Números 22

IQW vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Ndu Ízurẹlu atụgbua jerua phorokoto alị ndu Móabu; bya akpọo ụlo-ẹ́kwà ẹphe l'iku Ẹnyimu Jọ́danu, nọ chebe ifu lẹ Jériko.
1 Depois, partiram os filhos de Israel e acamparam-se nas campinas de Moabe, desta banda do Jordão, de Jericó.
2 Balaku Zipo aphụa iphe bụ iphe, ndu Ízurẹlu meru ndu Amọru.
2 Viu, pois, Balaque, filho de Zipor, tudo o que Israel fizera aos amorreus.
3 Ndu Móabu atsụlahaa egvu; kẹle ndu Ízurẹlu dụ l'igwe. Ẹhu erushihu ndu Móabu l'ẹke ndu Ízurẹlu nọ.
3 E Moabe temeu muito diante deste povo, porque era muito; e Moabe andava angustiado por causa dos filhos de Israel.
4 Ndu Móabu ejekfu ndu bụ ọgurenya ndu Mídiya je asụ ẹphe: “Lẹ nta-a bẹ ikpoto ndu Ízurẹlu-a a-tụko iphe, bụ ndu gbaru ẹphe mgburumgburu lụ-gbushikota ẹge eswi, atụkoje ẹswa, nọ l'ẹgu taa.” L'oge teke ono bụ Balaku Zipo bẹ bụ eze ndu Móabu.
4 Pelo que Moabe disse aos anciãos dos midianitas: Agora lamberá esta congregação tudo quanto houver ao redor de nós, como o boi lambe a erva do campo. Naquele tempo, Balaque, filho de Zipor, era rei dos moabitas.
5 Yo zia t'e eje ekua Bélamu Beyọ, bụ onye nọ lẹ mkpụkpu Petọ l'alị Amawu lẹ mgboro Ẹnyimu Yufurétusu. Balaku ezia ya; sụ: “L'o nweru ndu shi Íjiputu lụfuta; bya atụko mgboko dzuru. Nta-a bẹ ẹphe nọokwa iya lẹ mgboro.
5 Este enviou mensageiros a Balaão, filho de Beor, a Petor, que está junto ao rio, na terra dos filhos do seu povo, a chamá-lo, dizendo: Eis que um povo saiu do Egito; eis que cobre a face da terra e parado está defronte de mim.
6 Iphe, ya arọ ngu nta-a bụ t'ị bya atụaru iya ndu ono ọnu; kẹ l'ẹphe ka iya ike. O nwekwaru ẹge ọo-dụ; ya alụ-gbua ẹphe; chịa ẹphe l'alị-a. Ishi iya abụru lẹ ya maru l'onye ị gọru ọnu bẹ bụwa onye a gọru ọnu; onye ị tụru ọnu abụru onye a tụru ọnu.”
6 Vem, pois, agora, rogo-te, amaldiçoa-me este povo, pois mais poderoso é do que eu; para ver se o poderei ferir e o lançarei fora da terra; porque eu sei que a quem tu abençoares será abençoado e a quem tu amaldiçoares será amaldiçoado.
7 Tọ dụ iya bụ; ndu bụ ọgurenya ndu Móabu; mẹ ndu bụ ọgurenya ndu Mídiya egude ụgwo, aakfụje t'a gbaa ẹja jekfushia Bélamu; je ezia ya ozi ono, Balaku ziru ono.
7 Então, foram-se os anciãos dos moabitas e os anciãos dos midianitas com o preço dos encantamentos nas mãos; e chegaram a Balaão e lhe disseram as palavras de Balaque.
8 Bélamu asụ ẹphe: “Unu radụ l'ẹke-a l'ẹnyashi-a; k'ọphu ya a-karu unu iphe, Ojejoje e-kfuru iya.” Tọ dụ iya bụ; Bélamu yẹle ndu ishi Móabu ono atụko nọdu.
8 E ele lhes disse: Passai aqui esta noite, e vos trarei a resposta, como o Senhor me falar; então, os príncipes dos moabitas ficaram com Balaão.
9 Nchileke abyakfuta Bélamu bya ajịa ya; sụ: “?Bụ ndu ole bẹ nggu l'ẹphe nọ ono?”
9 E veio Deus a Balaão e disse: Quem são estes homens que estão contigo?
10 Bélamu asụ Nchileke: “Lẹ Balaku Zipo, bụ eze ndu Móabu bẹ ziru iya ozi; sụ
10 E Balaão disse a Deus: Balaque, filho de Zipor, rei dos moabitas, m os enviou, dizendo:
11 l'o nweru ndu shi lẹ Íjiputu lụfuta bya atụko mgboko dzuru. L'ọo tẹ ya bya atụaru iya ndu ono ọnu; l'o nweru ẹge ọo-dụ; ya emekputa ẹphe; chịshia ẹphe l'alị ẹphe.”
11 Eis que o povo que saiu do Egito cobriu a face da terra; vem, agora, amaldiçoa-mo; porventura, poderei pelejar contra ele e o lançarei fora.
12 Nchileke asụ Bélamu: “Be etsokwa ẹphe je; ba atụkwa ndu ono ọnu; kẹ l'ẹphe bụkwa ndu a gọru ọnu-ọma nụ.”
12 Então, disse Deus a Balaão: Não irás com eles, nem amaldiçoarás a este povo, porquanto bendito é.
13 Yo rua l'ụtsu iya; Bélamu alụfuta bya ekfuaru ndu ishi ono, ejeru Balaku ozi ono; sụ ẹphe: “Unu lashia alị unu; lẹ Ojejoje te kwekwa tẹ ya tsoru unu je.”
13 Então, Balaão levantou-se pela manhã e disse aos príncipes de Balaque: Ide à vossa terra, porque o Senhor recusa deixar-me ir convosco.
14 Tọ dụ iya bụ; ndu ishi Móabu ono atụgbua lashia je asụ Balaku: “Lẹ Bélamu jịkakwaru le ya te etsodu ẹphe.”
14 E levantaram-se os príncipes dos moabitas, e vieram a Balaque, e disseram: Balaão recusou vir conosco.
15 Balaku abya ezifu ndu ishi ọdo, kaba l'igwe; mbụ ndu a ka ọkwabe ugvu ama lẹ ndu kẹ mbụ phụ.
15 Porém Balaque prosseguiu ainda em enviar mais príncipes e mais honrados do que aqueles,
16 Ẹphe abyakfuta Bélamu bya asụ iya: “Ọwaa iphe, Balaku Zipo kfuru. Ọ sụru: T'ẹ b'ọ dụkwa iphe, ii-kwe t'ọ kpọshia ngu ọbya nk'iya.
16 os quais vieram a Balaão e lhe disseram: Assim diz Balaque, filho de Zipor: Rogo-te que não te demores em vir a mim,
17 Ishi iya abụru lẹ ya a-kwabẹ ngu ugvu, ha nshinu; bya emeeru ngu iphe, ị sụru tẹ ya meeru ngu. Byiko; byanụ bya atụaru iya ndu-a ọnu.”
17 porque grandemente te honrarei e farei tudo o que me disseres; vem, pois, rogo-te, amaldiçoa-me este povo.
18 Bélamu asụ ndu ozi Balaku ono: “M'o -ruhuru Balaku bya a-nụ iya ụlo iya ono, mkpọla-ododo waa mkpọla-ọcha jiru ejiji ono; bẹ ya te emeghatadụ iphe Ojejoje, bụ Nchileke iya kfuru. Ya te ewofudu iya iphe; ọphu ya 'eyekwakwa iya iphe.
18 Então, Balaão respondeu e disse aos servos de Balaque: Ainda que Balaque me desse a sua casa cheia de prata e de ouro, eu não poderia traspassar o mandado do Senhor , meu Deus, para fazer coisa pequena ou grande;
19 Unu radụ ẹge ndu ọphunanu radụjeru phụ tẹ ya maru m'o -nweru iphe, Ojejoje e-kfubaa yeru iya.”
19 agora, pois, rogo-vos que também aqui fiqueis esta noite, para que eu saiba o que o Senhor me dirá mais.
20 Nchileke abyakfuta Bélamu l'ẹnyashi bya asụ iya: “Ọ -bụru l'ọo oku; bẹ ndu-a byaru ngu ekuku; gbeshi tsoru ẹphe; ọo l'ọo iphe, ya sụru t'i mee bẹ ii-me nwẹnkinyi.”
20 Veio, pois, o Senhor a Balaão, de noite, e disse-lhe: Se aqueles homens te vieram chamar, levanta-te, vai com eles; todavia, farás o que eu te disser.
21 Bélamu egbeshi l'ụtsu dozia nkakfụ-ịgara iya tsoru ndu ishi Móabu ono; ẹphe tụgbua.
21 Então, Balaão levantou-se pela manhã, e albardou a sua jumenta, e foi-se com os príncipes de Moabe.
22 Ọle ẹhu ghuru Nchileke eghughu nshinu l'ọ tụgburu jeshia ono. Ojozi Ojejoje eje akfụchia ya ụzo. Teke ono bẹ Bélamu nọ l'eli nkakfụ-ịgara iya agba eje yẹle ndu ozi iya ụmadzu ẹbo ayịru.
22 E a ira de Deus acendeu-se, porque ele se ia; e o Anjo do Senhor pôs-se-lhe no caminho por adversário; e ele ia caminhando, montado na sua jumenta, e dois de seus moços com ele.
23 Nkakfụ-ịgara ono aphụlephu ojozi Ojejoje ono; l'ẹke oovudo l'esu-ụzo; mịfuta ogu-mbeke ya gude l'ẹka; haa ụzo ono swịba l'ẹgbudu. Bélamu echilahaa nkakfụ-ịgara ono iphe t'ọ ghazia ya t'ọ laphu azụ l'ụzo.
23 Viu, pois, a jumenta o Anjo do Senhor que estava no caminho, com a sua espada desembainhada na mão; pelo que desviou-se a jumenta do caminho e foi-se pelo campo; então, Balaão espancou a jumenta para fazê-la tornar ao caminho.
24 Ojozi Ojejoje ono eje evudo l'owere ụzo, nọ lẹ mgbaku mgbo vayịnu ẹbo, ụpho-mkpuma nọgbaa ẹka labụ.
24 Mas o Anjo do Senhor pôs-se numa vereda de vinhas, havendo uma parede desta banda e uma parede da outra.
25 Nkakfụ-ịgara ono aphụlephu ojozi Ojejoje ono; nwuta onwiya laa l'ụpho-mkpuma ono; nwuta Bélamu ọkpa tsua l'ụpho-mkpuma ono; Bélamu echia ya iphe ọdo.
25 Vendo, pois, a jumenta o Anjo do Senhor , apertou-se contra a parede e apertou contra a parede o pé de Balaão; pelo que tornou a espancá-la.
26 Ojozi Ojejoje ono atụgbukwaa je evudo l'ẹke dụ gbịriri. Ẹke ono te nwedu ụzo, ee-shi swịa ẹka-ụtara; m'ọ kwanụ swịa l'ẹka-ibyita.
26 Então, o Anjo do Senhor passou mais adiante e pôs-se num lugar estreito, onde não havia caminho para se desviar nem para a direita nem para a esquerda.
27 Nkakfụ-ịgara ono aphụlephu ojozi Ojejoje ono; bya anmakpuru lẹ mkpuli Bélamu; ẹhu eghulahaa Bélamu eghughu; yo chilahaa ya mgbọro iya.
27 E, vendo a jumenta o Anjo do Senhor , deitou-se debaixo de Balaão; e a ira de Balaão acendeu-se, e espancou a jumenta com o bordão.
28 Ojejoje akụhaa nkakfụ-ịgara ono ọnu; yo kfuru okfu nụ Bélamu; sụ iya: “?Bụ ngụnu bẹ ya meru ngu, meru iphe, i chiru iya iphe ugbo ẹto?”
28 Então, o Senhor abriu a boca da jumenta, a qual disse a Balaão: Que te fiz eu, que me espancaste estas três vezes?
29 Bélamu asụ nkakfụ-ịgara ono: “Iphe, ya gude echi ngu iphe bẹ bụ l'iime iya eswe. Ọ -bụru t'a sụ lẹ ya gude ogu-mbeke l'ẹka mẹ ya eworu ngu gbua nta-a.”
29 E Balaão disse à jumenta: Porque zombaste de mim; tomara que tivera eu uma espada na mão, porque agora te mataria.
30 Nkakfụ-ịgara ono asụ Bélamu: “?Ya ta bụdu nkakfụ-ịgara, i nwe enwenwe, i shihawa keshinu ụwa gbata jeye ntanụ-a. ?Ya mejewaru ngu ẹge-a?”
30 E a jumenta disse a Balaão: Porventura, não sou a tua jumenta, em que cavalgaste desde o tempo que eu fui tua até hoje? Costumei eu alguma vez fazer assim contigo? E ele respondeu: Não.
31 Ya ndono; Ojejoje abya emee t'ẹnya sahụ Bélamu. Yọ phụa ojozi Ojejoje ono l'ẹke o vudo l'ụzo; mịfuta ogu-mbeke ya paru l'ẹka. Bélamu efozita ishi; daa; kpube ifu l'alị.
31 Então, o Senhor abriu os olhos a Balaão, e ele viu o Anjo do Senhor , que estava no caminho, e a sua espada desembainhada na mão; pelo que inclinou a cabeça e prostrou-se sobre a sua face.
32 Ojozi Ojejoje ono ajị iya; sụ: “?Bụ ngụnu meru iphe, i chiru nkakfụ-ịgara ngu iphe ugbo ẹto-a? Ya byaru tẹ ya bya anọ-chia ngu ụzo; kẹ l'ụzo, i cheberu ifu bẹ gberu nggọ l'ẹnya mu.
32 Então, o Anjo do Senhor lhe disse: Por que já três vezes espancaste a tua jumenta? Eis que eu saí para ser teu adversário, porquanto o teu caminho é perverso diante de mim;
33 Ugbo ẹto bẹ nkakfụ-ịgara-wa phụru iya; tọchikotaru iya. Ndẹge ẹ tọ tọduru iya l'ụzo; mẹ ya ewowaru ngu gbua nta-a; haa yẹbedua t'ọ nọdu ndzụ.”
33 porém a jumenta me viu e já três vezes se desviou de diante de mim; se ela se não desviara de diante de mim, na verdade que eu agora te mataria e a ela deixaria com vida.
34 Bélamu asụ ojozi Ojejoje ono: “Ya mewaru iphe, dụ ẹji; kẹle ya ta madu l'i vudo nọ-chia iya ụzo. Ọo ya bụ; ọ -bụru l'ẹ tọ dụdu ngu mma tẹ ya jee; ya alaphu azụ.”
34 Então, Balaão disse ao Anjo do Senhor : Pequei, que não soube que estavas neste caminho para te opores a mim; e, agora, se parece mal aos teus olhos, tornar-me-ei.
35 Ojozi Ojejoje ono asụ Bélamu: “T'o tsoruru ndu ono je; ọle t'ọ bụkwaru iphe, ya sụru t'o kfua bẹ oo-kfu nwẹnkinyi.” Tọ dụ iya bụ; Bélamu yẹle ndu ishi ono, ejeru Balaku ozi ono atụgbua; yọ bụru ẹphe ejeje.
35 E disse o Anjo do Senhor a Balaão: Vai-te com estes homens, mas somente a palavra que eu falar a ti, esta falarás. Assim, Balaão foi-se com os príncipes de Balaque.
36 Balaku anụlephu lẹ Bélamu abyawa; lụfu jeshia ya ndzuta lẹ mkpụkpu, nọ l'alị Móabu l'oke Ẹnyimu Amọ́nu; mbụ l'ime ime ẹke ókè-alị ono.
36 Ouvindo, pois, Balaque que Balaão vinha, saiu-lhe ao encontro até à cidade de Moabe, que está no termo de Arnom, na extremidade do termo dele.
37 Balaku asụ Bélamu: “Ya ziru ozi, dụ ọku-ọku t'a bya ekua ngu t'ị bya. ?Bụhunu ngụnu meru iphe, ẹ tị byakebedu? ?Bụ lẹ ya ta adụdu ike akwabẹ ngu ugvu tọo?”
37 E Balaque disse a Balaão: Porventura, não enviei diligentemente a chamar-te? Por que não vieste a mim? Não posso eu na verdade honrar-te?
38 Bélamu asụ Balaku: “Ọ dụ mma; ya byawaru. Ọlobu; ?bụlephu iphe dụ iya mma bẹ ya e-kfu tọo? Ọ bụlekwaphu okfu, Nchileke yeru iya l'ọnu bẹ ya e-kfu.”
38 Então, Balaão disse a Balaque: Eis que eu tenho vindo a ti; porventura, poderei eu agora de alguma forma falar alguma coisa? A palavra que Deus puser na minha boca, esta falarei.
39 Tọ dụ iya bụ; Bélamu etsoru Balaku; ẹphe ejeshia Kiriyatu Huzotu.
39 E Balaão foi com Balaque, e vieram a Quiriate-Huzote.
40 Balaku egbushia eswi; mẹ atụru gude gwoo ngwẹja; bya aharu nụ Bélamu yẹle ndu ishi ono yẹle iya yị ono.
40 Então, Balaque matou bois e ovelhas; e deles enviou a Balaão e aos príncipes que estavam com ele.
41 Yo be l'ụtsu echile iya; Balaku eduta Bélamu; ẹphe atụgbua jeshia Bamọtu-Bálụ; Bélamu eshi l'ẹke ono haru phụ ndu Ízurẹlu.
41 E sucedeu que, pela manhã, Balaque tomou a Balaão e o fez subir aos altos de Baal. E viu Balaão dali a última parte do povo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra