Marcos 4
IKKNT vs ACF
1 Jesu nọ nọdị mkpẹnrẹn mirin Galili kuzimẹzi. Igunrun higbu enwẹn ẹ ogbe nọ fihunmẹ ẹ, nke wụ nị ọ nọ banye imẹ ụgbọ rị imẹ mirin ebahụn d'a nọdị alị, igunrun hụ ile nọ nọdị akpakalị mkpẹnrẹn mirin Galili ebahụn.
1 E outra vez começou a ensinar junto do mar, e ajuntou-se a ele grande multidão, de sorte que ele entrou e assentou-se num barco, sobre o mar; e toda a multidão estava em terra junto do mar.
2 Ọ nọ gi ilu kuzi wẹ ihiẹn bu ọda. Imẹ nkuzi ẹ, ọ sị wẹ,
2 E ensinava-lhes muitas coisas por parábolas, e lhes dizia na sua doutrina:
3 “Gọn ni ntịn! O nwẹ onyẹ-ugbo jẹn d'a gha mkpụrụ imẹ ugbo.
3 Ouvi: Eis que saiu o semeador a semear.
4 Ogẹn o gi rị a gha a, mkpụrụ ndị hụ imẹ wẹ a danye ọkp'ụzọ, nnụnụ nọ bịa d'e ripụ wẹ;
4 E aconteceu que semeando ele, uma parte da semente caiu junto do caminho, e vieram as aves do céu, e a comeram;
5 mkpụrụ ndị hụ imẹ wẹ a danye alị ọmụma, ebe ẹjan rịlẹni ọda. O pupụha ozigbo, makẹni o jẹnteni imẹ ẹjan.
5 E outra caiu sobre pedregais, onde não havia muita terra, e nasceu logo, porque não tinha terra profunda;
6 Ogẹn anwụn gi wa, ọ ma a, ọ nọ shinwụn, makẹni mkpọgụn arị a;
6 Mas, saindo o sol, queimou-se; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 mkpụrụ ndị hụ imẹ wẹ a danye imẹ ogun, ogun ahụn nọ sue, dụngbu ẹ, ọ mịzịnị mkpụrụ;
7 E outra caiu entre espinhos e, crescendo os espinhos, a sufocaram e não deu fruto.
8 kanị ndị hụ imẹ wẹ a danye alị rị mma, o pupụha, sue, du, mị mkpụrụ mmagi-mmagi: ndị hụ imẹ wẹ a bawaye ụzọ iri kwasị ọgụn, ndị hụ imẹ wẹ ụzọ ọgụn ẹtọ, ndị hụ imẹ wẹ ụzọ ọgụn isẹn.”
8 E outra caiu em boa terra e deu fruto, que vingou e cresceu; e um produziu trinta, outro sessenta, e outro cem.
9 Ya ọ nọ sị, “Onyẹ nwọn ntịn o gi a nụ ihiẹn, 'ya nụ!”
9 E disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Ogẹn 'ya sụọ gi nọdị, ndị fihunmẹn'ẹ lẹ ụmụ-azụụn a mmẹbụọ hụ nọ jụma a nkọwa ilu hụ.
10 E, quando se achou só, osque estavam junto dele com os doze interrogaram-no acerca da parábola.
11 Ọ nọ sị wẹ, “Ọnụ kẹ wẹ ye oghere ịmarịn ihiẹn-mini rịsọnmẹ Alị-eze Osolobuẹ, kanị nke ndị rị ogbe, ilu kẹ wẹ gi a gwa wẹ ihiẹn ile;
11 E ele disse-lhes: A vós vos é dado saber os mistérios do reino de Deus, mas aos que estão de fora todas estas coisas se dizem por parábolas,
12 kẹni ihiẹn hụ Ẹkụkwọ-nsọ ku hụn ụzọ mẹzu, Ẹkụkwọ-nsọ sị,
12 Para que, vendo, vejam, e não percebam; e, ouvindo, ouçam, e não entendam; para que não se convertam, e lhes sejam perdoados os pecados.
13 'Ya ọ nọ jụ wẹ, sị, “Ọnụ aghọtanị iluni? Nanị kẹ ụnụ e gi nwan ghọta ilu ile?”
13 E disse-lhes: Não percebeis esta parábola? Como, pois, entendereis todas as parábolas?
14 “M gi onyẹ-ugbo ahụn e ku onyẹ rị a ghaye oku-Chuku.
14 O que semeia, semeia a palavra;
15 Mkpụrụ ndị hụ danye ọkp'ụzọ wụ oku ndị hụ wẹ ghaye, hụn o mẹ ni ogẹn wẹ gi nụ a, Ekwensụ nọ bịa ozigbo d'e wefụ oku hụ wẹ kụn imẹ wẹ.
15 E, os que estão junto do caminho são aqueles em quem a palavra é semeada; mas, tendo-a eles ouvido, vem logo Satanás e tira a palavra que foi semeada nos seus corações.
16 Ndị hụ wẹ ghaye alị ọmụma wụ ndị hụ nụ oku hụ, e gi wẹ ịghọghọ nabanhan a ozigbo,
16 E da mesma forma os que recebem a semente sobre pedregais; os quais, ouvindo a palavra, logo com prazer a recebem;
17 kanị, e nwẹ wẹ nkpọgụn; w'a tọhụ ẹkẹrẹ sụọ. Nsọngbu mọbụ ukpokpo gi ufiri oku ahụn wẹ nụ bịa, a danpụ wẹ ozigbo.
17 Mas não têm raiz em si mesmos, antes são temporãos; depois, sobrevindo tribulação ou perseguição, por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Mkpụrụ ndị hụ wẹ ghaye imẹ ogun wụ ndị hụ nụ oku hụ,
18 E outros são os que recebem a semente entre espinhos, os quais ouvem a palavra;
19 kanị ufiri nị wẹ rị e hue uhue banyeni ihiẹn ụwanị lẹ ni akụ-lẹ-ụba ụwa rị a la wẹ ẹnya lẹ ẹgụn ihiẹn ndị ọzọ, wẹ ile banhan, a kpangbu wẹ oku hụ, ọ mịkọzị mkpụrụ.
19 Mas os cuidados deste mundo, e os enganos das riquezas e as ambições de outras coisas, entrando, sufocam a palavra, e fica infrutífera.
20 Kanị ndị hụ wẹ ghaye alị rị mma wụ ndị hụ nụ oku hụ, nabanhan a, mị mkpụrụ mmagi-mmagi ụzọ iri kwasị ọgụn, ndị hụ imẹ wẹ a bawaye ụzọ ọgụn-ẹtọ, ndị hụ imẹ wẹ a bawaye ụzọ ọgụn-isẹn.”
20 E estes são os que foram semeados em boa terra, os que ouvem a palavra e a recebem, e dão fruto, um trinta, e outro sessenta, e outro cem.
21 'Ya Jizọsị nọ sịzị wẹ, “Onyẹ e wẹhẹ ukpẹ e bu ẹ e che okpuru afẹrẹ, mọbụ okpuru bẹdi? Ẹlẹ enu obu-ukpẹ kẹ w'e bu ẹ e che?
21 E disse-lhes: Vem porventura a candeia para se meter debaixo do alqueire, ou debaixo da cama? não vem antes para se colocar no velador?
22 O nwọnni ihiẹn zuerini hụn jẹnkọlẹni d'a wa, mọbụ ihiẹn ọwụlẹ wẹ kpumẹ hụn jẹnkọlẹni d'a wa.
22 Porque nada há encoberto que não haja de ser manifesto; e nada se faz para ficar oculto, mas para ser descoberto.
23 Onyẹ nwẹ ntịn o gi a nụ ihiẹn, 'ya nụ!”
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 'Ya ọ nọ sị wẹ, “E gikwọ nị ihiẹn ụnụ nụ e dọn! Mkpu i gi mayeni ịhịan kẹ wẹ jẹnkọ d'e gi mayeni i, kanị wẹ sikọ d'a machedẹni y'ẹ.
24 E disse-lhes: Atendei ao que ides ouvir. Com a medida com que medirdes vos medirão a vós, e ser-vos-á ainda acrescentada a vós que ouvis.
25 Makẹni, onyẹ hụn nwẹni kẹ wẹ sikọ d'e yecheni; kalẹ onyẹ hụn nwọnlẹni a napụdẹ w'a kẹ hụn o nwẹ.”
25 Porque ao que tem, ser-lhe-á dado; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 Jesu nọ sịzị wẹ, “Alị-eze Osolobuẹ nọ kẹ ebe okẹnnyẹ ohu nọ ghịgha mkpụrụ ye alị ugbo,
26 E dizia: O reino de Deus é assim como se um homem lançasse semente à terra.
27 jẹnmẹ—ọ hụ a ranhịn e tẹnhin uhinhin lẹ efinnaị, ihiẹn ọ kụn nọ pu, sue, bụ okẹnnyẹ hụ a marịn k'o dọn mẹ.
27 E dormisse, e se levantasse de noite ou de dia, e a semente brotasse e crescesse, não sabendo ele como.
28 Alị e gi ẹka a e yeni ihiẹn-akụnkụn ẹka e sue, a mị mkpụrụ. O bu'zọ gbapu, osisi ẹ a pụha, ọ mị mkpụrụ.
28 Porque a terra por si mesma frutifica, primeiro a erva, depois a espiga, por último o grão cheio na espiga.
29 Mkpụrụ karagụhụ, okẹnnyẹ ahụn e weri ihiẹn o gi a ghọ ihiẹn-ugbo banye d'a ghọma a, makẹni ogẹn ịghọ-mkpụrụ e rugụọ.”
29 E, quando já o fruto se mostra, mete-se-lhe logo a foice, porque está chegada a ceifa.
30 Jizọsị nọ sịzị, “Kịnị kẹ ẹnyi e gi ma atụ Alị-eze Chuku? Elee ilu kẹ ẹnyi sikọ d'e gi kọwa a?
30 E dizia: A que assemelhare-mos o reino de Deus? ou com que parábola o representaremos?
31 Ọ rịkẹ mkpụrụ mọstadị, hụn o mẹ ni 'ya kachanrịn ntịn imẹ mkpụrụ osisi ile;
31 É como um grão de mostarda, que, quando se semeia na terra, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 kanị wẹ kụn a, o sue, o hi-ogbe karị ihiẹn-akụnkụn ndị ọzọ ile w'a kụnye imẹ ugbo. Ọ wa agala hi-ogbe, nke wụ nị nnụnụ a bịa d'a kụ ẹkụụ e ye elu ẹ.”
32 Mas, tendo sido semeado, cresce; e faz-se a maior de todas as hortaliças, e cria grandes ramos, de tal maneira que as aves do céu podem aninhar-se debaixo da sua sombra.
33 Jesu nọ gisọnmẹ ilu bu ọda nọ ẹnịna gwa wẹ oku-Chuku; ọ gwa wẹ kẹ wẹ a sa ẹka ghọta;
33 E com muitas parábolas tais lhes dirigia a palavra, segundo o que podiam compreender.
34 ọ gwanị wẹ oku mmaka, ilu sụọ k'o gi gwachanrịn wẹ oku; kanị, 'ya lẹ ụmụ-azụụn a sụọ nọdị, ọ kọwachanrịn nị wẹ ihiẹn ile.
34 E sem parábolas nunca lhes falava; porém, tudo declarava em particular aos seus discípulos.
35 Ogẹn ẹnyasị ụhụọhịn hụ, Jizọsị nọ sị wẹ, “Nị ẹnyi fetu ni azụụn mirinni hụn-ẹbọ.”
35 E, naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 'Ya wẹ nọ latọ igunrun ahụn; ụmụ-azụụn nọ banye imẹ ụgbọ hụ hụn Jizọsị lẹ enwẹn ẹ rị imẹ ẹ, wẹ lẹ 'ya nọ gi ụgbọ ahụn jẹnmẹ. O nwẹzikwọ ụgbọ ndị ọzọ sọn Jesu.
36 E eles, deixando a multidão, o levaram consigo, assim como estava, no barco; e havia também com ele outros barquinhos.
37 Idẹnmizi, okẹn ẹbi nọ kpọma, ebiri-mirin nọ kpọnbanma imẹ ụgbọ hụ, nke wụ nị mirin e d'e jun imẹ ụgbọ.
37 E levantou-se grande temporal de vento, e subiam as ondas por cima do barco, de maneira que já se enchia.
38 Kanị Jizọsị rị ibe azụụn imẹ ụgbọ ahụn, bu isi kwasị ofi-isi, a ranhịn ụran. Ụmụ-azụụn a nọ kpọtiẹn ẹ, sị, “Onyẹ-nkuzi, y'a hụnn'a nị ẹnyi e d'a nwụnhụn!?”
38 E ele estava na popa, dormindo sobre uma almofada, e despertaram-no, dizendo-lhe: Mestre, não se te dá que pereçamos?
39 Jizọsị nọ tẹnhin, jụgbọ ẹbi hụ, sị “ohimin” hụ, “Kụsị! Mẹ jụụ!” Ẹbi ahụn nọ kụsị, ụzọ ile nọ mẹ rajụụ. Jizọsị…nọ jụgbọ ẹbi hụ,…ụzọ ile nọ mẹ rajụụ!|src="WA03848b.jpg" size="col" loc="MRK 4" copy="Graham Wade; United Bible Societies" ref="4.39"
39 E ele, despertando, repreendeu o vento, e disse ao mar: Cala-te, aquieta-te. E o vento se aquietou, e houve grande bonança.
40 Ya Jesu nọ sị ụmụ-azụụn a, “Kị haịn egun gi a tụ ọnụ? Ụnụ e ke nwẹkwọ nwan okukwe?”
40 E disse-lhes: Por que sois tão tímidos? Ainda não tendes fé?
41 Egun nọ tụma wẹ ọda-ọda, 'ya wẹ nọ jụma ibe wẹ, sị, “Onyẹ wụdẹ ọnwan, o gi mẹ ni kẹ ufere kẹ ohimin a gbaye ẹ?”
41 E sentiram um grande temor, e diziam uns aos outros: Mas quem é este, que até o vento e o mar lhe obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?