Marcos 11
IKKNT vs ARC
1 Ogẹn wẹ gi rumẹ Jerusalẹm, nọkunmẹmẹ Bẹfeji lẹ Bẹtanị, e ru wẹ ẹhụ Ugu Olivu, Jesu nọ zi ụmụ-azụụn a ẹbụọ ozi,
1 E, logo que se aproximaram de Jerusalém, de Betfagé e de Betânia, junto ao monte das Oliveiras, enviou dois dos seus discípulos
2 sị wẹ, “Jẹn ni imẹ obodoni mẹ ẹkẹrẹ rị ọnụ ihun: hụn ụnụ gihụ banye imẹ ẹ, ụnụ jẹnkọ d'a hụn nwa-jaki wẹ kelẹni nyintu wẹ limẹtọ; tọpụn'a, ọnụ e wẹhẹni m'ẹ.
2 e disse-lhes: Ide à aldeia que está defronte de vós; e, logo que ali entrardes, encontrareis preso um jumentinho, sobre o qual ainda não montou homem algum; soltai-o e trazei-
3 Onyẹ sị ụnụ, ‘Kị ụnụ rị e mẹni ihiẹnni?’ Sị n'a hụ, ‘Nna chọ a, o jẹnkọ d'e wekinhẹn ẹ kikẹnni.’ ”
3 E, se alguém vos disser: Por que fazeis isso?, dizei-lhe que o Senhor precisa dele, e logo o deixará trazer para aqui.
4 Wẹ nọ jẹnmẹ. Wẹ nọ hụn nwa-jaki wẹ limẹtọ ihun-ezi ẹhụ ọnụmụzọ ogele ụzọ. Ogẹn wẹ gi rị a tọpụ a,
4 E foram, e encontraram o jumentinho preso fora da porta, entre dois caminhos, e o soltaram.
5 ndị hụ imẹ ndị wuzo ebẹhụ nọ sị wẹ, “Kị ụnụ rị a tọpụ nị nwa-jaki hụ.”
5 E alguns dos que ali estavam lhes disseram: Que fazeis, soltando o jumentinho?
6 Wẹ nọ ku ihiẹn Jesu sị wẹ ku; wẹ nọ kweri ni wẹ weri ẹ.
6 Eles, porém, disseram-lhes como Jesus lhes tinha mandado; e os deixaram ir.
7 Wẹ nọ wẹhẹni Jesu nwa-jaki hụ, gbama ẹwuru wẹ ye enu ẹ, ọ nọ nọdị alị elu ẹ.
7 E levaram o jumentinho a Jesus e lançaram sobre ele as suas vestes, e assentou-se sobre ele.
8 Kẹ Jizọsị nyinkọ a, ndị bu ọda nọ gbama ẹwuru wẹ e yiye elu ẹ ye ụzọ, ndị ọzọ nọ gha ọfịa tigirisọnmẹ agalaba osisi, gbama wẹ ye ụzọ.
8 E muitos estendiam as suas vestes pelo caminho, e outros cortavam ramos das árvores e os espalhavam pelo caminho.
9 Ndị hụn rị ihun lẹ ndị hụn rị e sọnn'ẹ hụ e yi oro, a sị,
9 E aqueles que iam adiante e os que seguiam clamavam, dizendo: Hosana! Bendito o que vem em nome do Senhor!
10 Alị-eze hụ lalanị wụ alị-eze Chuku gọzi agọzi —
10 Bendito o Reino do nosso pai Davi, que vem em nome do Senhor! Hosana nas alturas!
11 'Ya Jizọsị nọ banye Jerusalẹm, si Ụlọ-nsọ. Ọ nọ lehunmẹchanrịn ihiẹn ile. Kanị, ebe o mẹni ọhịhị a gbagụọ; 'ya lẹ ụmụ-azụụn a mmẹbụọ nọ si Bẹtanị.
11 E Jesus entrou em Jerusalém, no templo, e, tendo visto tudo ao redor, como fosse já tarde, saiu para Betânia, com os doze.
12 Eki e fọn, ebe wẹ gha Bẹtanị lala Jerusalẹm, ẹgụn hụ a gụn Jesu.
12 E, no dia seguinte, quando saíram de Betânia, teve fome.
13 O lee ẹnya, ọ nọ lecheni osisi figi ẹhụhụọ jun elu ẹ. Ọ nọ jẹn d'e lele kẹ mkpụrụ figi hụ elu ẹ. Kanị, ogẹn o gi ru ebahụn, ẹhụhụọ sụọ k'ọ hụn elu ẹ, makẹni ogẹn figi gi a mị e ke ru.
13 Vendo de longe uma figueira que tinha folhas, foi ver se nela acharia alguma coisa; e, chegando a ela, não achou senão folhas, porque não era tempo de figos.
14 Jesu nọ sị osisi figi hụ, “O nwọnni onyẹ sikọ d'e rizi mkpụrụ ị!”
14 E Jesus, falando, disse à figueira: Nunca mais coma alguém fruto de ti. E os seus discípulos ouviram isso.
15 Ogẹn wẹ gi ru Jerusalẹm, Jesu nọ si imẹ Ụlọ-nsọ, chụpụma ndị rị a zụ afịa ebẹhụ—kẹ ndị rị e ṅọnni kẹ ndị rị e reni. Ọ nọ hukpumẹsọnmẹ teburu ndị a gbahutọ egho lẹ oche ndị rị e re nduru.
15 E vieram a Jerusalém; e Jesus, entrando no templo, começou a expulsar os que vendiam e compravam no templo; e derribou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 O nwọnni onyẹ ọ nị bu ihiẹn ọwụlẹ ghafe imẹ Ụlọ-nsọ.
16 E não consentia que ninguém levasse algum vaso pelo templo.
17 Ọ kuzi ndị rị ebẹhụ, sị, “Wẹ de ẹ imẹ Ẹkụkwọ-nsọ, sị, ‘Wẹ sikọ d'a kpọ Ụlọ m ụlọ-ekpere ndị alị ile rị ichẹn-ichẹn’, kanị ọnụ e gigụọ a hẹnrin ebe ndị ohin a warị!”
17 E os ensinava, dizendo: Não está escrito: A minha casa será chamada por todas as nações casa de oração? Mas vós a tendes feito covil de ladrões.
18 Ndị-isi nchụ-ẹjan lẹ ndị-nkuzi Iwu a nụ ihiẹnni, wẹ nọ chọma ụzọ w'e gi gbu Jesu. Egun ẹ hụ a tụ wẹ makẹlẹ nkuzi ẹ a nwụngụọ igunrun hụ ile ri.
18 E os escribas e príncipes dos sacerdotes, tendo ouvido isso, buscavam ocasião para o matar; pois eles o temiam porque toda a multidão estava admirada acerca da sua doutrina.
19 O ru ẹnyasị, Jizọsị lẹ ụmụ-azụụn a nọ gha imẹ Jerusalẹm pụ.
19 E, sendo já tarde, saiu para fora da cidade.
20 Eki e fọn ụzọ ụtụntụn, ebe wẹ ghakọ ụzọ hụ, wẹ nọ hụn nị osisi figi hụ a kpọgụọ nkụn d'e ru nkpọgụn.
20 E eles, passando pela manhã, viram que a figueira se tinha secado desde as raízes.
21 Pita nọ nyanhan ihiẹn mẹni, ọ nọ sị Jesu, “Onyẹ-nkuzi, lee-o, osisi figi hụ i bụ-ọnụ a nwụnhụngụọ!”
21 E Pedro, lembrando-se, disse-lhe: Mestre, eis que a figueira que tu amaldiçoaste se secou.
22 Jesu nọ za wẹ, sị, “Nwẹ ni okukwe imẹ Osolobuẹ.
22 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Tende fé em Deus,
23 Ezioku kẹ m rị a gwa ụnụ, onyẹ sị uguni, ‘Wẹ buli i elu, tụ ị ye imẹ ohimin’ bụ onyẹ hụ enwẹni obi ẹbụọ, kama o kwerighọ nị ihiẹn o ku jẹnkọ d'e mẹ, wẹ jẹnkọ d'e mẹn'ẹ 'ya.
23 porque em verdade vos digo que qualquer que disser a este monte: Ergue-te e lança-te no mar, e não duvidar em seu coração, mas crer que se fará aquilo que diz, tudo o que disser lhe será feito.
24 Ifiri ẹ, m rị a gwa ụnụ, ụnụ mẹ ekpere rịọ ihiẹn ọwụlẹ, kweri ni nị ụnụ e nwẹhẹngụọ a, ụnụ k'e nwọnhẹn ẹ
24 Por isso, vos digo que tudo o que pedirdes, orando, crede que
25 Ogẹn ọwụlẹ ị rị e mẹ ekpere, gbagharị—omẹni o nwọn onyẹ mẹ i eje-ihiẹn, kẹni Nẹdi i hụn rị elu-igwee gbagharị ị njọ ị.”
25 E, quando estiverdes orando, perdoai, se tendes alguma coisa contra alguém, para que vosso Pai, que
26 [Kanị, omẹni y'a gbagharịnị, Nẹdi i hụn rị elu-igwee agbagharịkọkwọ ị njọ ị.]
26 Mas, se vós não perdoardes, também vosso Pai, que
27 Ya wẹ nọ banhanzị Jerusalẹm.
27 E tornaram a Jerusalém; e, andando ele pelo templo, os principais dos sacerdotes, e os escribas, e os anciãos se aproximaram dele
28 Wẹ nọ jụ a, sị, “Elee ikẹn k'i gi e mẹ ihiẹn ndịnị wẹ? Onyẹ ye i ikẹnni?”
28 e lhe disseram: Com que autoridade fazes tu estas coisas? Ou quem te deu tal autoridade para fazer estas coisas?
29 Jesu nọ za wẹ, sị, “M jẹnkọ d'a jụ ụnụ ajụjụ ohu; ụnụ za m ajụjụ hụ, a gwa m ọnụ ikẹn m gi rị e mẹ ihiẹn ndịnị wẹ:
29 Mas Jesus, respondendo, disse-lhes: Também eu vos perguntarei uma coisa, e respondei-me; e, então, vos direi com que autoridade faço estas
30 Mirin-Chuku Jọnụ mẹ, ọ gha elu-igwee bịa ra ọ gha ẹka ịhịan bịa? Za nị m'a?”
30 O batismo de João era do céu ou dos homens? Respondei-me.
31 Wẹ wẹ nọ tụgbama iroro, sị, “Kịnị kẹ ẹnyi jẹnkọ d'e ku? Ẹnyi sị, ‘Ọ gha elu-igwee, ẹka Osolobuẹ, bịa,’ ọ jẹnkọ d'a sị, ‘Kị haịn nwan ụnụ gilẹni kweyeni Jọnụ?’
31 E eles arrazoavam entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele nos dirá: Então, por que o não crestes?
32 Kanị ẹnyi asịkọ, ‘Ọ gha ẹka ịhịan bịa.’ ”
32 Se, porém, dissermos: Dos homens, tememos o povo, porque todos sustentavam que João, verdadeiramente, era profeta.
33 'Ya wẹ nọ za Jesu, sị, “Ẹnyi a marịn.” Jesu nọ sị wẹ, “Mmẹ nwẹn nkẹ agwakọkwọ ụnụ ikẹn m gi e mẹ ihiẹn ndịnị wẹ.”
33 E, respondendo, disseram a Jesus: Não sabemos. E Jesus lhes replicou: Também eu vos não direi com que autoridade faço estas
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?