Romanos 9
IGNNT vs ARIB
1 — ausente —
1 Digo a verdade em Cristo, não minto, dando testemunho comigo a minha consciência no Espírito Santo,
2 — ausente —
2 que tenho grande tristeza e incessante dor no meu coração.
3 — ausente —
3 Porque eu mesmo desejaria ser separado de Cristo, por amor de meus irmãos, que são meus parentes segundo a carne;
4 — ausente —
4 os quais são israelitas, de quem é a adoção, e a glória, e os pactos, e a promulgação da lei, e o culto, e as promessas;
5 — ausente —
5 de quem são os patriarcas; e de quem descende o Cristo segundo a carne, o qual é sobre todas as coisas, Deus bendito eternamente. Amém.
6 Tayanapane eta macatajisiravacahi ichape ema Viya ena nujaneanana israelítana, tamapurujisera, éna namutuyaréni témepururecavana. Vahi návarahahini náehica. Váhisera étainahini táichahini eta mamaitauchirahi eta matratune ema Viya. Nasapihapa namapuruji namutuyaréni, vahi machichanaveanainahini ema Viya, táichavenehi eta namasuapajiraivanahi.
6 Não que a palavra de Deus haja falhado. Porque nem todos os que são de Israel são israelitas;
7 — ausente —
7 nem por serem descendência de Abraão são todos filhos; mas: Em Isaque será chamada a tua descendência.
8 — ausente —
8 Isto é, não são os filhos da carne que são filhos de Deus; mas os filhos da promessa são contados como descendência.
9 — ausente —
9 Porque a palavra da promessa é esta: Por este tempo virei, e Sara terá um filho.
10 Numetacaheyareva eta táicharacavahi eta macachichairahi ema Isaac ésupa esu mayena Rebeca. Chámeanahi ena náinapureanahi nachichanaveana.
10 E não somente isso, mas também a Rebeca, que havia concebido de um, de Isaque, nosso pai
11 — ausente —
11 {pois não tendo os gêmeos ainda nascido, nem tendo praticado bem ou mal, para que o propósito de Deus segundo a eleição permanecesse firme, não por causa das obras, mas por aquele que chama},
12 — ausente —
12 foi-lhe dito: O maior servirá o menor.
13 — ausente —
13 Como está escrito: Amei a Jacó, e aborreci a Esaú.
14 Puiti, vahi ecuimijachahini vahi tétupicava ema Viya eta manerejisiravacahi ena achaneana. Váhiquenesera énéna tácahe.
14 Que diremos, pois? Há injustiça da parte de Deus? De modo nenhum.
15 Ema Viya mametacahivare ema Moisés, ani macahe: “Núti necha mácani nujapanuqueneyare” macahepa.
15 Porque diz a Moisés: Terei misericórdia de quem me aprouver ter misericórdia, e terei compaixão de quem me aprouver ter compaixão.
16 Tacahe, vahi vámutu vácuticaca eta majapanuirahavi ema Viya máichuirahaviyarehi. Éma téchahi eta manerejisiravacahi nácani majapanuqueneana máichuhaqueneanayare. Vahi étainahini eta náimijachiravahi tíchuhacareana taicha eta náurivahíji, napamisirahipuca naicha eta táuriqueneana.
16 Assim, pois, isto não depende do que quer, nem do que corre, mas de Deus que usa de misericórdia.
17 Ema Viya ánivare macahehi eta te Sagrada Escritura mayehe ema rey te avasare Egipto: “Núti nunacavihi eta piávacurehi pirreyvayarehi, taicha nímativi eta pimuracasamurevahi. Nuvarahasera núti nímimatichaviyare eta tamutuirahi nurataha nítupajijiasirava, apaesa táimaticare eta níjare te tamutu eta juca apaquehe” macahepa ema Viya.
17 Pois diz a Escritura a Faraó: Para isto mesmo te levantei: para em ti mostrar o meu poder, e para que seja anunciado o meu nome em toda a terra.
18 Tacahe, ema Viya manerejicahi nácani mavarahaqueneanayare máichuha. Máisapahisera ena masuapajirairahana tajurucachuchaini eta namuracasamurevahi.
18 Portanto, tem misericórdia de quem quer, e a quem quer endurece.
19 Németeaca, áninapapuca ecaheyare éti: “Ene tacahe jácani, ¿tájahapuca tacayema eta vicaviurevahi eta mayehe? Taicha vahi véchavahini eta víchirahi eta tamauriqueneana. Émarichuhinéni tíchahavihi” ecahénapapuca éti.
19 Dir-me-ás então. Por que se queixa ele ainda? Pois, quem resiste à sua vontade?
20 Vahi tacucahe eta epanereruana. ¿Vahi epicahini iácapaemachirahi ema Viya? Eta cachapare mátejisi vahi táuricaimahi tácapaemachahini súcani tépiyacahi: “¿Tájaha tacayema pímipananajicanu eta pépiyasiranuhi, váhiyapa nucunachacarehini eta pépiyasiranuhi?” vahi táichaimahi.
20 Mas, ó homem, quem és tu, que a Deus replicas? Porventura a coisa formada dirá ao que a formou: Por que me fizeste assim?
21 Esu típuarecarahi, ésu téchinavahi jácani táimahianayare eta suípune, suíchayarehi eta suícarahiyare, tásiha suépiyacavare eta suyehe vásenilla, tacahehi eta suvarahaquenehi.
21 Ou não tem o oleiro poder sobre o barro, para da mesma massa fazer um vaso para uso honroso e outro para uso desonroso?
22 Tatuparacahi ema Viya máicuñacavaneya namutu ena achaneana váinarajiqueneana, máimitaequenehavacavane éna. Tatuparacahivare máimerecavane eta máitupajijiasirava étapa eta masemirahi tayehe eta namaurivahi. Tétavicavahisera eta macayehevahi paciencia.
22 E que direis, se Deus, querendo mostrar a sua ira, e dar a conhecer o seu poder, suportou com muita paciência os vasos da ira, preparados para a perdição;
23 Víti apana, ene tacahehi eta táetaviuchirahi eta majapanuirahavihi, máimerecahi eta táichapeva eta macunachacareva. Acaneripahi eta manerejisirahavihi eta vicachaneraya éma tayehe eta majaraiva.
23 para que também desse a conhecer as riquezas da sua glória nos vasos de misericórdia, que de antemão preparou para a glória,
24 Vahi vácarichuhini viti israelítana manerejiruhavihi; énerichuhi eti apavasanana manerejiruhehivare.
24 os quais somos nós, a quem também chamou, não só dentre os judeus, mas também dentre os gentios?
25 — ausente —
25 Como diz ele também em Oséias: Chamarei meu povo ao que não era meu povo; e amada à que não era amada.
26 — ausente —
26 E sucederá que no lugar em que lhes foi dito: Vós não sois meu povo; aí serão chamados filhos do Deus vivo.
27 Énasera ena nujaneanana israelítana, ánimurianarichuhi ena tisuapanahi eta máichuarapi ema Viya. Nacuti éna ánimuriqueneana náechajisihahi ema víyarahaini profeta Isaías, ani macahehi: “Tétavicavahinéni visimutuva viti israelítana, ánimurihavirichuchasera viti viúchucuhanayare.
27 Também Isaías exclama acerca de Israel: Ainda que o número dos filhos de Israel seja como a areia do mar, o remanescente é que será salvo.
28 Ema Viya, vaipa macamichaimahi eta náejecapiravanahi ena achaneana. Tíjahúchavayarepa eta máicuñasirayare eta apaquehe. Máijahúchayarehi máitaequeneha tamutu”.
28 Porque o Senhor executará a sua palavra sobre a terra, consumando-a e abreviando-a.
29 Ánivare macahehi ema Isaías: “Muracarinehi eta náquipaisirahi eta viávasa. Te tacuijahini eta majapanuirahavihi ema Viya viti vinerejiruanahi véhica éma, vítaequenehini vimutu. Nájina nánasihini te viávasa. Vicutiyaréni ena ticavasanahi te Sodoma, énapa te Gomorra, máitaequeneruanahi ema Viya, ema tétavicava eta máitupajijiasirava, máituruequenehahi tamutu” macahepa ema Isaías.
29 E como antes dissera Isaías: Se o Senhor dos Exércitos não nos tivesse deixado descendência, teríamos sido feitos como Sodoma, e seríamos semelhantes a Gomorra.
30 Nuvaraha numetacahe eta juca, apaesa écha. Ena apavasanana nasapihahi tijacapacareanahi me Viya, váhinéni náesenicahini éma cape eta náitaresirahi. Tacarichusera puiti, táichavenehi eta nacasiñavairahi eta mayehe, tijacapacareanaripahi éna.
30 Que diremos pois? Que os gentios, que não buscavam a justiça, alcançaram a justiça, mas a justiça que vem da fé.
31 Énasera ena nujaneanana, tímijachavanahi tijacapacareanayarehi me Viya táichavenehi eta navarairahi náehica eta vanairipiana. Váhisera najacapacarehini.
31 Mas Israel, buscando a lei da justiça, não atingiu esta lei.
32 Taicha éna, náemepururecahi eta najacapacarevayarehini me Viya. Vahi návarahahini nacasiñavahini mayehe ema Machicha Jesús. Éna tímijachavanahi étachucha nacunachiavahi tayehe eta náitauchirahi eta navanesiracacanahi. Eta tiviuchahi eta nacatianasirahi muracaquenehi ema Viáquenu Jesús, vahi návarahahini nacasiñavahini eta mayehe.
32 Por que? Porque não a buscavam pela fé, mas como que pelas obras; e tropeçaram na pedra de tropeço;
33 Ema Viya, eta máechajiriruvana eta Sagrada Escritura, ani macahehi: “Puiti névatacaya ema Nuchicha Cristo nayehe ena israelítana. Nímahaya nájahapuca ticatianacanaya éma, énapa ena ticasiñavanayare eta mayehe. Nácani ticatianacanapuca, énajivayare ticamitiequenehavanayare, ticaicuñanayareva táicha. Nácanisera ticasiñavanayare eta mayehe ema nuvaneruyare, vahi máinajiacavacaimahi” macahepa ema Viya.
33 como está escrito: Eis que eu ponho em Sião uma pedra de tropeço; e uma rocha de escândalo; e quem nela crer não será confundido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?