Mateus 15

IKKNT vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 'Ya ndị Itu-Farisi lẹ ndị-nkuzi Iwu nọ gha Jerusalẹm bịa d'e kunrun Jizọsị, sị a,
1 Então chegaram a Jesus uns fariseus e escribas vindos de Jerusalém, e lhe perguntaram:
2 “Kị haịn ụmụ-azụụn ị gilẹni a gbaye ọdịnalị ndị nẹdi ẹnyi kanị? W'a ra kwọ ẹka wẹ kebe ri ihiẹn-oriri.”
2 Por que transgridem os teus discípulos a tradição dos anciãos? pois não lavam as mãos, quando comem.
3 Ọ nọ za wẹ, sị, “Kị haịn ọnụ gi a dan iwu Osolobuẹ kẹni ụnụ kwadọn ọdịnalị ọnụ?
3 Ele, porém, respondendo, disse-lhes: E vós, por que transgredis o mandamento de Deus por causa da vossa tradição?
4 Makẹni Osolobuẹ ye iwu, sị, ‘Gbaye nẹdi i lẹ nnẹ i,’ sịzị, ‘Onyẹ ọwụlẹ kuja oku nẹdi ẹ mọbụ nnẹ ẹ, wẹ k'e gburịrị onyẹ ahụn.’
4 Pois Deus ordenou: Honra a teu pai e a tua mãe; e, Quem maldisser a seu pai ou a sua mãe, certamente morrerá.
5 Kanị ụnụ sị, ‘Onyẹ sị nẹdi ẹ mọbụ nnẹ ẹ, “E wegụọ m ihiẹn nkẹ m'e ye i ye Osolobuẹ oyiye,” ọ rịzịnị mkpa n'o gi ihiẹn o nwẹ gbaye nẹdi ẹ mọbụ nnẹ ẹ.’
5 Mas vós dizeis: Qualquer que disser a seu pai ou a sua mãe: O que poderias aproveitar de mim é oferta ao Senhor; esse de modo algum terá de honrar a seu pai.
6 'Ya wụ, ọnụ e gi ifiri ọdịnalị ụnụ e mẹ oku Osolobuẹ a wụrụ ihiẹn la iwi.
6 E assim por causa da vossa tradição invalidastes a palavra de Deus.
7 Ndị ihunnaị kẹ ụnụ wụ! Amụma Azaya bu banyeni ụnụ wụ ezioku! Azaya sị nị Osolobuẹ sị,
7 Hipócritas! bem profetizou Isaias a vosso respeito, dizendo:
8 ‘Ọnụnụ-ire sụọ kẹ ndịnị gi
8 Este povo honra-me com os lábios; o seu coração, porém, está longe de mim.
9 Wẹ rị e fe m mmaka,
9 Mas em vão me adoram, ensinando doutrinas que são preceitos de homem.
10 Jesu nọ kpọzụnhan igunrun hụ ebe ọ rị, sị wẹ, “Gọn ni ntịn; ghọta nị!
10 E, clamando a si a multidão, disse-lhes: Ouvi, e entendei:
11 Ẹlẹ ihiẹn banye ịhịan ọnụ e mẹrụ a, kanị ihiẹn gha ọnụ pụha, 'ya e mẹrụ ịhịan.”
11 Não é o que entra pela boca que contamina o homem; mas o que sai da boca, isso é o que o contamina.
12 'Ya ụmụ-azụụn a nọ bịa d'e kunrun ẹ, sị a, “Y'a marịnghọ nị iwe we ndị Itu-Farisi ogẹn wẹ gi nụ ihiẹnni i ku?”
12 Então os discípulos, aproximando-se dele, perguntaram-lhe: Sabes que os fariseus, ouvindo essas palavras, se escandalizaram?
13 Ọ nọ za, sị, “Wẹ jẹnkọ d'e huepụ ihiẹn ọwụlẹ Nẹdi m rị elu-igwee kụnlẹni.
13 Respondeu-lhes ele: Toda planta que meu Pai celestial não plantou será arrancada.
14 Hatu ni wẹ, wẹ wụ ndị-ndu hụn ẹnya kpu ishi—ọwụnị onyẹ ẹnya-ishi e du onyẹ ẹnya-ishi, wẹ ẹbụọ jẹnkọ d'a danye imẹ olu.”
14 Deixai-os; são guias cegos; ora, se um cego guiar outro cego, ambos cairão no barranco.
15 Ya Pita nọ sị a, “Kọwa nị ẹnyi ilu nẹi.”
15 E Pedro, tomando a palavra, disse-lhe: Explica-nos essa parábola.
16 'Ya ọ nọ sị, “Ọnụ nwẹn e ke ghọtakwọ nwan?
16 Respondeu Jesus: Estai vós também ainda sem entender?
17 Ụnụ a hụn n'a nị ihiẹn ọwụlẹ banye ọnụ e si ẹfọ, gha ẹrịra shi mgbugbu-nsịn?
17 Não compreendeis que tudo o que entra pela boca desce pelo ventre, e é lançado fora?
18 Kanị ihiẹn gha ọnụ fụha gha obi ịhịan pụha—ịya wụ ihiẹn e mẹrụ ịhịan.
18 Mas o que sai da boca procede do coração; e é isso o que contamina o homem.
19 Makẹni imẹ obi kẹ ihiẹn ndịnị gha a pụha: eje-iroro, igbu-ọchụ, ịna-nwunyẹ-ịhịan lẹ ịzọ-ụkụ-eye-ọfịa, mgba-nzuzue, izun-ohin, ịshịa ẹri-ntụ lẹ nkutọ.
19 Porque do coração procedem os maus pensamentos, homicídios, adultérios, prostituição, furtos, falsos testemunhos e blasfêmias.
20 Ihiẹn ndịnị wẹ nwẹ e mẹrụ ịhịan. Kanị, igi ẹka wẹ kwọlẹni ri ihiẹn-oriri ara mẹrụ ịhịan.”
20 São estas as coisas que contaminam o homem; mas o comer sem lavar as mãos, isso não o contamina.
21 Jizọsị nọ gha ebẹhụ pụ, si ẹgbẹrẹ Taya-lẹ-Sidọnụ.
21 Ora, partindo Jesus dali, retirou-se para as regiões de Tiro e Sidom.
22 Ogẹn hụ hụra, okpoho onyẹ alị hụ wụ Kena hụn gha ẹgbẹrẹ ahụn bịa nọ pụha, yimẹ oro, a sị, “Euu Di-nwọnni-ẹnyi, Nwa Defidi, mẹ omikẹn m, eje-mmọn rị imẹ nwa-m-okpoho, ọ rị e sọngbu ẹ ọda-ọda.”
22 E eis que uma mulher cananéia, provinda daquelas cercania, clamava, dizendo: Senhor, Filho de Davi, tem compaixão de mim, que minha filha está horrivelmente endemoninhada.
23 Kanị Jesu azan'a kaka. Ụmụ-azụụn nọ bịa, rịọ a, sị, “Gwa a lama, makẹni ọ rị e yisọn ẹnyi oro.”
23 Contudo ele não lhe respondeu palavra. Chegando-se, pois, a ele os seus discípulos, rogavam-lhe, dizendo: Despede-a, porque vem clamando atrás de nós.
24 Jesu nọ sị, “Wẹ zi m d'e kunrun atụnrụn Izrẹlụ huni sụọ.”
24 Respondeu-lhes ele: Não fui enviado senão às ovelhas perdidas da casa de Israel.
25 'Ya kẹ okpoho hụ nọ bịa, sekpu alị ihun ẹ, sị, “Di-nwọnni-ẹnyi, ye ni m ẹka.”
25 Então veio ela e, adorando-o, disse: Senhor, socorre-me.
26 Jesu nọ sị, “Ọ rịnị mma nị wẹ tụ brẹdi ụmụẹka ye ni nkitẹ.”
26 Ele, porém, respondeu: Não é bom tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cachorrinhos.
27 Okpoho hụ nọ sị a, “Ẹghẹẹ Di-nwọnni-ẹnyi, kanị, kẹ nkitẹ e ri ifunfun gha ebe ndị nwọnni wẹ rị e ri ihiẹn-oriri a dan.”
27 Ao que ela disse: Sim, Senhor, mas até os cachorrinhos comem das migalhas que caem da mesa dos seus donos.
28 'Ya Jizọsị nọ sị, “Euu okpoho, okukwe i e hikẹ ogbe! 'Ya rị nị ị k'i dọn chọ.” Nwa a hụ nọ dịnhịn ozigbo.
28 Então respondeu Jesus, e disse-lhe: ó mulher, grande é a tua fé! seja-te feito como queres. E desde aquela hora sua filha ficou sã.
29 Jizọsị nọ gha ebahụn pụ, si mkpẹnrẹn “Ohimin” Galili. Ọ nọ nyinrin enu oke, nọdị alị ebahụn.
29 Partindo Jesus dali, chegou ao pé do mar da Galiléia; e, subindo ao monte, sentou-se ali.
30 Wẹ hụ e huhẹ d'e kunrun ẹ, e wẹhẹ n'ẹ ndị ngụrọ, ndị ọrọ, ndị ẹnya-ishi, ndị odin lẹ imẹrinmẹ ndị ọzọ—e bu wẹ a tọ ụkụ a. Ọ nọ zụọ wẹ,
30 E vieram a ele grandes multidões, trazendo consigo coxos, aleijados, cegos, mudos, e outros muitos, e lhos puseram aos pés; e ele os curou;
31 nke wụ nị ọ tụ igunrun hụ ẹnya kẹ wẹ dọn rị a hụn ebe ndị odin rị e ku oku, ndị ọrọ e zuzi oke, ndị ngụrọ e jẹnmẹ ijẹn, ndị ẹnya-ishi a hụnma ụzọ, wẹ nọ ja Osolobuẹ Izrẹlụ mma.
31 de modo que a multidão se admirou, vendo mudos a falar, aleijados a ficar sãos, coxos a andar, cegos a ver; e glorificaram ao Deus de Israel.
32 'Ya Jizọsị nọ kpọzụnhan ụmụ-azụụn a ebe ọ rị, sị, “Omikẹn igunrunni rị e mẹ m, makẹni mmẹ lẹ wẹ a nọpụgụọ akp'ọhịn ẹtọ, kalẹ ihiẹn wẹ sikọ d'e ri a rị a, bụ a chọnị m nị wẹ bu ẹgụn la, amamgbe w'a dantọsọnmẹ ụzọ.”
32 Jesus chamou os seus discípulos, e disse: Tenho compaixão da multidão, porque já faz três dias que eles estão comigo, e não têm o que comer; e não quero despedi-los em jejum, para que não desfaleçam no caminho.
33 Ụmụ-azụụn a nọ jụ a, sị, “Elebe kẹ ẹnyi jẹnkọ d'a nọ wẹhẹ brẹdi k'e zu igunrunni ri imẹ atụ ebeni?”
33 Disseram-lhe os discípulos: Donde nos viriam num deserto tantos pães, para fartar tamanha multidão?
34 Jizọsị nọ sị wẹ, “Ogbe ole kẹ ụnụ gi?” Wẹ nọ sị a, “Ogbe ẹsa lẹ azụn mẹ kịrịkịrị bulẹni ọda.”
34 Perguntou-lhes Jesus: Quantos pães tendes? E responderam: Sete, e alguns peixinhos.
35 Ọ nọ sị igunrun hụ nọdị akpakalị.
35 E tendo ele ordenado ao povo que se sentasse no chão,
36 Ọ nọ weri ogbe ẹsa hụ lẹ azụn ndị hụ; o yegụụ ekele, ọ nọ bebe wẹ ye ụmụ-azụụn a. Ụmụ-azụụn a nọ we wẹ ye igunrun hụ.
36 tomou os sete pães e os peixes, e havendo dado graças, partiu-os, e os entregava aos discípulos, e os discípulos á multidão.
37 Wẹ ile nọ rijunchanrịn ẹfọ: wẹ nọ tụtụkomẹ ifunfun ẹ họdụnị, o jun ụkpalị ẹsa.
37 Assim todos comeram, e se fartaram; e do que sobejou dos pedaços levantaram sete alcofas cheias.
38 Ndị hụn ri ihiẹn-oririni wụ ikẹnnyẹ nnụ-iri, wezụkadẹ ikpoho lẹ ụmụẹka.
38 Ora, os que tinham comido eram quatro mil homens além de mulheres e crianças.
39 Jesu a gbashịagụụ igunrun hụ, ọ nọ banye ụgbọ-mirin si ẹgbẹrẹ Magadanị hụn wụ Mag'dala.
39 E havendo Jesus despedido a multidão, entrou no barco, e foi para os confins de Magadã.

Ler em outra tradução

Comparar com outra