Rute 2
IQW vs ACF
1 Ya ndono; yo nweru nwoke lanụ, Naomi nweru, bụ abụbu nji iya. Nwoke ono shi l'eri Elimẹleku phẹ; bya abụru onye nweru iphe nshinu. Ẹpha iya bụ Bówazu.
1 E tinha Noemi um parente de seu marido, homem valente e poderoso, da família de Elimeleque; e era o seu nome Boaz.
2 Yo be ujiku lanụ; Rutu; mbụ nwanyi Móabu phụ asụ Naomi: “Byiko tẹ ya jenu je amaru; ?m'o nweru onye ya a-tụba l'ẹnya tẹ ya kpaa mkpakwa iphe l'ụkabyi iya.”
2 E Rute, a moabita, disse a Noemi: Deixa-me ir ao campo, e apanharei espigas atrás daquele em cujos olhos eu achar graça. E ela disse: Vai, minha filha.
3 Yọ tụgbua jeshia ẹke aakpata iphe l'alị; l'etso ẹphe l'azụ akpa mkpakwa iya. Yọ bụleruphu l'ẹke Bówazu ono, bụ abụbu Elimẹleku ono kọru b'o jeru.
3 Foi, pois, e chegou, e apanhava espigas no campo após os segadores; e caiu-lhe em sorte uma parte do campo de Boaz, que era da família de Elimeleque.
4 A bya ele ẹnya; Bówazu eshiwa lẹ Bẹ́tulehemu bya. Yọ bya ekele ndu ono, aakparu iya iphe ono; sụ ẹphe: “Tẹ Ojejoje swikwaru unu!”
4 E eis que Boaz veio de Belém, e disse aos segadores: O Senhor seja convosco. E disseram-lhe eles: O Senhor te abençoe.
5 Tọ dụ iya bụ; Bówazu abya ajị nwozi iya, bụ onye ishi ndu akparu iya iphe l'ẹgu; sụ iya: “?Bụ onye alụ nwamgbọko ọwaa?”
5 Depois disse Boaz a seu moço, que estava posto sobre os segadores: De quem é esta moça?
6 Onye ozi iya, bụ onye ishi ndu akpa iphe l'ẹgu ono asụ iya: “L'ọ kwa nwamgbọko ono, shi Móabu, tso Naomi lata ono.
6 E respondeu o moço, que estava posto sobre os segadores, e disse: Esta é a moça moabita que voltou com Noemi dos campos de Moabe.
7 L'ọ rọkwaru mu tẹ ya tsoru ndu ebu balị l'azụ; l'akpa mkpakwa iya ọphu dashịru nụ. Keshinu ụtsu b'o tsoru ndu ono, ebu balị ono jee ozi jeye nta-a. Ọ bụphu ugbo lanụ b'o jeru ja atụta ume nwanshị l'ụlo-ẹgu.”
7 Disse-me ela: Deixa-me colher espigas, e ajuntá-las entre as gavelas após os segadores. Assim ela veio, e desde pela manhã está aqui até agora, a não ser um pouco que esteve sentada em casa.
8 Ya ndono; Bówazu asụ Rutu: “Ngabe nchị nwa mu; ba dụkwa mbọku, ii-je mkpakwa balị l'ẹge ndu ọdo; a gụfu ẹke-a. Nọpyabelekwaphu l'ẹke-a nggu l'ụnwu-mgbọko-ọ, ejeru mu ozi-a.
8 Então disse Boaz a Rute: Ouve, filha minha; não vás colher em outro campo, nem tampouco passes daqui; porém aqui ficarás com as minhas moças.
9 Lepyabekwa ẹnya l'ẹke, ẹphe akpata iphe-a; nggu etsoje ụnwu-mgbọko-a l'azụ. Mu kfuakwaru ụnwu-okorọbya ono t'ẹ b'ọ dụkwa onye a-chọ ngu okfu. Teke mini gụtajeru ngu; nggu eje angụta mini, unwoke ono kutaru ye l'ite-mini, nọ l'ẹke ono.”
9 Os teus olhos estarão atentos no campo que segarem, e irás após elas; não dei ordem aos moços, que não te molestem? Tendo tu sede, vai aos vasos, e bebe do que os moços tirarem.
10 Ya ndono; Rutu adaa; kpube ifu l'alị; sụ iya: “?Nanụ ẹge e meru; bẹ ya tụbaru ngu l'ẹnya; kẹ t'ị nyata yẹbe onye ọhodo?”
10 Então ela caiu sobre o seu rosto, e se inclinou à terra; e disse-lhe: Por que achei graça em teus olhos, para que faças caso de mim, sendo eu uma estrangeira?
11 Bówazu asụ iya: “A kọkotawaru iya iphe, i meru nne nji ngu; keshinu nji ngu nwụhuru; mẹ ẹge ị haru nne ngu; haa nna ngu; haa alị ẹke, a mụru ngu; bya tẹ nggu lẹ ndu ẹ tị mahaadụa buru.
11 E respondeu Boaz, e disse-lhe: Bem se me contou quanto fizeste à tua sogra, depois da morte de teu marido; e deixaste a teu pai e a tua mãe, e a terra onde nasceste, e vieste para um povo que antes não conheceste.
12 Tẹ Ojejoje kfụkwaa ngu ụgwo iphe-ọma ono, i meru ono. Tẹ Ojejoje, bụ Nchileke kẹ ndu Ízurẹlu, bụ onye, ị gbabataru bya ekpuru l'ẹhu; kfụkwaa ngu ụgwo iya nkfụ-ngo k'ọma.”
12 O Senhor retribua o teu feito; e te seja concedido pleno galardão da parte do Senhor Deus de Israel, sob cujas asas te vieste abrigar.
13 Rutu asụ iya: “Onye nwe mu nụ; tẹ mu tụbajelekwa ngu phụ l'obu ẹge ono mu tụbaru ngu iya ono; kẹ l'i gudewa olu-ọma ngu mee t'obu shihu mụbe nwozi ngu ike; lẹ mu ba adụkponu l'ọ bụ ẹke onye lanụ l'ụnwu-mgbọko-ọ, ejeru ngu ozi dzụru ọkpa.”
13 E disse ela: Ache eu graça em teus olhos, senhor meu, pois me consolaste, e falaste ao coração da tua serva, não sendo eu ainda como uma das tuas criadas.
14 Yọ gbaa l'ori nri; Bówazu asụ iya t'ọ bya anọdu l'ẹke ẹphe nọ wota buredi tsutaje lẹ vinega taa. Tọ dụ iya bụ; yọ bya anọnyabe ndu ono, akpata iphe ono; Bówazu eworu balị, a hụru ahụhu nụ iya; yọ taa ya tajia ẹpho; taphodo iya ataphodo.
14 E, sendo já hora de comer, disse-lhe Boaz: Achega-te aqui, e come do pão, e molha o teu bocado no vinagre. E ela se assentou ao lado dos segadores, e ele lhe deu do trigo tostado, e comeu, e se fartou, e ainda lhe sobejou.
15 L'o meeberu jeshia mkpakwa balị ono ọdo; bẹ Bówazu sụru ndu ono, eburu iya balị ono; t'ẹ b'ọ dụkwa onye a-baru iya mba; m'o -ruhuru; ọ chịkolahaa ndu ọphu e bukoberu ebukobe.
15 E, levantando-se ela a colher, Boaz deu ordem aos seus moços, dizendo: Até entre as gavelas deixai-a colher, e não a censureis.
16 “Iphe, unu e-gbe meje bụ t'unu lebezije ẹnya haru shije l'ọphu unu sweru esweswe mịfutatsua balị wụshiru iya t'ọ tụtua; ọphu unu abakwaru iya mba.”
16 E deixai cair alguns punhados, e deixai-os ficar, para que os colha, e não a repreendais.
17 Ya ndono; Rutu akpaa mkpakwa balị ono jeye l'urẹnyashi; bya echishia ya; yo ji ashanga lanụ.
17 E esteve ela apanhando naquele campo até à tarde; e debulhou o que apanhou, e foi quase um efa de cevada.
18 Yo vuta iya vulata l'ufu; nne nji iya aphụ ẹge ọ ha; mbụ ọphu ọ kpataru. Rutu abya ewofutafua iphe, o riphoduru eriphodo l'ẹke ono.
18 E tomou-o, e veio à cidade; e viu sua sogra o que tinha apanhado; também tirou, e deu-lhe o que sobejara depois de fartar-se.
19 Nne nji iya ono ajị iya: “?Bụ awe b'i jeru mkpakwa kẹ ntanụ? ?Bụ awe b'i jeru iya? T'ọ dụkwaru onye ono, gụ-vutaru ngu nụ ono lẹ mma!”
19 Então disse-lhe sua sogra: Onde colheste hoje, e onde trabalhaste? Bendito seja aquele que te reconheceu. E relatou à sua sogra com quem tinha trabalhado, e disse: O nome do homem com quem hoje trabalhei é Boaz.
20 Naomi asụ nyee nwa iya ono: “Tẹ Ojejoje gọkwaru ọnu-ọma nụ onye ono! Ojejoje, bụ onye ta ahajẹdu okoshi ndu nọ ndzụ mẹ ndu nwụhuwaru anwụhu lẹ ya yeru ẹphe obu.” Yọ sụ Rutu: “Lẹ nwoke ono bẹ ayi l'iya bụkwa mee lanụ; mbụ onye lanụ lẹ ndu ọgbaru oleta ayi ẹnya.”
20 Então Noemi disse à sua nora: Bendito seja ele do Senhor, que ainda não tem deixado a sua beneficência nem para com os vivos nem para com os mortos. Disse-lhe mais Noemi: Este homem é nosso parente chegado, e um dentre os nossos remidores.
21 Rutu; bụ onye Móabu-wa asụ iya: “L'ọphu katsụkpo nụ kwa l'ọ sụru tẹ ya byajẹkpelephu bya etsoru ndu eburu iya balị ono jeye teke ee-buge nk'iya.”
21 E disse Rute, a moabita: Também ainda me disse: Com os moços que tenho te ajuntarás, até que acabem toda a sega que tenho.
22 Naomi asụ Rutu; mbụ nyee nwa iya: “Ọ kakwaru ngu mma; nwa mu; t'i tsojeru ụnwu-mgbọko, ejeru iya ozi; kẹ l'i -jee ẹke ọdo bẹ oo-nwekwaru ẹge ọ dụ; a chọo ngu okfu.”
22 E disse Noemi a sua nora: Melhor é, filha minha, que saias com as suas moças, para que noutro campo não te encontrem.
23 Tọ dụ iya bụ; Rutu etsolahaa ụnwu-mgbọko, ejeru Bówazu ozi l'akpa akpa balị jeye teke e bueberu balị; mẹ witu. Ya ndono yẹle nne nji iya ono achịko buru.
23 Assim, ajuntou-se com as moças de Boaz, para colher até que a sega das cevadas e dos trigos se acabou; e ficou com a sua sogra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?