João 5

IKKNT vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Omẹgụụ, Jesu nọ kin-azụụn si Jerusalẹm makẹni o nwọn mmẹmmẹ ndị Ju rịnị.
1 Depois disso havia uma festa dos judeus; e Jesus subiu a Jerusalém.
2 Imẹ Jerusalẹm, ọ nwọn mirin rị ẹhụ Ọnụ-mgbọn Atụnrụn, hụn ndị Hibru a kpọ mirin Bẹtẹs'da [mọbụ mirin Bẹ'zata], hụn nwọn ụzọ isẹn wẹ kpumẹsọnmẹ elu wẹ hụn wẹ gha e ru ẹ.
2 Ora, em Jerusalém, próximo à porta das ovelhas, há um tanque, chamado em hebraico Betesda, o qual tem cinco alpendres.
3 Igunrun ndị-emu rị a kụ e dinẹsọnmẹ ụzọ ndị hụ: kẹ ndị ẹnya-ishi, kẹ ndị ngụrọ, kẹ ndị oro kinmin, [e che ni wẹ mẹhunmẹ mirin hụ.
3 Nestes jazia grande multidão de enfermos, cegos, mancos e ressicados {esperando o movimento da água.}
4 Makẹni, o ru, mmọn-ozi Di-nwọnni-ẹnyi e hidan d'e mẹhunmẹ mirin hụ. Onyẹ ọwụlẹ imẹ ndị emu rị a kụ, hụn bu ụzọ banye imẹ mirin hụ ogẹn wẹ gi mẹhunmẹgụụ a, ọ dịnhịn emu ọwụlẹ rị a kụn'a.]
4 {Porquanto um anjo descia em certo tempo ao tanque, e agitava a água; então o primeiro que ali descia, depois do movimento da água, sarava de qualquer enfermidade que tivesse.}
5 Onyẹ ohu imẹ ndịnị dinẹ ebahụn rị a kụ emu kete ahụa ẹbụọ-arịa-ọgụnnaị.
5 Achava-se ali um homem que, havia trinta e oito anos, estava enfermo.
6 Ogẹn Jizọsị gi hụn a, marịn n'o tegụọ emu hụ kụma a, ọ nọ sị a, “Y'a chọghọ n'ị dịnhịn?”
6 Jesus, vendo-o deitado e sabendo que estava assim havia muito tempo, perguntou-lhe: Queres ficar são?
7 Okẹnnyẹ hụ emu rị a kụ nọ za, sị, “Di-ọkpa, enwọn m onyẹ e bu m e che imẹ mirinni ogẹn ọwụlẹ wẹ gi mẹhunmẹ ẹ; m chọ nị m banye imẹ ẹ, onyẹ ọzọ e bu m ụzọ banye.”
7 Respondeu-lhe o enfermo: Senhor, não tenho ninguém que, ao ser agitada a água, me ponha no tanque; assim, enquanto eu vou, desce outro antes de mim.
8 Jizọsị nọ sị a, “Lihi ọtọ! Heri ute i, jẹnmẹ ijẹn!”
8 Disse-lhe Jesus: Levanta-te, toma o teu leito e anda.
9 Ozigbo, okẹnnyẹ ahụn nọ dịnhịn; ọ nọ buru ute ẹ, jẹnmẹ ijẹn.
9 Imediatamente o homem ficou são; e, tomando o seu leito, começou a andar. Ora, aquele dia era sábado.
10 'Ya ndị-ndu ndị Ju nọ sị okẹnnyẹ hụ Jizọsị zụọ, “Ọnwan wụ Ụhụọhịn Izu-ikẹn, o furuni nị y'e bu ute i, ị rị a dan Iwu.”
10 Pelo que disseram os judeus ao que fora curado: Hoje é sábado, e não te é lícito carregar o leito.
11 Ọ nọ za wẹ, sị, “Onyẹ hụn zụọ nị m sị m, ‘Heri ute i, jẹnmẹ ijẹn.’ ”
11 Ele, porém, lhes respondeu: Aquele que me curou, esse mesmo me disse: Toma o teu leito e anda.
12 Wẹ nọ jụ a, sị, “Onyẹ wụ onyẹ hụ sị ị, ‘Heri ute i jẹnmẹ ijẹn?’ ”
12 Perguntaram-lhe, pois: Quem é o homem que te disse: Toma o teu leito e anda?
13 Kanị okẹnnyẹ hụ wẹ zụọ amarịn onyẹ ọ wụ, makẹni Jizọsị a rụbangụọ imẹ igunrun rị ebahụn.
13 Mas o que fora curado não sabia quem era; porque Jesus se retirara, por haver muita gente naquele lugar.
14 Omẹgụụ, Jizọsị nọ hụn a imẹ Ụlọ-nsọ, ọ nọ sị a, “Lee ẹnya, y'a rịgụọ nwan mma! Emẹzilẹ njọ, amamgbe ihiẹn ka njọ gha e mẹ i.”
14 Depois Jesus o encontrou no templo, e disse-lhe: Olha, já estás curado; não peques mais, para que não te suceda coisa pior.
15 'Ya okẹnnyẹ hụ nọ jẹnburu ndị-ndu ndị Ju d'a gwa wẹ nị Jesu wụ onyẹ hụ zụọ n'a.
15 Retirou-se, então, o homem, e contou aos judeus que era Jesus quem o curara.
16 'Ya kẹ ndị-ndu ndị Ju nọ kpokpomẹ Jesu makẹni ọ rị e mẹ ihiẹn ndị nọ ẹnịna Ụhụọhịn Izu-ikẹn.
16 Por isso os judeus perseguiram a Jesus, porque fazia estas coisas no sábado.
17 Kanị Jizọsị nọ sị wẹ, “Echẹn kẹ Nẹdi m rịkwọ a rụn ọrụn, mmẹ nwẹn sikọ d'a gha a rụnzịkwọ ọrụn.”
17 Mas Jesus lhes respondeu: Meu Pai trabalha até agora, e eu trabalho também.
18 Ifiri ihiẹnni o ku, ndị-ndu ndị Ju nọ chọkẹnmẹdẹ nị wẹ gbu ẹ. Makẹlẹ, ẹlẹ n'ọ dan iwu Izu-ikẹn sụọ, kanị, ọ kpọzịkwọ Osolobuẹ Nẹdi ẹ—gi ọhụn ku nị 'ya lẹ Osolobuẹ han.
18 Por isso, pois, os judeus ainda mais procuravam matá-lo, porque não só violava o sábado, mas também dizia que Deus era seu próprio Pai, fazendo-se igual a Deus.
19 Jizọsị nọ sị wẹ, “Ezioku kẹ m rị a gwa ụnụ, Nwa a saẹka gi uche ẹ mẹ ihiẹn ọwụlẹ—mmanị ihiẹn ọ hụn Chuku-Nẹdi rị e mẹ; makẹni ihiẹn ọwụlẹ Chuku-Nẹdi mẹ, 'ya kẹ Nwa a e mẹzikwọ.
19 Disse-lhes, pois, Jesus: Em verdade, em verdade vos digo que o Filho de si mesmo nada pode fazer, senão o que vir o Pai fazer; porque tudo quanto ele faz, o Filho o faz igualmente.
20 Makẹni ihiẹn Nwa a a sụọ Chuku-Nẹdi, ọ ghọsị Nwa a ihiẹn 'ya lẹ enwẹn ẹ rị a rụn. O jẹnkọ d'e ye ẹ ikẹn gi rụn ọrụn kadẹ ndịnị wẹ rụn kẹni ọ tụ ụnụ ẹnya.
20 Porque o Pai ama ao Filho, e mostra-lhe tudo o que ele mesmo faz; e maiores obras do que estas lhe mostrará, para que vos maravilheis.
21 Eziẹ, ẹrịra Chuku-Nẹdi dọn e weli ndị nwụnnị we ndụn ye wẹ kẹ Nwa a dọnzịkwọ e we ndụn e ye ndị Nwa a chọ n'o ye.
21 Pois, assim como o Pai levanta os mortos e lhes dá vida, assim também o Filho dá vida a quem ele quer.
22 Ọzọzị, Chuku-Nẹdi ara kin onyẹ ọwụlẹ ikpe, kama, o bugụọ okinkin-ikpe ile che Nwa a ẹka,
22 Porque o Pai a ninguém julga, mas deu ao Filho todo o julgamento,
23 kẹni ịhịan ile gbaye Nwa kẹ wẹ dọn a gbaye Chuku-Nẹdi. Onyẹ hụn ghalẹni a gbaye Nwa arịzịkwọnị a gbaye Chuku-Nẹdi hụn zihẹ n'ẹ.”
23 para que todos honrem o Filho, assim como honram o Pai. Quem não honra o Filho, não honra o Pai que o enviou.
24 “Ezioku kẹ m rị a gwa ụnụ, onyẹ hụn nụ oku m, kweye ni onyẹ zihẹni m, onyẹ ahụn e nwẹgụọ ndụn itẹbitẹ. Amakọ wẹ onyẹ hụ ikpe; kama, onyẹ hụ a ghagụọ ọnwụn banye ndụn.
24 Em verdade, em verdade vos digo que quem ouve a minha palavra, e crê naquele que me enviou, tem a vida eterna e não entra em juízo, mas já passou da morte para a vida.
25 Ezioku kẹ m rị a gwa ụnụ, ogẹn lala—o rụgụọdẹ nwan—hụn ndị nwụnnị sikọ d'e gi nụ olu Nwa Osolobuẹ; ndị nụn'a jẹnkọ d'a rị ndụn.
25 Em verdade, em verdade vos digo que vem a hora, e agora é, em que os mortos ouvirão a voz do Filho de Deus, e os que a ouvirem viverão.
26 Kẹ Chuku-Nẹdi dọn nwọn ndụn imẹ enwẹn ẹ, ẹrịra k'o yeziwọ Nwa ikẹn n'o nwọn ndụn imẹ enwẹn ẹ.
26 Pois assim como o Pai tem vida em si mesmo, assim também deu ao Filho ter vida em si mesmos;
27 O yegụọ Nwa a ikẹn n'o kin ịhịan ile ikpe—makẹni ịya wụ Nwa nke Ịhịan.
27 e deu-lhe autoridade para julgar, porque é o Filho do homem.
28 Anịlẹ ni ọnwan tụ ụnụ ẹnya, makẹni ogẹn lala hụn ndị ile rị imẹ ili jẹnkọ d'e gi nụ olu ẹ
28 Não vos admireis disso, porque vem a hora em que todos os que estão nos sepulcros ouvirão a sua voz e sairão:
29 pụha—ndị hụn mẹ mma jẹnkọ d'e lihi banye ndụn itẹbitẹ; ndị hụn mẹ njọ sikọ d'e lihi narịn ikpe-ọmụma.”
29 os que tiverem feito o bem, para a ressurreição da vida, e os que tiverem praticado o mal, para a ressurreição do juízo.
30 “Asa m ẹka gi ikẹn m mẹ ihiẹn ọwụlẹ. M'a han eṅẹn kẹ Osolobuẹ dọn gwa m—'ya wụ nị ezigbo eṅẹn kẹ m'a han, makẹni arị m e mẹ uche m, kalẹ uche onyẹ hụn zihẹ ni m.
30 Eu não posso de mim mesmo fazer coisa alguma; como ouço, assim julgo; e o meu juízo é justo, porque não procuro a minha vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
31 M shịanị enwẹn m ẹri, 'ya wụ nị ẹri m wụ ntụ.
31 Se eu der testemunho de mim mesmo, o meu testemunho não é verdadeiro.
32 M nwọn onyẹ ọzọ hụn a shịa nị m ẹri. A marịnghọ m nị ẹri ọ shịa nị m wụ ezioku.
32 Outro é quem dá testemunho de mim; e sei que o testemunho que ele dá de mim é verdadeiro.
33 Ụnụ e zigụọ wẹ jẹnni Jọnụ, ọ shịagụọ ẹri wụ ezioku.
33 Vós mandastes mensageiros a João, e ele deu testemunho da verdade;
34 (Ẹlẹ ni ẹri ịhịan shịa rị m mkpa, kanị m rị e ku ihiẹnni kẹni ụnụ hụn ụzọ nwọn nzụọpụha.)
34 eu, porém, não recebo testemunho de homem; mas digo isto para que sejais salvos.
35 Jọnụ e te nwunghọ kẹ ukpẹ—a dụn, e ti, ụnụ nọ gi ukpẹ ẹ ghọghọ ẹkẹrẹ ogẹn.”
35 Ele era a lâmpada que ardia e alumiava; e vós quisestes alegrar-vos por um pouco de tempo com a sua luz.
36 “Kanị m nwọn ihiẹn a shịa nị m ẹri hụn ka hụn Jọnụ shịa. Ọrụn ndị hụn Nẹdi m ye m rụn, 'ya wụ ọrụn ndịnị m rị a rụn, uwẹ nwẹ a shịanị m ẹri nị Chuku-Nẹdi zihẹ m.”
36 Mas o testemunho que eu tenho é maior do que o de João; porque as obras que o Pai me deu para realizar, as mesmas obras que faço dão testemunho de mim que o Pai me enviou.
37 “Chuku-Nẹdi lẹ enwẹn ẹ hụn zihẹni m a shịagụọnị m ẹri. Ụnụ anụtuni olu ẹ; ụnụ ahụntuni k'ọ nọ;
37 E o Pai que me enviou, ele mesmo tem dado testemunho de mim. Vós nunca ouvistes a sua voz, nem vistes a sua forma;
38 oku ẹ arị imẹ ndụn ụnụ, makẹni ụnụ ekwerini ni onyẹ hụn o zihẹ.
38 e a sua palavra não permanece em vós; porque não credes naquele que ele enviou.
39 Ụnụ a mụ ihiẹn ndị rị imẹ Ẹkụkwọ-nsọ a mụkẹnmẹ, makẹni ụnụ ro ni uwẹ kẹ ụnụ e gi nwọn ndụn-itẹbitẹ; bụ Ẹhụhụọ-nsọ rị a shịanị m ẹri,
39 Examinais as Escrituras, porque julgais ter nelas a vida eterna; e são elas que dão testemunho de mim;
40 kanị ụnụ ekwerini bịa d'e kunrun m kẹni ụnụ nwọn ndụn.
40 mas não quereis vir a mim para terdes vida!
41 Ẹlẹ m chọkọ ọjịja-mma ịhịan;
41 Eu não recebo glória da parte dos homens;
42 kanị a marịnghọ m ndị ụnụ wụ, nị ihiẹn Osolobuẹ a ra sụọ ụnụ.
42 mas bem vos conheço, que não tendes em vós o amor de Deus.
43 M gi ẹfan Nẹdi m bịa, ụnụ a nabanhannị m, kanị onyẹ ọzọ gi ẹfan nke ẹ bịa, ụnụ sikọ d'a nabanhan a.
43 Eu vim em nome de meu Pai, e não me recebeis; se outro vier em seu próprio nome, a esse recebereis.
44 Nanị kẹ ụnụ e dọn kweri? Ụnụ hụn a chọ nị ibe ụnụ ja ụnụ mma, kanị o nwọnni ihiẹn ụnụ kpọ ịja-mma hụn gha ẹka onyẹ hụ 'ya sụọ wụ Osolobuẹ bịa.
44 Como podeis crer, vós que recebeis glória uns dos outros e não buscais a glória que vem do único Deus?
45 Erokwọlẹ ni nị m jẹnkọ d'e kpe ụnụ ẹka Chuku-Nẹdi; Mozizi wụ hụn e kpeni ụnụ, Mozizi ahụn ụnụ gi dọn ẹnya.
45 Não penseis que eu vos hei de acusar perante o Pai. Há um que vos acusa, Moisés, em quem vós esperais.
46 Omẹni ụnụ gi oku Mozizi dọn, nkẹ ụnụ e gi oku m dọn, makẹni Mozizi de banyeni m.
46 Pois se crêsseis em Moisés, creríeis em mim; porque de mim ele escreveu.
47 Kanị omẹni ụnụ egini ihiẹn Mozizi de dọn, nanị kẹ ụnụ e dọn gi oku m dọn?”
47 Mas, se não credes nos escritos, como crereis nas minhas palavras?

Ler em outra tradução

Comparar com outra