Apocalipse 10
IKKNT vs ARIB
1 Ya m nọ hụn mmọn-ozi ọzọ kin-akwanran k'ọ gha elu-igwee hidanla. Orukpu fụhunmẹ ẹ; ekọn-lẹ-ogugu rị ibe isi ẹ, ya nwẹn rị a okpuru; ihun ẹ nọ kẹ ẹnya-anwụn. Ụkụ a rị kẹ polu ẹbụọ wẹ gi ọkụn mẹmẹ.
1 E vi outro anjo forte que descia do céu, vestido de uma nuvem; por cima da sua cabeça estava o arco-íris; o seu rosto era como o sol, e os seus pés como colunas de fogo,
2 O gi ẹhụhụọ mẹ ẹkẹrẹ wẹ fịfịpụ ẹka a. Ọ nọ bu ụkụ ẹka-nni ẹ che elu ohimin, bu ụkụ ẹka-ekpẹn ẹ tọ akpakalị.
2 e tinha na mão um livrinho aberto. Pôs o seu pé direito sobre o mar, e o esquerdo sobre a terra,
3 Ọ nọ gi okẹn olu, hụn nọ kẹ nke ẹwọrọ rị e dẹnni, yi oro. Ogẹn o gi yi oro, akpabọ ẹsa ahụn nọ han.
3 e clamou com grande voz, assim como ruge o leão; e quando clamou, os sete trovões fizeram soar as suas vozes.
4 Ogẹn akpabọ ẹsa ahụn gi hangụụ, m te chọ nị m demẹ, kanị a nụ m olu gha elu-igwee sị, “Zuemẹ ihiẹn akpabọ ẹsa hụ ku, edetulẹ ẹ!”
4 Quando os sete trovões acabaram de soar eu já ia escrever, mas ouvi uma voz do céu, que dizia: Sela o que os sete trovões falaram, e não o escrevas.
5 Ya mmọn-ozi hụ m hụn k'o turu elu ohimin lẹ akpakalị nọ weshi ẹka-nni ẹ enu zimẹ enu-igwee,
5 O anjo que vi em pé sobre o mar e sobre a terra levantou a mão direita ao céu,
6 kun ẹfan Onyẹ hụ rị ndụn jẹnrin ejẹn, hụn ke elu-igwee lẹ ihiẹn ile rịn'a, ụwa lẹ ihiẹn ile rịn'a lẹ ohimin lẹ ihiẹn ile rịn'a, sị, “Ebiekọzị wẹ, kaka!
6 e jurou por aquele que vive pelos séculos dos séculos, o qual criou o céu e o que nele há, e a terra e o que nela há, e o mar e o que nele há, que não haveria mais demora,
7 Kama, hụn mmọn-ozi nke ẹsa gihụ gbu opi ẹ, ihiẹn ahụn mini Osolobuẹ kwademẹ e mẹzuchanrịn k'o dọn gwa ndị idibo ẹ ndị-amụma.”
7 mas que nos dias da voz do sétimo anjo, quando este estivesse para tocar a trombeta, se cumpriria o mistério de Deus, como anunciou aos seus servos, os profetas.
8 Ya olu hụ gha elu-igwee gwa m oku nọ sịzị m, “Jẹn d'e weri ẹhụhụọ hụ fịfịpụnị hụn rị ẹka mmọn-ozi hụ ụkụ a ohu rị elu ohimin, ụkụ a ohu hụ akpakalị.”
8 A voz que eu do céu tinha ouvido tornou a falar comigo, e disse: Vai, e toma o livro que está aberto na mão do anjo que se acha em pé sobre o mar e sobre a terra.
9 Ya m nọ jẹn d'e kunrun mmọn-ozi hụ, sị a ye m ẹhụhụọ hụ mẹ ẹkẹrẹ. Ọ nọ sị m, “Weri ẹ ri. Ọ k'a sụọ ị ụsụọ ọnụ nọkẹ mirin-ẹnwụn, kanị, o k'e lu i ilu ẹfọ.”
9 E fui ter com o anjo e lhe pedi que me desse o livrinho. Disse-me ele: Toma-o, e come-o; ele fará amargo o teu ventre, mas na tua boca será doce como mel.
10 Ya m nọ narịn mmọn-ozi hụ ẹhụhụọ hụ mẹ ẹkẹrẹ ri, ọ nọ sụọ m ụsụọ ọnụ nọkẹ mirin-ẹnwụn, kanị, ogẹn m gi rigụụ a, ẹfọ nọ lumẹ m ilu.
10 Tomei o livrinho da mão do anjo, e o comi; e na minha boca era doce como mel; mas depois que o comi, o meu ventre ficou amargo.
11 Ya wẹ nọzị sị m, “I k'e buzi amụma banyeni ndị bu ọda, anị bu ọda, ndị asụsụ ichẹn-ichẹn bu ọda lẹ ndị-nze bu ọda.”
11 Então me disseram: Importa que profetizes outra vez a muitos povos, e nações, e línguas, e reis.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?