Mateus 8
IFY vs NVT
1 Nandayyullid Jesus etan di duntug ey inunud idan dakel ni tuu.
1 Quando Jesus desceu a encosta do monte, grandes multidões o seguiram.
2 Entanni ey immali etan tuun kamengmengpuh annel tud kad-an Jesus et mandukkun di hinangga tu et kantuy “Apu, hedin pinhed mu, ekal mu anhan degeh ku tep amtak e dammutun e-kalen mu.”
2 Um leproso aproximou-se de Jesus, ajoelhou-se diante dele e disse: “Senhor, se quiser, pode me curar e me deixar limpo”.
3 Kinepan Jesus hu annel nunman ni kamandedgeh et kantuy “Pinhed ku. Na-kal kaya law huttan ni degeh mu.” Ey pinhakkeyey na-kal numan hu degeh tu.
3 Jesus estendeu a mão e tocou nele. “Eu quero”, respondeu. “Seja curado e fique limpo!” No mesmo instante, o homem foi curado da lepra.
4 Et kan Jesus ni hi-gatuy “Entan tu eheehel huyyan impahding kun hi-gam, nem panna-ud kan elaw di kad-an ni padi et mu peang-ang ni hi-gatu hu na-kalan ni degeh mu. Ey ka pan-appit nan Apu Dios, tep humman hu intugun lan Moses ni nunman ma-lat pengamtaan ni tutu-u e na-kal hu degeh mu.”
4 Então Jesus disse ao homem: “Não conte isso a ninguém. Vá e apresente-se ao sacerdote para que ele o examine. Leve a oferta que a lei de Moisés exige. Isso servirá como testemunho”.
5 Dimmateng hi Jesus di Capernaum ey wada ap-apun hanggatut ni sindalu, e beken ni Jew. Immalid kad-an Jesus et mampehemmehemmek
5 Quando Jesus chegou a Cafarnaum, um oficial romano se aproximou dele e suplicou:
6 et kantuy “Apu, wada bega-en kun nedahuy e nemahhig degeh tu et kaumbabaktad.”
6 “Senhor, meu jovem servo está de cama, paralisado e com dores terríveis”.
7 Kan Jesus ni hi-gatuy “Um-ali-ak et ekalen ku degeh tu.”
7 Jesus disse: “Vou até lá para curá-lo”.
8 Nem hinumang etan ni ap-apu et kantuy “Apu, nakka umbaing ni hehgepan mud baley mi. Anin ni muka ehelan ebuh et inamtak e me-kal degeh tu.
8 O oficial, porém, respondeu: “Senhor, não mereço que entre em minha casa. Basta uma ordem sua, e meu servo será curado.
9 Inamtak e wada kabaelan ni ehel ni ap-apu, tep impeinghak ni mengu-unnud ni ehel idan apuk, ey anin ni hi-gak et hakeyyak daman ap-apun sindalu. Et hedin kangkun sindaluk ey ‘Lakkay,’ ey kaumlaw. Ey hedin kangkuy ‘Ikay,’ ey kaum-ali. Ey hedin kangkun bega-en ku ey ‘Ipahding mu diyyay,’ ey tuka ippahding.”
9 Sei disso porque estou sob a autoridade de meus superiores e tenho autoridade sobre meus soldados. Só preciso dizer ‘Vão’, e eles vão, ou ‘Venham’, e eles vêm. E, se digo a meus escravos: ‘Façam isto’, eles o fazem”.
10 Dingngel Jesus huyya ey natngan kapengullug nunman ni ap-apu et kantuddan neamung ni kamengu-unnud ey “Makulug eya e-helen kun hi-gayu. Endi ni nak inang-ang ni henin nunya hu tuka pengullug ni hi-gak eyad Israel.
10 Quando Jesus ouviu isso, ficou admirado e disse aos que o seguiam: “Eu lhes digo a verdade: jamais vi fé como esta em Israel!
11 Dakel idalli beken ni Jew ni melpud kebebbebley eyad puyek ni um-alid kapan-ap-apuin Apu Dios di kabunyan et mekikkan idad Abraham, hi Isaac et hi Jacob.
11 E também lhes digo: muitos virão de toda parte, do leste e do oeste, e se sentarão com Abraão, Isaque e Jacó no banquete do reino dos céus.
12 Nem dakel idalli Jews, e hi-gada-et umlaw di kabunyan, nem pellaw idallin Apu Dios di engeenget et umnanginangih idalli niya ngellingellidihen dalli hu ngipen da tep nemahhig ligat diman.”
12 Mas muitos para os quais o reino foi preparado serão lançados fora, na escuridão, onde haverá choro e ranger de dentes”.
13 Et kan Jesus etan ni ap-apun sindaluy “Anemut ka. Na-kal degeh ni bega-en mu tep muka kulluga e wada kabaelan kun mengkal.” Ey tu-wangun na-kal hu degeh nunman ni bega-en ni nunman ni olas ni nanghelan Jesus.
13 Então Jesus disse ao oficial romano: “Volte para casa. Tal como você creu, assim acontecerá”. E o jovem servo foi curado na mesma hora.
14 Limmaw hi Jesus di baley Peter ey inang-ang tun kamandedgeh hi inan ahwan Peter e maetung ni peteg annel tu.
14 Quando Jesus chegou à casa de Pedro, viu que a sogra dele estava de cama, com febre.
15 Kinepan Jesus ngamay tu et ma-kal atung ni annel tu, et uminah et an bumaddang ni mengippaptek ni mahapul di Jesus.
15 Jesus tocou em sua mão e a febre a deixou. Então ela se levantou e passou a servi-lo.
16 Kamangkehilleng ey nan-i-li dad kad-an Jesus hu dakel ni tuun nehuklungan ni dimonyoh. Ebuh ehel nan Jesus ey na-kal ida etan dimonyoh ni nangkeihuklung. Ing-ingkal tu dama degeh idan emin ni kamampandedgeh.
16 Ao entardecer, trouxeram a Jesus muita gente possuída por demônios. Ele expulsou esses espíritos impuros com uma simples ordem e curou todos os enfermos.
17 Huyya nekapkapyan inamnuan ni inhel eman lan Isaiah e prophet ni kantuy “Hi-gatu nangkal emin ni degeh tayu.”
17 Cumpriu-se, desse modo, o que foi dito pelo profeta Isaías: “Levou sobre si nossas enfermidades e removeu nossas doenças”.
18 Inang-ang Jesus e dakel ida nehalikub di kad-an tu, et kantuddan disipol tuy “Umlaw itsud demang ni baybay.”
18 Quando Jesus viu a grande multidão ao seu redor, ordenou que atravessassem para o outro lado do mar.
19 Entanni ey immali etan kamantuttuddun tugun Moses di kad-an Jesus et kantun hi-gatuy “Mekillawwak ni hi-gam, anin attu lawwam.”
19 Então um dos mestres da lei lhe disse: “Mestre, eu o seguirei aonde quer que vá”.
20 Kan Jesus ni hi-gatuy “Yadda animal di muyung ey wada daka panha-adi. Yadda sisit ey wada buya da, nem hedin hi-gak e Pengulwan ni emin ni tuu, man endi panha-adan ku.”
20 Jesus respondeu: “As raposas têm tocas onde morar e as aves têm ninhos, mas o Filho do Homem não tem sequer um lugar para recostar a cabeça”.
21 Wada pay hakey ni tuun pinhed tun mekillaw nan Jesus, nem kantuy “Apu, mambangngaddak nid baley et nak ikulung hi ama.”
21 Outro discípulo disse: “Senhor, deixe-me primeiro sepultar meu pai”.
22 Nem kan Jesus ni hi-gatuy “Pakilaw kan hi-gak, ngenamung ida eleg mengullug ni mengikkullung ni edum dan netey.”
22 Jesus respondeu: “Siga-me agora. Deixe que os mortos sepultem seus próprios mortos”.
23 Yan hinggepan Jesus di bangka, ey nekihgep ida disipol tu.
23 Em seguida, Jesus entrou no barco, e seus discípulos o acompanharam.
24 Kamenglaw etan bangka ey nekekemtang ey pimmewek ni na-let di baybay et kamangkepnu bangkan danum. Neugip hi Jesus,
24 De repente, veio sobre o mar uma tempestade violenta, com ondas que cobriam o barco. Jesus, no entanto, dormia.
25 nem limmaw ida etan edum tud kad-an tu et bangunen da. Kanday “Apu, baddang ka tep ay melsing itsu!”
25 Os discípulos foram acordá-lo, clamando: “Senhor, salve-nos! Vamos morrer!”.
26 Kan Jesus ni hi-gaday “Kele kayu kaumtatakut? Tam eleg kayu medinnel ni hi-gak!” Imminah et pasiked tu etan pewek niya dalluyun ey nesiked ida.
26 “Por que vocês estão com medo?”, perguntou ele. “Como é pequena a sua fé!” Então levantou-se, repreendeu o vento e o mar, e houve grande calmaria.
27 Natngadda hu disipol tu et kanday “Hipa na-mu ingkatuun nunyan tuu? Kele kau-unnudan dibdib et ya dalluyun hu ehel tu?”
27 Os discípulos ficaram admirados. “Quem é este homem?”, diziam eles. “Até os ventos e o mar lhe obedecem!”
28 Yan dintengan di Jesus di ba-hil ni baybay di bebley idan iGadarene, ey hinipngat tudda dewwan lakin nalpud kullungngan. Nehuklungan idan dimonyoh et nemahhig e anggetakkut ida, et mukun endi hakey ni kamengittuled ni mengidlan di kad-an da.
28 Quando Jesus chegou ao outro lado do mar, à região dos gadarenos, dois homens possuídos por demônios saíram do cemitério e foram ao seu encontro. Eram tão violentos que ninguém podia passar por ali.
29 Inang-ang da hi Jesus ey inlet da ehel da e kanday “Hi-gam e U-ungngan Apu Dios, hipa pehding mun hi-gami? Entan dakemi ni anhan kastigu ingganah kedettengan ni aggew ni kehuwetan mi.”
29 Eles começaram a gritar: “Por que vem nos importunar, Filho de Deus? Veio aqui para nos atormentar antes do tempo determinado?”.
30 Neipapaddih ni nunman ni wadadda dakel ni killum ni kamanhubhub etan di duntug
30 A certa distância deles, havia uma grande manada de porcos pastando.
31 et mampehemmehemmek ida etan dimonyoh nan Jesus et kanday “Hedin e-kalen dakemi, palaw dakemidda eman di killum et hi-gada hu mi keihhuklungan.”
31 Então os demônios suplicaram: “Se vai nos expulsar, mande-nos entrar naquela manada de porcos”.
32 Kan nan Jesus ni hi-gaday “Lakkayuy.” Et lumaw ida et maihuklung idad killum. Ey bimmesik humman idan killum di nansigging ni duntug et yumepah idad baybay et mangkalsing ida.
32 “Vão!”, ordenou Jesus. Os demônios saíram dos homens e entraram nos porcos, e toda a manada se atirou pela encosta íngreme do monte para dentro do mar e se afogou.
33 Yadda kamampaptek idan nunman ni killum ey bimmesik idad bebley et da ehlen ni emin hu neipahding etan idan tuun nehuklungan ni dimonyoh.
33 Os que cuidavam dos porcos fugiram para uma cidade próxima e contaram a todos o que havia ocorrido com os homens possuídos por demônios.
34 Et yadda etan tutu-ud bebley ey limmaw idad kad-an Jesus, et mampehemmehemmek idan hi-gatu ma-lat hi-yanen tu humman ni bebley da.
34 Os habitantes da cidade saíram ao encontro de Jesus e suplicaram que ele fosse embora da região.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?