Lucas 7
IKKNT vs ARC
1 Ogẹn Jesu gi gwachanrịngụụ wẹ oku ndịnị, 'ya ọ nọ si Kapanọm.
1 E, depois de concluir todos esses discursos perante o povo, entrou em Cafarnaum.
2 Onyẹ-ndu agha ohu hụn a kị ndị-agha Rom ọgụn isẹn rị ebẹhụ. Onyẹni nwọn igbọn ohu hụn rị a mkpa ọda-ọda. Emu rị a kụ igbọn hụ, o d'a nwụn.
2 E o servo de um certo centurião, a quem este muito estimava, estava doente e moribundo.
3 Ogẹn onyẹ-ndu aghanị gi nụ banyeni Jesu, ọ nọ zi ndị hụ imẹ ndị-isi ndị Ju d'a rịọ a bịa d'a zụọ igbọn ẹ.
3 E, quando ouviu falar de Jesus, enviou-lhe uns anciãos dos judeus, rogando-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Ogẹn wẹ gi kunrun Jesu, wẹ nọ rịọkẹnmẹ ẹ, sị, “Okẹnnyẹni furu onyẹ i jẹnkọ d'e yeni ẹka,
4 E, chegando eles junto de Jesus, rogaram-lhe muito, dizendo: É digno de que lhe concedas isso.
5 makẹlẹ ihiẹn alị ẹnyi wụ Izrẹlụ sụọ a asụọ—ịya tụn ụlọ-ofufe ẹnyi.”
5 Porque ama a nossa nação e ele mesmo nos edificou a sinagoga.
6 Jesu nọ sọnmẹ wẹ. Kanị, ogẹn o gi rumẹ ẹhịụ iwe onyẹ-ndu-agha hụ, 'ya okẹnnyẹ hụ nọ zihẹ ndị ọwụ a d'e kunrun ẹ, sị a, “Di-ọkpa, esọngbulẹ enwẹn i, makẹni eruni m onyẹ hụn i jẹnkọ d'a banhan iwe ẹ.
6 E foi Jesus com eles; mas, quando já estava perto da casa, enviou-lhe o centurião uns amigos, dizendo-lhe: Senhor, não te incomodes, porque não sou digno de que entres debaixo do meu telhado;
7 Ya haịn m gi weri ẹ nị eruni m hụn jẹnkọ d'a bịa d'e kunrun i. Ka kuhụ oku sụọ, igbọn m k'a dịnhịn.”
7 e, por isso, nem ainda me julguei digno de ir ter contigo; dize, porém, uma palavra, e o meu criado sarará.
8 “Makẹni, mmẹ nwẹn nwọn ndị m rị okpuru wẹ, nwọnzikwọ ndị-agha rị okpuru m. M'a sị onyẹni, ‘Jẹn!’ O jẹnmẹ; m'a sịzị hụn-ẹbọ, ‘Bịa!’ Ọ bịa; m'a sị igbọn m, ‘Mẹ ihiẹnni!’ O mẹ ẹ.”
8 Porque também eu sou homem sujeito à autoridade, e tenho soldados sob o meu poder, e digo a este: vai; e ele vai; e a outro: vem; e ele vem; e ao meu servo: faze isto; e ele o faz.
9 Ogẹn Jesu gi nụ ihiẹnni, ọ tụ a ẹnya; ọ nọ gbehutọ, bu ihun zimẹ igunrun hụ sọnkọ n'a, sị, “M rị a gwa ụnụ ezioku, m'e ke hụntu ụdị okukweni, kẹ imẹ Izrẹlụ!”
9 E, ouvindo isso, Jesus maravilhou-se dele e, voltando-se, disse à multidão que o seguia: Digo-vos
10 Ogẹn ndị hụ onyẹ-ndu agha hụ zijẹn gi lụa, wẹ nọ hụn a nị igbọn ahụn a dịnhịngụọ.
10 E, voltando para casa os que foram enviados, acharam são o servo enfermo.
11 Ọ nọbe ẹkẹrẹ, Jesu nọ si obodo ohu w'a kpọ Nẹini. Ụmụ-azụụn a lẹ igunrun hi-ogbe sọnjẹn ẹ ebẹhụ.
11 E aconteceu, pouco depois, ir ele à cidade chamada Naim, e com ele iam muitos dos seus discípulos e uma grande multidão.
12 Hụn o gi rumẹ ọnụ-mgbọn obodo hụ, e lee ozun wẹ bupụkọ d'e li—akpụ-okẹnnyẹ ohu hụ sụọ nnẹ ẹ mụ rọ bụ di okpoho hụ a nwụnhụngụọ. Igunrun ịhịan gha imẹ obodo hụ sọnkọ okpoho hụ.
12 E, quando chegou perto da porta da cidade, eis que levavam um defunto, filho único de sua mãe, que era viúva; e com ela ia uma grande multidão da cidade.
13 Ogẹn Di-nwọnni-ẹnyi gi hụn a, ebere okpoho hụ nọ mẹ ẹ ọda-ọda, 'ya ọ nọ sị a, “Akwanlẹ ẹkwan.”
13 E, vendo-a, o Senhor moveu-se de íntima compaixão por ela e disse-lhe: Não chores.
14 Ọ nọ jẹnpụha d'e mẹtụ ẹkpẹti-ozun hụ ẹka; ndị bun'ẹ nọ wuzo ụzọ ohu. 'Ya ọ nọ sị, “Okorọbịa, m sị ị lihi ọtọ!”
14 E, chegando-se, tocou o esquife (e os que o levavam pararam) e disse: Jovem, eu te digo: Levanta-te.
15 Okẹnnyẹ hụ nwụnhụnnị nọ nọdị alị, kumẹ oku. Jizọsị nọ w'ẹ ye nnẹ ẹ.
15 E o defunto assentou-se e começou a falar. E entregou-o à sua mãe.
16 Egun nọ tụ wẹ ile; wẹ nọ ja Osolobuẹ mma, sị, “Onyẹ-amụma hi-ogbe a pụhagụọ imẹ ẹnyi!” “Osolobuẹ a bịagụọ d'e mẹni ndị nke ẹ ọhụnma!”
16 E de todos se apoderou o temor, e glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta se levantou entre nós, e Deus visitou o seu povo.
17 Ihiẹnni Jesu mẹ nọ kpọgbama Judia ile lẹ alị ile nọkunmẹn'ẹ.
17 E correu dele esta fama por toda a Judeia e por toda a terra circunvizinha.
18 Ogẹn ụmụ-azụụn Jọnụ gi gwachanrịngụụ a ihiẹn ndịnị ile Jesu rị e mẹ, 'ya ọ nọ kpọ mmadụ ẹbụọ imẹ wẹ,
18 E os discípulos de João anunciaram-lhe todas essas coisas.
19 zi wẹ jẹn d'e kunrun Di-nwọnni-ẹnyi d'a jụ a, sị, “Ịyụ wụ onyẹ hụ Osolobuẹ kwe nkwa n'ọ lala-alala, ra nị ẹnyi lemẹ ẹnya onyẹ ọzọ?”
19 E João, chamando dois dos seus discípulos, enviou- os a Jesus, dizendo: És tu aquele que havia de vir ou esperamos outro?
20 Ogẹn wẹ gi bịa d'e kunrun Jesu, wẹ nọ sị a, “Jọnụ hụn e mẹ mirin-Chuku zi ẹnyi d'a jụ ị, sị, ‘Ịyụ wụ onyẹ hụ Osolobuẹ kwe nkwa n'ọ lala-alala, ra nị ẹnyi lemẹ ẹnya onyẹ ọzọ?’ ”
20 E, quando aqueles homens chegaram junto dele, disseram: João Batista enviou-nos a perguntar-te: És tu aquele que havia de vir ou esperamos outro?
21 Ogẹn ohu hụ, Jizọsị nọ zụọ ndị bu ọda emu ichẹn-ichẹn rị a kụ, chụpụsọnmẹ eje-mmọn imẹ ndị bu ọda, mẹ ndị ẹnya-ishi bu ọda hụnma ụzọ.
21 E, na mesma hora, curou muitos de enfermidades, e males, e espíritos maus; e deu vista a muitos cegos.
22 'Ya ọ nọ sị wẹ, “Ụnụ ru, ụnụ a gwa Jọnụ ihiẹn ụnụ hụn lẹ ihiẹn ụnụ nụ: ndị ẹnya-ishi e leghama ụzọ; ndị ngụrọ e jẹnmẹ ijẹn; ndị-oti a dịnhịn, rị ọchan; ndị odin a nụma ihiẹn; wẹ hụ a kpọtiẹn ndị nwụnnị; e zi ndị igbẹnnyẹ oziọma.
22 Respondendo, então, Jesus, disse-lhes: Ide e anunciai a João o que tendes visto e ouvido: os cegos veem, os coxos andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos ressuscitam e aos pobres anuncia-se o evangelho.
23 Ngọzi wụ nke onyẹ hụn gilẹni ifiri ihiẹn ọ hụn m ẹhụ nwẹmẹ obi-ẹbụọ!”
23 E bem-aventurado aquele que em mim se não escandalizar.
24 Ogẹn ndị ahụn Jọnụ zihẹ gi pụgụụ, Jesu nọ gwama igunrun hụ oku Jọnụ, sị, “Kịnị kẹ ụnụ jẹn imẹ atụ d'e lee ogẹn ụnụ gi jẹn d'e kunrun Jọnụ imẹ atụ? Ẹfịfịa ufere rị e buhunmẹ?
24 E, tendo-se retirado os mensageiros de João, começou a dizer à multidão acerca de João: Que saístes a ver no deserto? Uma cana abalada pelo vento?
25 Kịnị kẹ ụnụ jẹn nwan d'e lee? Onyẹ yi ẹkwa ọma ṅanrannị? Kaka akp'ohu! Imẹ ọgwa ndị-nze kẹ wẹ nọ a hụn ndị hụn e kọn ẹrịra lẹ ndị hụn e bi obibi ẹhụ-ufu.
25 Mas que saístes a ver? Um homem trajado de vestes delicadas? Eis que os que andam com vestes preciosas e em delícias estão nos paços reais.
26 Kịnị kẹ ụnụ jẹn nwan d'e lee ebahụn? Onyẹ-amụma? Ẹghẹẹ, m rị a gwa ụnụ n'ọ karịdẹ onyẹ-amụma.
26 Mas que saístes a ver? Um profeta? Sim, vos digo, e muito mais do que profeta.
27 Makẹni, Jọnụ wụ onyẹ hụ wẹ ku oku ẹ ebahụn Ẹhụhụọ-nsọ nọ sị,
27 Este é aquele de quem está escrito: Eis que envio o meu anjo diante da tua face, o qual preparará diante de ti o teu caminho.
28 Jesu nọzị sị, “M rị a gwa ụnụ, imẹ ndị ile okpoho mụ, o nwẹni onyẹ ka Jọnụ. Kanị, onyẹ hụn kachanrịn ẹkẹrẹ imẹ Alị-eze Chuku ka Jọnụ.”
28 E eu vos digo que, entre os nascidos de mulheres, não há maior profeta do que João Batista; mas o menor no Reino de Deus é maior do que ele.
29 Ndị ile nụ ihiẹn o ku kweri nị kẹ Osolobuẹ dọn e mẹ ihiẹn ẹ rị mma—kẹ ndị ụgwọ-isi rị imẹ wẹ, makẹni wẹ gọn Jọnụ ntịn, nị a mẹ wẹ mirin-Chuku.
29 E todo o povo que o ouviu e os publicanos, tendo sido batizados com o batismo de João, justificaram a Deus.
30 Kanị, ndị Itu-Farisi lẹ ndị-nkuzi Iwu jụ ihiẹn Osolobuẹ kwademẹ ni wẹ—makẹni wẹ jụ nị Jọnụ e mẹkọ wẹ mirin-Chuku.
30 Mas os fariseus e os doutores da lei rejeitaram o conselho de Deus contra si mesmos, não tendo sido batizados por ele.
31 “Kị m'e gi nwan ma atụ ndị agbọnị? Nanị kẹ wẹ nọ?”
31 E disse o Senhor: A quem, pois, compararei os homens desta geração, e a quem são semelhantes?
32 “Wẹ nọ kẹ ụmụẹka nọdị alị imẹ afịa, a hị ibe wẹ, a sị,
32 São semelhantes aos meninos que, assentados nas praças, clamam uns aos outros e dizem: Nós vos tocamos flauta, e não dançastes; cantamos lamentações, e não chorastes.
33 “Jọnụ hụn e mẹ mirin-Chuku a bịa, o rini kẹ ịhịan ile e ri, ọ ranị manya, ụnụ sị, ‘Eje-mmọn rị imẹ ẹ!’
33 Porque veio João Batista, que não comia pão nem bebia vinho, e dizeis: Tem demônio.
34 Nwa nke ịhịan a bịa nwan—ọ hụ e ri, a ra, ụnụ sị, ‘Lee okẹnnyẹni! Onyẹ okẹn ihiẹn-oriri, onyẹ-manya, ọwụ ndị a na ụgwọ-isi lẹ ndị wẹ gi njọ marịn!’ ”
34 Veio o Filho do Homem, que come e bebe, e dizeis: Eis aí um homem comilão e bebedor de vinho, amigo dos publicanos e dos pecadores.
35 “K'osilẹrị, ihiẹn amamihiẹn mụpụha kẹ wẹ gi a marịn a.”
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Onyẹ Itu-Farisi ohu kpọ Jesu d'e sọn ẹ ri ihiẹn-oriri iwe ẹ, Jesu nọ jẹn, nọdị alị, e ri ihiẹn-oriri.
36 E rogou-lhe um dos fariseus que comesse com ele; e, entrando em casa do fariseu, assentou-se à mesa.
37 O nwọn okpoho ohu hụn wẹ gi eje-obibi ẹ marịn hụn rị imẹ obodo hụ. Ọ nụ nị Jesu rị iwe onyẹ Itu-Farisi hụ e ri ihiẹn-oriri, 'ya ọ nọ wẹhẹ ọgọ-alabasta udẹn e shin ọhụnma jun imẹ ẹ.
37 E eis que uma mulher da cidade, uma pecadora, sabendo que ele estava à mesa em casa do fariseu, levou um vaso de alabastro com unguento.
38 Ọ nọ nọdị azụụn ebe ụkụ-alị Jesu rị, a kwan ẹkwan: ọ hụ a kwan ẹnya-mirin e ye Jesu ụkụ-alị, e gi ntutu ẹ e fikọrị a; ọ hụ e su ụkụ-alị Jesu ọnụ, e hu udẹn hụ e kpu ẹ ụkụ-alị.
38 E, estando por detrás, aos seus pés, chorando, começou a regar-lhe os pés com lágrimas, e enxugava-lhos com os cabelos da sua cabeça e beijava-lhe os pés, e ungia-lhos com o unguento.
39 Ogẹn onyẹ Itu-Farisi hụ kpọ Jesu oriri ahụn gi hụn ihiẹnni, ọ nọ sị enwẹn ẹ, “Omẹni okẹnnyẹni te wụ onyẹ-amụma nke-esi, nkẹ ọ marịn onyẹ okpohoni rị e mẹtụ a ẹka wụ—nkẹ ọ marịn ụdị ịhịan ọ wụ—n'ọ wụ onyẹ-njọ!”
39 Quando isso viu o fariseu que o tinha convidado, falava consigo, dizendo: Se este fora profeta, bem saberia quem e qual é a mulher que lhe tocou, pois é uma pecadora.
40 Jesu nọ sị a, “Saịmọnụ, m nwọn ihiẹn m chọ nị m gwa ị.” Ọ nọ sị a, “Onyẹ-nkuzi, kumẹ.”
40 E, respondendo, Jesus disse-lhe: Simão, uma coisa tenho a dizer-te. E ele disse: Dize-a, Mestre.
41 Jesu nọ sị, “O nwọn onyẹ mmadụ ẹbụọ gi ụgwọ. Onyẹ ohu gi ẹ egho ọrụn akp'ọhịn iri kwasị ọgụnnaị, hụn-ẹbọ gi ẹ egho ọrụn akp'ọhịn ọgụn-isẹn kwasị nnụ.
41 Um certo credor tinha dois devedores; um devia-
42 Asanị wẹ ẹka kụ ụgwọ hụ; 'ya ọ nọ gbagharị wẹ ẹbụọ, sị wẹ akụzịlẹ ụgwọ hụ. Onyẹ imẹ wẹ kẹ ihiẹn okẹnnyẹ ahụn gbagharịnị wẹ k'a ka nwan a sụọ?”
42 E, não tendo eles com que pagar, perdoou-lhes a ambos. Dize, pois: qual deles o amará mais?
43 Saịmọnụ nọ sị, “M weri ẹ nị onyẹ hụn ọ gbagharị ụgwọ kanị rọ.” Jesu nọ sị a, “Y'a zagụọ a ọhụnma.”
43 E Simão, respondendo, disse: Tenho para mim que é aquele a quem mais perdoou. E ele lhe disse: Julgaste bem.
44 'Ya ọ nọ gbehutọ, bu ihun zinmẹ okpoho hụ, sị Saịmọnụ, “Y'a hụnghọ okpohoni? A banhan m iwe i, y'e yeni m mirin gi chanchan ụkụ m, kalẹ o gigụọ ẹnya-mirin ẹ chanchan m ọkụ, gi ntutu ẹ fikọrị a;
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês tu esta mulher? Entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; mas esta regou-me os pés com lágrimas e mos enxugou com os seus cabelos.
45 kẹ m banhan, y'e suni m ọnụ gi kele m, kanị 'ya nwẹn e ke subehikwọ m nwan ọnụ ụkụ kete m'a bịalẹ;
45 Não me deste ósculo, mas esta, desde que entrou, não tem cessado de me beijar os pés.
46 y'e huyeni m udẹn isi, kanị o hugụọ udẹn e shin ọhụnma ye m ụkụ.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo, mas esta ungiu-me os pés com unguento.
47 M rị nwan a gwa ị n'a gbagharịgụọ w'a njọ bu ọda o mẹ, 'ya haịn o gi a ghọsị okẹn ihiẹn-ọsụsụọnị; kanị onyẹ wẹ gbagharị njọ mẹ ẹkẹrẹ o mẹ a ghọsị ihiẹn-ọsụsụọ mẹ ẹkẹrẹ.”
47 Por isso, te digo que os seus muitos pecados
48 Ya Jesu nọ sị okpoho hụ, “A gbagharịgụọ wẹ i njọ ị.”
48 E disse a ela: Os teus pecados
49 Ndị hụ ya lẹ wẹ rị e ri ihiẹn-oriri nọ jụma enwẹn wẹ, “Onyẹ kẹ onyẹni wụdẹ o gi a gbagharị njọ?”
49 E os que estavam à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este, que até perdoa pecados?
50 'Ya Jesu nọ sị okpoho hụ, “Okukwe i a zụọpụhagụọ ị. Lama, udọn y'a rị nị ị.”
50 E disse à mulher: A tua fé te salvou; vai-te em paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?