Gênesis 42
IFY vs ARIB
1 Dingngel Jacob e wada kennen di Egypt et kantuddan u-ungnga tuy “Kele kayu kamanhintetkel ni ebuh e kayu kametemman pehding yu?
1 Ora, Jacó soube que havia trigo no Egito, e disse a seus filhos: Por que estais olhando uns para os outros?
2 Deh e dingngel ku e wada kennen di Egypt. Lakkay et kayulli gumtang ni kennen tayu ma-lat eleg itsu matey ni upa.”
2 Disse mais: Tenho ouvido que há trigo no Egito; descei até lá, e de lá comprai-o para nós, a fim de que vivamos e não morramos.
3 Et lumaw ida etan hampulun u-ungngan Jacob ni an umgatang ni kennen di Egypt.
3 Então desceram os dez irmãos de José, para comprarem trigo no Egito.
4 Eleg pakilaw nan Jacob hi Benjamin tep kaumkaguh ni entanniy wada meippahding daman hi-gatu.
4 Mas a Benjamim, irmão de José, não enviou Jacó com os seus irmãos, pois disse: Para que, porventura, não lhe suceda algum desastre.
5 Humman idan u-ungngan Jacob ey nekilaw idan edum ni tuun limmaw ni an umgatang ni kennen di Egypt tep anin ni yad Kanaan et bisil damadman.
5 Assim entre os que iam lá, foram os filhos de Israel para comprar, porque havia fome na terra de Canaã.
6 Hi Joseph e gobernor di Egypt hu kagettangiddan tutu-un kennen. Et mukun yad kad-an tu hu linawwan ida agitu et manyuung idad hinangga tun pengippeang-ang dan lispituh dan hi-gatu.
6 José era o governador da terra; era ele quem vendia a todo o povo da terra; e vindo os irmãos de José, prostraram-se diante dele com o rosto em terra.
7 — ausente —
7 José, vendo seus irmãos, reconheceu-os; mas portou-se como estranho para com eles, falou-lhes asperamente e perguntou-lhes: Donde vindes? Responderam eles: Da terra de Canaã, para comprarmos mantimento.
8 — ausente —
8 José, pois, reconheceu seus irmãos, mas eles não o reconheceram.
9 Ninemnem Joseph hu ini-innep tun nunman meippanggep ni hi-gada. Et kantun hi-gaday “Tam immali kayun an mansi-im ni hi-gami ma-lat amtaen yu elaw eyan bebley mi hedin dammutun apputen dakemid gubat.”
9 Lembrou-se então José dos sonhos que tivera a respeito deles, e disse-lhes: Vós sois espias, e viestes para ver a nudez da terra.
10 Kanday “Apu, endi katteg hu henin nuntan ni nemnem mi, tep hi-gamin bega-en mu ey immali kamin umgatang ni kennen mi.
10 Responderam-lhe eles: Não, senhor meu; mas teus servos vieram comprar mantimento.
11 Han-aaggi kami e u-ungnga dakemin hakey ni tuu. Kayyaggud ngu nemnem mi, bekken ni ya an mansi-im hu in-ali midya.”
11 Nós somos todos filhos de um mesmo homem; somos homens de retidão; os teus servos não são espias.
12 Nem kaippilit nan Joseph e kantuy “Itek yu, immali kayu kumaddan ni mansi-im.”
12 Replicou-lhes: Não; antes viestes para ver a nudez da terra.
13 Et kan da mewan ni humang day “Makulug e apu et endi huttan ni nemnem mi. Hampulut dewwa kamin han-aaggin u-ungngan hakey ni tuud Kanaan. Nanha-ad ali etan udidyan di kad-an amemi, ya etan hakey ni agi mi ey neendi.”
13 Mas eles disseram: Nós, teus servos, somos doze irmãos, filhos de um homem da terra de Canaã; o mais novo está hoje com nosso pai, e outro já não existe.
14 Nem kaippilit nan Joseph e kantuy “Eleggak kulluga hu inhel yu. Inamtak et immali kayun an mansi-im.
14 Respondeu-lhe José: É assim como vos disse; sois espias.
15 Ya pematnak ni hi-gayu ma-lat pengamtaan ku hedin bekken ni itek huttan ni inhel yu ey eleg kayu um-anemut ingganah ni um-alidya etan udidyan yu. Et huyyan inhel ku ey mandal metlaing etan ni patul.
15 Nisto sereis provados: Pela vida de Faraó, não saireis daqui, a menos que venha para cá vosso irmão mais novo.
16 Et humman hu, mahapul ni umlaw ali hakey ni hi-gayun an mengewwit etan ni udidyan yu. Hi-gayun edum ey meikkellabut kayu et maguwalyaan kayu ingganah ni amtaen ku e makulug hu inhel yu. Tep hedin itek hu inhel yu ey humman keang-angan tu e makulug ni immali kayun mansi-im.”
16 Enviai um dentre vós, que traga vosso irmão, mas vós ficareis presos, a fim de serem provadas as vossas palavras, se há verdade convosco; e se não, pela vida de Faraó, vós sois espias.
17 Et pakelabut Joseph idan tellun aggew.
17 E meteu-os juntos na prisão por três dias.
18 Yan meikkatlun aggew ey kan Joseph ni hi-gaday “Hi-gak ey hi Apu Dios hu nakka u-unnuda, et humman hu, eleg dakeyu pepettey hedin u-unnuden yu eya e-helen kun hi-gayu.
18 Ao terceiro dia disse-lhes José: Fazei isso, e vivereis; porque eu temo a Deus.
19 Anin ni ya hakey ni ebuh ni hi-gayu hu meikkellabut et anin ni umlaw kayun edum ma-lat ilaw yu etan gintang yun kennen et eleg ida matey ni upa etan ida hini-yan yud bebley yu.
19 Se sois homens de retidão, que fique um dos irmãos preso na casa da vossa prisão; mas ide vós, levai trigo para a fome de vossas casas,
20 Nem mahapul ni ikkuyug yulli etan udidyan yu et pengamtaan kun beken ni itek etan inhel yu et eleg dakeyu papetey.” Ey inebulut idan han-aaggi humman ni inhel Joseph.
20 e trazei-me o vosso irmão mais novo; assim serão verificadas vossas palavras, e não morrereis. E eles assim fizeram.
21 Wada hakey ni hi-gada ey kanday “Yan nunya ey tayu kahelheltapa law etan nambahulan tayu la etan ni agi tayun hi Joseph. Inang-ang tayun nunman hu hineltap tun nampehemmehemmekan tun hi-gatsu, nem eleg tayu hemeken.”
21 Então disseram uns aos outros: Nós, na verdade, somos culpados no tocante a nosso irmão, porquanto vimos a angústia da sua alma, quando nos rogava, e não o quisemos atender; é por isso que vem sobre nós esta angústia.
22 Et kan Reuben ey “Kan ku dedan ey entan kuma dakel hu yu pehding ni hi-gatu, nem eleg yuwak dengelen. Et yan nunya ey meibleh ni hi-gatsu hu neendian tu.”
22 Respondeu-lhes Rúben: Não vos dizia eu: Não pequeis contra o menino; Mas não quisestes ouvir; por isso agora é requerido de nós o seu sangue.
23 Hi Joseph ey inawtan tu humman ni inhel da, nem kan da na-mu nem eleg tu han-awat tep hedin mekihhummangan idan hi-gatu, man wada kamengibbellin ni daka e-hela.
23 E eles não sabiam que José os entendia, porque havia intérprete entre eles.
24 Hini-yan Joseph ida et an mannannangngih. Et han mambangngad et hi Simeon hu impabelud tu e kaang-angaddan agi tu.
24 Nisto José se retirou deles e chorou. Depois tornou a eles, falou-lhes, e tomou a Simeão dentre eles, e o amarrou perante os seus olhos.
25 Inhel Joseph ida etan ni bega-en tu e ha-adan dadda langgusih da niya ibbangngad dadda pihhuh da e itta-pew daddad langgusih da. Ey iddaddanan daddan balun dan kennen dad dalan.
25 Então ordenou José que lhes enchessem de trigo os sacos, que lhes restituíssem o dinheiro a cada um no seu saco, e lhes dessem provisões para o caminho. E assim lhes foi feito.
26 Negibbuh ni neidaddan hu kalga da et itakkay idan nunman ni agin Joseph di kebayyu da et manglaw ida.
26 Eles, pois, carregaram o trigo sobre os seus jumentos, e partiram dali.
27 Entanni ey nehilngan ida et mandeyaddad dalan. Ey inubad etan ni hakey hu bedbed ni langgusi tu ma-lat umlan pekkan tun kebayyu tu ey inang-ang tu etan pihhuh ni impameyad tun neita-pew di langgusih tu.
27 Quando um deles abriu o saco, para dar forragem ao seu jumento na estalagem, viu o seu dinheiro, pois estava na boca do saco.
28 Et kantuddan agi tuy “Keyuy kedi et ang-angen yu, tam imbangngad da etan pihhuh ni imbayad ku. Adyah e inta-pew dad langgusih ku.” Ey simmakut ida e kanday “Nekele hanneya kapehding nan Apu Dios ni hi-gatsu?”
28 E disse a seus irmãos: Meu dinheiro foi-me devolvido; ei-lo aqui no saco. Então lhes desfaleceu o coração e, tremendo, viravam-se uns para os outros, dizendo: Que é isto que Deus nos tem feito?
29 Immanemut idad Kanaan et ehlen dan amedan emin hu neipahding ni hi-gada.
29 Depois vieram para Jacó, seu pai, na terra de Canaã, e contaram-lhe tudo o que lhes acontecera, dizendo:
30 Kanday “Ya etan gobernor ey tuka pambinungnget ni meki-ungbal ni hi-gami. Kantuy limmaw kamin mansi-im di bebley da.
30 O homem, o senhor da terra, falou-nos asperamente, e tratou-nos como espias da terra;
31 Kan min hi-gatuy ‘Bekken ni kami mansi-im tep kayyaggud ngu nemnem mi.
31 mas dissemos-lhe: Somos homens de retidão; não somos espias;
32 Hi-gami ey hampulut dewwa kamin han-aaggin u-ungngan hakey ni tuud Kanaan. Nanha-ad ali etan udidyan di kad-an amemi ey ya etan hakey ni agi mi ey neendi.’
32 somos doze irmãos, filhos de nosso pai; um já não existe e o mais novo está hoje com nosso pai na terra de Canaã.
33 Ey kan etan ni gobernor ey ‘Ya pengamtaan ku hedin makulug hu inhel yu ey manha-ad ni hu hakey ni hi-gayu et umenamut kayun edum ma-lat ienamut yu hu gintang yun kennen et eleg ida matey ni upa etan ida hini-yan yud bebley yu.
33 Respondeu-nos o homem, o senhor da terra: Nisto conhecerei que vós sois homens de retidão: Deixai comigo um de vossos irmãos, levai trigo para a fome de vossas casas, e parti,
34 Nem hedin um-ali kayu mewan ey mahapul ni ikuyug yulli etan udidyan yu ma-lat pengamtaan ku e beken ni itek hu inhel yun beken ni kayu mansi-im. Et han nak pa-hep di kallabbuttan etan agiyu niya dammutun um-ali kayu mewan ni umgatang ni kennen yu.’”
34 e trazei-me vosso irmão mais novo; assim saberei que não sois espias, mas homens de retidão; então vos entregarei o vosso irmão e negociareis na terra.
35 Entanni et ubaden dan emin hu bedbed di langgusih da ey nei-peng di langgusih da hu pihhuh ni imbayad da. Ey simmakut ida, anin ni hi ameda e hi Jacob.
35 E aconteceu que, despejando eles os sacos, eis que o pacote de dinheiro de cada um estava no seu saco; quando eles e seu pai viram os seus pacotes de dinheiro, tiveram medo.
36 Et kan amedan hi-gaday “Tam pinhed yun meendin emin hu u-ungngak. Neendi hi Joseph, ey neitu-nud mewan hi Simeon. Ey yan nunya mewan ey kanyuy ikkuyug yu hi Benjamin? Tam yuka ma-ma-maa hu nakka panhelheltapi.”
36 Então Jacó, seu pai, disse-lhes: Tendes-me desfilhado; José já não existe, e não existe Simeão, e haveis de levar Benjamim! Todas estas coisas vieram sobre mim.
37 Nem kan Reuben nan hi ametuy “Hi-gak hu ngenamung e ama. Hedin eggak i-anemut hi Benjamin, man anin ew katteg ni petteyen mudda etan dewwan u-ungngak.”
37 Mas Rúben falou a seu pai, dizendo: Mata os meus dois filhos, se eu to não tornar a trazer; entrega-o em minha mão, e to tornarei a trazer.
38 Nem kan Jacob ey “Eleg mabalin ni mekillaw eya u-ungngak e hi Benjamin di Egypt. Tep inamta yu e hi-gatun ebuh natdaan ni u-ungnga min Rachel tep neendi etan hakey. Entanni mewan ey wada hu meippahding ni hi-gatud dalan. Hi-gak ey nea-amma-ak law et metteyyak hedin meendi eya u-ungngak.”
38 Ele porém disse: Não descerá meu filho convosco; porquanto o seu irmão é morto, e só ele ficou. Se lhe suceder algum desastre pelo caminho em que fordes, fareis descer minhas cãs com tristeza ao Seol.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?