Lucas 15

IFY vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 — ausente —
1 Ora, chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 — ausente —
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 Hinumang idan Jesus ni a-abbig meippanggep ni netalak ni kalneroh.
3 Então ele lhes propôs esta parábola:
4 Kantuy “Inna-nu hedin wada hakey ni tuun wada hanggatut ni kalneroh tu ey netalak hakey, kaw eleg tu hi-yana etan nahyam et heyam di pattullan et tu hamaken etan hakey ni netalak ingganah hemmaken tu?
4 Qual de vós é o homem que, possuindo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto, e não vai após a perdida até que a encontre?
5 — ausente —
5 E achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo;
6 — ausente —
6 e chegando a casa, reúne os amigos e vizinhos e lhes diz: Alegrai-vos comigo, porque achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Henin nunman ni tuu e heni netalak tep ya liwat tu, nem entannit nantuttuyyu ey heni nehamak. E-helen kun hi-gayu e et-eteng amleng di Apu Dios di kabunyan ni pantuttuyyuan ni hakey ni tuun neliwatan, nem ya nahyam et heyam ni kanday kayyaggud ida et eleg mahapul ni mantuttuyyudda.”
7 Digo-vos que assim haverá maior alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Kan mewan Jesus ey “Hipa pehding ni biin wada hampulun palatah tu ey netalak hakey, kaw eleg tu integi kengkeh et manegad ma-lat peka-ang-angen tud emin di hulek ingganah hemmaken tu?
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma dracma, não acende a candeia, e não varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Et hedin himmak tu, eyyagan tudda gayyum tu niyadda sinakdul tu et kantuy ‘Man-am-amleng itsu, tep himmak ku hu netalak ni palatah ku.’
9 E achando-a, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu havia perdido.
10 E-helen kun hi-gayu e hanniman ida dama hu anghel Apu Dios e ida kaman-am-amleng hedin wada hakey ni tuun nantuttuyyun liwat tu.”
10 Assim, digo-vos, há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Nan-ab-abig mewan hi Jesus e kantuy “Wada etan hakey ni tuun wada dewwan lakin u-ungnga tu.
11 Disse-lhe mais: Certo homem tinha dois filhos.
12 Entanni ey kan etan ni udidyan nan ameday ‘Idwat mun hi-gak hu beltanen ku.’ Et gedwaen ameda hu limmu tu et idwat tuddan nunman ni dewwan u-ungnga tu.
12 O mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me toca. Repartiu-lhes, pois, os seus haveres.
13 Nelabah pigan aggew ey inggatang ni udidyan emin hu bineltan tu et hi-yanen tu baley ameda et lumaw di edawwin bebley et tu legelegemen ni inu-ummah hu pihhuh tu et maumah emin.
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntando tudo, partiu para um país distante, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Entanni ey wada bisil di kebebbebley diman ni linawwan tu et kameu-upa, nem endi law pihhuh tu.
14 E, havendo ele dissipado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a passar necessidades.
15 Et an manemak ni pekittangdanan tu. Nambalin ni bega-en et ya ngunu tu ey mampaptek ni killum.
15 Então foi encontrar-se a um dos cidadãos daquele país, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 Neka-upa et anin na-mun kennen ni killum et kennen tu, nem endi anhan hu kaum-idwat ni kennen tu.
16 E desejava encher o estômago com as alfarrobas que os porcos comiam; e ninguém lhe dava nada.
17 Entanni law ey tuka nemnemnema humman ni tuka panhelheltapi et kantud nemnem tuy: Dakel ida bega-en ama ey kamehewwahawwal kennen da. Ey iyyadya-ak di deya e metteyyak ni upak. Mambangngaddak ew di kad-an ama et kangku la ey
17 Caindo, porém, em si, disse: Quantos empregados de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 ‘Ama, nanliwattak nan Apu Dios niya nambahullak ni hi-gam.
18 Levantar-me-ei, irei ter com meu pai e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Eleggak law meibbillang ni u-ungngam, nem ibilang muwak anhan ni bega-en mu.’
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus empregados.
20 Humman hu ninemnem tun pehding tu et umgah ni mambangngad di baley ametu.
20 Levantou-se, pois, e foi para seu pai. Estando ele ainda longe, seu pai o viu, encheu-se de compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Kan nunman ni u-ungngatu ey ‘Ama, nanliwattak nan Apu Dios niya nambahullak ni hi-gam. Eggak law meibbillang ni u-ungngam.’
21 Disse-lhe o filho: Pai, pequei conta o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Nem kan ametuddan bega-en tuy ‘Papuut yu et yu alen hu kekakayyaggudan ni balwasi et pebalwasi yu eyan u-ungngak. Iha-ad yu singsing di kimeng tu niya patut di heli tu.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e alparcas nos pés;
23 Ey kayulli alan mateban kilaw ni baka et wa-teken yu et hamulen tayu et man-am-amleng itsu.
23 trazei também o bezerro, cevado e matai-o; comamos, e regozijemo-nos,
24 Tep huyyan u-ungngak ey heni netey, nem ay simmagu, netalak, nem ay nehamak.’ Et ilepu dan man-am-amleng.
24 porque este meu filho estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 Wada etan pengulwan di payew ni nunman. Et yan ennamutan tu e kamenetteng di baley da, ey dingngel tu gangha niya inang-ang tudda kameneyyaw.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e quando voltava, ao aproximar-se de casa, ouviu a música e as danças;
26 Inaygan tu hakey ni bega-en et ibegatu hipa gaputun daka pangganghai niya daka peneyyawi.
26 e chegando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Kan ni bega-en ni hi-gatuy ‘Immanemut dedan etan agim et pepalsin amam hu kilaw ni baka ma-lat man-am-amleng itsu tep mategu hi agim.’
27 Respondeu-lhe este: Chegou teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 Nem bimmunget etan pengulwan ey eleg tu pinhed ni umhegep di baley da. Et umhep hi ametu et tu a-alluken.
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. Saiu então o pai e instava com ele.
29 Nem kantun ametuy ‘Nebayag ni ingngunungunuan daka e heni-ak himbut ey endin hekey nak kinehing ni intugun mu. Nem endi indawat mun hi-gak anin ew ngun impah ni gelding et hamulen middan gagayyum ku.
29 Ele, porém, respondeu ao pai: Eis que há tantos anos te sirvo, e nunca transgredi um mandamento teu; contudo nunca me deste um cabrito para eu me regozijar com meus amigos;
30 Nem yan nunyan immanemut eya u-ungngam ni nengumah ni pihhuh mu gapuh ni lawah ni bii ey impalsian mun mateban baka.’
30 vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 Kan ametuy ‘Hi-gam e u-ungngak ey wadawada kan kenayun di kad-an ku et emin hu limmuk ey ellam ni emin.
31 Replicou-lhe o pai: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que é meu é teu;
32 Kayyaggud tu man-am-amleng itsu tep heni netey hi agim, nem ey netagwan. Ey heni netalak, nem ay nehamak.’”
32 era justo, porém, regozijarmo-nos e alegramo-nos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra