Marcos 6

IGNNT vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Tacahe, te apanapa sache, tiyana­varepa tipaica. Tichavapa tayehe eta mávasa Nazaret, mámamu­ri­hapaipa ena máimitureana.
1 Saiu Jesus dali, e foi para a sua terra, e os seus discípulos o seguiam.
2 — ausente —
2 Ora, chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ao ouvi-lo, se maravilhavam, dizendo: Donde lhe vêm estas coisas? e que sabedoria é esta que lhe é dada? e como se fazem tais milagres por suas mãos?
3 — ausente —
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? e não estão aqui entre nós suas irmãs? E escandalizavam-se dele.
4 Ema Jesús máimatihi eta napane­re­ruanahi. Tásiha, máichavacapa:
4 Então Jesus lhes dizia: Um profeta não fica sem honra senão na sua terra, entre os seus parentes, e na sua própria casa.
5 — ausente —
5 E não podia fazer ali nenhum milagre, a não ser curar alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 — ausente —
6 E admirou-se da incredulidade deles. Em seguida percorria as aldeias circunvizinhas, ensinando.
7 Étana sache, macuru­ji­mu­rihapa ena dócequeneana mayeheana apóstoleana. Tacahe, máijara­ca­vacapa eta náitupa­ji­jia­si­ra­vayare narata­hai­rayare náquijica ena éreanana. Tacahe, mavanecapa tiyanana eta te apana­paneana avasareana, apina­na­ya­repahi eta napaisi­ra­ya­repahi.
7 E chamou a si os doze, e começou a enviá-los a dois e dois, e dava-lhes poder sobre os espíritos imundos;
8 Matupa­racapa, ánipa máichavaca:
8 ordenou-lhes que nada levassem para o caminho, senão apenas um bordão; nem pão, nem alforje, nem dinheiro no cinto;
9 Étana­ri­chuvare iámayare eta emuiriha. Tacarichu iámaya eta eyupairiqui. Ecaepa­ru­pe­va­ya­resera.
9 mas que fossem calçados de sandálias, e que não vestissem duas túnicas.
10 Te ítecapapa tayehe eta jácani peti íteca­pihaya te jácani avasare, ánasi tayehe. Te iúchuca­yarepa eta te jena avasare, epaenumava ejunijica eta íteca­pihahi.
10 Dizia-lhes mais: Onde quer que entrardes numa casa, ficai nela até sairdes daquele lugar.
11 Te váhipuca nacuja­capahe te jácani avasare, váhivare nacuvaraha nacusamahe, iúchuca­va­neyare. Étata­pe­va­cha­va­nu­ma­ya­resera eta máteji te ívapeana. Táicutia­rayare eta máicuña­si­ra­va­cayare ema Viya taicha eta namava­rairahi najaca­pa­hehini. Nutupiruva numetacahe, te táitecapa eta juicio, tiápaju­ca­vainapa eta náicuñayare. Tacachu­ri­cayare eta nacaicu­ñai­rayare ena achaneana váinara­ji­queneana ticava­sanaini te Sodoma étapa eta Gomorra —máichavacapa ema Jesús.
11 E se qualquer lugar não vos receber, nem os homens vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho conta eles.
12 Tacahe, tiyananapa ena dóceana. Ticame­ta­rairuana eta tacamu­nui­ra­yarehi eta náeneuchi­ravaya ena achaneana, náinajica eta napeca­turana.
12 Então saíram e pregaram que todos se arrependessem;
13 Náimiju­na­va­capaipa ena éreanana tiávahá­canahi ena achaneana. Camuria­na­hivare ena nacana­raruana tayehe eta najumanaini, nacapa­ja­si­si­rapahi te nachuti eta aceite.
13 e expulsavam muitos demônios, e ungiam muitos enfermos com óleo, e os curavam.
14 Tacahe, ema Herodes ema aquenucahi tayehe eta Galilea masamai­ri­ri­ca­varepa eta máichaque­neanahi ema Jesús, taicha náechaji­sihahi namutu ena achaneana. Nararihi ena téjeca­pa­vanahi eta napane­reruana, ánipa nacahe:
14 E soube disso o rei Herodes {porque o nome de Jesus se tornara célebre}, e disse: João, o Batista, ressuscitou dos mortos; e por isso estes poderes milagrosos operam nele.
15 Narari­hisera ena apamuriana nacahepa:
15 Mas outros diziam: É Elias. E ainda outros diziam: É profeta como um dos profetas.
16 Émasera ema Herodes, eta masamai­ri­ri­sirahi, macahepa:
16 Herodes, porém, ouvindo isso, dizia: É João, aquele a quem eu mandei degolar: ele ressuscitou.
17 — ausente —
17 Porquanto o próprio Herodes mandara prender a João, e encerrá-lo maniatado no cárcere, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe; porque ele se havia casado com ela.
18 — ausente —
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito ter a mulher de teu irmão.
19 Esu Herodías, tétavicava eta sucati­chirahi ema Juan. Suvarahahi sucapaca éma.
19 Por isso Herodias lhe guardava rancor e queria matá-lo, mas não podia;
20 Váhisera surata­hahini, taicha matsiri­hacahi mapicauchahi ema Herodes ema Juan, taicha máechahi tétavicava eta máurivahi ema Juan. Máimati­hivare eta mavaneruhi ema Viya. Eta tacahehi, macatiuchahi éma apaesa tacuija suícharaca ésu. Táitusiava, ema Herodes máuricapa masama­ra­racahi eta máimitu­rapiana ema Juan; váhisera máiturue­que­ne­hahini tájahapuca máichara­ra­ca­va­yarehi.
20 porque Herodes temia a João, sabendo que era varão justo e santo, e o guardava em segurança; e, ao ouvi-lo, ficava muito perplexo, contudo de boa mente o escutava.
21 Tacahe, eta te jena yati ticaija­re­muhupa ema Herodes, sucama­purapa esu Herodías eta máepiya­sirahi eta ichape piesta ema Herodes. Máichuhapa ena máevanachana énapa ena oficiáleana, énapa ena ticaima­ha­queneana ticava­sanahi tayehe eta Galilea.
21 Chegado, porém, um dia oportuno quando Herodes no seu aniversário natalício ofereceu um banquete aos grandes da sua corte, aos principais da Galiléia,
22 Te tinicanapa téranapa, esu suchicha esu Herodías tisiapapa eta te návihahi ena achaneana. Esena­chi­charipa ésu. Tírimaicapa te namirahu. Ema Herodes máuricainehi ichape, énapa ena machimarana.
22 entrou a filha da mesma Herodias e, dançando, agradou a Herodes e aos convivas. Então o rei disse à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Tacahe, ema Herodes máichapa ésu:
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja metade do meu reino.
24 Tacahe, tiyanapa tiúchucapa esu amaperu. Suyase­re­panapa esu suena, ánipa suícha:
24 Tendo ela saído, perguntou a sua mãe: Que pedirei? Ela respondeu: A cabeça de João, o Batista.
25 Enurujipa tichava tisiapa esu amaperu eta te mávihahi ema aquenuca Herodes. Suyaseacapa éma, ánipa suicha:
25 E tornando logo com pressa à presença do rei, pediu, dizendo: Quero que imediatamente me dês num prato a cabeça de João, o Batista.
26 Tásiha, eta masamirahi eta juca suyasearuhi ema rey Herodes, ichape­rinehi eta mapane­re­re­sirahi. Váhisera mávara­hahini mavayua­cahini ésu táicha nasama­ripahi ena machimarana eta máijara­si­ra­yarehi eta suyasea­ru­yarehi ésu.
26 Ora, entristeceu-se muito o rei; todavia, por causa dos seus juramentos e por causa dos que estavam à mesa, não lha quis negar.
27 — ausente —
27 O rei, pois, enviou logo um soldado da sua guarda com ordem de trazer a cabeça de João. Então ele foi e o degolou no cárcere,
28 — ausente —
28 e trouxe a cabeça num prato e a deu à jovem, e a jovem a deu à sua mãe.
29 Te nasamai­ri­ricapa ena máimitureana ema Juan, tiyananapa náepanapa eta máquehéni, náecara­panapa.
29 Quando os seus discípulos ouviram isso, vieram, tomaram o seu corpo e o puseram num sepulcro.
30 Tacahe, tichavanapa tiúruji­cavana ena apóstoleana mayehe ema Jesús. Nametacapa tamutu eta náichaque­nea­napahi étapa eta najaca­pirahi ena achaneana eta náimitu­ra­pianahi.
30 Reuniram-se os apóstolos com Jesus e contaram-lhe tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Tacahe, máichavacapa ema Jesús:
31 Ao que ele lhes disse: Vinde vós, à parte, para um lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que vinham e iam, e não tinham tempo nem para comer.
32 Tacahe, tiyananapa te pacure, tiávacu­hanapa. Nacaijuhepa te mávapahi apaquehe.
32 Retiraram-se, pois, no barco para um lugar deserto, à parte.
33 Énasera ena achaneana naneca­paichucha eta nayanirahi. Camurianahi ena tímatianahi. Tacahe, tiyananapa tijuna­pa­napaipa, nameta­pa­na­yarehi ena apamuriana achaneana. Tásiha, tiúruji­ca­vanapa ena tiásihana te tamutu avasareana.
33 Muitos, porém, os viram partir, e os reconheceram; e para lá correram a pé de todas as cidades, e ali chegaram primeiro do que eles.
34 Te tiúcupaicapa ema Jesús, máimahapa ena camuri­queneana achaneana natiari­hi­ripahi. Tétavi­ca­vainehi eta majapa­nui­ra­vacahi, taicha nacutihi eta uvesana nájina tijaneacaina. Tacahe, máimitu­mu­ri­haripa. Camuri eta máimitu­rapiana. Tiuna eta máimitu­si­ra­vacahi.
34 E Jesus, ao desembarcar, viu uma grande multidão e compadeceu-se deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor; e começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Te cáperehipa, ena máimitureana napauchapa éma. Náichapa:
35 Estando a hora já muito adiantada, aproximaram-se dele seus discípulos e disseram: O lugar é deserto, e a hora já está muito adiantada;
36 Tacahe, táuricapa pimeta­cavaca ena achaneana nayanapa, navachareca eta nanica te jácani isanitiana, avasa­re­chi­cha­napuca te vichaca­ya­ra­hanahi. Taicha ani, tájina naviyaimahi eta nanicahini —náichapa.
36 despede-os, para que vão aos sítios e às aldeias, em redor, e comprem para si o que comer.
37 Majica­pa­pasera éma:
37 Ele, porém, lhes respondeu: Dai-lhes vós de comer. Então eles lhe perguntaram: Havemos de ir comprar duzentos denários de pão e dar-lhes de comer?
38 Tacahe, mayase­recapa ema Jesús:
38 Ao que ele lhes disse: Quantos pães tendes? Ide ver. E, tendo-se informado, responderam: Cinco pães e dois peixes.
39 Tacahe, macava­nai­ripipa náejaha­ha­ca­pai­cahini namutu te muíjipahi, náijamu­ri­paichuhi.
39 Então lhes ordenou que a todos fizessem reclinar-se, em grupos, sobre a relva verde.
40 Tacahe, téjaha­pai­canapa ena achaneana. Náijamu­ri­paichuhi eta náejasirahi. Cincuenta­napahi, ciéntoanapahi.
40 E reclinaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Tacahe, ema Jesús mavehapa eta cíncoquene pan étapa eta apiqui jima. Máesenicapa eta te anuma. Mahasu­lu­pa­yachapa ema Viya. Mayuve­tu­tu­jicapa eta pan, tásiha máijaracapa ena apóstoleana. Éna, náijaracapa ena achaneana. Éneri­chuvare mayuve­tu­tu­he­si­navare eta apiqui jima. Tisimu­ri­va­capaipa eta náijaraca.
41 E tomando os cinco pães e os dois peixes, e erguendo os olhos ao céu, os abençoou; partiu os pães e os entregava a seus discípulos para lhos servirem; também repartiu os dois peixes por todos.
42 Tacahe, námutu tinicana, tisatueanapa.
42 E todos comeram e se fartaram.
43 Tásiha, nacaema­cha­ri­cha­havare eta doce saye ichapehiana táinica­cha­va­cai­chahava eta náemacha­rajiana eta pan étapa eta jima.
43 Em seguida, recolheram doze cestos cheios dos pedaços de pão e de peixe.
44 Camuriana ena máeniruanahi. Te nataracu, natiarihihi ena cinco mílqueneana ajairana.
44 Ora, os que comeram os pães eram cinco mil homens.
45 Te tamutupa, enevanepa mavanecahi ema Jesús tiávacuhana eta te pacure ena máimitureana. Tínapu­ca­na­yarehi tiánuecana te apachara eta te avasare Betsaida. Émasera ema Jesús manasi­yarehi máevata­mu­ri­ha­nu­ma­yarehi ena achaneana.
45 Logo em seguida obrigou os seus discípulos a entrar no barco e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Tacahe, te tamutupa eta macame­ta­vairahi ema Jesús nayehe ena achaneana, tiyanapa tiápanahi tayehe eta anuquehe mari. Tiyuja­ra­ca­yarehi tayehe.
46 E, tendo-a despedido, foi ao monte para orar.
47 Tacahe, te tiúyatipa jena yati, ema Jesús manasi­richaha macarichuhi eta te anuquehe mari. Ena máimitureana itupie­re­canaipa tayehe eta cáquiure.
47 Chegada a tardinha, estava o barco no meio do mar, e ele sozinho em terra.
48 Tásiha, tachima­ra­ca­vacapa eta muraca técaticava, nácapa­qui­ha­paipahi. Te tijara­rahipa, ema Jesús máimahapa eta nanausi­rapahi muraca. Tacahe, tiyanapa macapa­ya­muriha. Mapaicae­capaipa eta une. Máetavi­ca­va­ca­pai­pasera.
48 E, vendo-os fatigados a remar, porque o vento lhes era contrário, pela quarta vigília da noite, foi ter com eles, andando sobre o mar; e queria passar-lhes adiante;
49 Éna máimitureana tipica­na­rinehi eta náimairahi eta mapaicae­si­rapahi eta une, náimija­chaipahi cunare.
49 eles, porém, ao vê-lo andando sobre o mar, pensaram que era um fantasma e gritaram;
50 Tipiara­re­canapa namutu eta náimairahi. Máechaji­ca­va­ne­pasera éma. Ánipa maicha:
50 porque todos o viram e se assustaram; mas ele imediatamente falou com eles e disse-lhes: Tende ânimo; sou eu; não temais.
51 Tacahe, mapauchapa éna. Tiávacuhapa nayehe. Tacahe, tíjahú­chavapa tíchecapa eta técaticava. Nárami­rinehi ichape ena máimitureana.
51 E subiu para junto deles no barco, e o vento cessou; e ficaram, no seu íntimo, grandemente pasmados;
52 Taicha vuíchaha nacaicu­tia­rahini eta tacaye­ma­quenehi eta macaeja­pa­sirahi eta pan, eta táimereu­chirahi éma eta vanairu­cairahi me Viya. Muraca­sa­mu­re­mu­ria­na­richaha.
52 pois não tinham compreendido o milagre dos pães, antes o seu coração estava endurecido.
53 Tacahe, te apanapa sache, tiápecha­va­na­varepa tiánuecana eta cáquiure. Títeca­panapa eta te avasare ticaijare Genesaret.
53 E, terminada a travessia, chegaram à terra em Genezaré, e ali atracaram.
54 Te tiúcupai­canapa, náitiacapa eta napacure. Ena natiari­hi­que­neanahi náimati­vanepa ema Jesús.
54 Logo que desembarcaram, o povo reconheceu a Jesus;
55 Tásiha, tiyananapa tijunapana timeta­ji­ri­ca­na­yarehi tayehe tamutu eta avasa­re­chichana tachaca­ya­ra­hanahi. Tacahe, tiúruji­ca­va­napahi ena achaneana te jácani máiteca­pi­hapahi ema Jesús. Námava­ca­paipahi eta te áchuji ena nacaju­ma­queneana.
55 e correndo eles por toda aquela região, começaram a levar nos leitos os que se achavam enfermos, para onde ouviam dizer que ele estava.
56 Éneri­chuvare, te jácani mayani­hapahi te acheneana téhepuca cálleana, nanaqui­pai­capahi ena nacaju­ma­queneana. Tacahe, nayasea­capahi éma máisapi­rai­nahíni náemamajiaca eta tacheyarapi eta mamuiriha. Tacahe, nácani témama­jia­ca­napahi, eneva­nepaipa tinara­ca­napahi.
56 Onde quer, pois, que entrava, fosse nas aldeias, nas cidades ou nos campos, apresentavam os enfermos nas praças, e rogavam-lhe que os deixasse tocar ao menos a orla do seu manto; e todos os que a tocavam ficavam curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra