Gênesis 37
IFY vs ARIB
1 Hi Jacob ey nannaneng di Kanaan e bebley ametu.
1 Jacó habitava na terra das peregrinações de seu pai, na terra de Canaã.
2 Huyyadda nekapkapyan hi-gatu. Yan eman ni kapenikkenin u-ungnga tun hi Joseph e hampulut pitu toon tu ey nekikkillaw idan edum ni agitun u-ungngan ametud edum ni ahwatu e di Bilhah nan Silpah ni an mampattul ni halun ameda. Ey hin-addum ni wada tuka idenaddatteng nan ametun beken ni kayyaggud ni kapehpehding idan nunman ni agitu.
2 Estas são as gerações de Jacó. José, aos dezessete anos de idade, estava com seus irmãos apascentando os rebanhos; sendo ainda jovem, andava com os filhos de Bila, e com os filhos de Zilpa, mulheres de seu pai; e José trazia a seu pai más notícias a respeito deles.
3 Hi Jacob ey hi Joseph hu pinpinhed tud emin ida etan ni u-ungnga tu, tep hi-gatu neiungnga eman ni tuka pangkea-ammai. Hakey ni aggew ey indawtan tun andukkey ni balwasin kakkayyaggud.
3 Israel amava mais a José do que a todos os seus filhos, porque era filho da sua velhice; e fez-lhe uma túnica de várias cores.
4 Yadda agin Joseph ey inletu da e hi-gatu pinpinhed amedan hi-gadan han-aaggi, et mukun anggebe-hel da, et anin ni pekihhummanganan dan hi-gatu et daka pambinungnget.
4 Vendo, pois, seus irmãos que seu pai o amava mais do que a todos eles, odiavam-no, e não lhe podiam falar pacificamente.
5 Entanni ey nan-i-innep hi Joseph ni meippanggep idan agitu et ehlen tun hi-gada et nema-ma bunget dan hi-gatu.
5 José teve um sonho, que contou a seus irmãos; por isso o odiaram ainda mais.
6 Kantuy “Heninnuy hu ini-innep ku.
6 Pois ele lhes disse: Ouvi, peço-vos, este sonho que tive:
7 Limmaw itsu kumangngun han-aaggid payew et tayu pambeteken ida etan neanin pagey. Entanni ey nebehwat etan bintek ku ey linikweh idan bintek yu et manyuung ida etan di bintek ku.”
7 Estávamos nós atando molhos no campo, e eis que o meu molho, levantando-se, ficou em pé; e os vossos molhos o rodeavam, e se inclinavam ao meu molho.
8 Ey kan idan agi tuy “Kaw kammu nem mampatul kalli et hi-gam u-unnuden mi?” Et nema-man anggebe-hel da tep ya i-innep tu. Beken ni ya ini-innep tun ebuh hu daka pengibubbungesin hi-gatu, nem anin ni elaw ni tuka penge-ehhel ni i-innep tu.
8 Responderam-lhe seus irmãos: Tu pois, deveras reinarás sobre nós? Tu deveras terás domínio sobre nós? Por isso ainda mais o odiavam por causa dos seus sonhos e das suas palavras.
9 Entanni ey wada mewan hu ini-innep tu et e-ehhelen tuddan agitu. Kantuy “Ini-innep kun nanyuung idan hi-gak hu aggew, ya bulan niyadda hampulut hakey ni bittuwen.”
9 Teve José outro sonho, e o contou a seus irmãos, dizendo: Tive ainda outro sonho; e eis que o sol, e a lua, e onze estrelas se inclinavam perante mim.
10 Inhel tu daman ametu humman ni ini-innep tu ey imbunget ametu e kantuy “Kele hipa huttan ni i-innep? Kaw anin hi-gak, hi inam et yadda agim et manyuung kamillin hi-gam?”
10 Quando o contou a seu pai e a seus irmãos, repreendeu-o seu pai, e disse-lhe: Que sonho é esse que tiveste? Porventura viremos, eu e tua mãe, e teus irmãos, a inclinar-nos com o rosto em terra diante de ti?
11 Et mukun wada ameh idan agin Joseph ni hi-gatu. Nem hedin hi ametu, man tuka nemnemnema hu keibbellinan nunman ni i-innep.
11 Seus irmãos, pois, o invejavam; mas seu pai guardava o caso no seu coração.
12 Hakey ni aggew ey limmaw ida agin Joseph di Sekem ni an mengippattul ni inhalun ameda.
12 Ora, foram seus irmãos apascentar o rebanho de seu pai, em Siquém.
13 — ausente —
13 Disse, pois, Israel a José: Não apascentam teus irmãos o rebanho em Siquém? Vem, e enviar-te-ei a eles. Respondeu-lhe José: Eis-me aqui.
14 — ausente —
14 Disse-lhe Israel: Vai, vê se vão bem teus irmãos, e o rebanho; e traze-me resposta. Assim o enviou do vale de Hebrom; e José foi a Siquém.
15 et tu hamhamken ida agitu. Ey wada hakey ni tuun nenang-ang nan Joseph et kantun hi-gatuy “Hipa muka hemmahemmaka?”
15 E um homem encontrou a José, que andava errante pelo campo, e perguntou-lhe: Que procuras?
16 Kan Joseph ey “Yadda etan agik ni an nampattul, nem eggak ida hanhamak. Kaw amtam kad-an da?”
16 Respondeu ele: Estou procurando meus irmãos; dize-me, peço-te, onde apascentam eles o rebanho.
17 Kan etan ni tuuy “Wadadda lan nuntan nem dingngel ku ung-ungbal da e umlaw idad Dothan.” Et maiunud hi Joseph diman.
17 Disse o homem: Foram-se daqui; pois ouvi-lhes dizer: Vamos a Dotã. José, pois, seguiu seus irmãos, e os achou em Dotã.
18 Kamenetteng diman ey inang-ang idan agitu et ihuhummangan da petteyen dan hi-gatu.
18 Eles o viram de longe e, antes que chegasse aonde estavam, conspiraram contra ele, para o matarem,
19 Kanday “Iyalli etan kaum-eni-innep.
19 dizendo uns aos outros: Eis que lá vem o sonhador!
20 Petteyen tayu et egahen tayud bitu. Et hedin ibbagan ametayu, kantayuy kinan ni layon. Et ang-angen tayu pangngu numan hu pambalinan ni i-innep tu.”
20 Vinde pois agora, matemo-lo e lancemo-lo numa das covas; e diremos: uma besta-fera o devorou. Veremos, então, o que será dos seus sonhos.
21 Dingngel Reuben humman ey eleg tu pinhed ni petteyen da et kantuy “Eleg tayu petteya.
21 Mas Rúben, ouvindo isso, livrou-o das mãos deles, dizendo: Não lhe tiremos a vida.
22 Nealay inggah tayud bitu.” Mukun humman inhel tu ey tep tuka nemnemnema e ewwiten tulli et ienamut tun ametu.
22 Também lhes disse Rúben: Não derrameis sangue; lançai-o nesta cova, que está no deserto, e não lanceis mão nele. Disse isto para livrá-lo das mãos deles, a fim de restituí-lo a seu pai.
23 Dimmateng tu-wangu Joseph ey dimpap da et ekalen da etan andukkey ni balwasi tun kakkayyaggud.
23 Logo que José chegou a seus irmãos, estes o despiram da sua túnica, a túnica de várias cores, que ele trazia;
24 Et da egahen di bitun mamega.
24 e tomando-o, lançaram-no na cova; mas a cova estava vazia, não havia água nela.
25 Ida kamengngan ey wadadda tuun inang-ang dan nalpud Gilead ni umlaw di Egypt. Humman idan tuu ey helag idan Ismael e ya ngunu da ey ida kamanggettang ni linggeman. Yadda kamel da ey dakel kinalga dan kameikkamdug di ihhida niyadda bangbanglu.
25 Depois sentaram-se para comer; e, levantando os olhos, viram uma caravana de ismaelitas que vinha de Gileade; nos seus camelos traziam tragacanto, bálsamo e mirra, que iam levar ao Egito.
26 Kan Judah idan agituy “Endi gungunahen tayun memettey eyan agi tayu anin ni he-ulen tayu ametayu.
26 Disse Judá a seus irmãos: De que nos aproveita matar nosso irmão e encobrir o seu sangue?
27 Kayyaggud na-mu hedin iggatang tayu eyaddan kamangkelebbah ni helag Ismael et eleg tayu pateyen. Tep kaw tu-wan beken tayun agi?” Ey inebulut idan agi tu.
27 Vinde, vendamo-lo a esses ismaelitas, e não seja nossa mão sobre ele; porque é nosso irmão, nossa carne. E escutaram-no seus irmãos.
28 Et da guyuden hi Joseph etan di bitu et igtang dan dewampulun palatah etan idan helag Ismael et ilaw dad Egypt.
28 Ao passarem os negociantes midianitas, tiraram José, alçando-o da cova, e venderam-no por vinte siclos de prata aos ismaelitas, os quais o levaram para o Egito.
29 Nambangngad hi Reuben et tu ang-angen hi Joseph etan di bitu ey endidman. Et makaggeh ni peteg nemnem tu et pambi-kien tu balwasi tu.
29 Ora, Rúben voltou à cova, e eis que José não estava na cova; pelo que rasgou as suas vestes
30 Et lumaw di kad-an idan agitu et kantuy “Endi etan di bitu hi Joseph! Hipa law pehding ku?”
30 e, tornando a seus irmãos, disse: O menino não aparece; e eu, aonde irei?
31 Et ya law impahding da ey pintey da hakey ni gelding et ita-mel da balwasin Joseph etan di kuheyaw.
31 Tomaram, então, a túnica de José, mataram um cabrito, e tingiram a túnica no sangue.
32 In-anemut da humman ni balwasin Joseph et peang-ang dan ameda et kanday “Himmak mi huyyan balwasid dalan. Ang-ang mu pangngu hedin huyya balwasi etan ni u-ungngam.”
32 Enviaram a túnica de várias cores, mandando levá-la a seu pai e dizer-lhe: Achamos esta túnica; vê se é a túnica de teu filho, ou não.
33 Inimmatunan tu e balwasin Joseph et kantuy “Tam em, balwasin etan ni u-ungngak! Endi! Binenuklin layon hu annel tu!”
33 Ele a reconheceu e exclamou: A túnica de meu filho! uma besta-fera o devorou; certamente José foi despedaçado.
34 Bini-kin Jacob hu balwasi tu et mambalwasin langgusih gapuh ni lemyung tu tep endi etan u-ungnga tu. Ey kaumlelemyung ni pigan aggew.
34 Então Jacó rasgou as suas vestes, e pôs saco sobre os seus lombos e lamentou seu filho por muitos dias.
35 Immalidda u-ungnga tun menga-alluk ni hi-gatu, nem nanengtun kaumlelemyung. Kantuy “Ingganah ni metteyyak et hannak liwwana humman ni u-ungngak ni neendi.”
35 E levantaram-se todos os seus filhos e todas as suas filhas, para o consolarem; ele, porém, recusou ser consolado, e disse: Na verdade, com choro hei de descer para meu filho até o Seol. Assim o chorou seu pai.
36 Yan nengidetengan dan Joseph di Egypt, ey inggatang dan Potiphar e ap-apuddan guwalyad baley ni patul.
36 Os midianitas venderam José no Egito a Potifar, oficial de Faraó, capitão da guarda.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?