Mateus 22
IKKNT vs ARIB
1 Jizọsị nọ tazị nị wẹ ilu, sị,
1 Então Jesus tornou a falar-lhes por parábolas, dizendo:
2 “Alị-eze elu-igwee rịkẹ ebe eze ohu nọ kpọ nị nwa a oriri-agbamẹhụhụọ.
2 O reino dos céus é semelhante a um rei, que celebrou as bodas de seu filho.
3 Ọ nọ zi ndị-idibo ẹ d'a kpọ ndị wẹ kpọ oriri-agbamẹkụkwọ hụ, kanị abịanị wẹ.
3 Enviou os seus servos a chamar os convidados para a festa, e estes não quiseram vir.
4 Ọ nọ zizi ndị idibo ọzọ, sị, ‘Gwa nị ndị hụ wẹ kpọ oriri, sị, “Lee n'ẹ, a kwademẹgụọ m oriri m; e gbuọlẹ m okẹn-efin m lẹ ụmụ-efin m zụntọ. A kwademẹgụọ m ihiẹn ile; bịa nị oriri-agbamẹhụhụọ hụ.” ’ ”
4 Enviou ainda outros servos com este recado: Dizei aos convidados: Tenho já preparado o meu banquete; as minhas reses e os meus cevados estão mortos, e tudo está pronto; vinde às bodas.
5 “Kanị egini w'ẹ dọn, onyẹ-onyẹ nọ jẹnmẹ ebe o jẹnkọ: onyẹ ohu e jẹnmẹ ugbo ẹ, onyẹ ọzọ e jẹnmẹ afịa a,
5 Mas eles não fizeram caso e foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio;
6 ndị ọzọ nọ nwụnrụn ndị idibo ẹ, gbe ifẹnrẹn ye wẹ ihun, gbu wẹ.
6 e os outros, agarrando os servos, os ultrajaram e mataram.
7 Eze hụ nọ bumẹ olulu; ọ nọ zijẹn ndị-agha a, wẹ nọ gbupụ ndị ogbu-ọchụ hụ, dụnchanrịn obodo wẹ ọkụn.
7 Irou-se o rei, e mandou as suas tropas exterminar aqueles assassinos e incendiar a sua cidade.
8 Ọ nọ sị ndị idibo ẹ, ‘A kwademẹgụọ wẹ oriri-agbamẹkụkwọ hụ, kanị ndị wẹ kpọ d'e ri ẹ efuruni ndị wẹ sikọ d'a kpọ.
8 Então disse aos servos: As bodas estão preparadas, mas os convidados não eram dignos;
9 Jẹnsọnmẹ ni nwan ọgbara-ogbe ichẹn-ichẹn d'a kpọ kẹ wẹ han ụnụ hụn; sị nị wẹ bịa oriri.’
9 ide, pois, às encruzilhadas dos caminhos e chamai para as bodas a quantos encontrardes.
10 Ndị idibo hụ nọ jẹnsọnmẹ ọgbara-ogbe ichẹn-ichẹn d'e wẹhẹ ndị ile wẹ hụn, kẹ ndị-ọma kẹ ndị-ejẹ, nke wụ nị ndị-ọbịa e junchanrịn ebahụn wẹ rị e mẹ mmẹmmẹ.”
10 Indo aqueles servos pelos caminhos, reuniram todos os que encontraram, maus e bons; e a sala nupcial ficou cheia de convivas.
11 “Kanị, ogẹn eze hụ gi bịa n'ọ hụn ndị ọbịa, ọ nọ hụn onyẹ ohu yilẹni ẹwuru wẹ gi e jẹn agbamẹhụhụọ.
11 Mas entrando o rei para ver os convivas, notou ali um homem que não trajava veste nupcial,
12 Ọ nọ sị a, ‘Di-ẹnyi; nanị k'i dọn banhan ebeni bụ y'e yi ẹwuru wẹ gi e jẹn agbamẹhụhụọ?’ Ọ shịarịnị ihiẹn ọwụlẹ.
12 e perguntou-lhe: Amigo, como entraste aqui sem veste nupcial? Ele, porém, emudeceu.
13 Eze nọ sị ndị hụ e jẹnn'ẹ ozi, ‘Kẹnmẹ n'ẹ ụkụ lẹ ẹka, tụ a ye ishi hụ rị ezi, ebe ịhịan jẹnkọ d'a nọ a kwan ẹkwan, a ta nkwẹnrẹn-eze.’
13 Então o rei disse aos servos: Atai-o de pés e mãos, e lançai-o nas trevas exteriores; ali haverá o choro e o ranger de dentes.
14 Makẹni ndị wẹ kpọ bu ọda, kanị ndị wẹ họrị ebuni ọda.”
14 Pois muitos são chamados, mas poucos escolhidos.
15 Ndị Itu-Farisi nọ jẹn d'a tụ iroro nị wẹ marịn kẹ wẹ a dọn gi ihiẹn wẹ lẹ Jizọsị k'e ku nwụndọn ẹ.
15 Então os fariseus se retiraram e consultaram entre si como o apanhariam em alguma palavra;
16 Wẹ nọ zijẹn ụmụ-azụụn wẹ lẹ ndị itu Hẹrọdụ d'a jụ a ụtaanị: “Onyẹ-nkuzi, ẹnyi a marịnghọ n'ị wụ onyẹ ezioku, nị ị rị a kuzi ụzọ Osolobuẹ k'o furu, nị egun ịhịan ara tụ ị, y'a ra gbeyeni ịhịan.
16 Enviaram os seus discípulos, juntamente com os herodianos, a perguntar: Mestre, sabemos que és verdadeiro e que ensinas o caminho de Deus segundo a verdade, e não se te dá de ninguém, porque não te deixas levar de respeitos humanos;
17 Gwa ẹnyi nwan ihiẹn i ro: O furughọ nị ẹnyi kụ eze-kanị wụ Siza ụgwọ-isi ra o furuni?”
17 dize-nos, pois, qual é o teu parecer; é lícito ou não pagar o tributo a César?
18 Kanị Jizọsị a marịngụọ nị wẹ jụ ụtaanị makẹni izize ẹ rị e ze wẹ. Ọ nọ sị, “Kị haịn ụnụ gi a nwan m, ọnụ ndị ihunnaị.
18 Porém Jesus, tendo percebido a malícia deles, respondeu-lhes: Por que me experimentais, hipócritas?
19 Ghọsịdẹle ni m egho wẹ gi a kụ ụgwọ-isi hụ.” Wẹ nọ wẹhẹn'ẹ akpụrụ ego dinarịọsị ohu.
19 Mostrai-me uma moeda de tributo. Trouxeram-lhe um denário.
20 Jizọsị nọ sị wẹ, “Isi onyẹ lẹ ẹfan onyẹ wụ ndịnị?”
20 Ele perguntou: De quem é esta efígie e inscrição?
21 Wẹ nọ sị, “Nke Siza rọ.” 'Ya ọ nọ sị wẹ, “We ni nwan ihiẹn Siza ye Siza, ụnụ e we nke Osolobuẹ ye Osolobuẹ.”
21 Responderam: De César. Então lhes disse Jesus: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus.
22 Ogẹn wẹ gi nụ a, ọ tụkẹnmẹ wẹ ẹnya, wẹ nọ na a tọ, pụ.
22 Ao ouvirem isto, admiraram-se e, deixando-o, foram-se.
23 Ụhụọhịn ohu hụzịkwọ, ndị hụ imẹ ndị Itu-Sadusi nọ bịa d'e kunrun Jesu. Ndị Itu-Sadusi kweri nị ndị nwụnnị a ra lihi: wẹ nọ jụ a ụtaa,
23 No mesmo dia vieram alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, e o interrogaram, dizendo:
24 sị, “Onyẹ-nkuzi, Mozizi sị nị ‘Omẹni okẹnnyẹ nwụnhụn bụ ọ mụnị nwa, nwẹnẹ ẹ 'ya lụma okpoho hụ di ẹ nwụn, kẹni ọ mụdọn ni nwẹnẹ ẹ nwụnnị nwa.’
24 Mestre, Moisés disse: Se alguém morrer sem deixar filhos, seu irmão casará com a viúva e dará sucessão ao falecido.
25 Ikẹnnyẹ ẹsa wụ umunẹ te rị imẹ ẹnyi; nke ibuzọ a lụgụụ nwunyẹ, o mẹgụụ, ọ nọ nwụnhụn bụ ọ mụnị nwa, ọ nọ la nwunyẹ ẹ tọ, nwẹnẹ ẹ hụn e sọnn'ẹ nọ lụma a.
25 Ora havia entre nós sete irmãos: o primeiro, depois de ter casado, morreu e, não havendo sucessão, deixou sua mulher a seu irmão;
26 Ẹrịrazịkwọ kẹ nke ẹbụọ ahụn mẹ, lẹ nke ẹtọ, d'e ru hụn mẹ wẹ ẹsa, wẹ ile a nwụnhụnchanrịn.
26 do mesmo modo também o segundo e o terceiro, até o sétimo.
27 Omẹgụụ, okpoho hụ nọ nwụnhụn.
27 Depois de todos eles morreu a mulher.
28 'Ya wụ, ogẹn ndị nwụnnị e gi nwan lihi, nwunyẹ onyẹ k'o jẹnkọ nwan d'a wụ imẹ mmadụ ẹsa hụ, ebe o mẹ ni wẹ ile lụgbarị a?”
28 Na ressurreição, pois, a qual dos sete pertencerá a mulher? porque todos foram casados com ela.
29 Kanị Jizọsị nọ za wẹ, sị, “Ụnụ e fiegụọ ụzọ makẹni ụnụ a marịn Ẹhụhụọ-nsọ, ọnụ amarịn kẹ ikẹn Osolobuẹ han.
29 Respondeu-lhes Jesus: Errais, não sabendo as Escrituras, nem o poder de Deus.
30 Ogẹn ndị nwụnnị sikọ d'e gi gha ọnwụn lihi, alụkọ wẹ di lẹ nwunyẹ, eyekọ wẹ wẹ lụrụ, wẹ jẹnkọ d'a nọ kẹ ndị mmọn-ozi.
30 Pois na ressurreição nem os homens casam, nem as mulheres são dadas em casamento porém são como os anjos no céu.
31 O mẹ nke iweli ndị nwụnnị, ụnụ e ke gụntu ihiẹn Osolobuẹ gwa ọnụ imẹ Ẹhụhụọ-nsọ?
31 E, quanto à ressurreição dos mortos, não lestes o que foi dito por Deus:
32 Ọ sị, ‘Mmẹ wụ Osolobuẹ Ebraham, Osolobuẹ Aziki lẹ Osolobuẹ Jekọpụ.’ Osolobuẹ ẹlẹ Osolobuẹ ndị nwụnnị, kanị nke ndị rị ndụn.”
32 Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó? Ora, ele não é Deus de mortos, mas de vivos.
33 Ogẹn igunrun hụ gi nụ nkuzi ẹ, ọ tụkẹnmẹ wẹ ẹnya.
33 E as multidões, ouvindo isso, se maravilhavam da sua doutrina.
34 Ogẹn ndị Itu-Farisi gi nụ nị Jesu e kpukingụọ ndị Itu-Sadusi ọnụ, wẹ nọ zu, buru ẹ,
34 Os fariseus, quando souberam, que ele fizera emudecer os saduceus, reuniram-se todos;
35 onyẹ ohu imẹ wẹ wụ ọkaa-Iwu nọ gi ọtaa shin'ẹ ọnyan, sị
35 e um deles, doutor da lei, para o experimentar, interrogou-o, dizendo:
36 “Onyẹ-nkuzi, elee iwu kachanrịn imẹ Iwu Mozizi?”
36 Mestre, qual é o grande mandamento na lei?
37 Ọ nọ sị a, “ ‘Gi obi i ile, enwẹn i ile lẹ uche i ile nwẹ ihiẹn-ọsụsụọ Di-nwọnni-ẹnyi wụ Osolobuẹ i.’
37 Respondeu-lhe Jesus: Amarás ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, e de todo o teu entendimento.
38 Ọnwan wụ iwu kachanrịnnị lẹ nke ibuzọ.
38 Este é o grande e primeiro mandamento.
39 Nke ẹbụọ nọzị kẹ nke ibuzọnị, ọ sị, ‘Ihiẹn ibe i sikọ d'a sụọrịrị ị kẹ ihiẹn enwẹn i dọn a sụọ ị.’
39 E o segundo, semelhante a este, é: Amarás ao teu próximo como a ti mesmo.
40 Iwu ẹbụọnị gi Iwu Mozizi ile lẹ ihiẹn ile ndị-amụma ku.”
40 Destes dois mandamentos dependem toda a lei e os profetas.
41 Ogẹn ndị hụ imẹ ndị Itu-Farisi gi nọgbamẹ, Jizọsị nọ jụ wẹ ụtaa,
41 Ora, enquanto os fariseus estavam reunidos, interrogou-os Jesus, dizendo:
42 sị, “Kịnị kẹ ụnụ ro banyeni Kraịstị? Nwa onyẹ k'ọ wụ?” Wẹ nọ sị a, “Nwa Defidi.”
42 Que pensais vós do Cristo? De quem é filho? Responderam-lhe: De Davi.
43 Ọ nọ sị wẹ, “Nanị kẹ Mmọn-nsọ dọn nwan mẹ Defidi kpọ a ‘Di-nwọnni-m’ ebẹhụ Ẹhụhụọ-nsọ nọ sị,
43 Replicou-lhes ele: Como é então que Davi, no Espírito, lhe chama Senhor, dizendo:
44 ‘Di-nwọnni-ẹnyi sị Di-nwọnni-m;
44 Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos de baixo dos teus pés?
45 “O mẹ nwan nị Defidi kpọ a ‘Di-nwọnni-m’, ẹghanị k'o dọn wụrụ nwa Defidi?”
45 Se Davi, pois, lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
46 O nwọnni onyẹ saẹka za ihiẹn ọwụlẹ. O nwọnzini onyẹ egun nị jụ a ụtaa ọzọ gha ụhụọhịn hụ jẹnmẹ.
46 E ninguém podia responder-lhe palavra; nem desde aquele dia jamais ousou alguém interrogá-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?