Gálatas 4
IKKNT vs ARC
1 Ihiẹn m rị e ku wụ nị, ebe nwa ahụn jẹnkọ d'e nwọnrin ihiẹn nẹdi ẹ kelẹni ru ogo, ọ rịhụ kẹ igbọn, ihiẹn ichẹn arị a, ọsụọn'a nị ihiẹn ile wụ nke ẹ.
1 Digo, pois, que, todo o tempo em que o herdeiro é menino, em nada difere do servo, ainda que seja senhor de tudo.
2 Ọ rịsọnmẹ okpuru ndị e du n'ẹ lẹ ndị e lepụ a ẹnya d'e ru ogẹn hụ nẹdi ẹ kaye.
2 Mas está debaixo de tutores e curadores até ao tempo determinado pelo pai.
3 Ẹrịra k'ọ rị ẹnyi kẹ ẹnyi kelẹni ru ogo, ya wụ kẹ ẹnyi kelẹni kweri, ẹnyi wụsọnmẹ igbọn ihiẹn ndị hụn a kị obibi rị imẹ ụwanị.
3 Assim também nós, quando éramos meninos, estávamos reduzidos à servidão debaixo dos primeiros rudimentos do mundo;
4 Kanị, mgbe ogẹn gi zu, Osolobuẹ nọ zihẹ Nwa a; okpoho mụ a; wẹ mụ a ye okpuru Iwu.
4 mas, vindo a plenitude dos tempos, Deus enviou seu Filho, nascido de mulher, nascido sob a lei,
5 Osolobuẹ zihẹ ẹ n'ọ hụn ụzọ gbarị ndị rị okpuru Iwu, kẹni ẹnyi hẹnrin ụmụ Osolobuẹ, ụmụ Osolobuẹ ru ogo ụmụ.
5 para remir os que estavam debaixo da lei, a fim de recebermos a adoção de filhos.
6 Makẹni ụnụ wụ ụmụ, Osolobuẹ nọ zihẹ Mmọn nke Nwa a ye imẹ obi ụnụ; Mmọn ahụn rị nwan imẹ ẹnyi ile a hị, “Baba! Baba-Nẹdi m!”
6 E, porque sois filhos, Deus enviou aos nossos corações o Espírito de seu Filho, que clama: Aba, Pai.
7 Ya wụ nwan nị y'ẹlẹzi igbọn; nwa kẹ ị wụ. Ebe o mẹ ni nwa kẹ ị wụ, Osolobuẹ k'e keye i ihiẹn ẹ.
7 Assim que já não és mais servo, mas filho; e, se és filho, és também herdeiro de Deus por Cristo.
8 Mgbe mbụ, ogẹn ụnụ kelẹni marịn Osolobuẹ, ụnụ wụ igbọn mmọn ndị hụ furulẹni w'e fe, ụnụ e fe wẹ e fe.
8 Mas, quando não conhecíeis a Deus, servíeis aos que por natureza não são deuses.
9 Kanị hụnnị ụnụ marịngụụ Osolobuẹ—mba, hụnnị Osolobuẹ marịngụụ ụnụ, kịnị kẹ ụnụ kinkọzịnị azụụn d'e kunrun mmọn ndị ahụn lẹ ihiẹn ndị hụ ndụn gụụ? Ụnụ chọ nị ụnụ hẹnrinzi igbọn wẹ?
9 Mas agora, conhecendo a Deus ou, antes, sendo conhecidos de Deus, como tornais outra vez a esses rudimentos fracos e pobres, aos quais de novo quereis servir?
10 Ụnụ e mẹsọnmẹ mmẹmmẹ wẹ gi a nyanhansọnmẹ ụhụọhịn lẹ ifọn lẹ ogẹn lẹ ahụa rị ichẹn-ichẹn!
10 Guardais dias, e meses, e tempos, e anos.
11 Egun ụnụ rịkwọ a tụ m, nị ikẹnkwọ ọrụn ile m rụn ebe ọnụ rị a lagụọ iwi!
11 Receio de vós que haja eu trabalhado em vão para convosco.
12 M rị a rịọ ụnụ umunẹ m, rị nị kẹ mmẹ, makẹni a rịgụọ m kẹ ụnụ. Ụnụ emẹni m njọ.
12 Irmãos, rogo-vos que sejais como eu, porque também eu sou como vós; nenhum mal me fizestes.
13 Ụnụ a marịnghọ nị emu rị a kụnị m ogẹn ahụn wụ ihiẹn wẹhẹni m oghere m gi zi ụnụ oziọma isi-ibuzọ ahụn.
13 E vós sabeis que primeiro vos anunciei o evangelho estando em fraqueza da carne.
14 Kanị, ọsụọn'a nị ẹhụ hụn rị e sọngbuni m wụrụ nị ụnụ ibu lẹ ihiẹn-nlele, ụnụ elegberini m, ụnụ ajụnị m; kama, ụnụ nabanhan m nọkẹ sị m wụ mmọn-ozi Osolobuẹ, nọkẹ sị m wụ Kraịstị lẹ enwẹn ẹ.
14 E não rejeitastes, nem desprezastes isso que era uma tentação na minha carne; antes, me recebestes como um anjo de Deus, como Jesus Cristo mesmo.
15 Kị mẹzi ịghọghọ hụ ile ụnụ nwẹ ogẹn hụ?! M k'a s'ẹka shịa ẹri nị, omẹni ọ rị nfe, nkẹ ụnụ e te gụye m akpụrụ-ẹnya ụnụ, omẹni o te k'e yeni m ẹka!
15 Qual é, logo, a vossa bem-aventurança? Porque vos dou testemunho de que, se possível fora, arrancaríeis os olhos, e mos daríeis.
16 Kẹ m hẹnrinni eṅẹnrẹn ọnụ makẹni m gwa ụnụ ezioku?
16 Fiz-me, acaso, vosso inimigo, dizendo a verdade?
17 Ndị ahụn rị nwan a lịlịma nị wẹ dọrị ọnụ, kanị ẹlẹ ihiẹn rị mma kẹ wẹ bu obi! Ihiẹn wẹ bu obi wụ nị wẹ wepụ ọnụ ebe ụnụ rị, kẹni ụnụ buchanrịn obi ụnụ che ebe wẹ rị.
17 Eles têm zelo por vós, não como convém; mas querem excluir-vos, para que vós tenhais zelo por eles.
18 Ọ hụghọkwọ mma ibu obi e che ihiẹn ẹnịna, e mẹkẹnmẹ oku ẹ—omẹni ifiri ihiẹn rị mma rọ, omẹni w'e mẹ ẹ ogẹn ile—ẹlẹ mmẹ lẹ ụnụ nọdịhụ sụọ.
18 É bom ser zeloso, mas sempre do bem e não somente quando estou presente convosco.
19 Ụmụ m hụn rị m obi, imẹ ụnụ e mẹmẹzi m, oku ụnụ a kpamazị m, d'e ru nị ụnụ e sọnmẹchanrịn Kraịstị.
19 Meus filhinhos, por quem de novo sinto as dores de parto, até que Cristo seja formado em vós;
20 K'o te rị m, m rị nwan ebe ụnụ rị kikẹnni, kẹni m hụn ụzọ gbehutọ olu, makẹni obi eruzini m alị ebe ụnụ rị!
20 eu bem quisera, agora, estar presente convosco e mudar a minha voz; porque estou perplexo a vosso respeito.
21 Gwadẹle ni m, ụnụ ndị chọkọ nị ụnụ rị okpuru Iwu, ụnụ anụnị ihiẹn Iwu Mozizi ku?
21 Dizei-me vós, os que quereis estar debaixo da lei: não ouvis vós a lei?
22 Wẹ de ẹ imẹ Iwu nị Ebraham mụ ikẹnnyẹ ẹbụọ: Haga, nnẹ ohu wụ igbọn; Sara, nnẹ hụn-ẹbọ nwẹ enwẹn ẹ, ẹlẹ igbọn.
22 Porque está escrito que Abraão teve dois filhos, um da escrava e outro da livre.
23 Wẹ mụn'a hụn nnẹ ẹ wụ igbọn kẹ ịhịan dọn a mụ nwa; kanị wẹ mụn'a hụn nnẹ ẹ nwẹ enwẹn ẹ ghahanị nkwa Osolobuẹ kwe.
23 Todavia, o que era da escrava nasceu segundo a carne, mas o que era da livre, por promessa,
24 Ẹnyi k'a s'ẹka gi ihiẹn ndịnị ghọsị ihiẹn: ikpoho ẹbụọnị nọkin ẹnya nkwerigbama ẹbụọ. Ohu wụ hụn wẹ nọ elu Ugu Saịnaị mẹmẹ. Ọhụn kẹ Haga nọkin ẹnya a; ọ mụ ụmụ, a wụrụ wẹ igbọn.
24 o que se entende por alegoria; porque estes são os dois concertos: um, do monte Sinai, gerando filhos para a servidão, que é Agar.
25 Haga nọkin ẹnya Ugu Saịnaị, hụn rị imẹ atụ alị Arebịa. Ọ ghọsị obodo Jerusalẹm hụn rị ogẹnni, makẹni Jerusalẹm lẹ ndị rịn'a wụ igbọn kikẹnni.
25 Ora, esta Agar é Sinai, um monte da Arábia, que corresponde à Jerusalém que agora existe, pois é escrava com seus filhos.
26 Kanị Jerusalẹm hụ hụn rị enu- igwee nwọn enwẹn ẹ, ẹlẹ igbọn. Ịya wụ nnẹ ẹnyi.
26 Mas a Jerusalém que é de cima é livre, a qual é mãe de todos nós;
27 Makẹni Ẹhụhụọ-nsọ sị,
27 porque está escrito: Alegra-te, estéril, que não dás à luz, esforça-te e clama, tu que não estás de parto; porque os filhos da solitária são mais do que os da que tem marido.
28 Umunẹ m, ụnụ wụ ụmụ Osolobuẹ ghahanị nkwa hụ o kwe, nọkẹ kẹ Aziki dọn wụ.
28 Mas nós, irmãos, somos filhos da promessa, como Isaque.
29 Kanị, ọ rị nwan k'ọ rị ogẹn hụ: ogẹn ahụn, nwa wẹ mụ kẹ ịhịan dọn a mụ nwa kpokpo hụn wẹ mụ ghahanị Mmọn nke Osolobuẹ.
29 Mas, como, então, aquele que era gerado segundo a carne perseguia o que o era segundo o Espírito, assim é também, agora.
30 Kanị, kịnị kẹ Ẹhụhụọ-nsọ ku? Ọ sị, “Chụpụ igbọn hụ lẹ nwa a; makẹni nwa igbọn hụ esọnkọ nwa okpoho hụn nwọn enwẹn ẹ keri uku.”
30 Mas que diz a Escritura? Lança fora a escrava e seu filho, porque, de modo algum, o filho da escrava herdará com o filho da livre.
31 Umunẹ m, ya wụ nị ẹnyi ẹlẹ nwan ụmụ igbọn-okpoho hụ, kama, ụmụ okpoho hụn nwẹ enwẹn ẹ kẹ ẹnyi wụ.
31 De maneira que, irmãos, somos filhos não da escrava, mas da livre.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?