Mateus 20

IGN_SBB vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Te jena sácheyare te níjara­ca­hénapa eta ícuchiyare eti nuchanerana, tacuti eta mavacha­chirahi ema émana achane ticayehe eta ichape quinta úvaquiji nayehe ena ticaema­ta­nea­rahiana. Ema maca mayatiruhi tipaica matanuca ena achaneana ticaema­ta­nea­na­yarehi mayehe. Tírere­ca­na­yarehi eta uva.
1 Porque o reino dos céus é semelhante a um homem, proprietário, que saiu de madrugada a contratar trabalhadores para a sua vinha.
2 Te títucavapa ena ajairana, mameta­ca­vacapa eta mavacha­chi­ra­yarehi étana reale te sache. Tiúrihi eta mavacha­chi­ra­vacahi. Mavane­ca­vacapa tiyanana tayehe eta náirere­si­ha­yarehi.
2 Ajustou com os trabalhadores o salário de um denário por dia, e mandou-os para a sua vinha.
3 Tásiha, macamu­nui­chahava ena apamuriana achane. Te las nuévepa sache, tiyana­varepa te plaza. Máimahai­nevare ena apamuriana ajairana máemata­ne­reanahi.
3 Cerca da hora terceira saiu, e viu que estavam outros, ociosos, na praça,
4 Máechajia­ca­varepa eta náirere­si­ra­yarehi. Mameta­ca­va­ca­varepa eta táuriva­yarehi eta mavacha­chi­ra­yarehi. Tiyana­na­varepa éna, tírere­canahi.
4 e disse-lhes: Ide também vós para a vinha, e dar-vos-ei o que for justo. E eles foram.
5 Te las dócepa sache, tiyana­varepa matanuca ena apamuriana. Títuca­vavare, máevata­mu­ri­havare tírere­ca­nayare. Te las trespa sache, tiápecha­vavare tiyana títuca­vavare ena apamuriana, éneri­chuvare tírere­ca­na­yarehi.
5 Outra vez saiu, cerca da hora sexta e da nona, e fez o mesmo.
6 Te las cíncopa sache, tiyanavare tiúchucahi tayehe eta plaza. Títuca­vavare ena apamuriana ajairana máemata­ne­reanahi. Tásiha, máichavacapa: “¿Tájaha tacayema tájina émata­ne­nahini puiti jena sache?”
6 Responderam-lhe eles: Porque ninguém nos contratou. Disse-lhes ele: Ide também vós para a vinha.
7 Éna najicapapa: “Nájina náechejia­ca­ha­vihini”. Tásiha, ema máichavacapa: “Eyana éti apanava írereca ánaqui te nuyehe quinta úvaquiji”. Mameta­ca­varepa eta táuriva­yarehi eta mavacha­chiraya.
7 Responderam-lhe eles: Porque ninguém nos contratou. Disse-lhes ele: Ide também vós para a vinha.
8 Tacahe, te yátipa, mametacapa ema mayehe empleado máichuha­vacapa namutu, mavacha­cha­va­ca­yarepa. Mavarahahi náinapuca nacavacha ena náequene­re­ruanahi ticaema­taneana. Nasapihapa téquene­hanahi ticavachana ena náinapu­reanahi.
8 Ao anoitecer, disse o senhor da vinha ao seu mordomo: Chama os trabalhadores, e paga-lhes o salário, começando pelos últimos até os primeiros.
9 Tásiha, ena nasiapa­que­neanahi te las cíncopa sache, mavacha­cha­vacapa ema achane eta étape­vacahi eta reale, tacuti­richuhi eta navachahi ena ticaema­ta­neanahi tamutu sache. Énapa ena nasiapa­que­neanahi te las trespa sache, éneri­chuvare eta étapevaca reale eta navachahi.
9 Chegando, pois, os que tinham ido cerca da hora undécima, receberam um denário cada um.
10 Tacahe, te ticava­chanapa ena náinapu­reanahi tisiapana, náimahapa éna tacuti­richuhi eta navachanahi ena náequene­re­ru­que­neanahi.
10 Vindo, então, os primeiros, pensaram que haviam de receber mais; mas do mesmo modo receberam um denário cada um.
11 Tásiha, tisemanapa mayehe ema náquenuhi.
11 E ao recebê-lo, murmuravam contra o proprietário, dizendo:
12 Ánipa nacahe: “Ena nani náequene­re­ruanahi títecapana, vicuti­va­cha­va­caichuhi eta navachahi, étanai­ne­hinéni hora eta nacaema­ta­nerahi. Tacuti­ri­chu­hisera eta vivachahi viti vínapu­reanahi. Váhiquene táuricaimahi eta juca, taicha ichape­murihi eta vicami­chirahi víti eta táijureva muracaquene eta sache. Táurica vicachu­ri­ca­va­ca­ya­rehini éna eta navachahi” nacahepa.
12 Estes últimos trabalharam somente uma hora, e os igualastes a nós, que suportamos a fadiga do dia inteiro e o forte calor.
13 Émasera ema náquenu majica­pa­vacapa: “Váhira nucaete­ma­hémahi éti. Énaripa ena náequene­re­ruanahi, váhivare nucaete­ma­va­caimahi. Tínunahi eta nuvacha­chi­rahehi étape­vacahi eta reale níjaracahe. Vahi ecusema.
13 Mas ele, respondendo, disse a um deles: Amigo, não te faço injustiça; não ajustaste comigo um denário?
14 Ésami­ri­ca­vachucha. Evehachucha eta juca evachahi.
14 Toma o que é teu, e vai-te; eu quero dar a este último tanto como a ti.
15 Núti néchinava taicha nuyehe­richuhi eta plata. Nuvaraha ácuti­ca­cahini eta evachana emutu. ¿Éti ecapi­na­ru­nu­papuca eta núrivahi nayehe ena nani?” máichavacapa.
15 Não me é lícito fazer o que quero do que é meu? Ou é mau o teu olho porque eu sou bom?
16 Ema Jesús macahe­varepa: —Ene nacaheyare te jena sácheyare, nácani náequene­re­ruanahi téhicanuana, éna nasapi­hayare tínapucana. Tásiha, nácani náinapu­reanahi, nasapi­hayare téquene­ha­na­yare—macahepa.
16 Assim os últimos serão primeiros, e os primeiros serão últimos.
17 Tacahe, eta vipaisi­rapahi te achene te vicaijuhepa eta Jerusalén, típutsia­ca­havipa ema Jesús viti dócequeneana apóstoleana. Máichahavipa:
17 Estando Jesus para subir a Jerusalém, chamou à parte os doze e no caminho lhes disse:
18 —Ímaha puiti, viyanai­napaipa vicaiju­heyare eta Jerusalén. Ánaqui nucaija­ra­re­ca­siyare nuti Manere­ji­ru­nuhi ema Viya. Ticara­ta­ca­nua­nainapa ena tuparai­ru­cana.
18 Eis que subimos a Jerusalém, e o Filho do homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas, e eles o condenarão à morte,
19 Tímica­pa­ca­nua­nayare taicha tíjara­re­ca­nua­nainapa nayehe ena suntaruana romanoana. Éna, nájina najapa­nu­quenéna. Ticaeca­hi­nua­nainapa. Téstaca­nua­na­yareva. Tétata­ca­nua­na­yareva te crusu. Tásihasera, te mapana­que­nenapa sache, néchepu­cainapa te nécari —máichahavipa.
19 e o entregarão aos gentios para que dele escarneçam, e o açoitem e crucifiquem; e ao terceiro dia ressuscitará.
20 Tásiha, témeña­havapa esu naena ena vichamuriana ema Jacobo émapa ema Juan, suámava­ca­paipahi éna. Tépuyucapa ésu te mamirahu ema Jesús, suyasea­ca­yarehi énainahini majupa­ha­nai­nahini ena suchicha­na­veanahi.
20 Aproximou-se dele, então, a mãe dos filhos de Zebedeu, com seus filhos, ajoelhando-se e fazendo-lhe um pedido.
21 Éma mayase­recapa: —¿Tájahasica ecamunu, nuchicha? Ésu suíchapa: —Nuvaraha pácachanéni ena nuchicha­naveana tayehe eta péjasi­hayare picava­cu­reraya. Náejacahini te pichacaya, eñi éñina te pivaure, eñi apana te sapa —suíchapa.
21 Perguntou-lhe Jesus: Que queres? Ela lhe respondeu: Concede que estes meus dois filhos se sentem, um à tua direita e outro à tua esquerda, no teu reino.
22 Ema Jesús majica­pa­vacapa éna: —Éti, vahi ímati tájahapuca eta nátaji­vayare nácani nujupa­ha­nayare. ¿Erata­ha­ya­repuca ecamicha eta íchava­que­né­vayare ecata­ji­vai­rayare, ecuti­nu­ya­repuca eta nucami­chi­rayare núti? —máichapa. Éna najicapapa: —Virataha vicamicha —nacahepa.
22 Jesus, porém, replicou: Não sabeis o que pedis; podeis beber o cálice que eu estou para beber? Responderam-lhe: Podemos.
23 Tásiha, máichapa: —Yátupi ichape eta ecata­ji­vairaya, vicuti­cacaya eta nacapa­si­ra­ha­viyare. Étapasera eta éjasi­rayare eta te nuchacaya, vaipa nútina necha nucaeja­ca­hehini. Ema Tata Nucaiyaquene, émahi tinere­ji­ca­yarehi ena nujupa­ha­nayare —máichapa.
23 Então lhes disse: O meu cálice certamente haveis de beber; mas o sentar-se à minha direita e à minha esquerda, não me pertence concedê-lo; mas isso é para aqueles para quem está preparado por meu Pai.
24 Tacahe, eta visamirahi viti diésqueneana mayeheana apóstole, visemapa nayehe ena apinana.
24 E ouvindo isso os dez, indignaram-se contra os dois irmãos.
25 Émasera ema Jesús máichahavipa. Ánipa macahe: —Écharichuhi éti ena aquenucana tayehe eta avasare, muraca eta nacava­nai­ripira. Énaripa ena tuparai­rucana, tétavi­cavahi tisuapa­ca­reanahi eta nacava­cu­rerahi.
25 Jesus, pois, chamou-os para junto de si e lhes disse: Sabeis que os governadores dos gentios os dominam, e os seus grandes exercem autoridades sobre eles.
26 Váhisera ecucahehi éti nayehe ena echamuriana. Mácani tímere­cavahi ticapi­ca­hupana, tacamunuhi máitati­va­cayare ena apamuriana.
26 Não será assim entre vós; antes, qualquer que entre vós quiser tornar-se grande, será esse o que vos sirva;
27 Te etiari­hi­va­repuca eti evarahahi ínapuca, tacamunuhi ímere­cavaya navana­ra­he­yarehi ena echamuriana.
27 e qualquer que entre vós quiser ser o primeiro, será vosso servo;
28 Ecuti­nuyare nuti Manere­ji­ru­nuhi ema Viya. Vahi étaina tímitecanu nucaita­ti­ca­sihini. Nútiyarehi nítatihe. Éneri­chuvare níjara­ca­va­yarehi nímica­pacava íchave­ne­que­nea­nainahi éti camuri­que­neanaya nucuchu­cu­reanaya —máichahavipa.
28 assim como o Filho do homem não veio para ser servido, mas para servir, e para dar a sua vida em resgate de muitos.
29 Tacahe, te vijuni­ji­ca­varepa eta avasare Jericó, camuria­na­hivare ena achaneana ticava­sanahi tayehe, téhica­ha­vianahi.
29 Saindo eles de Jericó, seguiu-o uma grande multidão;
30 Natiarihi ena apinana ajairana púchuquiana. Téjacanahi te achene­chacaya. Te nasamapa ema Jesús eta mánucui­rapahi, tipiara­re­canapa. Ánipa nacahe: —¡Tátachicha! ¡Pítique­neripa yátupi­que­névihi Cristo! ¡Picata­ji­ca­ha­vipaini pájapa­nuhavi!
30 e eis que dois cegos, sentados junto do caminho, ouvindo que Jesus passava, clamaram, dizendo: Senhor, Filho de Davi, tem compaixão de nós.
31 Natiari­hisera ena achaneana vahi náuricahini eta napiara­sirahi ena púchuquiana. Navarahapa nacama­tinaca. Énasera napiara­caichucha: —¡Tátachicha! ¡Pítique­neripa yátupi­quenévi Cristo! ¡Picata­ji­ca­ha­vipaini pájapa­nuhavi! —nacahepa.
31 E a multidão os repreendeu, para que se calassem; eles, porém, clamaram ainda mais alto, dizendo: Senhor, Filho de Davi, tem compaixão de nós.
32 Tacahe, ema Jesús eta masami­ra­vacahi, titupihapa. Máichuha­vacapa ena púchuquiana. Mayase­recapa tájaha­hipuca navarahahi.
32 E Jesus, parando, chamou-os e perguntou: Que quereis que vos faça?
33 Éna najicapapa: —Tátachicha, vivaraha pípuhau­qui­cha­havini apaesa vímairi­ri­capaini —nacahepa.
33 Disseram-lhe eles: Senhor, que se nos abram os olhos.
34 Tacahe, ema Jesús majapa­nu­va­cainehi. Máemama­hau­qui­cha­vacapa. Eneva­ne­rinehi tímairi­ricana. Tásiha, téhica­ha­vianapa.
34 E Jesus, movido de compaixão, tocou-lhes os olhos, e imediatamente recuperaram a vista, e o seguiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra