Gênesis 47

IFY vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Ingkuyug Joseph hu limadda etan ni aaggi tu et lumaw idad kad-an etan ni patul et an makihummangan. Kantu etan ni patul ey “Dimmateng di ama et yadda aaggik ni nalpud Kanaan e intabin dan emin hu inhalun da niya emin hu wadan hi-gada et immen idad Goshen.”
1 Então, veio José, e anunciou a Faraó, e disse: Meu pai, e os meus irmãos, e as suas ovelhas, e as suas vacas, com tudo o que têm, chegaram da terra de Canaã, e eis que estão na terra de Gósen.
2 Et peam-amta tu etan ni patul etan ida liman agitun ingkuyug tu.
2 E tomou uma parte de seus irmãos, a saber, cinco varões, e os pôs diante de Faraó.
3 Ey kan etan ni patul ni hi-gaday “Hipa ngunu yu?” Kanday “Kami kamampattul e apu, henidda lan aammed mi.
3 Então, disse Faraó a seus irmãos: Qual é o vosso negócio? E eles disseram a Faraó: Teus servos são pastores de ovelhas, tanto nós como nossos pais.
4 Immali kamin mekibbebley di deya tep nemahhig hu bisil di bebley mid Kanaan et anin ni kennen idan inhalun mi ey endi. Et humman hu, hedin i-abulut mu e apu ey yad Goshen panha-adan mi.”
4 Disseram mais a Faraó: Viemos para peregrinar nesta terra; porque não há pasto para as ovelhas de teus servos, porquanto a fome é grave na terra de Canaã; agora, pois, rogamos-te que teus servos habitem na terra de Gósen.
5 Ey kan etan ni patul nan Joseph ey “Kayyaggud et immali hi amam niyadda agim.
5 Então, falou Faraó a José, dizendo: Teu pai e teus irmãos vieram a ti.
6 Anin ni ngenamung kan ittudum ni pambebleyan. Itudum ni hi-gada hu Goshen e kekakkayyaggudan ni puyek di deyad Egypt. Ey hedin wadan hi-gada hu kabaelan dan mengippattul ni halun ku ey i-kud mun hi-gada.”
6 A terra do Egito está diante da tua face; no melhor da terra faze habitar teu pai e teus irmãos; habitem na terra de Gósen; e, se sabes que entre eles há homens valentes, os porás por maiorais do gado, sobre o que eu tenho.
7 Entanni ey an inewit nan hi Joseph hi ametu hi Jacob et ilaw tud kad-an etan ni patul. Et bendisyonan Jacob etan patul.
7 E trouxe José a Jacó, seu pai, e o pôs diante de Faraó; e Jacó abençoou a Faraó.
8 Kan etan ni patul ni hi-gatuy “Piga toon mu?”
8 E Faraó disse a Jacó: Quantos são os dias dos anos de tua vida?
9 Ey kan Jacob ey “Hanggatut et telumpulu toon kun nunya. Neligat niya ansikkey hu biyag ku nem ya biyag ida lan aammed ku.”
9 E Jacó disse a Faraó: Os dias dos anos das minhas peregrinações são cento e trinta anos; poucos e maus foram os dias dos anos da minha vida e não chegaram aos dias dos anos da vida de meus pais, nos dias das suas peregrinações.
10 Impidwan Jacob ni binendisyonan etan patul et han ida umhep ni han-aman Joseph.
10 E Jacó abençoou a Faraó e saiu de diante da face de Faraó.
11 Inu-unnud Joseph hu inhel etan ni patul et itudu tun ametu niyadda agitu etan kekakkayyaggudan ni puyek ni neihnup di Rameses di Egypt et yadman pambebleyan da.
11 E José fez habitar a seu pai e seus irmãos e deu-lhes possessão na terra do Egito, no melhor da terra, na terra de Ramessés, como Faraó ordenara.
12 Indawtan Joseph ni kennen hi ametu niyaddan emin hu agitu niyadda pamilyah da meippuun di bilang da.
12 E José sustentou de pão a seu pai, e a seus irmãos, e a toda a casa de seu pai, segundo as suas famílias.
13 Inhi-met tu hu bisil, anin di Egypt niyad Kanaan et endin hekey hu kennen idan tuu.
13 E não havia pão em toda a terra, porque a fome era mui grave; de maneira que a terra do Egito e a terra de Canaã desfaleciam por causa da fome.
14 Et humman hu, mahapul ni umgatang ida tuu nan hi Joseph ni kennen da. Yadda nanggatngan tu ey tuka illaw di baley etan ni patul.
14 Então, José recolheu todo o dinheiro que se achou na terra do Egito e na terra de Canaã, pelo trigo que compravam; e José trouxe o dinheiro à casa de Faraó.
15 Entanni ey endi law hu pihhuh idan tutu-ud Egypt niyad Kanaan, et yadda iEgypt ey limmaw idan mampehemmehemmek nan Joseph e kanday “Endi law pihhuh min pengettang min kennen mi, nem idwasi dakemi anhan ma-lat eleg kami matey ni upa mi.”
15 Acabando-se, pois, o dinheiro na terra do Egito e na terra de Canaã, vieram todos os egípcios a José, dizendo: Dá-nos pão; por que morreremos em tua presença? Porquanto o dinheiro nos falta.
16 Kan Joseph ey “Hedin endi law pihhuh yu ey dammutun yadda inhalun yu hu i-li yun iwwa-hi yud kennen.”
16 E José disse: Dai o vosso gado, e eu vo-lo darei por vosso gado, se falta o dinheiro.
17 Et pan-ilaw idan tuu hu kalnero, yadda gelding, yadda baka niyadda kebayyu dad kad-an nan Joseph, et humman inwa-hi dan kennen dan hantoon.
17 Então, trouxeram o seu gado a José; e José deu-lhes pão em troca de cavalos, e das ovelhas, e das vacas, e dos jumentos; e os sustentou de pão aquele ano por todo o seu gado.
18 Nelabah hantoon ey na-puh hu inhalun idan tutu-u et umlidda mewan di kad-an Joseph et kanday “Apu, endi law hu iwwa-hi mid kennen tep na-puh hu pihhuh mi. Ey illam ni emin hu inhalun mi et ebuh hu annel mi niya puyek min natdaan.
18 E, acabado aquele ano, vieram a ele no segundo ano e disseram-lhe: Não ocultaremos ao meu senhor que o dinheiro é acabado, e meu senhor possui os animais; nenhuma outra coisa nos ficou diante da face de meu senhor, senão o nosso corpo e a nossa terra.
19 Hemek dakemi anhan ma-lat eleg kami matey! Anin ew katteg ni pambega-en dakemi etan ni patul niya anin ni pampuyyek tu hu puyek mi. Nemet idwatan dakemin kennen mi niya ittanem ma-lat eleg mebel-ah hu puyek mi.”
19 Por que morreremos diante dos teus olhos, tanto nós como a nossa terra? Compra-nos a nós e à nossa terra por pão, e nós e a nossa terra seremos servos de Faraó; dá semente para que vivamos e não morramos, e a terra não se desole.
20 Et lektattuy gintang Joseph emin hu puyek di Egypt et pampuyek etan ni patul, tep nepilit ida tuun nengigtang ni puyek da tep nemahhig hu bisil.
20 Assim, José comprou toda a terra do Egito para Faraó, porque os egípcios venderam cada um o seu campo, porquanto a fome era extrema sobre eles; e a terra ficou sendo de Faraó.
21 Niya nambalin emin ida law hu tuudman ni bega-en etan ni patul.
21 E, quanto ao povo, fê-lo passar às cidades, desde uma extremidade da terra do Egito até à outra extremidade.
22 Yan ebuh law hu puyek idan padi hu eleg meigtang tep kamelpun etan ni patul hu daka kenna, et eleg mahapul ni da iggatang hu puyek da.
22 Somente a terra dos sacerdotes não a comprou, porquanto os sacerdotes tinham porção de Faraó e eles comiam a sua porção que Faraó lhes tinha dado; por isso, não venderam a sua terra.
23 Kan Joseph idan tuu ey “Deh e ginetang dakeyu, anin ni yadda puyek yu et bega-en dakeyu law etan ni patul. Adyah hu pagey. Lakkayuy et yu pan-itnem.
23 Então, disse José ao povo: Eis que hoje vos tenho comprado a vós e a vossa terra para Faraó; eis aí tendes semente para vós, para que semeeis a terra.
24 Et hedin man-enni kayu, ey iddawat yu etan ni patul hu hakey di liman betek ni ennien yu. Ellan yu metdaan ma-lat wada kennen yu niya ma-lat wada ittanem yun balin tu.”
24 Há de ser, porém, que das colheitas dareis o quinto a Faraó, e as quatro partes serão vossas, para semente do campo, e para o vosso mantimento, e dos que estão nas vossas casas, e para que comam vossos meninos.
25 Kan idan tuuy “Kami kaum-amleng tep ay himmek dakemi et eleg kami matey. Et humman hu, anin ew ni pambega-en dakemi etan ni patul.”
25 E disseram: A vida nos tens dado; achemos graça aos olhos de meu senhor e seremos servos de Faraó.
26 Et kapyaen nan Joseph humman ni olden di emin ni bebley di Egypt et nanengtun nunya e kaiddawat idan tutu-u hu bingay etan ni patul di daka ennia. Ebuh ida etan padin eleg um-idwat ni daka ennia etan ni patul, tep beken tun puyek humman ni puyek da.
26 José, pois, pôs isto por estatuto, até ao dia de hoje, sobre a terra do Egito: que Faraó tirasse o quinto; só a terra dos sacerdotes não ficou sendo de Faraó.
27 Yadda etan helag Israel ey nannaneng idad Goshen et lektattuy kimmedangyan ida niya dimmakkel ni peteg hu bilang da.
27 Assim, habitou Israel na terra do Egito, na terra de Gósen, e nela tomaram possessão, e frutificaram, e multiplicaram-se muito.
28 Hi Jacob ey nekibebley diman ni hampulut pitun toon et han matey eman ni hanggatut et na-pat et pitu hu toon tu.
28 E Jacó viveu na terra do Egito dezessete anos; de sorte que os dias de Jacó, os anos da sua vida, foram cento e quarenta e sete anos.
29 Yan nengamtaan tu e ngannganih law hu ketteyyan tu, ey impaeyag tu hi Joseph et kantuy “Ikepam hu ngamay mu daul ni ulpuk et isapatah mu e eleg muwak ali ikkulung di deya Egypt.
29 Chegando-se, pois, o tempo da morte de Israel, chamou a José, seu filho, e disse-lhe: Se agora tenho achado graça aos teus olhos, rogo-te que ponhas a tua mão debaixo da minha coxa, e usa comigo de beneficência e verdade; rogo-te que me não enterres no Egito,
30 Nem ikulung muwak alid neikulungan idan aammed ku.” Kan Joseph ey “Em e ama, u-unnuden ku huttan ni inhel mu.”
30 mas que eu jaza com os meus pais; por isso, me levarás do Egito e me sepultarás na sepultura deles. E ele disse: Farei conforme a tua palavra.
31 Ey kan Jacob ey “Pansapatah ka e u-unnuden mu hu inhel ku.” Et mansapatah hi Joseph. Et manyuung hi Jacob et dayawen tu hi Apu Dios e inhudngul tud hulkud tud pangal tu.
31 E disse ele: Jura-me. E ele jurou-lhe; e Israel inclinou-se sobre a cabeceira da cama.

Ler em outra tradução

Comparar com outra