Romanos 9
IKKNT vs ARC
1 M rị e ku ezioku id'ẹnya Kraịstị, arị m a tụ ntụ—ịhọrị m rị a ghọnị m idẹnya Mmọn-nsọ nị arị m a tụ ntụ, nị
1 Em Cristo digo a verdade, não minto (dando-me testemunho a minha consciência no Espírito Santo):
2 okẹn ẹkwan jun m obi, nị ogẹn ile kẹ obi gizikwọ a chọ n'ọ gbawapụ m
2 tenho grande tristeza e contínua dor no meu coração.
3 ebe m n'e ro ndị alị m! Nkẹ ọ rị m nị Osolobuẹ bụ m ọnụ—wepụdẹ m imẹ Kraịstị—omẹni ọhụn kẹ wẹ e gi nwọn nzụọpụha.
3 Porque eu mesmo poderia desejar ser separado de Cristo, por amor de meus irmãos, que são meus parentes segundo a carne;
4 M rị e ku oku ndị Izrẹlụ: uwẹ kẹ Osolobuẹ gi hẹnrin ụmụ; uwẹ k'ọ ghọsị ọghọ a; uwẹ k'o ye nkwerigbama ahụn o kwademẹ; uwẹ k'o ye Iwu hụ; uwẹ k'o tumẹni ofufe hụ rị imẹ Iwu; uwẹ nwẹhẹn nkwa ndị hụ Osolobuẹ kwe;
4 que são israelitas, dos quais é a adoção de filhos, e a glória, e os concertos, e a lei, e o culto, e as promessas;
5 Ebraham lẹ ndị-nẹdi mbụ hụ wẹ marịn amarịn wụ ndị nke wẹ; ebọn wẹ kẹ wẹ mụye Kraịstị rịkẹ ịhịan—Kraịstị, hụn wụ Osolobuẹ hụn ịhịan ile lẹ ihiẹn ile rị okpuru ẹ, hụn rịchanrịn mma jẹnrin ejẹn! Isẹẹ.
5 dos quais são os pais, e dos quais é Cristo, segundo a carne, o qual é sobre todos, Deus bendito eternamente. Amém!
6 Ẹlẹni ihiẹn oku Osolobuẹ ku banyeni ndị Izrẹlụ a ghazịnị. Mba. Makẹni, ẹlẹ ndị Izrẹlụ ile wụ ndị Izrẹlụ nke-esi.
6 Não que a palavra de Deus haja faltado, porque nem todos os que são de Israel são israelitas;
7 Ẹlẹzikwọ ndị ile gha ẹhụ Ebraham pụha wụ ụmụ a nke-esi, makẹni, Osolobuẹ sị Ebraham, “Ẹka Aziki kẹ ụmụ wẹ jẹnkọ d'a kpọ ụmụ ị k'a gha bịa.”
7 nem por serem descendência de Abraão são todos filhos; mas: Em Isaque será chamada a tua descendência.
8 Ọnwan ghọsị nị ẹlẹ ụmụ wẹ mụ kẹ ịhịan dọn a mụ nwa wụ ụmụ Osolobuẹ, kanị, ụmụ wẹ mụ ghahanị nkwa hụ Osolobuẹ kwe, uwẹ kẹ wẹ a gụnye ni wẹ wụ ụmụ nke-esi.
8 Isto é, não são os filhos da carne que são filhos de Deus, mas os filhos da promessa são contados como descendência.
9 Makẹni, ogẹn Osolobuẹ gi kwe ya wụ nkwa, ihiẹn o ku wụ: “Mgbeni akan-ile, m k'e kinhẹn, Sara a mụ okẹnnyẹ.”
9 Porque a palavra da promessa é esta: Por este tempo virei, e Sara terá um filho.
10 Ẹlẹdẹ ọhụn sụọ. Makẹni, ogẹn Ribeka gi rị imẹ ejimẹ, nẹdi ohu kẹ wẹ nwọn, hụn wụ Aziki nẹdi ẹnyi;
10 E não somente esta, mas também Rebeca, quando concebeu de um, de Isaque, nosso pai;
11 kanị, nị wẹ d'a mụ wẹ, kẹ wẹ kelẹni mẹ ihiẹn ọwụlẹ—kẹ mma kẹ njọ—Osolobuẹ nọ gwa Ribeka oku, igi ghọsị nị omẹni Osolobuẹ chọ n'o mẹ ihiẹn, o gi ẹka a a họrị ịhịan, a kpọ a—
11 porque, não tendo eles ainda nascido, nem tendo feito bem ou mal (para que o propósito de Deus, segundo a eleição, ficasse firme, não por causa das obras, mas por aquele que chama),
12 nị ẹlẹ ihiẹn wẹ rụn k'o gi a họrị wẹ. Ihiẹn Osolobuẹ gwa Ribeka wụ, “Hụn kanị sikọ d'e fe hụn-nta.”
12 foi-lhe dito a ela: O maior servirá o menor.
13 Ọ rịhụ kẹ wẹ dọn de ẹ imẹ Ẹhụhụọ-nsọ, sị,
13 Como está escrito: Amei Jacó e aborreci Esaú.
14 Nị ẹnyi sị nwan n'o nwọn onyẹ Osolobuẹ e gbeyeni? Mba, kaka!
14 Que diremos, pois? Que há injustiça da parte de Deus? De maneira nenhuma!
15 Makẹni ọ sị Mozizi, “Onyẹ ọwụlẹ m chọ nị m mẹ omikẹn ẹ kẹ m k'e mẹ omikẹn ẹ; onyẹ ọwụlẹ m chọ nị m mẹ ebere ẹ kẹ m k'e mẹ ebere ẹ.”
15 Pois diz a Moisés: Compadecer-me-ei de quem me compadecer e terei misericórdia de quem eu tiver misericórdia.
16 Ya wụ ẹlẹ ihiẹn ịhịan chọ mọbụ ihiẹn ịhịan rụn kẹ wẹ gi e mẹ ẹ, kanị omikẹn Osolobuẹ sụọ.
16 Assim, pois, isto não depende do que quer, nem do que corre, mas de Deus, que se compadece.
17 Imẹ Ẹhụhụọ-nsọ, Osolobuẹ sị eze alị Ijiptu wụ Fẹro, “M tumẹ i eze kẹni m gi i ghọsị ikẹn m, kẹni m gizikwọ a mẹ ẹfan m ghagbarị ụwa ile.”
17 Porque diz a Escritura a Faraó: Para isto mesmo te levantei, para em ti mostrar o meu poder e para que o meu nome seja anunciado em toda a terra.
18 Ya wụ nwan nị onyẹ ọwụlẹ Osolobuẹ chọ n'o mẹ omikẹn ẹ kẹ o mẹ omikẹn ẹ, kanị ndị ọ chọ nị wẹ gba isi-akwanran, o mẹzikwọ wẹ gba isi-akwanran.
18 Logo, pois, compadece-se de quem quer e endurece a quem quer.
19 Kanị ụnụ k'a sị m, “Omẹni ẹnịna k'o mẹ, kị haịnzị Chuku gi a kọrịanị ẹnyi wụ ịhịan? Onyẹ gbọndọntu uche Chuku?”
19 Dir-me-ás, então: Por que se queixa ele ainda? Porquanto, quem resiste à sua vontade?
20 Kanị, ịyụ wụ ịhịan-mmaka, onyẹ k'ị wụdẹ nwan i gi a shịagwarị Osolobuẹ? Nị ihiẹn wẹ kpụ akpụ jụma onyẹ kpụn'a, “Kị haịn i gi kpụ m ẹnịna?” Ihiẹn wẹ rị a kpụ|src="hk00139c.jpg" size="col" loc="ROM 9" copy="Horace Knowles; The British & Foreign Bible Society" ref="9.20"
20 Mas, ó homem, quem és tu, que a Deus replicas? Porventura, a coisa formada dirá ao que a formou: Por que me fizeste assim?
21 Ẹlẹ ọkpụ-ite nwẹ ku ihiẹn o k'e gi ọkpụkpụ-ụrụa kpụ? O nwẹ ikẹn igi ẹ kpụ ite wẹ gi ẹ mẹ ihiẹn-ọghọ, o nwẹzikwọ ikẹn gi ya wụ ọkpụkpụ-ụrụa kpụ ite wẹ gi e gbu anị.
21 Ou não tem o oleiro poder sobre o barro, para da mesma massa fazer um vaso para honra e outro para desonra?
22 Kịnị rị a omẹni Osolobuẹ gi okẹn ndidi sọn ndị hụn ọ kwademẹgụụ tọnị ntikpọ, kẹni ọ ghọsị iwe-lẹ-ọnụma a, mẹzikwọ ịhịan marịn ikẹn ẹ?
22 E que direis se Deus, querendo mostrar a sua ira e dar a conhecer o seu poder, suportou com muita paciência os vasos da ira, preparados para perdição,
23 Kịnị rị a, omẹni o mẹ ẹ kẹni o we okẹn ọghọ a ghọsị ndị ọ chọ n'o mẹ ni omikẹn, ndị ọ kwademẹtọ n'o k'e ye ọghọ,
23 para que também desse a conhecer as riquezas da sua glória nos vasos de misericórdia, que para glória já dantes preparou,
24 ya wụ ẹnyi, ndị ahụn ọ kpọ—hụn o mẹ ni ẹlẹ imẹ ndị Ju sụọ k'ọ gha kpọrị ẹnyi kanị kẹ imẹ ndị Ju kẹ imẹ ndị wụlẹni ndị Ju.
24 os quais somos nós, a quem também chamou, não só dentre os judeus, mas também dentre os gentios?
25 Ọnwan k'o ku imẹ Ẹkụkwọ-nsọ, imẹ ẹhụhụọ Hozia, sị,
25 Como também diz em Oseias: Chamarei meu povo ao que não era meu povo; e amada, à que não era amada.
26 Ebe ohu ahụn wẹ nọ sị wẹ,
26 E sucederá que no lugar em que lhes foi dito: Vós não sois meu povo, aí serão chamados filhos do Deus vivo.
27 Nke ndị Izrẹlụ, Azaya gi wẹ yi oro, sị,
27 Também Isaías clamava acerca de Israel: Ainda que o número dos filhos de Israel seja como a areia do mar, o remanescente é que será salvo.
28 makẹni,
28 Porque o Senhor executará a sua palavra sobre a terra, completando-a e abreviando-a.
29 Ẹrịra kẹ ya wụ Azaya kuzikwọ mbụ, sị,
29 E como antes disse Isaías: Se o Senhor dos Exércitos nos não deixara descendência, teríamos sido feitos como Sodoma e seríamos semelhantes a Gomorra.
30 Kẹ ẹnyi k'e kuzi nwan? Nị ndị wụlẹni ndị Ju, hụn te rịlẹni a chọ kẹ w'a dọn rị ọchan, a rịgụọ nwan ọchan—ịrị-ọchan wẹ gi okukwe nwẹhẹn;
30 Que diremos, pois? Que os gentios, que não buscavam a justiça, alcançaram a justiça? Sim, mas a justiça que é pela fé.
31 bụ ndị Izrẹlụ, hụn rị a lụ nị wẹ gi idọnmẹ Iwu rị ọchan, asanị ẹka rị ọchan.
31 Mas Israel, que buscava a lei da justiça, não chegou à lei da justiça.
32 Kị haịn wẹ gilẹni sa ẹka? Makẹni egini wẹ okukwe chụ a, kama, wẹ mẹ ẹ kẹ sị ihiẹn wẹ rụn kẹ w'e gi rị ọchan—ya wẹ nọ kpọgburu “ọmụma-mkpọgburu ahụn,” kpọgburu—
32 Por quê? Porque não foi pela fé, mas como que pelas obras da lei. Tropeçaram na pedra de tropeço,
33 rịkẹ kẹ wẹ dọn de ẹ imẹ Ẹkụkwọ-nsọ, sị,
33 como está escrito: Eis que eu ponho em Sião uma pedra de tropeço e uma rocha de escândalo; e todo aquele que crer nela não será confundido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?