João 13
IKKNT vs ARIB
1 Nị Mmẹmmẹ-Nghafe d'e ru, Jesu a marịngụọ nị ogẹn ẹ e rugụọ hụn o gi hapụ ụwanị, buru Nẹdi ẹ. Ebe o nwẹ ihiẹn-ọsụsụọ ndị nke ẹ rị imẹ ụwa, ọ nọ nwan ghọsịchanrịn wẹ ya wụ ihiẹn-ọsụsụọ d'e ru isi ẹ.
1 Antes da festa da páscoa, sabendo Jesus que era chegada a sua hora de passar deste mundo para o Pai, e havendo amado os seus que estavam no mundo, amou-os até o fim.
2 Ekwensụ e bugụọlẹ a che imẹ obi Judasị nwa Saịmọnụ Iskarọtụ n'ọ re ẹ.
2 Enquanto ceavam, tendo já o Diabo posto no coração de Judas, filho de Simão Iscariotes, que o traísse,
3 Jizọsị a marịngụọ nị Chuku-Nẹdi e weọlẹ ihiẹn ile che ẹ ẹka, n'ọ gha ebe Osolobuẹ rị bịa lẹ n'o laburukọ Osolobuẹ:
3 Jesus, sabendo que o Pai lhe entregara tudo nas mãos, e que viera de Deus e para Deus voltava,
4 ọ nọ gha ebe ọ rị e ri ihiẹn-oriri lihi ọtọ, yipụ ẹkwa o yiye elu ẹ, jeri tọwẹlụ wẹ gi e finchan ẹhụ.
4 levantou-se da ceia, tirou o manto e, tomando uma toalha, cingiu-se.
5 Ọ nọ hu mirin ye imẹ afẹrẹ, chanchanma ụmụ-azụụn a ụkụ, e gi tọwẹlụ hụ o je e finchanpụ wẹ ịya.
5 Depois deitou água na bacia e começou a lavar os pés aos discípulos, e a enxugar-lhos com a toalha com que estava cingido.
6 Ọ ru Saịmọnụ hụn w'a kpọ Pita, Pita nọ sị a, “Di-nwọnni-ẹnyi, ịyụ k'a chanmazị m ọkụ?!”
6 Chegou, pois, a Simão Pedro, que lhe disse: Senhor, lavas-me os pés a mim?
7 Jizọsị nọ za, sị, “Y'a marịn ihiẹn m rị e mẹ kikẹnni; kanị omẹgụụ, ị k'a ghọta a.”
7 Respondeu-lhe Jesus: O que eu faço, tu não o sabes agora; mas depois o entenderás.
8 Pita nọ sị a, “O nwọnni ogẹn y'e gi chanchan m ụkụ!” Jesu nọ sị a, “Omẹni achanchannị m'ị, y'e nwọnkọ okeri ọwụlẹ imẹ m.”
8 Tornou-lhe Pedro: Nunca me lavarás os pés. Replicou-lhe Jesus: Se eu não te lavar, não tens parte comigo.
9 Saịmọnụ wụ Pita nọ sị a, “Ya wụ nị ẹlẹdẹ ụkụ m sụọ kị k'a chan, Di-nwọnni-ẹnyi—chanzị m nwan ẹka lẹ isi!”
9 Disse-lhe Simão Pedro: Senhor, não somente os meus pés, mas também as mãos e a cabeça.
10 Jesu nọ za a, sị, “Onyẹ hụn wụgụụ ẹhụ, ọ rịzịnị mkpa n'ọ wụzị ẹhụ, mmanị ụkụ a—makẹni o nwunchanrịngụọ. Ụnụ e nwungụọ nke-esi—kanị ẹlẹ ụnụ ile.”
10 Respondeu-lhe Jesus: Aquele que se banhou não necessita de lavar senão os pés, pois no mais está todo limpo; e vós estais limpos, mas não todos.
11 Makẹni Jesu a marịngụọ onyẹ hụn jẹnkọ d'e ren'ẹ, 'ya haịn o gi sị, “Ẹlẹ ụnụ ile nwun.”
11 Pois ele sabia quem o estava traindo; por isso disse: Nem todos estais limpos.
12 Ogẹn o gi chanchangụụ wẹ ọkụ, yirigụzị ẹwuru ẹ, o werizi ọnọdị a teburu hụ. 'Ya ọ nọ sị wẹ, “Ụnụ a ghọtaghọ ihiẹn m mẹ ni ụnụ?
12 Ora, depois de lhes ter lavado os pés, tomou o manto, tornou a reclinar-se à mesa e perguntou-lhes: Entendeis o que vos tenho feito?
13 Ụnụ a kpọ m ‘Onyẹ-nkuzi’, a kpọ m ‘Di-nwọnni-ẹnyi’; o furu efuru, makẹni 'ya kẹ m wụ.
13 Vós me chamais Mestre e Senhor; e dizeis bem, porque eu o sou.
14 O mẹ nwan nị mmẹ nwẹn, hụn wụ Nna-ụnụ lẹ Onyẹ-nkuzi ụnụ, chanchan ụnụ ụkụ, o furu nị ụnụ chanchanzịkwọ ibe ụnụ ụkụ.
14 Ora, se eu, o Senhor e Mestre, vos lavei os pés, também vós deveis lavar os pés uns aos outros.
15 A ghọsịọlẹ m ụnụ nzọmụkụ ụnụ jẹnkọ d'e sọn, kẹni ụnụ mẹzikwọ nị ibe ụnụ kẹ m dọn mẹ ni ụnụ.
15 Porque eu vos dei exemplo, para que, como eu vos fiz, façais vós também.
16 Ezioku kẹ m rị a gwa ụnụ, odibo ara ka nna a; onyẹ wẹ zi ozi ara ka onyẹ zin'ẹ.
16 Em verdade, em verdade vos digo: Não é o servo maior do que o seu senhor, nem o enviado maior do que aquele que o enviou.
17 Omẹni ụnụ a marịnghọ ihiẹn ndịnị, Osolobuẹ jẹnkọ d'a gọzi ụnụ omẹni ụnụ e mẹ wẹ.
17 Se sabeis estas coisas, bem-aventurados sois se as praticardes.
18 Kanị, ẹlẹ ụnụ ile kẹ m rị e ku; a marịnghọ m ndị hụn m họrị. Kanị, wẹ jẹnkọ d'e gi ihiẹn k'e mẹni mẹzu ihiẹn Ẹhụhụọ-nsọ ku, nị, ‘Onyẹ hụn ri brẹdi m e bugụọ nụmanị m.’
18 Não falo de todos vós; eu conheço aqueles que escolhi; mas para que se cumprisse a escritura: O que comia do meu pão, levantou contra mim o seu calcanhar.
19 M rị nwan a gwatọ ụnụ ihiẹnni o gini d'e mẹ, kẹni—o mẹ, nị ụnụ kweri nị mmẹ wụ Onyẹ Hụ.
19 Desde já no-lo digo, antes que suceda, para que, quando suceder, creiais que eu sou.
20 Ezioku kẹ m rị a gwa ụnụ, onyẹ ọwụlẹ hụn nabanhan onyẹ hụn m zihẹ, nabanhan m; onyẹ ọwụlẹ hụn nabanhan nị m, nabanhan onyẹ hụn zihẹ ni m.”
20 Em verdade, em verdade vos digo: Quem receber aquele que eu enviar, a mim me recebe; e quem me recebe a mim, recebe aquele que me enviou.
21 Ogẹn Jizọsị gi kugụụ ihiẹnni, obi eruzin'ẹ alị, ọ nọ sị, “Ezioku kẹ m rị a gwa ụnụ, onyẹ ohu imẹ ụnụ jẹnkọ d'e we m ye wẹ.” Jesu lẹ ụmụ-azụụn a e rigbama ihiẹn-oriri n'o d'a nwụn|src="WA03910b.jpg" size="span" loc="JHN 13" copy="Graham Wade;∼United Bible Society" ref="13.21"
21 Tendo Jesus dito isto, turbou-se em espírito, e declarou: Em verdade, em verdade vos digo que um de vós me há de trair.
22 Ụmụ-azụụn a nọ lemẹ ibe wẹ, makẹni ihiẹn o ku gba wẹ ngharị-ẹnya, amarịn wẹ onyẹ ọ rị e ku.
22 Os discípulos se entreolhavam, perplexos, sem saber de quem ele falava.
23 Onyẹ ohu imẹ ụmụ-azụụn a, onyẹ hụn ihiẹn ẹ a sụọ Jesu, nọsọn Jesu.
23 Ora, achava-se reclinado sobre o peito de Jesus um de seus discípulos, aquele a quem Jesus amava.
24 'Ya Saịmọnụ w'a kpọ Pita nọ gi ẹka gwa a 'ya jụ Jizọsị onyẹ o rị e ku.
24 A esse, pois, fez Simão Pedro sinal, e lhe pediu: Pergunta-lhe de quem é que fala.
25 'Ya nwa-azụụn hụ nọ nọkunmẹkẹnmẹ Jizọsị, sị a, “Di-nwọnni-ẹnyi, onyẹ rọ?”
25 Aquele discípulo, recostando-se assim ao peito de Jesus, perguntou-lhe: Senhor, quem é?
26 Jesu nọ za, sị, “Onyẹ hụn m jẹnkọ d'e ye brẹdini, m surugụụ a imẹ afẹrẹ rọ.” 'Ya ọ nọ suru brẹdi hụ imẹ afẹrẹ, we ẹ ye Judasị nwa Saịmọnụ Iskarọtụ.
26 Respondeu Jesus: É aquele a quem eu der o pedaço de pão molhado. Tendo, pois, molhado um bocado de pão, deu-o a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Ogẹn Judasị gi narịngụụ brẹdi ahụn, Ekwensụ nọ banye imẹ ẹ. Jesu nọ sị a, “Mẹ ihiẹn ị k'e mẹ ozigbo!”
27 E, logo após o bocado, entrou nele Satanás. Disse-lhe, pois, Jesus: O que fazes, faze-o depressa.
28 Kanị, o nwọnni onyẹ ọzọ rị ebahụn e ri ihiẹn-oriri hụn ghọta ihiẹn Jesu gi gwa Judasị okuni.
28 E nenhum dos que estavam à mesa percebeu a que propósito lhe disse isto;
29 Makẹni Judasị e kwọndọn ni wẹ ego, o nwẹ ndị ro ni Jizọsị rị a gwa a 'ya d'e ṅọnhẹn ihiẹn wẹ sikọ d'e gi mẹ mmẹmmẹ hụ, mọbụ 'ya d'e ye ndị igbẹnnyẹ ihiẹn.
29 pois, como Judas tinha a bolsa, pensavam alguns que Jesus lhe queria dizer: Compra o que nos é necessário para a festa; ou, que desse alguma coisa aos pobres.
30 Ogẹn Judasị gi narịngụụ brẹdi hụ, ọ nọ pụ ozigbo; imẹ uchinchin rọ.
30 Então ele, tendo recebido o bocado saiu logo. E era noite.
31 Ogẹn Judasị gi pụgụụ, Jesu nọ sị, “Wẹ jẹnkọ nwan d'e bushi Nwa nke Ịhịan elu—gi Nwa nke Ịhịan bushi Osolobuẹ elu.
31 Tendo ele, pois, saído, disse Jesus: Agora é glorificado o Filho do homem, e Deus é glorificado nele;
32 Omẹni wẹ bushi Osolobuẹ elu ghaha n'a, Osolobuẹ sikọ d'e bushizikwọ Nwa a enu imẹ 'ya lẹ enwẹn ẹ; o jẹnkọ d'e busi ẹ elu ozigbo.
32 se Deus é glorificado nele, também Deus o glorificará em si mesmo, e logo o há de glorificar.
33 Ụmụ m, mmẹ lẹ ụnụ sikọ d'a nọdịzị ẹkẹrẹ sụọ. Ụnụ jẹnkọ d'a chọ m, ụnụ ahụnkọ m. Kẹ m dọn gwa ndị-ndu ndị Ju kẹ m rị nwan a gwa ụnụ: ‘Ụnụ asakọ ẹka bịa ebe m jẹnkọ.’
33 Filhinhos, ainda por um pouco estou convosco. Procurar-me-eis; e, como eu disse aos judeus, também a vós o digo agora: Para onde eu vou, não podeis vós ir.
34 M rị nwan e ye ụnụ iwu ọhụn: e nwẹ ni ihiẹn-ọsụsụọ ibe ụnụ. Kẹ m dọn nwẹ ihiẹn-ọsụsụọ ụnụ kẹ ụnụ k'a dọn nwẹ ihiẹn-ọsụsụọ ibe ụnụ.
34 Um novo mandamento vos dou: que vos ameis uns aos outros; assim como eu vos amei a vós, que também vós vos ameis uns aos outros.
35 Omẹni ihiẹn ibe ụnụ a sụọ ụnụ, 'ya kẹ ịhịan ile e gi marịn nị ụnụ wụ ụmụ-azụụn m.”
35 Nisto conhecerão todos que sois meus discípulos, se tiverdes amor uns aos outros.
36 Saịmọnụ w'a kpọ Pita nọ sị a, “Di-nwọnni-ẹnyi, elebe k'i jẹnkọ?” Jizọsị nọ za, sị, “Ebe m jẹnkọ, y'a sakọ ẹka sọn m kikẹnni—kanị omẹgụụ, i jẹnkọ d'e sọn m.”
36 Perguntou-lhe Simão Pedro: Senhor, para onde vais? Respondeu Jesus; Para onde eu vou, não podes agora seguir-me; mais tarde, porém, me seguirás.
37 Pita nọ sị a, “Di-nwọnni-ẹnyi, kị haịn o gi mẹ ni asakọ m ẹka sọn i kikẹnni? M k'a nwụndẹni i ọnwụn!”
37 Disse-lhe Pedro: Por que não posso seguir-te agora? Por ti darei a minha vida.
38 Jesu nọ za, sị, “N'ị nwụnnị m ọnwụn? Ezioku kẹ m rị a gwa ị, ọkpa gini d'a kwan, i jẹnkọ d'a ghọrị mgbe ẹtọ nị 'y'a marịn m.”
38 Respondeu Jesus: Darás a tua vida por mim? Em verdade, em verdade te digo: Não cantará o galo até que me tenhas negado três vezes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?