Jonas 1
IFY vs ARIB
1 Hakey ni aggew ey immehel hi Apu Dios nan Jonah e u-ungngan Amittai.
1 Ora veio a palavra do Senhor a Jonas, filho de Amitai, dizendo:
2 Kantuy “Lakkay di Nineveh, e et-eteng ni bebley, et mu peamtaddan tuudman e kastiguen kudda, tep inamtak e nekalliwtan ida.”
2 Levanta-te, vai à grande cidade de Nínive, e clama contra ela, porque a sua malícia subiu até mim.
3 Nem eleg u-unnuden Jonah hu inhel Apu Dios ni pehding tu. Ma-nu tep immegah, nem hin-appil kumedek nampelawwan tu e pinhed tun meiddawwin Apu Dios. Et lumaw di Joppa ey wada etan bapor ni umlaw di Tarsis et baydan tu hu plitih tu et makilaw idan kamangngunnudman e bapor.
3 Jonas, porém, levantou-se para fugir da presença do Senhor para Társis. E, descendo a Jope, achou um navio que ia para Társis; pagou, pois, a sua passagem, e desceu para dentro dele, para ir com eles para Társis, da presença do Senhor.
4 Nem pinhakkeyey impaelin Apu Dios hu naka-let ni pewek di baybay ey nemahhig ni anggetakkut e bahbahen tu etan bapor.
4 Mas o Senhor lançou sobre o mar um grande vento, e fez-se no mar uma grande tempestade, de modo que o navio estava a ponto de se despedaçar.
5 Simmakut ida etan kamangngunnud bapor et wada hakkeyey kamandasal ma-lat baddangan ni dios tu. Entanni ey ninemnem da et pambekahen da hu edum ni kalga da ma-lat kumekkeppaw etan bapor et eleg malneng.
5 Então os marinheiros tiveram medo, e clamavam cada um ao seu deus, e alijaram ao mar a carga que estava no navio, para o aliviarem; Jonas, porém, descera ao porão do navio; e, tendo-se deitado, dormia um profundo sono.
6 Limmaw etan kapitan ni bapor et kantuy “Kele ma-nu ni-ngangun hi-gam tep kaka man-u-uggip? Bangun ka et mandasal kan dios mu et ilah tu-et anhan ey hehmeken daitsu et eleg itsu matey!”
6 O mestre do navio, pois, chegou-se a ele, e disse-lhe: Que estás fazendo, ó tu que dormes? Levanta-te, clama ao teu deus; talvez assim ele se lembre de nós, para que não pereçamos.
7 Entanni ey ninemnem ida etan ni kamangngunnud bapor ey kanday “Mahapul ni mambubunut itsu ma-lat meamtaan hedin hipan hi-gatsu hu himmulun et an newada hu hanneya.”
7 E dizia cada um ao seu companheiro: Vinde, e lancemos sortes, para sabermos por causa de quem nos sobreveio este mal. E lançaram sortes, e a sorte caiu sobre Jonas.
8 Et kanda law ni hi-gatu ey “Ehel mun hi-gami hedin hi-gam himmulun et an wada huyyan anggetakkut ni kamekapkapyan hi-gatsu. Hipa ngunum niya attun bebley hu nalpuan mu?”
8 Então lhe disseram: Declara-nos tu agora, por causa de quem nos sobreveio este mal. Que ocupação é a tua? Donde vens? Qual é a tua terra? E de que povo és tu?
9 Himmumang hi Jonah et kantuy “Hi-gak ey Hebrew hak. Nakka deyyawa hi Apu Dios di kabunyan ni nanletun puyek niya baybay.”
9 Respondeu-lhes ele: Eu sou hebreu, e temo ao Senhor, o Deus do céu, que fez o mar e a terra seca.
10 Et peamta tun hi-gada e bimmesik ma-lat meidawwin Apu Dios.
10 Então estes homens se encheram de grande temor, e lhe disseram: Que é isso que fizeste? pois sabiam os homens que fugia da presença do Senhor, porque ele lho tinha declarado.
11 Entanni ey tuka pan-ihhi-met hu pewek et kandan hi-gatuy “Hipa na-mu hu pehding min hi-gam ma-lat masiked eya pewek?”
11 Ainda lhe perguntaram: Que te faremos nós, para que o mar se nos acalme? Pois o mar se ia tornando cada vez mais tempestuoso.
12 Kan law nan Jonah ni hi-gaday “Anin ew katteg ni bekah yuwak di baybay nemet masiked eya pewek. Tep inamtak e hi-gak hu kambahul ni wada huyyan nemahhig ni anggetakkut ni pewek et deh e meilleggat kayu kumedek.”
12 Respondeu-lhes ele: Levantai-me, e lançai-me ao mar, e o mar se vos aquietará; porque eu sei que por minha causa vos sobreveio esta grande tempestade.
13 Eleg pinhed ida etan ni kamangngunnud bapor ni da bebkahen hi Jonah di baybay et tagan dan daka illaput ni mangke-uh ma-lat padekal da etan bapor, nem endi damengu e eleg da han-idekal tep tuka pan-ihhi-met hu pewek.
13 Entretanto os homens se esforçavam com os remos para tornar a alcançar a terra; mas não podiam, porquanto o mar se ia embravecendo cada vez mais contra eles.
14 Et mandasal ida law nan Apu Dios e Dios nan Jonah e kanday “Apu Dios, entan anhan dakemi kastigun katey ni pemetteyan mi eyan tuu, tep hi-gam hu nengipanghel eyan meippahding!”
14 Por isso clamaram ao Senhor, e disseram: Nós te rogamos, ó Senhor, que não pereçamos por causa da vida deste homem, e que não ponhas sobre nós o sangue inocente; porque tu, Senhor, fizeste como te aprouve.
15 Ginibbuh da humman ni dasal da et li-biten da hi Jonah et egahen dad baybay ey pinhakkey ey netatsiked hu pewek.
15 Então levantaram a Jonas, e o lançaram ao mar; e cessou o mar da sua fúria.
16 Inang-ang idan nunman ni kamangngunnud bapor hu neipahding ey wada law hu takut dan Apu Dios et iappitan da niya insapatah da e mansilbiddan hi-gatu.
16 Temeram, pois, os homens ao Senhor com grande temor; e ofereceram sacrifícios ao Senhor, e fizeram votos.
17 Hedin hi Jonah, man eleg matey tep wada etan binegan Apu Dios ni et-eteng ni deleg ni mengekmun ni hi-gatu et manhahha-ad di egeh nunman ni deleg ni tellun aggew niya tellun labbi.
17 Então o Senhor deparou um grande peixe, para que tragasse a Jonas; e esteve Jonas três dias e três noites nas entranhas do peixe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?