Mateus 20
IKKNT vs ARIB
1 “Makẹni Alị-eze elu-igwee rị kẹ ebe onyẹ ohu nọ pụ ụz'ụtụntụn d'e weri ndị ọrụn hụn jẹnkọ d'a rụn imẹ ugbo-vaịnị a.
1 Porque o reino dos céus é semelhante a um homem, proprietário, que saiu de madrugada a contratar trabalhadores para a sua vinha.
2 Ogẹn 'ya lẹ wẹ gi kwerigbamagụụ n'o jẹnkọ d'a kụ wẹ egho ọrụn akpụ-ụhụọhịn wụ dinarịọsị ohu, ọ nọ zi wẹ ban imẹ ugbo-vaịnị a d'a rụnma ọrụn.”
2 Ajustou com os trabalhadores o salário de um denário por dia, e mandou-os para a sua vinha.
3 “Ihiẹn nọkẹ ọkụlọkụ itenẹi ụtụntụn, ọ nọ pụzị, hụn ndị ọzọ wuzo mmaka imẹ afịa.
3 Cerca da hora terceira saiu, e viu que estavam outros, ociosos, na praça,
4 Ọ nọ sị wẹ, ‘Ụnụ nwẹn jẹnmẹ ugbo-vaịnị m d'a rụn ọrụn, m jẹnkọ d'a kụ ụnụ ụgwọ ọhụnma.’ Wẹ nọ jẹnmẹ.
4 e disse-lhes: Ide também vós para a vinha, e dar-vos-ei o que for justo. E eles foram.
5 Ọ pụzịkwọ ọkụlọkụ mmẹbụọ, ogẹn hụ anwụn gi a rị isi lẹ ọkụlọkụ ẹtọ efinnaị, ọ nọ mẹzikwọ ihiẹn ohu ahụn.”
5 Outra vez saiu, cerca da hora sexta e da nona, e fez o mesmo.
6 “Ihiẹn rịkẹ ọkụlọkụ isẹn ẹnyasị, ọ nọ pụzị, hụn ndị ọzọ turusọnmẹni; ọ nọ sị wẹ, ‘Kị haịn ọnụ gi turu ebeni mmaka kete ụtụntụn?’ ”
6 Responderam-lhe eles: Porque ninguém nos contratou. Disse-lhes ele: Ide também vós para a vinha.
7 “Wẹ nọ sị a, ‘Makẹni o nwọnni onyẹ we ẹnyi ọrụn.’ Ọ nọ sị wẹ, ‘Ụnụ nwẹn jẹnmẹ ugbo-vaịnị m d'a rụn ọrụn.’
7 Responderam-lhe eles: Porque ninguém nos contratou. Disse-lhes ele: Ide também vós para a vinha.
8 O ru ogẹn ẹnyasị, onyẹ hụ nwọn ugbo-vaịnị hụ nọ sị onyẹ hụn e lepụ n'a ugbo-vaịnị hụ ẹnya, ‘Kpọ ndị ọrụn hụ n'ị kụ wẹ ụgwọ wẹ, gha ndị ịkpazụụn kụma d'e ru ndị ibuzọ.’
8 Ao anoitecer, disse o senhor da vinha ao seu mordomo: Chama os trabalhadores, e paga-lhes o salário, começando pelos últimos até os primeiros.
9 Ogẹn ndị hụ gha ọkụlọkụ isẹn ẹnyasị rụnma gi bịa, wẹ nọ kụ onyẹ-onyẹ imẹ wẹ egho-ọrụn akp'ọhịn ohu-ohu.”
9 Chegando, pois, os que tinham ido cerca da hora undécima, receberam um denário cada um.
10 “Ogẹn ndị ibuzọ gi bịa, wẹ ro ni wẹ jẹnkọ d'a kụkarị wẹ egho-ọrụn akp'ọhịn; kanị wẹ nọ kụ onyẹ-onyẹ imẹ wẹ egho-ọrụn akp'ọhịn.
10 Vindo, então, os primeiros, pensaram que haviam de receber mais; mas do mesmo modo receberam um denário cada um.
11 Ogẹn wẹ gi kụgụụ wẹ ụgwọ, wẹ nọ dẹnwịnnwịnma nị onyẹ hụn nwọn ọrụn,
11 E ao recebê-lo, murmuravam contra o proprietário, dizendo:
12 sị, ‘Ndị ịkpazụụnnị rụn mgbahunmẹ ọkụlọkụ ohu sụọ, bụ ẹnyi nwẹn bu ọrụnnị isi kete ụtụntụn, ma anwụn, kalẹ y'a kụ ẹnyi lẹ wẹ ahanmahan.’ ”
12 Estes últimos trabalharam somente uma hora, e os igualastes a nós, que suportamos a fadiga do dia inteiro e o forte calor.
13 “Kanị ọ nọ shịarị onyẹ ohu imẹ wẹ, sị a, ‘Di-ẹnyi, a rị m e mẹgbu i; ẹlẹ egho-ọrụn akp'ọhịn kẹ mẹ lẹ yụ kwerigbama?
13 Mas ele, respondendo, disse a um deles: Amigo, não te faço injustiça; não ajustaste comigo um denário?
14 Weri hụn wụ nke i lama; mmẹ chọ nị m ye onyẹni wẹ we ịkpazụụn kẹ m dọn ye i.
14 Toma o que é teu, e vai-te; eu quero dar a este último tanto como a ti.
15 Anịkọzịdẹ wẹ m gi ihiẹn m mẹ ihiẹn m chọ nị m gi ẹ mẹ ra? Ra ị rị e we iwe ni m rị a ha-ẹka?’ ”
15 Não me é lícito fazer o que quero do que é meu? Ou é mau o teu olho porque eu sou bom?
16 “'Ya wụ, ndị kpa azụụn jẹnkọ d'e bu ụzọ, ndị bu ụzọ a kparị azụụn.”
16 Assim os últimos serão primeiros, e os primeiros serão últimos.
17 Ogẹn Jizọsị gi jẹnkọ Jerusalẹm, ọ nọ wesi ụmụ-azụụn a nkọ ohu, sị wẹ,
17 Estando Jesus para subir a Jerusalém, chamou à parte os doze e no caminho lhes disse:
18 “Lee n'ẹ, ẹnyi jẹnkọ Jerusalẹm; ẹnyi ru ebahụn, wẹ sikọ d'e re Nwa nke Ịhịan ye ndị-isi nchụ-ẹjan lẹ ndị-nkuzi Iwu. Wẹ jẹnkọ d'a ma a ikpe-ọnwụn,
18 Eis que subimos a Jerusalém, e o Filho do homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas, e eles o condenarão à morte,
19 we ẹ ye ndị alị ndị ọzọ nị wẹ kpa a ye ẹmụ, fịan a mkpịnsịn, kpọgbu ẹ elu obe; kanị hụn m'ẹ akp'ọhịn ẹtọ, Osolobuẹ jẹnkọ d'e weli ẹ.”
19 e o entregarão aos gentios para que dele escarneçam, e o açoitem e crucifiquem; e ao terceiro dia ressuscitará.
20 'Ya nnẹ Jemisi lẹ Jọnụ, ụmụ Zẹbẹdi, nọ wẹhẹ wẹ d'e kunrun Jesu, ọ nọ gbu osekpu ihun ẹ, rịọ a n'o mẹn'ẹ ọhụnma.
20 Aproximou-se dele, então, a mãe dos filhos de Zebedeu, com seus filhos, ajoelhando-se e fazendo-lhe um pedido.
21 Jesu nọ sị a, “K'ị chọ?” Ọ nọ sị a, “Ku ẹ ni onyẹ ohu imẹ ụmụ-m-ikẹnnyẹ ẹbụọnị jẹnkọ d'a nọdị alị ẹka-ihiẹn i, hụn-ẹbọ a nọdị alị ẹka-ekpẹn i imẹ alị-eze i.”
21 Perguntou-lhe Jesus: Que queres? Ela lhe respondeu: Concede que estes meus dois filhos se sentem, um à tua direita e outro à tua esquerda, no teu reino.
22 Kanị Jizọsị nọ sị, “Ọnụ a marịn ihiẹn ọnụ rị a rịọ. Nị ụnụ saẹka ra ihiẹn rị imẹ mkpu hụn m jẹnkọ d'a ra?” Wẹ nọ sị, “Ẹnyi jẹnkọ d'a s'ẹka.”
22 Jesus, porém, replicou: Não sabeis o que pedis; podeis beber o cálice que eu estou para beber? Responderam-lhe: Podemos.
23 Ọ nọ sị wẹ, “Ezioku-ezioku, ụnụ jẹnkọ d'a ra ihiẹn rị imẹ mkpu m, kanị ẹlẹ mmẹ jẹnkọ d'e ku onyẹ sikọ d'a nọdị alị ẹka-nni m lẹ ẹka-ekpẹn m; kama ndị hụ Nẹdi m kwademẹ n'ẹ, wẹ jẹnkọ d'a nọdị a.”
23 Então lhes disse: O meu cálice certamente haveis de beber; mas o sentar-se à minha direita e à minha esquerda, não me pertence concedê-lo; mas isso é para aqueles para quem está preparado por meu Pai.
24 Ogẹn ụmụ-azụụn iri họdụnị gi nụ ihiẹnni umunẹ ẹbụọ hụ mẹ, wẹ nọ bumẹni umunẹ ẹbụọ hụ olulu.
24 E ouvindo isso os dez, indignaram-se contra os dois irmãos.
25 Kanị Jizọsị nọ kpọzụnhan wẹ, sị wẹ, “Ụnụ a marịnghọ nị ebe ndị alị ndị ọzọ rị ndị hụn a kịnị e mẹ rịkẹ sị uwẹ nwọn ndị wẹ rị a kị, ndị-ndu wẹ e mẹ wẹ a marịn nị uwẹ rị a kị wẹ.
25 Jesus, pois, chamou-os para junto de si e lhes disse: Sabeis que os governadores dos gentios os dominam, e os seus grandes exercem autoridades sobre eles.
26 Ka emẹlẹ ni ẹrịra. Onyẹ ọwụlẹ chọ n'ọ wụrụ okẹn ịhịan imẹ ọnụ, 'ya wụrụ odibo ụnụ;
26 Não será assim entre vós; antes, qualquer que entre vós quiser tornar-se grande, será esse o que vos sirva;
27 onyẹ ọwụlẹ chọ n'ọ wụrụ onyẹ ibuzọ imẹ ụnụ, 'ya wụrụ igbọn ọnụ —
27 e qualquer que entre vós quiser ser o primeiro, será vosso servo;
28 nọkẹ kẹ Nwa nke Ịhịan dọn bịa, ẹlẹ ni wẹ gba n'a odibo, kanị, n'ọ gba odibo, yezikwọ ndụn a, gi ẹ gbahụa ndị bu ọda.”
28 assim como o Filho do homem não veio para ser servido, mas para servir, e para dar a sua vida em resgate de muitos.
29 Ogẹn Jesu lẹ ụmụ-azụụn a gi gha Jẹriko pụkọ, igunrun hi-ogbe nọ sọnmẹ ẹ.
29 Saindo eles de Jericó, seguiu-o uma grande multidão;
30 Ikẹnnyẹ ẹbụọ ẹnya kpu ishi nọdị alị mkpẹnrẹn ụzọ hụ. Ogẹn wẹ gi nụ nị Jizọsị ghafekọ, wẹ nọ yi oro, sị, “Di-nwọnni-ẹnyi, Nwa Defidi mẹ ni ẹnyi ebere!”
30 e eis que dois cegos, sentados junto do caminho, ouvindo que Jesus passava, clamaram, dizendo: Senhor, Filho de Davi, tem compaixão de nós.
31 Igunrun hụ nọ jụgbọ wẹ, sị wẹ kpukin ọnụ; kanị wẹ nọ yikẹnmẹdẹ oro, sị, “Di-nwọnni-ẹnyi, Nwa Defidi, mẹ ni ẹnyi ebere!”
31 E a multidão os repreendeu, para que se calassem; eles, porém, clamaram ainda mais alto, dizendo: Senhor, Filho de Davi, tem compaixão de nós.
32 Jizọsị nọ kụsị, kpọ wẹ, sị, “Kịnị kẹ ụnụ chọ nị m mẹ ni ọnụ?”
32 E Jesus, parando, chamou-os e perguntou: Que quereis que vos faça?
33 Wẹ nọ sị a, “Di-nwọnni-ẹnyi, ẹnyi chọ nị ẹnyi leghama ụzọ.”
33 Disseram-lhe eles: Senhor, que se nos abram os olhos.
34 Jizọsị nọ mẹ ni wẹ omikẹn, mẹtụ wẹ ẹka ẹnya. Ozigbo hụ, wẹ nọ hụnma ụzọ; wẹ nọ sọnmẹ ẹ.
34 E Jesus, movido de compaixão, tocou-lhes os olhos, e imediatamente recuperaram a vista, e o seguiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?