Mateus 13

IKKNT vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Ụhụọhịn hụ, Jizọsị nọ gha imẹ ụlọ pụ, jẹn d'a nọdị alị mkpẹnrẹn mirin Galili.
1 Tendo Jesus saído de casa, naquele dia, estava assentado junto ao mar;
2 Igunrun hi-ogbe nọ fihunmẹ ẹ, hụn wụ nị ọ nọ banye imẹ ụgbọ, nọdị alị, igunrun hụ ile nọ turu mkpẹnrẹn mirin.
2 E ajuntou-se muita gente ao pé dele, de sorte que, entrando num barco, se assentou; e toda a multidão estava em pé na praia.
3 Ọ nọ gi ilu gwa wẹ ihiẹn bu ọda, sị, “Gọn ni ntịn! O nwẹ onyẹ-ugbo jẹn d'a gha mkpụrụ imẹ ugbo. …onyẹ-ugbo jẹn d'a gha mkpụrụ imẹ ugbo.|src="DN00470b.jpg" size="col" loc="MAT 13" copy="Darwin Dunham" ref="13.3"
3 E falou-lhe de muitas coisas por parábolas, dizendo: Eis que o semeador saiu a semear.
4 Ogẹn o gi rị a gha a, mkpụrụ ndị hụ imẹ wẹ a danye ọkp'ụzọ, nnụnụ nọ bịa d'e ripụ wẹ.
4 E, quando semeava, uma parte da semente caiu ao pé do caminho, e vieram as aves, e comeram-na;
5 Mkpụrụ ndị ọzọ a danye alị-ọmụma ebe ẹjan rịlẹni ọda, pu ozigbo makẹlẹ ẹjan arị a ọda.
5 E outra parte caiu em pedregais, onde não havia terra bastante, e logo nasceu, porque não tinha terra funda;
6 Kanị, ogẹn anwụn gi wa, ọ ma wẹ, wẹ nọ shinwụn, makẹni enwọn wẹ nkpọgụn.
6 Mas, vindo o sol, queimou-se, e secou-se, porque não tinha raiz.
7 Mkpụrụ ndị ọzọ a danye ebe ogun rị, ogun ndị hụ nọ sue, dụngbu wẹ.
7 E outra caiu entre espinhos, e os espinhos cresceram e sufocaram-na.
8 Mkpụrụ ndị ọzọ a danye alị rị mma, mị mkpụrụ; ndị hụ imẹ wẹ a mị ụzọ ọgụn isẹn, ndị hụ ụzọ ọgụn ẹtọ, ndị hụ iri kwasị ọgụn.
8 E outra caiu em boa terra, e deu fruto: um a cem, outro a sessenta e outro a trinta.
9 Onyẹ nwọn ntịn 'ya nụ.”
9 Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Ya kẹ ụmụ-azụụn Jizọsị nọ bịa d'e kunrun ẹ, sị, “Kị haịn i gi e gi ilu a gwa wẹ oku?”
10 E, acercando-se dele os discípulos, disseram-lhe: Por que lhes falas por parábolas?
11 Ọ nọ za wẹ, sị, “E yegụọ wẹ ụnụ oghere ọnụ e gi marịn ihiẹn-mini rịsọnmẹ Alị-eze elu-igwee, kanị eyeni wẹ wẹ.
11 Ele, respondendo, disse-lhes: Porque a vós é dado conhecer os mistérios do reino dos céus, mas a eles não lhes é dado;
12 Makẹni onyẹ hụn nwọnni kẹ wẹ jẹnkọ d'e yecheni, kẹni o nwẹ mmagi-mmagi; kanị onyẹ hụn nwọnlẹni, wẹ k'a napụ a hụn o nwẹdẹ.”
12 Porque àquele que tem, se dará, e terá em abundância; mas àquele que não tem, até aquilo que tem lhe será tirado.
13 “Ihiẹn haịn m gi e gi ilu a gwa wẹ oku wụ nị wẹ rị e lee ilee, kanị a rị w'a hụn ụzọ; w'e gọn ntịn, kanị a rị w'a nụ, a rị w'a ghọha.
13 Por isso lhes falo por parábolas; porque eles, vendo, não vêem; e, ouvindo, não ouvem nem compreendem.
14 Ihiẹn onyẹ-amụma wụ Azaya ku e mẹgụọ ebe wẹ rị—Azaya sị,
14 E neles se cumpre a profecia de Isaías, que diz:Ouvindo, ouvireis, mas não compreendereis,e, vendo, vereis, mas não percebereis.
15 makẹni ndịnị a ra ghọha,
15 Porque o coração deste povo está endurecido,E ouviram de mau grado com seus ouvidos,E fecharam seus olhos;Para que não vejam com os olhos,E ouçam com os ouvidos,e compreendam com o coração,e se convertam,e eu os cure.
16 “Kanị, wẹ gọzi ẹnya ọnụ agọzi, 'ya haịn wẹ gi rị a hụn ụzọ; wẹ gọzizikwọ ntịn ụnụ agọzi, 'ya haịn wẹ gi rị a nụ ihiẹn.
16 Mas, bem-aventurados os vossos olhos, porque vêem, e os vossos ouvidos, porque ouvem.
17 Ezioku kẹ m rị a gwa ụnụ, ndị-amụma bu ọda lẹ ndị bu ọda hụn mẹ ihiẹn Chuku chọ e te chọgụọ nị wẹ hụn ihiẹn ọnụ rị a hụn, kanị a hụnnị w'a; a chọgụọzị wẹ nị wẹ nụ ihiẹn ụnụ rị a nụ, kanị anụnị w'a.”
17 Porque em verdade vos digo que muitos profetas e justos desejaram ver o que vós vedes, e não o viram; e ouvir o que vós ouvis, e não o ouviram.
18 “Nụ nị nwan nkọwa ilu hụ m gi onyẹ-ugbo ta:
18 Escutai vós, pois, a parábola do semeador.
19 Ogẹn ịhịan gi nụ oku Alị-eze bụ ọ ghọhan'a, Eje-onyẹ hụ a bịa, ọ jụnarịn a ihiẹn wẹ kụnye imẹ obi ẹ. Ọnwan wụ hụn wẹ kụnye ọkp'ụzọ.
19 Ouvindo alguém a palavra do reino, e não a entendendo, vem o maligno, e arrebata o que foi semeado no seu coração; este é o que foi semeado ao pé do caminho.
20 Hụn danye alị-ọmụma wụ onyẹ hụ hụn nụ oku hụ, gi ịghọghọ nabanhan a ozigbo.
20 O que foi semeado em pedregais é o que ouve a palavra, e logo a recebe com alegria;
21 Kanị, makẹni onyẹ hụ e nwẹ nkpọgụn, ọ tọhụ ẹkẹrẹ. Ogẹn nsọngbu mọbụ ukpokpo e gi bịa makẹ oku hụ, ọ danpụ ozigbo.
21 Mas não tem raiz em si mesmo, antes é de pouca duração; e, chegada a angústia e a perseguição, por causa da palavra, logo se ofende;
22 Hụn wẹ kụnye imẹ ogun wụ onyẹ hụ hụn nụ oku hụ, kanị uhue ihiẹn ụwanị lẹ ihiẹn ọlịl'ẹnya akụ-lẹ-ụba ụwanị a kpangbu oku hụ, ọ mịnị mkpụrụ.
22 E o que foi semeado entre espinhos é o que ouve a palavra, mas os cuidados deste mundo, e a sedução das riquezas sufocam a palavra, e fica infrutífera;
23 Kanị, mkpụrụ wẹ kụnye alị rị mma wụ ndị hụ hụn nụ oku hụ, ghọha a, mị mkpụrụ eziẹ-eziẹ: ndị hụ imẹ wẹ a mị ụzọ ọgụn-isẹn, ndị hụ a mị ụzọ ọgụn-ẹtọ, ndị hụ a mị ụzọ iri-kwasị-ọgụn.”
23 Mas, o que foi semeado em boa terra é o que ouve e compreende a palavra; e dá fruto, e um produz cem, outro sessenta, e outro trinta.
24 Ọ nọ ta nị wẹ ilu ọzọ, sị,
24 Propôs-lhes outra parábola, dizendo: O reino dos céus é semelhante ao homem que semeia a boa semente no seu campo;
25 Kanị, ebe ịhịan rị ụran, eṅẹnrẹn nọ bịa d'a kụn ata-witi ye imẹ ọka-witi ndị hụ pụ.
25 Mas, dormindo os homens, veio o seu inimigo, e semeou joio no meio do trigo, e retirou-se.
26 Ogẹn ihiẹn-ugbo ndịnị gi nwan suegụụ, mịma mkpụrụ, ata-witi ndị hụ nọzịkwọ pụha.
26 E, quando a erva cresceu e frutificou, apareceu também o joio.
27 'Ya ndị idibo ahụn nọ bịa d'e kunrun onyẹ hụ nwẹ ugbo, sị a, ‘Di-ọkpa, ẹlẹ mkpụrụ rị mma k'ị kụnye imẹ ugbo i? Nanị kẹ ata-witi dọn banzị a?’
27 E os servos do pai de família, indo ter com ele, disseram-lhe: Senhor, não semeaste tu, no teu campo, boa semente? Por que tem, então, joio?
28 Ọ nọ sị wẹ, ‘Onyẹ-iwe mẹ ihiẹnni.’
28 E ele lhes disse: Um inimigo é quem fez isso. E os servos lhe disseram: Queres pois que vamos arrancá-lo?
29 Kanị ọ nọ sị, ‘Mba, amamgbe ọnụ e huepụ 'ya lẹ ọka-witi.
29 Ele, porém, lhes disse: Não; para que, ao colher o joio, não arranqueis também o trigo com ele.
30 Hapụ nị wẹ ẹbụọ nị wẹ suegbamẹ d'e ru ogẹn wẹ gi e be ọka-witi. O ru ogẹn wẹ gi e be ọka-witi, a sị m ndị jẹnkọ d'e be n'ẹ, “Bu ni ụzọ huepụ ata-witi kẹnmẹsọnmẹ wẹ ukun-ukun d'a dụn ọkụn, ụnụ e bepụha ọka-witi buche ebe m'e buche ihiẹn-ugbo.” ’ ”
30 Deixai crescer ambos juntos até à ceifa; e, por ocasião da ceifa, direi aos ceifeiros: Colhei primeiro o joio, e atai-o em molhos para o queimar; mas, o trigo, ajuntai-o no meu celeiro.
31 Ọ nọ ta nị wẹ ilu ọzọ, sị, “Alị-eze elu-igwee nọ kẹ akpụrụ mọstadị ohu hụn onyẹ ohu weri, kụnye imẹ ugbo ẹ.
31 Outra parábola lhes propôs, dizendo: O reino dos céus é semelhante ao grão de mostarda que o homem, pegando nele, semeou no seu campo;
32 Ịya kachanrịn ntịn imẹ mkpụrụ ile, kanị o suegụụ, 'ya kachanrịn ogbe e hi imẹ ihiẹn-akụnkụn ndị hụn hikẹlẹni, ọ handẹ kẹ osisi, nke wụ nị nnụnụ a bịa d'a kpa ẹkụụ e ye agalaba a.”
32 O qual é, realmente, a menor de todas as sementes; mas, crescendo, é a maior das plantas, e faz-se uma árvore, de sorte que vêm as aves do céu, e se aninham nos seus ramos.
33 Ọ nọ ta nị wẹ ilu ọzọ, sị, “Alị-eze elu-igwee rịkẹ yisti brẹdi gi a fụ hụn okpoho ohu gi gwọgbama flawa wẹ gi e shi brẹdi hụn k'e jun ihiẹn nọkẹ adana ẹtọ d'e ru n'ọ ghagbarị flawa hụ ile.”
33 Outra parábola lhes disse: O reino dos céus é semelhante ao fermento, que uma mulher toma e introduz em três medidas de farinha, até que tudo esteja levedado.
34 Jizọsị gi ilu gwa igunrun hụ ihiẹn ndịnị ile. O nwọnni ihiẹn o gilẹni ilu gwa wẹ.
34 Tudo isto disse Jesus, por parábolas à multidão, e nada lhes falava sem parábolas;
35 Ọnwan wụ igi mẹzu ihiẹn onyẹ-amụma ku, sị,
35 Para que se cumprisse o que fora dito pelo profeta, que disse: Abrirei em parábolas a minha boca; Publicarei coisas ocultas desde a fundação do mundo.
36 'Ya ọ nọ na igunrun hụ tọ si imẹ ụlọ. Ụmụ-azụụn a nọ bịa d'e kunrun ẹ, sị a, “Kọwa nị ẹnyi ilu ata-witi hụ wẹ kụnye imẹ ugbo.”
36 Então, tendo despedido a multidão, foi Jesus para casa. E chegaram ao pé dele os seus discípulos, dizendo: Explica-nos a parábola do joio do campo.
37 Ọ nọ za, sị, “Onyẹ hụ kụn mkpụrụ rị mma wụ Nwa nke Ịhịan.
37 E ele, respondendo, disse-lhes: O que semeia a boa semente, é o Filho do homem;
38 Ugbo hụ wụ ụwa; mkpụrụ hụ hụn rị mma wụ ụmụ Alị-eze; ata-witi hụ wụ ụmụ Eje-onyẹ hụ.
38 O campo é o mundo; e a boa semente são os filhos do reino; e o joio são os filhos do maligno;
39 Eṅẹnrẹn ahụn kụn ata-witi ndị hụ wụ Ekwensụ; ogẹn hụ wẹ jẹnkọ d'e gi ghọ ihiẹn-ugbo hụ wụ ọgụgụ ogẹnni; ndị ahụn jẹnkọ d'a ghọn'a wụ ndị mmọn-ozi.
39 O inimigo, que o semeou, é o diabo; e a ceifa é o fim do mundo; e os ceifeiros são os anjos.
40 Kẹ wẹ dọn huepụ ata-witi ndị hụ, wegbama wẹ dụn ọkụn, ẹrịra k'o jẹnkọ d'a rị ọgụgụ-ogẹn.
40 Assim como o joio é colhido e queimado no fogo, assim será na consumação deste mundo.
41 Nwa nke Ịhịan jẹnkọ d'e zi ndị mmọn-ozi ẹ. Wẹ jẹnkọ d'e kpọnpụ ihiẹn ọwụlẹ e buhẹ njọ lẹ ndị ile e mẹ eje-ihiẹn imẹ Alị-eze ẹ,
41 Mandará o Filho do homem os seus anjos, e eles colherão do seu reino tudo o que causa escândalo, e os que cometem iniqüidade.
42 tụ wẹ ye okẹn ọkụn hụ. Ebẹhụ, ịhịan jẹnkọ d'a rị a kwan ẹkwan, a ta nkwẹnrẹn-eze.
42 E lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá pranto e ranger de dentes.
43 Ogẹn hụ, ndị ezi-omumẹ k'e timẹ kẹ ẹnya-anwụn imẹ Alị-eze Nẹdi wẹ. Onyẹ hụn nwọn ntịn 'ya nụ.”
43 Então os justos resplandecerão como o sol, no reino de seu Pai. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
44 “Alị-eze elu-igwee rị kẹ ihiẹn rị okẹn-mkpa zueri imẹ ugbo, hụn onyẹ ohu hụn, zuemẹzi ẹ, gi ịghọghọ jẹn d'e rechanrịn ihiẹn ile o nwọn, bịa d'e ṅọnrin alị hụ.”
44 Também o reino dos céus é semelhante a um tesouro escondido num campo, que um homem achou e escondeu; e, pelo gozo dele, vai, vende tudo quanto tem, e compra aquele campo.
45 “Ọzọzị, Alị-eze elu-igwee nọ kẹ ebe onyẹ-afịa rị a chọsọnmẹ ihiẹn rị mkpa a kọnị.
45 Outrossim o reino dos céus é semelhante ao homem, negociante, que busca boas pérolas;
46 Ogẹn o gi hụn hụn a kọkẹnmẹni rịgbu enwẹn ẹ mkpa, ọ nọ jẹn, rechanrịn ihiẹn ile o nwẹ, bịa d'e ṅọnrin ẹ.”
46 E, encontrando uma pérola de grande valor, foi, vendeu tudo quanto tinha, e comprou-a.
47 “Ọzọzị, Alị-eze elu-igwee rịkẹ ọga wẹ tụye imẹ ohimin, ọ nọ nwụndọn ụdị azụn ile rị ichẹn-ichẹn.
47 Igualmente o reino dos céus é semelhante a uma rede lançada ao mar, e que apanha toda a qualidade de peixes.
48 Ogẹn o gi jun, wẹ nọ dọkpụnpụha a mkpẹnrẹn mirin; ya wẹ nọ nọdị alị, họpụha ndị rị mma, buche imẹ ụkpalị, kpọn ndị rịlẹni mma tuhu. Wẹ nọ nọdị alị, họpụha ndị rị mma|src="lb00212c.jpg" size="col" loc="MAT 13" copy="Horace Knowles; The British & Foreign Bible Society" ref="13.48"
48 E, estando cheia, a puxam para a praia; e, assentando-se, apanham para os cestos os bons; os ruins, porém, lançam fora.
49 Ẹrịra k'o jẹnkọ d'a rị o ru ọgụgụ-ogẹn. Ndị mmọn-ozi jẹnkọ d'a pụha, họpụ ndị-njọ ebe ndị-ọma rị,
49 Assim será na consumação dos séculos: virão os anjos, e separarão os maus de entre os justos,
50 kpọn wẹ ye okẹn ọkụn hụ. Ebẹhụ, ịhịan jẹnkọ d'a rị a kwan ẹkwan, a ta nkwẹnrẹn-eze.”
50 E lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá pranto e ranger de dentes.
51 Jizọsị nọ jụ, sị, “Ọnụ a ghọtagụọ ihiẹn ndịnị ile?” Wẹ nọ sị a, “Ẹghẹẹ.”
51 E disse-lhes Jesus: Entendestes todas estas coisas? Disseram-lhe eles: Sim, Senhor.
52 Ọ nọ sị wẹ, “'Ya wụ nị onyẹ nkuzi Iwu ọwụlẹ wẹ zụn makẹ Alị-eze elu-igwee nọkẹ onyẹ nwọn ụlọ, hụn gha ebe o dọnmẹ ihiẹn e wefụha kẹ ihiẹn ọhụn kẹ ihiẹn akan.”
52 E ele disse-lhes: Por isso, todo o escriba instruído acerca do reino dos céus é semelhante a um pai de família, que tira do seu tesouro coisas novas e velhas.
53 Ogẹn Jizọsị gi tagụụ ilu ndịnị wẹ, ọ nọ gha ebahụn pụ,
53 E aconteceu que Jesus, concluindo estas parábolas, se retirou dali.
54 si obodo ẹ. Ọ nọ kuzimẹ wẹ imẹ ụlọ-ofufe wẹ, hụn wụ nị nkuzi ẹ nọ tụ wẹ ẹnya, wẹ nọ sị, “Elebe kẹ okẹnnyẹni nọ nwẹhẹn amamihiẹnni lẹ ọrụn-atụmẹnya ndịnị ọ rị a rụn?
54 E, chegando à sua pátria, ensinava-os na sinagoga deles, de sorte que se maravilhavam, e diziam: De onde veio a este a sabedoria, e estas maravilhas?
55 Ẹlẹ nwa Kapịnta wụ ọnwan? Ẹfan nnẹ ẹ ẹlẹ Meri? Ẹlẹ Jemisi lẹ Josẹfụ lẹ Saịmọnụ lẹ Judasị wụ umunẹ-ẹ-ikẹnnyẹ?
55 Não é este o filho do carpinteiro? e não se chama sua mãe Maria, e seus irmãos Tiago, e José, e Simão, e Judas?
56 Ẹlẹ ẹnyi lẹ umunẹ-ẹ-ikpoho rị ebeni? Elebe kẹ okẹnnyẹni gha nwẹhẹn ihiẹn ndịnị ile?”
56 E não estão entre nós todas as suas irmãs? De onde lhe veio, pois, tudo isto?
57 'Ya wẹ nọ wemẹ n'ẹ iwe. Jizọsị nọ sị wẹ, “W'a gbaye onyẹ-amụma agbaye ebe ile mmanị imẹ alị a lẹ ezi-lẹ-ụlọ a.”
57 E escandalizavam-se nele. Jesus, porém, lhes disse: Não há profeta sem honra, a não ser na sua pátria e na sua casa.
58 Ọ rụnnị ọrụn-atụmẹnya bu ọda ebẹhụ makẹni ekwerini ni w'ẹ.
58 E não fez ali muitas maravilhas, por causa da incredulidade deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra