Mateus 13

IGNNT vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Te jena sache, tiyana­varepa ema Jesús, macaijuhe te tachausi eta cáquiure. Téjaca­varepa eta ánaqui eta máimitu­re­si­ra­yarehi.
1 Tendo Jesus saído de casa naquele dia, estava assentado junto ao mar.
2 Tásiha, camuria­na­pa­hivare ena achaneana títeca­pau­chanahi éma. Eta navayu­chi­raripa ena achaneana, tiyanapa ema Jesús tiávacuhapa tayehe eta pacure. Ena achaneana nanasipa te tachausi tiájipahi.
2 E ajuntou-se muita gente ao pé dele, de sorte que, entrando num barco, se assentou; e toda a multidão estava em pé na praia.
3 Tásiha, camurihi eta máimicu­ti­cha­que­neanahi eta máimitu­si­ra­vacahi. Ánipa macahe:
3 E falou-lhe de muitas coisas por parábolas, dizendo: Eis que o semeador saiu a semear.
4 Eta mapaisi­rapahi, témiri­capaipa eta evaraqui te achene. Táimahapa eta cáyure, tanicapa.
4 E, quando semeava,
5 Eta mayeherepi éma eta máevasira, máevaja­japaica eta apaquehe. Tásiha, eta apamuri evaraqui témiricapa te váhirichu tamitu­tuhini eta máteji taicha máripahi eta apaquehe. Tímaru­ca­va­ne­paneni táicha.
5 e outra
6 Téhesera te tíjurepa eta sache, tacapa­jicapa; taicha váhirichu táupare­va­cahíni.
6 Mas, vindo o sol, queimou-se e secou-se, porque não tinha raiz.
7 Tacahe, eta apana evaraqui témiri­capaipa te tataracu eta itapepaire. Tiúrina­hinéni eta táimaru­sirahi, étasera eta itape tacachu­ricapa eta tajuru­sirahi. Táemuriachapa eta sucureca.
7 E outra caiu entre espinhos, e os espinhos cresceram e sufocaram-na.
8 Tacahe, eta apamuri evaraqui témiri­capaipa te tiúrina máteji. Tiúrina­panahi eta tajurusira. Eta étana, ticahipa tétupi­ca­va­panapa. Eta apanavare, ticahipa ánimuríchu. Eta apanavare, ticahivare apaesa­sa­jiruichu.
8 E outra caiu em boa terra e deu fruto: um, a cem, outro, a sessenta, e outro, a trinta.
9 Esama­ra­racanu emutu éti. Te evara­hapuca ecaicutiara, tavaraha eta epane­re­chi­na­vayare.
9 Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
10 Tacahe, viti mayeheana apostóleana vémeña­havapa eta mayehe ema Jesús. Viyase­recapa tájahapuca tacayemahi eta máimicu­tia­ra­chi­ra­va­caichucha eta máimitu­si­ra­vacahi ena achaneana.
10 E, acercando-se dele os discípulos, disseram-lhe: Por que lhes falas por parábolas?
11 Tásiha, ema Jesús tijica­pa­havipa:
11 Ele, respondendo, disse-lhes: Porque a vós é dado conhecer os mistérios do Reino dos céus, mas a eles não lhes é dado;
12 Éti, te esuapa yátupihi eta nímitu­rapiana, ema Espíritu Santo tímitu­caheya tamutu eta tacaye­ma­que­neanahi. Énasera nácani vahi návara­hahini nasuapa, énaji­vayare tíchavana ticave­re­ji­ca­sianaya eta nasama­que­neanahi.
12 porque àquele que tem se dará, e terá em abundância; mas aquele que não tem, até aquilo que tem lhe será tirado.
13 Eta tacahehi eta nímitu­si­ra­vacahi, nímicu­tia­ra­chi­na­va­caichucha. Te apaesarichu eta navarairahi náituca, vahi nacaicu­tia­rahini eta juca nímecha­que­neanahi. Nasamahi eta néchaji­ri­ruvana, váhisera nacaicu­tia­rahini eta nímitu­sirahi.
13 Por isso, lhes falo por parábolas, porque eles, vendo, não veem; e, ouvindo, não ouvem, nem compreendem.
14 Puiti ena nani achaneana nacuti ena achaneana acane, vahi nasuapahini ema víyarahaini profeta Isaías. Ánipa macahe: “Nímatihe éti. Esama­ya­re­né­nipuca, váhisera ecaicu­tia­raimahi. Ímaha­ya­re­hi­né­nipuca, váhiva­resera ímatie­que­ne­haimahi.
14 E neles se cumpre a profecia de Isaías, que diz: Ouvindo, ouvireis, mas não compreendereis e, vendo, vereis, mas não percebereis.
15 Taicha eta esamureana eti achaneana, tétavi­cavahi eta tamuracava. Vahi evaraha esama. Épiya­ca­va­hivare púchuquihe, emava­rairahi esuapahini te esamureana. Tájinapa táichahíni vicucha­pahini eta éneuchi­ra­vai­nahíni, evarai­ra­pucaini ecasi­ña­vahini me Viya, apaesa macana­ra­ca­hehini” macahepa ema víyarahaini Isaías.
15 Porque o coração deste povo está endurecido, e ouviu de mau grado com seus ouvidos e fechou os olhos, para que não veja com os olhos, e ouça com os ouvidos, e compreenda com o coração, e se converta, e eu o cure.
16 Étisera eti nímitureana, tétavi­cavahi eta iúrica­ca­revahi, taicha esuapahi eta juca ímaha­que­neanahi étapa eta esama­que­neanahi.
16 Mas bem-aventurados os vossos olhos, porque veem, e os vossos ouvidos, porque ouvem.
17 Nutupiruva numetacahe: Acane ichape­muriana ena achaneana tiúriana énapa ena víyara­hanaini profetana, tétavi­cavahi eta navarairahi tímatinuana, náimahavare eta juca níchaque­neanahi ímaha­que­neanahi. Navara­ha­varepa nasama eta nímitu­re­sirahi. Váipasera nacapa­ya­cahini.
17 Porque em verdade vos digo que muitos profetas e justos desejaram ver o que vós vedes e não
18 Ácaicu­tiaraicha eta juca nímicu­tia­ra­cha­quenehi mayehe ema tévacarahi.
18 Escutai vós, pois, a parábola do semeador.
19 Núti níchuhavaca ena achaneana, machane­ra­nayare ema Viya ena téhica­nua­nayare. Tásiha, natiarihi ena achaneana nasama­ri­pa­hinéni eta nímitu­ra­pianahi, émasera ema Váinaraji vahi máisapahini tánasihini te nasamureana. Enevanehi macami­ti­si­cavaca eta náimitu­ca­si­va­nainihi. Éna nacutihi eta máteji muraca­pa­hi­quenehi te achene.
19 Ouvindo alguém a palavra do Reino e não a entendendo, vem o maligno e arrebata o que foi semeado no seu coração; este é o que foi semeado ao pé do caminho;
20 Natiari­hivare ena apamuriana achaneana, nacutihi eta máteji máripahi. Te nasama­raraca eta nímitu­rapiana, natupi­ru­vanehi nasuapa, tiúrisa­mu­rea­nainehi.
20 porém o que foi semeado em pedregais é o que ouve a palavra e logo a recebe com alegria;
21 Váhisera nárata­hahini nacara­va­huhini yátupi­nahíni. Vahi nácutihíni eta evaraqui tiúparehi. Ánipirichu eta náehisirahi, taicha vahi nacami­chahini jácani nacata­ji­vai­ranahi. Váhivare túmesa­mu­rea­nai­nahíni te tatiarihipa eta jácani nacatichaira ena achaneana táichavenehi eta náehisi­ranuhi.
21 mas não tem raiz em si mesmo; antes, é de pouca duração; e, chegada a angústia e a perseguição por causa da palavra, logo se ofende;
22 Natiari­hivare ena apamuriana achaneana nacuti eta máteji te távihahi eta itape­quijiana. Éneri­chuvare nasama­ra­ra­ca­hinéni eta nímitu­rapiana. Napane­ré­que­ne­ha­hinéni, tahapa­pi­ri­ca­va­ca­hisera eta jácani táichara­ra­ca­va­yarehi eta náitaresira. Tavayua­ca­va­cavare eta tájipa­racana, étapa eta navarairahi tirrico­chavana. Tamutu eta juca táemeta­vícahi eta navarairahi téhicanuana. Tamapu­ru­ji­yarehi eta najaca­pirahi eta nímitu­rapiana.
22 e o que foi semeado entre espinhos é o que ouve a palavra, mas os cuidados deste mundo e a sedução das riquezas sufocam a palavra, e fica infrutífera;
23 Natiari­hisera ena apamuriana achaneana nacutihi eta tiúrina máteji. Éna, tisama­nuanahi. Náunacahi yátupi eta nímitu­rapiana, náimatie­que­ne­hairahi. Tájinavare náichira­vai­nahíni eta náehisi­ranuhi. Ichape eta nacaema­ta­nea­sirahi ema Viya. Nararihi ena apaesarichu eta nacaema­ta­nea­sirahi. Narari­hivare ena apamuriana, nativa­re­re­ha­panapa eta nacaema­ta­nea­sirahi. Tásiha, ena apamuriana, ichape­mu­ri­panapa eta nacaema­ta­nea­sirahi ema Viya —macahepa ema Jesús.
23 mas o que foi semeado em boa terra é o que ouve e compreende a palavra; e dá fruto, e um produz cem, outro, sessenta, e outro, trinta.
24 Ema Jesús máimicu­tia­ra­chavare ena achaneana eta máimitu­si­ra­vacahi:
24 Propôs-lhes outra parábola, dizendo: O Reino dos céus é semelhante ao homem que semeia boa semente no seu campo;
25 Étasera te tímacapa ema ticayehe eta sucureca, macahepaipa ema macatianaru. Máimisi­ri­qui­chinapa eta táiñema­hi­queneana ejare. Tásiha, tiyanapa.
25 mas, dormindo os homens, veio o seu inimigo, e semeou o joio no meio do trigo, e retirou-se.
26 Tacahe, te tímaru­cainipa eta evaraqui trigo, tiúchuca­varepa eta ejare, tacacha­nepaipa eta evaraqui.
26 E, quando a erva cresceu e frutificou, apareceu também o joio.
27 Náraminehi ena machane­ranahi ema achane tévacarahi. Tiyananapa nametapana ema náejaháruhi. Ánipa náicha: “Tata, eta jena pévaraquihi, tájina tacasi­ri­quihini eta táiñema­hi­queneana ejare. Puítisera tiúchucapa tacacha­ne­paipahi eta pévaraquihi” náichapa.
27 E os servos do pai de família, indo ter
28 Ema náejaháruhi majicapapa: “Matiarihi mácani ticatia­na­canuhi. Éma tíchahi eta juca, tímisi­ri­qui­chi­nanuhi”. Tásiha, ema machanerana náichapa: “¿Pivara­hapuca, tata, viyana víti vivepuriha eta jena ejareana?”
28 E ele lhes disse: Um inimigo é quem fez isso. E os servos lhe disseram: Queres, pois, que vamos arrancá-lo?
29 Éma majicapapa: “Vahi tiúririne, taicha machu táimive­purica eta névaraqui trigo.
29 Porém ele lhes disse: Não; para que, ao colher o joio, não arranqueis também o trigo com ele.
30 Tácuti­ca­ca­richaha eta tajuru­si­rayare. Tiámainucava te tacaecha­tijipa, nuvane­ca­hénapa éti nuchanerana tativayare evepurica eta ejarejiana, ítiji­cainapa eta tacaijui­rayare. Tásiha, evehai­na­sarepa eta trigo, ticaunainapa te tacaunairare”.
30 Deixai crescer ambos juntos até à ceifa; e, por ocasião da ceifa, direi aos ceifeiros: colhei primeiro o joio e atai-o em molhos para o queimar; mas o trigo, ajuntai-o no meu celeiro.
31 — ausente —
31 Outra parábola lhes propôs, dizendo: O Reino dos céus é semelhante a um grão de mostarda que um homem, pegando dele, semeou no seu campo;
32 — ausente —
32 o qual é realmente a menor de todas as sementes; mas, crescendo, é a maior das plantas e faz-se uma árvore, de sorte que vêm as aves do céu e se aninham nos seus ramos.
33 Éneri­chuvare máimicu­tichina eta juca apana máimitu­re­sirahi. Ánipa macahe:
33 Outra parábola lhes disse: O Reino dos céus é semelhante ao fermento que uma mulher toma e introduz em três medidas de farinha, até que tudo esteja levedado.
34 Ema Jesús tamutu máimicu­tia­ra­chi­napahi eta máimitu­re­sirahi. Tájina étahena te tímitureca, vahi macuna­cahini eta máimicu­ti­chi­na­queneana.
34 Tudo isso disse Jesus por parábolas à multidão e nada lhes falava sem parábolas,
35 Títauchavahi eta juca máechaji­ri­ru­vanahi ema émana profeta. Ani macahehi: “Tamutu eta nímitu­ra­pia­nayare nímicu­ti­chi­na­ya­repahi. Nímicae­che­ra­chainapa eta táeñaure­va­quenehi te tépana­vainapa máepiya­cainapa ema Viya eta apaquehe” macahepa.
35 para que se cumprisse o que fora dito pelo profeta, que disse: Abrirei em parábolas a boca; publicarei coisas ocultas desde a criação do mundo.
36 Tacahe, ema Jesús mavane­ca­vacapa ena achaneana nayanapa te napenana. Éma apanava tiyana­varepa tichava te mapena, vítipa viti mayeheanahi apóstoleana. Tacahe, te véjacapa vimutu, viyase­recapa máimicae­che­ra­chahini eta máimitu­rapihi máimicu­ti­cha­quenehi eta ejare tacacha­ne­quenehi eta trigo.
36 Então, tendo despedido a multidão, foi Jesus para casa. E chegaram ao pé dele os seus discípulos, dizendo: Explica-nos a parábola do joio do campo.
37 Tacahe, ema Jesús máichahavipa:
37 E ele, respondendo, disse-lhes: O que semeia a boa semente é o Filho do Homem,
38 Eta apaquehe tacaevaiyahi eta trigo, énahi ena achaneana te juca apaquehe. Eta tiúrina evaraqui, étihi eti nuchane­ranahi núti. Tásiha, eta ejare énahi ena machane­ranahi ema Váinaraji.
38 o campo é o mundo, a boa semente são os filhos do Reino, e o joio são os filhos do Maligno.
39 Taicha ema ticatia­na­canuhi, manacahi eta ejare, mavarairahi máepacu­cha­yarehi eta névaruhi núti. Eta tacaecha­ti­jirapa eta trigo, étahi eta táitavi­rayare eta apaquehe. Náraja­pa­yarepa ena ángeleana, ticuru­ji­ri­ca­na­yarehi.
39 O inimigo que o semeou é o diabo; e a ceifa é o fim do mundo; e os ceifeiros são os anjos.
40 — ausente —
40 Assim como o joio é colhido e queimado no fogo, assim será na consumação deste mundo.
41 — ausente —
41 Mandará o Filho do Homem os seus anjos, e eles colherão do seu Reino tudo o que causa escândalo e os que cometem iniquidade.
42 — ausente —
42 E lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali, haverá pranto e ranger de dentes.
43 Tásiha, nácani títauchanahi eta mavanai­ri­pianahi ema Viya, tétavi­ca­vayare eta najarai­vayare tacutiyare eta tajaraiva eta sache. Téjaca­nainapa tayehe eta macatu­pa­ra­haiyahi ema Vicaiyaquene. Te evara­hapuca ecaicutiara, tavaraha eta epane­re­chi­navaya.
43 Então, os justos resplandecerão como o sol, no Reino de seu Pai. Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
44 Eta nímitu­rapiana nuti násiha­quenehi te anuma tacuti eta tayumu­ru­re­va­quenehi entierro. Te máichimavahi mácani achane eta entierro, tiúrisa­mu­re­yarehi. Tásiha, máimicha­va­yarehi mayumuruca tayehe eta apaquehe távihahi. Mavacha­re­ca­yarepa eta apaquehe, mavarai­ra­yarehi eta entierro. Tayanapane táimija­ra­re­ca­yarepa tamutu eta macaye­he­que­nea­nainihi.
44 Também o Reino dos céus é semelhante a um tesouro escondido n dele, vai, vende tudo quanto tem e compra aquele campo.
45 Éneri­chuvare eta najaca­pirahi ena achaneana eta nímitu­rapiana nuti násiha­quenehi te anuma tacuti eta macaema­ta­nerahi mácani achane comercia­ntepahi. Matanu­capahi eta tasiva­cha­que­neanahi perla.
45 Outrossim, o Reino dos céus é semelhante ao homem negociante que busca boas pérolas;
46 Te máichimavapa eta perla matanu­repahi, tétavi­cavahi eta tasiva­chavahi. Mavara­hasera mavachareca eta perla, tayanapane táimija­ra­re­ca­yarehi tamutu eta macaye­he­que­nea­nainihi.
46 e, encontrando uma pérola de grande valor, foi, vendeu tudo quanto tinha e comprou-a.
47 Éneri­chuvare nuvaraha nímitucahe tayehe eta sácheyare eta táiteca­pi­ra­yarehi eta ecuñaraqui. Tacutihi eta ichape nayutahe. Te náechipaecapa te cáquiure, tamutu taveha­yarehi eta tasimu­tu­queneana jímana.
47 Igualmente, o Reino dos céus é semelhante a uma rede lançada ao mar e que apanha toda qualidade
48 Te náimahapa tínica eta nayutahe, naveha­yarepa nachuru­paicapa te tiájipahi tachausi. Nanere­ji­ca­yarepa eta jímana tiúrinana. Nanaca­cu­ha­yarepa te ichape maha. Tásiha, náquiji­ca­yarepa eta apamuri máurira­hanahi.
48 E, estando cheia, a puxam para a praia e, assentando-se, apanham para os cestos os bons; os ruins, porém, lançam fora.
49 Ene tacaheyare eta táitavi­rayare eta apaquehe. Náraja­payare ena ángeleana, nanere­ji­cainapa ena achaneana tíchanahi eta tamauri­que­neanahi.
49 Assim será na consumação dos séculos: virão os anjos e separarão os maus dentre os justos.
50 Náijuchainapa te yucu, táetaviuchahi eta táijureva. Ticapi­ti­quia­he­cha­va­nainapa eta tacati­vayare nasama. Tíyaha­nainapa —macahepa ema Jesús.
50 E lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali, haverá pranto e ranger de dentes.
51 Tacahe, ema Jesús tiyase­re­ca­havipa. Ánipa macahe:
51 E disse-lhes Jesus: Entendestes todas estas Disseram-lhe eles: Sim, Senhor.
52 Tácahe, máichahavipa:
52 E ele disse-lhes: Por isso, todo escriba instruído acerca do Reino dos céus é semelhante a um pai de família que tira do seu tesouro
53 Te tamutupa eta máimicu­ti­chirahi ema Jesús eta juca máimitu­rapiana, viyanapa.
53 E aconteceu que Jesus, concluindo essas parábolas, se retirou dali.
54 — ausente —
54 E, chegando à sua pátria, ensinava-os na sinagoga deles, de sorte que se maravilhavam e diziam: Donde veio a este a sabedoria e estas maravilhas?
55 — ausente —
55 Não é este o filho do carpinteiro? E não se chama sua mãe Maria, e seus irmãos, Tiago, e José, e Simão, e Judas?
56 — ausente —
56 E não estão entre nós todas as suas irmãs? Donde lhe veio, pois, tudo isso?
57 — ausente —
57 E escandalizavam-se nele. Jesus, porém, lhes disse: Não há profeta sem honra, a não ser na sua pátria e na sua casa.
58 Tásiha, tájina máimere­ca­hichaini eta tiárami­careana táichavenehi eta namasua­pa­ji­rai­vanahi, váhivare nacasi­ña­vahini eta mayehe.
58 E não fez ali muitas maravilhas, por causa da incredulidade deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra