Mateus 12
IKKNT vs ARIB
1 Ogẹn hụ, o ru Ụhụọhịn Izu-ikẹn ohu, Jizọsị ghafekọ ugbo wẹ kụn ọka-witi; ẹgụn hụ a gụn ụmụ-azụụn a, 'ya wẹ nọ ghọrịma ọka-witi a ta.
1 Naquele tempo passou Jesus pelas searas num dia de sábado; e os seus discípulos, sentindo fome, começaram a colher espigas, e a comer.
2 Ogẹn ndị Itu-Farisi gi hụn ihiẹnni, wẹ nọ sị a, “Y'a hụn a, ụmụ-azụụn ị e mẹmẹọlẹ ihiẹn iwu sị w'e mẹlẹ Ụhụọhịn Izu-ikẹn.”
2 Os fariseus, vendo isso, disseram-lhe: Eis que os teus discípulos estão fazendo o que não é lícito fazer no sábado.
3 Ọ nọ sị wẹ, “Ụnụ e ke gụntu ihiẹn Defidi mẹ ogẹn ẹgụn gi rị a gụn 'ya lẹ ndị 'ya lẹ wẹ wị?
3 Ele, porém, lhes disse: Acaso não lestes o que fez Davi, quando teve fome, ele e seus companheiros?
4 K'o dọn banye ụlọ Osolobuẹ, ri brẹdi-nsọ ahụn w'e bupụhanị Osolobuẹ, hụn iwu sị n'o furuni nị ịya mọbụ ndị ya lẹ wẹ wị ri ẹ, nị ndị nchụ-ẹjan sụọ e ri ẹ?”
4 Como entrou na casa de Deus, e como eles comeram os pães da proposição, que não lhe era lícito comer, nem a seus companheiros, mas somente aos sacerdotes?
5 “Ra ọnụ e ke gụntu imẹ Iwu k'o dọn wụrụ nị, o ru Ụhụọhịn Izu-ikẹn, ndị nchụ-ẹjan rị a rụn ọrụn imẹ Ụlọ-nsọ a dan iwu Izu-ikẹn bụ ikpe amanị wẹ?
5 Ou não lestes na lei que, aos sábados, os sacerdotes no templo violam o sábado, e ficam sem culpa?
6 M rị nwan a gwa ụnụ nị ihiẹn ka Ụlọ-nsọ rị ebeni!
6 Digo-vos, porém, que aqui está o que é maior do que o templo.
7 Omẹni ụnụ te marịn alị okuni: ‘M chọ omikẹn ẹlẹ ịchụ-ẹjan,’ ọnụ e ke gha a ma onyẹ nwọnlẹni ihiẹn o mẹ ikpe.
7 Mas, se vós soubésseis o que significa: Misericórdia quero, e não sacrifícios, não condenaríeis os inocentes.
8 Makẹni, mmẹ wụ Nwa nke Ịhịan kẹ oku Ụhụọhịn Izu-ikẹn rị ẹka.”
8 Porque o Filho do homem até do sábado é o Senhor.
9 Jesu nọ gha ebahụn pụ, banye ụlọ-ofufe wẹ.
9 Partindo dali, entrou Jesus na sinagoga deles.
10 O nwọn okẹnnyẹ ẹka ohu nwụnhụn rị ebẹhụ. Ndị-Itu-Farisi ndị hụ chọkọ ihiẹn w'e gi ma Jesu ikpe, wẹ nọ jụ a ụtaa, sị, “Iwu kweriọghọ nị wẹ zụọ ndị emu rị a kụ Ụhụọhịn Izu-ikẹn?”
10 E eis que estava ali um homem que tinha uma das mãos atrofiadas; e eles, para poderem acusar a Jesus, o interrogaram, dizendo: É lícito curar nos sábados?
11 Ọ nọ sị wẹ, “Omẹni onyẹ ohu imẹ ọnụ nwọn atụnrụn ohu sụọ, nị atụnrụn hụ a danban imẹ olu Ụhụọhịn Izu-ikẹn, o zukọ ẹka ye ẹ, wepụha?
11 E ele lhes disse: Qual dentre vós será o homem que, tendo uma só ovelha, se num sábado ela cair numa cova, não há de lançar mão dela, e tirá-la?
12 Bụ ịhịan ka mkpa ọda-ọda karị atụnrụn. 'Ya wụ, iwu e kweriọghọ nị w'e mẹ ihiẹn rị mma Ụhụọhịn Izu-ikẹn.”
12 Ora, quanto mais vale um homem do que uma ovelha! Portanto, é lícito fazer bem nos sábados.
13 'Ya ọ nọ sị okẹnnyẹ hụ, “Tịnpụ ẹka ị.” Ọ tịnpụ a, ọ nọ rị mma kẹ hụn-ẹbọ.
13 Então disse àquele homem: estende a tua mão. E ele a estendeu, e lhe foi restituída sã como a outra.
14 Kanị, ndị Itu-Farisi ahụn nọ pụ d'e ri n'ẹ ngo kẹ wẹ sikọ d'a dọn gbu ẹ.
14 Os fariseus, porém, saindo dali, tomaram conselho contra ele, para o matarem.
15 Ogẹn Jizọsị gi marịn ihiẹn ndị Itu-Farisi ahụn romẹ, ọ nọ gha ebahụn pụ, ndị bu ọda nọ sọnmẹ ẹ, ọ nọ zụọchanrịn wẹ ile.
15 Jesus, percebendo isso, retirou-se dali. Acompanharam-no muitos; e ele curou a todos,
16 Ọ nọ dọ wẹ ẹka ntịn w'a nịlẹ ịhịan marịn nị ịya rọ.
16 e advertiu-lhes que não o dessem a conhecer;
17 Ọnwan wụ igi mẹzu ihiẹn Osolobuẹ gi onyẹ-amụma wụ Azaya ku, sị,
17 para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta Isaías:
18 “Ledẹ odibo m, hụn m họrị; ezi odibo m rọ; ihiẹn ẹ a sụọka m.
18 Eis aqui o meu servo que escolhi, o meu amado em quem a minha alma se compraz; porei sobre ele o meu espírito, e ele anunciará aos gentios o juízo.
19 Ọ dọkọ ndọndọ mọbụ yi oro; o nwọnni onyẹ sikọ d'a nụ olu ẹ ọgbara-ogbe.
19 Não contenderá, nem clamará, nem se ouvirá pelas ruas a sua voz.
20 Ọ kpagipụkọ ẹfịfịa-ridi rị a kpagini mọbụ tinyụnpụ ukpẹ rị e tinyụnnị,
20 Não esmagará a cana quebrada, e não apagará o morrão que fumega, até que faça triunfar o juízo;
21 Ndị alị ndị ọzọ ile jẹnkọ d'e gidẹ ẹfan a nwọn olil'ẹnya.”
21 e no seu nome os gentios esperarão.
22 'Ya wẹ nọ wẹhẹn'ẹ onyẹ eje-mmọn rị imẹ ẹ, hụn o mẹni a ra legha ụzọ, a ra ku oku. Ọ nọ zụọ a, onyẹ ẹnya-mpịn odin hụ nọ kumẹ oku, hụnma ụzọ.
22 Trouxeram-lhe então um endemoninhado cego e mudo; e ele o curou, de modo que o mudo falava e via.
23 Ọ nọ tụkẹnmẹ igunrun hụ ẹnya, wẹ nọ sị, “Ọnwan wụdẹ nwan Nwa Defidi ra?”
23 E toda a multidão, maravilhada, dizia: É este, porventura, o Filho de Davi?
24 Kanị ogẹn ndị Itu-Farisi gi nụ a, wẹ nọ sị, “Ikẹn Bẹzibọ, onyẹ-isi eje-mmọn ile, kẹ okẹnnyẹni gihụ a chụpụ eje-mmọn.”
24 Mas os fariseus, ouvindo isto, disseram: Este não expulsa os demônios senão por Belzebu, príncipe dos demônios.
25 Jizọsị a marịngụọ ihiẹn wẹ rị e ro imẹ obi wẹ, ọ nọ sị, “O nwọnni alị-eze ọwụlẹ kebeni hụn wẹ jẹnkọlẹni d'a la iwi; o nwọnni obodo mọbụ ikpun-ụlọ kebeni hụn sikọ d'a tọnị.
25 Jesus, porém, conhecendo-lhes os pensamentos, disse-lhes: Todo reino dividido contra si mesmo é devastado; e toda cidade, ou casa, dividida contra si mesma não subsistirá.
26 Omẹlẹ Ekwensụ rị a chụpụ Ekwensụ, o kebegụọ enwẹn ẹ. Nanị kẹ alị-eze ẹ e dọn nwan tọ?
26 Ora, se Satanás expulsa a Satanás, está dividido contra si mesmo; como subsistirá, pois, o seus reino?
27 Omẹni ikẹn Bẹzibọ kẹ m gi a chụpụ eje-mmọn, ikẹn onyẹ kẹ ndị nke ụnụ gi a chụpụ wẹ? 'Ya wụ, uwẹ jẹnkọ d'a ma ọnụ ikpe.
27 E, se eu expulso os demônios por Belzebu, por quem os expulsam os vossos filhos? Por isso, eles mesmos serão os vossos juízes.
28 Kanị, omẹni ikẹn Mmọn-nsọ Osolobuẹ kẹ m gi a chụpụ eje-mmọn, 'ya wụ nị Alị-eze Osolobuẹ e rugụọlẹ ebe ụnụ rị.
28 Mas, se é pelo Espírito de Deus que eu expulso os demônios, logo é chegado a vós o reino de Deus.
29 Nanị kẹ ịhịan e dọn saẹka banhan iwe dikẹn, kwarị ibu ẹ, mmanị o bu ụzọ kẹnmẹgụọ a? Ẹghẹẹ, o kẹnmẹgụụ a k'ọ nọ saẹka kwarị ihiẹn rị iwe ẹ.
29 Ou, como pode alguém entrar na casa do valente, e roubar-lhe os bens, se primeiro não amarrar o valente? e então lhe saquear a casa.
30 Onyẹ ọwụlẹ hụn rịlẹni azụụn nke m rị a lụsọn m ọgụn; onyẹ ọwụlẹ hụn ghalẹni e sọn m e kpọnkikomẹ rị e kpọnyịya.
30 Quem não é comigo é contra mim; e quem comigo não ajunta, espalha.
31 M rị nwan a gwa ụnụ nị wẹ jẹnkọ d'a gbagharị ịhịan njọ ọwụlẹ, gbagharị wẹ arụ ọwụlẹ wẹ ku, kanị agbagharịkọ wẹ onyẹ ku arụ banyeni Mmọn-nsọ.
31 Portanto vos digo: Todo pecado e blasfêmia se perdoará aos homens; mas a blasfêmia contra o Espírito não será perdoada.
32 Wẹ jẹnkọ d'a gbagharị onyẹ ọwụlẹ kuja oku mmẹ wụ Nwa nke Ịhịan; kanị, agbagharịkọ wẹ onyẹ kuja oku Mmọn-nsọ, agbagharịkọ w'a kẹ ogẹnni kẹ ogẹn lalanị.”
32 Se alguém disser alguma palavra contra o Filho do homem, isso lhe será perdoado; mas se alguém falar contra o Espírito Santo, não lhe será perdoado, nem neste mundo, nem no vindouro.
33 “Mẹmẹ osisi n'ọ rị mma, mkpụrụ a jẹnkọ d'a rị mma; mẹmẹ osisi n'ọ jọ njọ, mkpụrụ a sikọ d'a jọ njọ—makẹni mkpụrụ osisi kẹ wẹ gi a marịn a.
33 Ou fazei a árvore boa, e o seu fruto bom; ou fazei a árvore má, e o seu fruto mau; porque pelo fruto se conhece a árvore.
34 Igunrun agwọ! Nanị kẹ ụnụ a dọn saẹka ku ihiẹn rị mma ebe ọnụ wụ ndị-njọ? Ihiẹn jun ịhịan imẹ obi y'a gha a ọnụ a pụha.
34 Raça de víboras! como podeis vós falar coisas boas, sendo maus? pois do que há em abundância no coração, disso fala a boca.
35 Ezigbo ịhịan, a gha ihiẹn rị mma rị a imẹ e wepụha ihiẹn ọma, kanị eje-ịhịan a gha eje-ihiẹn rị a imẹ e wepụha eje-ihiẹn.
35 O homem bom, do seu bom tesouro tira coisas boas, e o homem mau do mau tesouro tira coisas más.
36 M rị a gwa ụnụ n'o ru Ụhụọhịn Ichin-ikpe, ịhịan jẹnkọ d'a za ajụjụ banyeni oku ile nwọnlẹni isi hụn wẹ ku.
36 Digo-vos, pois, que de toda palavra fútil que os homens disserem, hão de dar conta no dia do juízo.
37 Makẹni wẹ jẹnkọ d'e gi ihiẹn i ku ma ị ikpe, gizikwọ ihiẹn i ku sị nị ikpe a manị ị.”
37 Porque pelas tuas palavras serás justificado, e pelas tuas palavras serás condenado.
38 'Ya ndị hụ imẹ ndị-nkuzi Iwu lẹ ndị Itu-Farisi nọ sị Jesu, “Onyẹ-nkuzi, ẹnyi chọ n'ị ghọsị ẹnyi ahịma pụ-ichẹn hụn gha ẹka Osolobuẹ bịa.”
38 Então alguns dos escribas e dos fariseus, tomando a palavra, disseram: Mestre, queremos ver da tua parte algum sinal.
39 Kanị ọ nọ sị wẹ, “Eje-agbọ ẹnya rịlẹni ụzọ ohu sị wẹ ghọsị wẹ ahịma! Kalẹ, o nwọnni ahịma wẹ jẹnkọ d'a ghọsị wẹ wezụka ihiẹn mẹ onyẹ-amụma wụ Jona:
39 Mas ele lhes respondeu: Uma geração má e adúltera pede um sinal; e nenhum sinal se lhe dará, senão o do profeta Jonas;
40 ẹrịra Jona dọn nọdị imẹ ẹfọ azụn hụ hi-ogbe akpụ-ụhụọhịn ẹtọ kẹ mmẹ wụ Nwa nke Ịhịan sikọ d'a nọdị imẹ alị akpụ-ụhụọhịn ẹtọ.
40 pois, como Jonas esteve três dias e três noites no ventre do grande peixe, assim estará o Filho do homem três dias e três noites no seio da terra.
41 Ndị Ninivẹ jẹnkọ d'a pụha ọshẹri Ogẹn Okinkin-ikpe, shịagbu ndị agbọnị ẹri, makẹni e rogharịọghọ wẹ ogẹn Jona gi zi wẹ ozi Osolobuẹ—bụ ihiẹn ka Jona rị ebeni!
41 Os ninivitas se levantarão no juízo com esta geração, e a condenarão; porque se arrependeram com a pregação de Jonas. E eis aqui quem é maior do que Jonas.
42 Eze-okpoho alị Shiba, alị hụ rị azụụn ndịdan-mirin, jẹnkọ d'a pụha ọshẹri Ogẹn Okinkin-ikpe, shịagbu ndị agbọnị ẹri. Makẹni, ọ gha alị tegbu enwẹn ẹ bịa d'e gọn amamihiẹn Solomọnụ ntịn; ka lee nwan, ihiẹn ka Solomọnụ rị ebeni!”
42 A rainha do sul se levantará no juízo com esta geração, e a condenará; porque veio dos confins da terra para ouvir a sabedoria de Salomão. E eis aqui quem é maior do que Salomão.
43 “Eje-mmọn gha imẹ ịhịan pụ, ọ ghasọnmẹ ebe mirin rịlẹni, a chọ ebe o sikọ d'a nọ zu ikẹn. Omẹni ọ hụnnị,
43 Ora, havendo o espírito imundo saído do homem, anda por lugares áridos, buscando repouso, e não o encontra.
44 o jẹnkọ d'a sị enwẹn ẹ, ‘M sikọ d'e kin-azụụn iwe m hụn m gha pụha.’ Ọ bịa, hụn a nị o nwọnni ihiẹn rịn'a, nị a zachanrịngụọ w'a, dọnzichanrịn a,
44 Então diz: Voltarei para minha casa, donde saí. E, chegando, acha-a desocupada, varrida e adornada.
45 o jẹn d'e wẹhẹ eje-mmọn ẹsa ọzọ hụn ka ya lẹ enwẹn ẹ njọ, 'ya lẹ wẹ a wị banye ebẹhụ d'e biri. Ọnọdị ịkpazụụn onyẹ hụ a ka njọ karị nke mbụ. Ẹrịra k'o jẹnkọ d'a rịzịkwọ nị ndị eje-agbọnị.”
45 Então vai e leva consigo outros sete espíritos piores do que ele e, entretanto, habitam ali; e o último estado desse homem vem a ser pior do que o primeiro. Assim há de acontecer também a esta geração perversa.
46 Ogẹn Jizọsị gi rị a gwa igunrun hụ oku, nnẹ ẹ lẹ umunẹ-ẹ-ikẹnnyẹ nọ bịa d'e turu ihun ezi, a chọ nị wẹ gwa a oku. [
46 Enquanto ele ainda falava às multidões, estavam do lado de fora sua mãe e seus irmãos, procurando falar-lhe.
47 Ya kẹ onyẹ ohu nọ sị, “Lee, nnẹ i lẹ umunẹ i ikẹnnyẹ turu ihun ezi, wẹ chọ nị wẹ gwa ị oku.”]
47 Disse-lhe alguém: Eis que estão ali fora tua mãe e teus irmãos, e procuram falar contigo.
48 Kanị, ọ nọ za onyẹ hụ gwa n'a, sị, “Onyẹ wụ nnẹ m? Elee ndị wụ umunẹ-m-ikẹnnyẹ?”
48 Ele, porém, respondeu ao que lhe falava: Quem é minha mãe? e quem são meus irmãos?
49 Ọ nọ zin ụmụ-azụụn a ẹka, sị, “Ndịnị rị ebeni wụ nnẹ m lẹ umunẹ-m-ikẹnnyẹ.
49 E, estendendo a mão para os seus discípulos disse: Eis aqui minha mãe e meus irmãos.
50 Makẹni onyẹ ọwụlẹ hụn e mẹ uche Nẹdi m hụn rị elu-igwee wụ nwẹnẹ-m-okẹnnyẹ lẹ nwẹnẹ-m-okpoho lẹ nnẹ m.”
50 Pois qualquer que fizer a vontade de meu Pai que está nos céus, esse é meu irmão, irmã e mãe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?