Gênesis 28
IFY vs ARIB
1 Et paeyag nan Isaac hi Jacob et bendisyonan tu et kantun hi-gatuy “Entan pengahwan biidya.
1 Isaque, pois, chamou Jacó, e o abençoou, e ordenou-lhe, dizendo: Não tomes mulher dentre as filhas de Canaã.
2 Lakkay di Paddan Aram di Mesopotamia di baley apum e hi Bethuel et ahwaen mu etan hakey ni u-ungngan pengemmaam e hi Laban.
2 Levanta-te, vai a Padã-Arã, à casa de Betuel, pai de tua mãe, e toma de lá uma mulher dentre as filhas de Labão, irmão de tua mãe.
3 Bendisyonan daka kaya nan Apu Dios e Kabaelan tun emin ey iddawtan dakallin dakel ni helag mu et hi-gam ali pan-ammed ni dakel ni tuu.
3 Deus Todo-Poderoso te abençoe, te faça frutificar e te multiplique, para que venhas a ser uma multidão de povos; seu
4 Bendisyonan dakan Apu Dios niyadda helag mun henin nemendisyonan tun apum e hi Abraham. Ey hi-gayulli kampuyek eyan indawat Apu Dios nan Abraham ni nekibebleyan tayu.”
4 e te dê a bênção de Abraão, a ti e à tua descendência contigo, para que herdes a terra de tuas peregrinações, que Deus deu a Abraão.
5 Et itu-dak nan Isaac hi Jacob di Paddan Aram di Mesopotamia di baley nan hi pengemmaan tu e hi Laban e agin inetu e u-ungngan Bethuel e iAramea.
5 Assim despediu Isaque a Jacó, o qual foi a Padã-Arã, a Labão, filho de Betuel, arameu, irmão de Rebeca, mãe de Jacó e de Esaú.
6 — ausente —
6 Ora, viu Esaú que Isaque abençoara a Jacó, e o enviara a Padã-Arã, para tomar de lá mulher para si, e que, abençoando-o, lhe ordenara, dizendo: Não tomes mulher dentre as filhas de Canaã,
7 — ausente —
7 e que Jacó, obedecendo a seu pai e a sua mãe, fora a Padã-Arã;
8 — ausente —
8 vendo também Esaú que as filhas de Canaã eram más aos olhos de Isaque seu pai,
9 Et lumaw hi Esau di bebley nan pengemmaan tu e hi Ismael et ahwaen tu hi Mahalat e agin Nebayot e u-ungngan Ismael e u-ungngan Abraham.
9 foi-se Esaú a Ismael e, além das mulheres que já tinha, tomou por mulher a Maalate, filha de Ismael, filho de Abraão, irmã de Nebaiote.
10 Hi Jacob ey hini-yan tu hu Beersheba et lumaw di Haran.
10 Partiu, pois, Jacó de Beer-Seba e se foi em direção a Harã;
11 Nehilngan di dalan et mangkampu. Et umlan batun pengi-ippingan tu et maugip.
11 e chegou a um lugar onde passou a noite, porque o sol já se havia posto; e, tomando uma das pedras do lugar e pondo-a debaixo da cabeça, deitou-se ali para dormir.
12 Entannit neuyeng ey ini-innep tu e wada teytey ni dinteng tu kabunyan. Ey inang-ang tudda anghel nan Apu Dios e nanteyed ida ni nandayyudda etan di teytey.
12 Então sonhou: estava posta sobre a terra uma escada, cujo topo chegava ao céu; e eis que os anjos de Deus subiam e desciam por ela;
13 Ey wada hi Apu Dios e immehneng di ta-pew ni teytey e kantuy “Hi-gak hu Ap-Apu e Dios ni dinaydayaw nan apum e hi Abraham ni hi amam e hi Isaac. Iddawat kun hi-gam et yadda helag mu eya puyek ni muka pambakbaktadi.
13 por cima dela estava o Senhor, que disse: Eu sou o Senhor, o Deus de Abraão teu pai, e o Deus de Isaque; esta terra em que estás deitado, eu a darei a ti e à tua descendência;
14 Dakel ali helag mu e heniddalli dep-ul e eleg mebillang et meihhinnap idallid kebebbebley di puyek. Ey emin ali tuud kebebbebley di puyek ey bendisyonan kudda gapun hi-gam niyadda helag mu.
14 e a tua descendência será como o pó da terra; dilatar-te-ás para o ocidente, para o oriente, para o norte e para o sul; por meio de ti e da tua descendência serão benditas todas as famílias da terra.
15 Ey emin di lawwan mu ey wada-ak ni mengippaptek ni hi-gam niya hi-gak hu ngenamung ni mengibbangngad ni hi-gam eyad bebley. Eleg daka e-waya, nem peamnuk emin eya impakulug kun hi-gam.”
15 Eis que estou contigo, e te guardarei por onde quer que fores, e te farei tornar a esta terra; pois não te deixarei até que haja cumprido aquilo de que te tenho falado.
16 — ausente —
16 Ao acordar Jacó do seu sono, disse: Realmente o Senhor está neste lugar; e eu não o sabia.
17 — ausente —
17 E temeu, e disse: Quão terrível é este lugar! Este não é outro lugar senão a casa de Deus; e esta é a porta dos céus.
18 Bimmangun ni dagah ni newa-waan tu et alen tu batun impungan tu et peehneng tu et penginnemneman tun Apu Dios et duyagan tun lana.
18 Jacó levantou-se de manhã cedo, tomou a pedra que pusera debaixo da cabeça, e a pôs como coluna; e derramou-lhe azeite em cima.
19 Ingngadnan tu humman ni Bethel, nem ya ngadan tu dedan ni nunman ey Lus.
19 E chamou aquele lugar Betel; porém o nome da cidade antes era Luz.
20 Et isapatah Jacob e kantuy “Apu Dios, hedin itultuluy mun mekikkillalw ni hi-gak di lawwan ku niya ippaptek muwak et idwat mun emin hu kahapulan ku, henin kennen niya balwasik,
20 Fez também Jacó um voto, dizendo: Se Deus for comigo e me guardar neste caminho que vou seguindo, e me der pão para comer e vestes para vestir,
21 et kayyaggud hu pambangngadak di baley ama, man hi-gam e Ap-Apu hu deyyawen kun Dios ku.
21 de modo que eu volte em paz à casa de meu pai, e se o Senhor for o meu Deus,
22 Ey mambalin eya nengipeehnengan kun batun pandeyyawan ni hi-gam. Niya emin ali hu iddawat mun hi-gak ey pebangngad kun hi-gam hu kapulu tu.”
22 então esta pedra que tenho posto como coluna será casa de Deus; e de tudo quanto me deres, certamente te darei o dízimo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?