar kallar til sín, einnig börnin ykkar og þeir sem búa í fjarlægum löndum.“

³⁹ Porque a promessa vos pertence a vós, a vossos filhos, e a todos os que estão longe: a quantos o Senhor nosso Deus chamar.

⁴⁰ Pétur hélt langa ræðu, skoraði á fólkið og sagði: „Látið frelsast frá syndum þessarar þjóðar!“

⁴⁰ E com muitas outras palavras dava testemunho, e os exortava, dizendo: salvai-vos desta geração perversa.

⁴¹ Þeir sem trúðu orðum Péturs tóku skírn, alls um 3.000 manns.

⁴¹ De sorte que foram batizados os que receberam a sua palavra; e naquele dia agregaram-se quase três mil almas;

⁴² Þau héldu fast við kenningu postulanna og ræktu samfélagið, brotningu brauðsins og bænirnar.

⁴² e perseveravam na doutrina dos apóstolos e na comunhão, no partir do pão e nas orações.

⁴³ Öll ræktu þau trú sína vel og postularnir gerðu mörg kraftaverk.

⁴³ Em cada alma havia temor, e muitos prodígios e sinais eram feitos pelos apóstolos.

⁴⁴ Allir sem trúðu héldu hópinn og höfðu allt sameiginlegt.

⁴⁴ Todos os que criam estavam unidos e tinham tudo em comum.

⁴⁵ Þeir seldu eigur sínar og skiptu síðan milli allra eftir þörfum hvers og eins.

⁴⁵ E vendiam suas propriedades e bens e os repartiam por todos, segundo a necessidade de cada um.

⁴⁶ Þeir komu daglega saman í musterinu, til að lofa Guð og tilbiðja. Einnig hittist fólkið í smáhópum, í heimahúsum, þar sem brauðið var brotið. Þau neyttu fæðunnar með gleði og þakklæti,

⁴⁶ E, perseverando unânimes todos os dias no templo, e partindo o pão em casa, comiam com alegria e singeleza de coração,

⁴⁷ og vegsömuðu Guð. Þau voru vinsæl meðal allra og Drottinn bætti daglega í hópinn nýju fólki sem lét frelsast.

⁴⁷ louvando a Deus, e caindo na graça de todo o povo. E cada dia acrescentava-lhes o Senhor os que iam sendo salvos.

Atos 2

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra