Filipenses 2

IKKNT vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Omẹni ịwụ ndị nke Kristi a gba umẹ; omẹni ihiẹn-ọsụsụọ e mẹ ịhịan a rọkọ ibe ẹ obi; omẹni ẹnyi ile hụ e mẹkọ imẹ Mmọn-nsọ; omẹni ịhịan e mẹ ni ibe ẹ ẹfọma, a nị k'ọ rị ibe ẹ e mẹtụ a obi—
1 Portanto, se há algum conforto em Cristo, se alguma consolação de amor, se alguma comunhão no Espírito, se alguns entranháveis afetos e compaixões,
2 mẹ ni nwan nị ịghọghọ m zu oke. Mẹ n'ẹ ghahanị iro ihiẹn ohu, inwọntarị ihiẹn-ọsụsụọ, ikwerigbamanị, ịchụ ihiẹn ohu.
2 completai o meu gozo, para que sintais o mesmo, tendo o mesmo amor, o mesmo ânimo, sentindo uma mesma coisa.
3 Emẹkwọlẹ ihiẹn ọwụlẹ n'i gi ẹ chọrị nke i sụọ mọbụ nị wẹ hụn ị. Ka e welụa nị enwẹn ụnụ alị, e ye ibe ụnụ ọghọ karị enwẹn ụnụ.
3 Nada façais por contenda ou por vanglória, mas por humildade; cada um considere os outros superiores a si mesmo.
4 Onyẹ-onyẹ imẹ ụnụ k'a rịzịkwọ a chọ ọrịnịmma ibe ẹ, ẹlẹ nke ya lẹ enwẹn ẹ sụọ.
4 Não atente cada um para o que é propriamente seu, mas cada qual também para o que é dos outros.
5 A gụn nị agụngụn ohu hụ Kraịstị wụ Jizọsị gụn:
5 De sorte que haja em vós o mesmo sentimento que houve também em Cristo Jesus,
6 Ọsụọn'a nị Osolobuẹ k'ọ wụchanrịn,
6 que, sendo em forma de Deus, não teve por usurpação ser igual a Deus.
7 Kama,
7 Mas aniquilou-se a si mesmo, tomando a forma de servo, fazendo-se semelhante aos homens;
8 ọ nọ wenụa enwẹn ẹ alị, e humẹ isi,
8 e, achado na forma de homem, humilhou-se a si mesmo, sendo obediente até à morte e morte de cruz.
9 Ifiri ọnwan,
9 Pelo que também Deus o exaltou soberanamente e lhe deu um nome que é sobre todo o nome,
10 Nke wụnị,
10 para que ao nome de Jesus se dobre todo joelho dos que estão nos céus, e na terra, e debaixo da terra,
11 Ọnụ ile k'e ku ẹ
11 e toda língua confesse que Jesus Cristo é o Senhor, para glória de Deus Pai.
12 Ifiri ẹ, ndị rị m obi, kẹ ụnụ dọn a gbaye m ogẹn ile, e mẹ ihiẹn m gwa ụnụ, ogẹn mmẹ lẹ ụnụ gi rị ụzọ ohu, e mẹkẹnmẹzidẹ ẹ hụnnị m rịlẹn'a, mẹsọnmẹ ni nwan ẹrịra: e gi ni egun lẹ ẹhụ-ọmụma-nni e bi, e mẹ ihiẹn ile Osolobuẹ e gi zụọpụha ụnụ.
12 De sorte que, meus amados, assim como sempre obedecestes, não só na minha presença, mas muito mais agora na minha ausência, assim também operai a vossa salvação com temor e tremor;
13 Makẹni Osolobuẹ ya rị ọrụn imẹ ọnụ ogẹn ile, e mẹ ọnụ a sa ẹka a họrị nị uche ẹ kẹ ụnụ k'e mẹ, e mẹzikwọ ụnụ e mẹ ya wụ uche ẹ.
13 porque Deus é o que opera em vós tanto o querer como o efetuar, segundo a sua boa vontade.
14 E mẹ ni ihiẹn ile wẹ sị ụnụ mẹ—edẹnwịnnwịnlẹ ni; adọlẹ ni,
14 Fazei todas as coisas sem murmurações nem contendas;
15 kẹni ụnụ wụrụ ndị nwọnlẹni nkọrianị, ndị ẹka wẹ rị ọchan, ụmụ Osolobuẹ obibi wẹ nwẹlẹni ntụpọ—ọsụọn'a nị wẹ bi imẹ igunrun eje-agbọ rụnị ẹnya rịlẹni ụzọ ohu; nọ nị imẹ igunrun wẹ e nwun, e ke imẹ ụwanị kẹ kokisẹ.
15 para que sejais irrepreensíveis e sinceros, filhos de Deus inculpáveis no meio duma geração corrompida e perversa, entre a qual resplandeceis como astros no mundo;
16 Makẹni, ụnụ kwọnkẹnmẹ oku hụn e ye ndụn, a hụn m ihiẹn m'e gi nyan isi Ụhụọhịn Kraịstị k'a bịa, nị ọsọ m gba lẹ ọrụn m rụn alanị iwi.
16 retendo a palavra da vida, para que, no Dia de Cristo, possa gloriar-me de não ter corrido nem trabalhado em vão.
17 Ya wụ, ọsụọn'a nị wẹ rị nwan e hupụ ndụn m kẹ manya, e hu ẹ e kpu okukwe ụnụ hụn wụ ẹjan ụnụ chụyeni Osolobuẹ, ẹfọ rị a sụọ m ụsụọ; m rị e sọn ụnụ a ghọghọ!
17 E, ainda que seja oferecido por libação sobre o sacrifício e serviço da vossa fé, folgo e me regozijo com todos vós.
18 Ẹfọ ya sụọzịkwọ ụnụ ụsụọ, ụnụ e sọn m ghọghọ.
18 E vós também regozijai-vos e alegrai-vos comigo por isto mesmo.
19 M rị e lee ẹnya nị Di-nwọnni-ẹnyi wụ Jizọsị k'a nị m zihẹ ni ụnụ Timoti ẹgwa, kẹni m nụ ozi ụnụ, ndụn a ban m.
19 E espero, no Senhor Jesus, que em breve vos mandarei Timóteo, para que também eu esteja de bom ânimo, sabendo dos vossos negócios.
20 Enwọn m onyẹ ọzọ hụn rị kẹ Timoti, hụn gichanrịn akpakalị obi ẹ a chọ ọrịnịmma ụnụ.
20 Porque a ninguém tenho de igual sentimento, que sinceramente cuide do vosso estado;
21 Ndị ile họdụnị e ro nke-wẹ, nke-wẹ, ẹlẹ nke Jesu Kristi!
21 porque todos buscam o que é seu e não o que é de Cristo Jesus.
22 Kanị, o mẹ nke Timoti, ụnụ lẹ enwẹn ụnụ a marịngụọ mkpa ọ rị; ụnụ a marịngụọ nị o sọn m a rụn ọrụn oziọma kẹ nwa dọn e sọn nẹdi ẹ a rụn.
22 Mas bem sabeis qual a sua experiência, e que serviu comigo no evangelho, como filho ao pai.
23 M bu ẹ nwan obi nị m zihẹni ụnụ ịya ẹgwa—m marịngụhụ kẹ ihiẹn k'a rị nị m ebeni.
23 De sorte que espero enviá-lo a vós logo que tenha provido a meus negócios.
24 Obi ru m anị imẹ Di-nwọnni-ẹnyi nị mmẹ lẹ enwẹn m k'a bịazịkwọ ẹgwa.
24 Mas confio no Senhor que também eu mesmo, em breve, irei ter convosco.
25 K'osilẹrị, e rogụọ m n'ọ rị mkpa nị m zihẹni ụnụ Ẹpafrọditọsị. Nwẹnẹ m k'ọ wụ imẹ Nna-ẹnyi; ọ wụzịkwọ onyẹ-ọrụn lẹ onyẹ-agha ibe m. Onyẹ-ozi ụnụ rọ, hụn ụnụ zihẹ, hụn rị a rụnnị ụnụ ghahanị iyeni m ẹka.
25 Julguei, contudo, necessário mandar-vos Epafrodito, meu irmão, e cooperador, e companheiro nos combates, e vosso enviado para prover às minhas necessidades;
26 M zila a makẹni ụnụ rị a da a ọda-ọda, ọ fụka a nị ọnụ nụ nị emu kụ a.
26 porquanto tinha muitas saudades de vós todos e estava muito angustiado de que tivésseis ouvido que ele estivera doente.
27 Ezioku-ezioku, emu kụ a ọda-ọda, o te d'a nwụndẹ! Kanị, Osolobuẹ nọ mẹ omikẹn ẹ—kanị ẹlẹ ịya sụọ k'o mẹ n'ẹ, o mẹzikwọ nị mmẹ nwẹn ya, amamgbe ẹkwan m a waye.
27 E, de fato, esteve doente e quase à morte, mas Deus se apiedou dele e não somente dele, mas também de mim, para que eu não tivesse tristeza sobre tristeza.
28 Ọ rị nwan a dụkẹnmẹ m nị m zihẹzi ẹ, kẹni ụnụ hụn a, ẹfọ a sụọ ụnụ ụsụọ—uhue m e belụa.
28 Por isso, vo-lo enviei mais depressa, para que, vendo-o outra vez, vos regozijeis, e eu tenha menos tristeza.
29 Gi ni nwan ịghọghọ nabanhan a kẹ ẹnyi e mẹ imẹ Di-nwọnni-ẹnyi; a gbaye ni ndị nọ kẹ ịya—
29 Recebei-o, pois, no Senhor, com todo o gozo, e tende-o em honra:
30 makẹni ọrụn Kraịstị e d'a napụ a ndụn a, o buzidẹ ndụn a che ọb'ẹka ebe ọ rị e yeni m ẹka ụnụ salẹni ẹka yeni m makẹni ebe ụnụ rị e tekẹ.
30 porque, pela obra de Cristo, chegou até bem próximo da morte, não fazendo caso da vida, para suprir para comigo a falta do vosso serviço.

Ler em outra tradução

Comparar com outra