Marcos 7
IKKNT vs ARIB
1 Ndị Itu-Farisi lẹ ndị hụ imẹ ndị-nkuzi Iwu hụn gha Jerusalẹm bịa nọ fihunmẹ Jesu.
1 Foram ter com Jesus os fariseus, e alguns dos escribas vindos de Jerusalém,
2 Wẹ nọ hụn a nị ndị hụ imẹ ụmụ-azụụn a rị e gi ẹka rụnị e ri ihiẹn-oriri, ya wụ, ẹka wẹ kwọlẹni kẹ wẹ dọn a kwọ.
2 e repararam que alguns dos seus discípulos comiam pão com as mãos impuras, isto é, por lavar.
3 (Makẹni ndị Itu-Farisi lẹ ndị Ju ile ara ri ihiẹn-oriri mmanị wẹ kwọ ẹka hụn wẹ gi e dọnmẹ enwẹn wẹ nsọ. W'e gi ẹ e mẹzu omẹnalị ndị nẹdi wẹ kanị;
3 Pois os fariseus, e todos os judeus, guardando a tradição dos anciãos, não comem sem lavar as mãos cuidadosamente;
4 wẹ gha afịa lụa, erikọ wẹ ihiẹn ọwụlẹ mmanị kẹ wẹ chanchangụụ enwẹn wẹ; o nwọnsọnmẹzi imẹrinmẹ ihiẹn w'e mẹ hụn wẹ gi e dọnmẹ omẹnalị; kẹ ịchanchan mkpu, ite, lẹ ihiẹn ndị ọzọ wẹ gi igwe mẹmẹ, hụn w'e gi e shi ihiẹn-oriri lẹ ihiẹn wẹ gi e dinẹ.)
4 e quando voltam do mercado, se não se purificarem, não comem. E muitas outras coisas há que receberam para observar, como a lavagem de copos, de jarros e de vasos de bronze.
5 Ya ndị Itu-Farisi lẹ ndị-nkuzi Iwu ahụn nọ nwan jụ Jesu ajụjụ, sị, “Kị haịn ụmụ-azụụn ị gilẹni e dọnmẹ omẹnalị ndị mbụ, e gi ẹka rụnị e ri ihiẹn-oriri?”
5 Perguntaram-lhe, pois, os fariseus e os escribas: Por que não andam os teus discípulos conforme a tradição dos anciãos, mas comem o pão com as mãos por lavar?
6 Ọ nọ sị wẹ, “Ezioku kẹ Azaya ku banyeni ụnụ ndị ihunnaị ebẹhụ wẹ nọ de ẹ nị:
6 Respondeu-lhes: Bem profetizou Isaías acerca de vós, hipócritas, como está escrito: Este povo honra-me com os lábios; o seu coração, porém, está longe de mim;
7 ofufe ọlal'iwi
7 mas em vão me adoram, ensinando doutrinas que são preceitos de homens.
8 Ọnụ e bu Iwu Osolobuẹ che ụsụọ, kwọnkẹnmẹ omẹnalị ịhịan.”
8 Vós deixais o mandamento de Deus, e vos apegais à tradição dos homens.
9 Ọ nọ sị wẹ, “Ọnụ marịn kẹ ụnụ dọn a kpachanpụ ẹnya a latọ Iwu Osolobuẹ, kẹni ọnụ hụn ụzọ e dọnmẹ ọdịnalị ụnụ!
9 Disse-lhes ainda: Bem sabeis rejeitar o mandamento de Deus, para guardardes a vossa tradição.
10 Makẹni, Mozizi sị, ‘Gbaye nẹdi i lẹ nnẹ i’, sịzị, ‘Onyẹ ọwụlẹ kpari nẹdi ẹ mọbụ nnẹ ẹ, wẹ k'e gburịrị a.’
10 Pois Moisés disse: Honra a teu pai e a tua mãe; e: Quem maldisser ao pai ou à mãe, certamente morrerá.
11 Kanị, ụnụ sị nị onyẹ sịhụ nẹdi ẹ mọbụ nnẹ ẹ, ‘E wegụọ m ihiẹn nkẹ m'e ye i ye Osolobuẹ oyiye,’
11 Mas vós dizeis: Se um homem disser a seu pai ou a sua mãe: Aquilo que poderias aproveitar de mim é Corbã, isto é, oferta ao Senhor,
12 ọhụn e higụọ, ụnụ a nịkọzị a mẹni nẹdi ẹ mọbụ nnẹ ẹ ihiẹn ọwụlẹ.
12 não mais lhe permitis fazer coisa alguma por seu pai ou por sua mãe,
13 Ẹnịna kẹ ụnụ gi e mẹ oku Osolobuẹ a pazilẹ ire kẹni ọnụ hụn ụzọ chedọn omẹnalị ụnụ a kuzi. Ụnụ e mẹsọnmẹzi ihiẹn bu ọda nọ ẹnịna.”
13 invalidando assim a palavra de Deus pela vossa tradição que vós transmitistes; também muitas outras coisas semelhantes fazeis.
14 Jesu nọ kpọzụnhanzị igunrun hụ, sị wẹ, “Ọnụ ile, gọn ni m ntịn, nị ụnụ ghọta:
14 E chamando a si outra vez a multidão, disse-lhes: Ouvi-me vós todos, e entendei.
15 O nwọnni ihiẹn a banye imẹ ịhịan hụn e mẹrụn'a. Kama, ihiẹn gha imẹ ịhịan pụha wụ ihiẹn e mẹrụn'a.”
15 Nada há fora do homem que, entrando nele, possa contaminá-lo; mas o que sai do homem, isso é que o contamina.
16 [Onyẹ nwẹ ntịn o gi a nụ ihiẹn y'a nụ.]
16 {Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.}
17 Ogẹn o gi na igunrun hụ tọ banye imẹ ụlọ, 'ya ụmụ-azụụn a nọ sị a kọwa nị wẹ ilu hụ.
17 Depois, quando deixou a multidão e entrou em casa, os seus discípulos o interrogaram acerca da parábola.
18 'Ya ọ nọ sị wẹ, “'Ya wụ, ụnụ lẹ enwẹn ọnụ aghọtazịkwọnị? Ụnụ aghọtanị nị ẹlẹ ihiẹn banye imẹ ịhịan e mẹrụ a?
18 Respondeu-lhes ele: Assim também vós estais sem entender? Não compreendeis que tudo o que de fora entra no homem não o pode contaminar,
19 Makẹni ọ banyeni imẹ obi ẹ, kanị, imẹ ẹfọ a k'ọ banye, ọ gha ẹrịra shi mgbugbu-nsịn.” (O gi ihiẹnni ku ni ihiẹn-oriri ile rị ọchan.)
19 porque não lhe entra no coração, mas no ventre, e é lançado fora? Assim declarou puros todos os alimentos.
20 Ọ nọ sịzị, “Ihiẹn gha imẹ ịhịan pụha wụ ihiẹn e mẹrụn'a.
20 E prosseguiu: O que sai do homem , isso é que o contamina.
21 Makẹni, imẹ ịhịan, imẹ obi ịhịan, kẹ ihiẹn ndịnị gha a pụha: eje-iroro, ụdị ughẹrẹ rị ichẹn-ichẹn, izun-ohin, igbu-ọchụ,
21 Pois é do interior, do coração dos homens, que procedem os maus pensamentos, as prostituições, os furtos, os homicídios, os adultérios,
22 ịna-nwunyẹ-ịhịan lẹ ịzọ-ụkụ-eye-ọfịa, ẹnya-uku, imẹ ihiẹn-ifẹnrẹn, ndufie, obibi ‘mmẹ-nwọn-enwẹn-m,’ ẹnya-ụfụ, nkutọ, mpache lẹ nzuzu.
22 a cobiça, as maldades, o dolo, a libertinagem, a inveja, a blasfêmia, a soberba, a insensatez;
23 Imẹ ịhịan kẹ eje-ihiẹn ndịnị ile a gha a pụha, e mẹrụ a.”
23 todas estas más coisas procedem de dentro e contaminam o homem.
24 Jizọsị nọ gha ebẹhụ buli, shi ẹgbẹrẹ Taya. Ọ nọ banye imẹ ụlọ ohu; o te chọnị nị onyẹ ọwụlẹ marịn n'ọ rị ebahụn, kanị ọ sanị ẹka zueri.
24 Levantando-se dali, foi para as regiões de Tiro e Sidom. E entrando numa casa, não queria que ninguém o soubesse, mas não pode ocultar-se;
25 Ozigbo, okpoho ohu eje-mmọn rị imẹ nwa-a-okpoho nọ nụ banyen'ẹ, 'ya okpoho hụ nọ bịa d'e gbun'ẹ osekpu.
25 porque logo, certa mulher, cuja filha estava possessa de um espírito imundo, ouvindo falar dele, veio e prostrou-se-lhe aos pés;
26 Okpoho ahụn wụ onyẹ alị ọzọ, ẹlẹ onyẹ Ju; ndị Finishịa mụ a, Siria wụ alị wẹ. Ọ nọ rịọ Jesu n'ọ chụpụ eje-mmọn hụ rị imẹ nwa a.
26 {ora, a mulher era grega, de origem siro-fenícia} e rogava-lhe que expulsasse de sua filha o demônio.
27 Jesu nọ sị a, “Nị ụmụẹka rigụdẹ, makẹni ọ rịnị mma nị ịhịan buru ihiẹn-oriri ụmụẹka tụye ni nkitẹ.”
27 Respondeu-lhes Jesus: Deixa que primeiro se fartem os filhos; porque não é bom tomar o pão dos filhos e lança-lo aos cachorrinhos.
28 'Ya okpoho hụ nọ sị a, “Ezioku rọ Di-nwọnni-ẹnyi; kalẹ, nkitẹ rị okpuru teburu e ri ifunfun ihiẹn-oriri gha ebe ụmụẹka nọ e ri a dantọ alị.”
28 Ela, porém, replicou, e disse-lhe: Sim, Senhor; mas também os cachorrinhos debaixo da mesa comem das migalhas dos filhos.
29 'Ya Jesu nọ sị a, “Makẹ ufiri ihiẹnni i ku, lama, eje-mmọn hụ a ghaọlẹ imẹ nwa ị pụ.”
29 Então ele lhe disse: Por essa palavra, vai; o demônio já saiu de tua filha.
30 Ogẹn o gi ru ụlọ, ọ nọ hụn nwata hụ k'o dinẹ elu bẹdi, eje-mmọn hụ a pụgụọ.
30 E, voltando ela para casa, achou a menina deitada sobre a cama, e que o demônio já havia saído.
31 Jesu nọ gha ẹgbẹrẹ alị Taya pụ, ghashi alị Sidọnụ pụha azụụn obodo iri hụ nọgbamanị hụn w'a kpọ Dikapolisi, hụn nọkunmẹ “Ohimin” Galili.
31 Tendo Jesus partido das regiões de Tiro, foi por Sidom até o mar da Galiléia, passando pelas regiões de Decápolis.
32 Wẹ nọ wẹhẹ n'ẹ okẹnnyẹ ohu, onyẹ ntịn-okin hụn ghalẹni e ku oku ọhụnma, wẹ nọ rịọ Jesu n'o bu ẹka kwasị a.
32 E trouxeram-lhe um surdo, que falava dificilmente; e rogaram-lhe que pusesse a mão sobre ele.
33 Jesu nọ weri ẹ pụ ebahụn igunrun hụ rị. We ẹ si ụsụọ ebe ịhịan rịlẹni, ọ nọ rụ mkpịnsịn ẹka ye ẹ imẹ ntịn, jụụ ẹsọn ye mkpịnsịn-ẹka, gi ẹsọn hụ de ẹ ire.
33 Jesus, pois, tirou-o de entre a multidão, à parte, meteu-lhe os dedos nos ouvidos e, cuspindo, tocou-lhe na língua;
34 'Ya ọ nọ lee ẹnya elu-igwee, gi okwọnlụa sị, “Ẹfata.” Ẹfata wụ “Shịapụ”.
34 e erguendo os olhos ao céu, suspirou e disse-lhe: Efatá; isto é Abre-te.
35 Ozigbo, ntịn okẹnnyẹ hụ nọ shịapụ, ire ẹ a tọpụ, ọ nọ kumẹ oku ọhụnma.
35 E abriram-se-lhe os ouvidos, a prisão da língua se desfez, e falava perfeitamente.
36 Jizọsị nọ sị wẹ agwalẹ onyẹ ọwụlẹ; kanị k'o dọn rị a gwa wẹ ekulẹ, ẹrịra kẹ wẹ dọn rị e kukẹnmẹ ẹ.
36 Então lhes ordenou Jesus que a ninguém o dissessem; mas, quando mais lho proibia, tanto mais o divulgavam.
37 Ọ tu wẹ ile ẹnya ọda-ọda, wẹ nọ sị, “O mẹ ihiẹn ile ọhụnma! O mẹdẹ onyẹ ntịn-okin nụma ihiẹn, mẹdẹ onyẹ odin kumẹ oku!”
37 E se maravilhavam sobremaneira, dizendo: Tudo tem feito bem; faz até os surdos ouvir e os mudos falar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?