Apocalipse 5

IKKNT vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 M nọ hụn ẹhụhụọ wẹ fịfịma ẹka-nni onyẹ hụ nọdị anị enu ukpo-eze hụ. Wẹ dejun ẹhụhụọ hụ ihiẹn, kẹ imẹ ẹ kẹ azụụn a, gi eriri ẹsa kẹnmẹ ẹ.
1 E vi na destra do que estava assentado sobre o trono um livro escrito por dentro e por fora, selado com sete selos.
2 M nọ hụnzị mmọn-ozi ohu kin-akwanran k'o gi okẹn olu e yi oro, a sị, “Onyẹ furu hụn k'a tọpụ eriri ndị hụ, fịfịpụ ẹkụkwọ hụ?”
2 E vi um anjo forte, bradando com grande voz: Quem é digno de abrir o livro e de desatar os seus selos?
3 Kanị, o nwọnni onyẹ ọwụlẹ rị elu-igwee mọbụ enu-ụwa mọbụ okpuru-ụwa hụn saẹka fịfịpụ ẹhụhụọ hụ mọbụ lee ẹnya imẹ ẹ.
3 E ninguém no céu, nem na terra, nem debaixo da terra, podia abrir o livro, nem olhar para ele.
4 M nọ kwanma ẹkwa ọda-ọda, makẹni o nwọnni onyẹ wẹ hụn furuni, hụn k'a fịfịpụ ẹhụhụọ hụ mọbụ lee ẹnya imẹ ẹ.
4 E eu chorava muito, porque ninguém fora achado digno de abrir o livro, nem de o ler, nem de olhar para ele.
5 Ya kẹ onyẹ ohu imẹ ndị-isi hụ nọ sị m, “Akwanzilẹ! Lee ẹ, Ẹwọrọ ebọn Juda, Mkpọgụn Defidi, e mẹrigụọ—o k'a saẹka tọfụ eriri ẹsa ndị hụ, fịfịpụ ẹkụkwọ hụ.”
5 E disse-me um dos anciãos: Não chores; eis aqui o Leão da tribo de Judá, a Raiz de Davi, que venceu para abrir o livro e desatar os seus sete selos.
6 Ya m nọ hụn Nwa-ebulu hụn nọkẹ sị wẹ te gbu ẹ egbu k'o turu ẹgbata ukpo-eze hụ lẹ ihiẹn ẹnọ hụ rị ndụn lẹ ndị-isi ẹnọ-kwasị-ọgụn hụ hụn wẹ ile fihunmẹ ya wụ ukpo-eze. Nwa-ebuluni nwọn mpịn ẹsa lẹ ẹnya ẹsa—hụn wụ Mmọn ẹsa Osolobuẹ, hụn Osolobuẹ zijẹn elu-ụwa ile.
6 E olhei, e eis que estava no meio do trono e dos quatro animais viventes e entre os anciãos um Cordeiro, como havendo sido morto, e tinha sete pontas e sete olhos, que são os sete Espíritos de Deus enviados a toda a terra.
7 Nwa-ebulu hụ nọ jẹn d'e weri ẹhụhụọ hụ wẹ fịfịma, hụn rị ẹka-nni onyẹ hụn nọdị enu ukpo-eze hụ.
7 E veio e tomou o livro da destra do que estava assentado no trono.
8 Ogẹn o gi werigụụ ẹhụhụọ hụ, ihiẹn ẹnọ hụ rị ndụn lẹ ndị-isi ẹnọ-kwasị-ọgụn hụ nọ dan alị ihun Nwa-ebulu hụ; onyẹ ọwụlẹ imẹ wẹ gi ụbọ lẹ afẹrẹ nsẹnsị wẹ gi goru mẹmẹ hụn nsẹnsị jun imẹ ẹ. Nsẹnsịnị wụ ekpere ndị nke Osolobuẹ.
8 E, havendo tomado o livro, os quatro animais e os vinte e quatro anciãos prostraram-se diante do Cordeiro, tendo todos eles harpas e salvas de ouro cheias de incenso, que são as orações dos santos.
9 Ya wẹ nọ bụ ẹbụ ọhụn, sị,
9 E cantavam um novo cântico, dizendo: Digno és de tomar o livro e de abrir os seus selos, porque foste morto e com o teu sangue compraste para Deus homens de toda tribo, e língua, e povo, e nação;
10 Y'e mẹgụọ wẹ wụrụ
10 e para o nosso Deus os fizeste reis e sacerdotes; e eles reinarão sobre a terra.
11 E lezi m ẹnya, m nọ nụ olu ndị mmọn-ozi bu ọda hụn fihunmẹ ukpo hụ ohi-ohi lẹ ihiẹn ndị hụ rị ndụn lẹ ndị-isi hụ. Ndị mmọn-ozini e bukẹnmẹkẹ ọda, wẹ rị nnụ-uku ole-lẹ-ole lẹ ijẹri ole-lẹ-ole.
11 E olhei e ouvi a voz de muitos anjos ao redor do trono, e dos animais, e dos anciãos; e era o número deles milhões de milhões e milhares de milhares,
12 Wẹ hụ e gi okẹn olu a bụ ẹbụ, a sị,
12 que com grande voz diziam: Digno é o Cordeiro, que foi morto, de receber o poder, e riquezas, e sabedoria, e força, e honra, e glória, e ações de graças.
13 M nọ nụzị kẹ ihiẹn ile wẹ ke eke rị a bụ ẹbụ—kẹ hụn rị enu-igwee kẹ hụn rị elu-ụwa kẹ hụn rị okpuru ụwa kẹ hụn rị imẹ ohimin. Ihiẹn wẹ rị a bụ wụ:
13 E ouvi a toda criatura que está no céu, e na terra, e debaixo da terra, e que está no mar, e a todas as coisas que neles há, dizer: Ao que está assentado sobre o trono e ao Cordeiro sejam dadas ações de graças, e honra, e glória, e poder para todo o sempre.
14 Ihiẹn ẹnọ hụ rị ndụn nọ sị, “Isẹẹ!” Ndị-isi hụ nọ dan alị, fe Nwa-ebulu hụ.
14 E os quatro animais diziam: Amém! E os vinte e quatro anciãos prostraram-se e adoraram ao que vive para todo o sempre.

Ler em outra tradução

Comparar com outra