Êxodo 16
IFY vs NAA
1 Emin ida helag Israel ey hini-yan da mewan hu Elim et lumaw idad Sin e hakey mewan ni eleg mebebleyi di nambattanan ni Elim niya Sinai et mangkampuddadman. Yan dintengan dadman ey hambulan et hampulut liman aggew hu nelabah neipalpun neni-yanan dan Egypt.
1 Partiram de Elim, e toda a congregação dos filhos de Israel veio para o deserto de Sim, que está entre Elim e Sinai, aos quinze dias do segundo mês, depois que saíram da terra do Egito.
2 Yan wadaddadman ey kaigugguhu mewan idan tutu-u di Moses nan Aaron.
2 Toda a congregação dos filhos de Israel murmurou contra Moisés e Arão no deserto.
3 Kanday “Eyyakaw, kedukdul na-mu hedin pintey dakemin Apu Dios di Egypt. Kele dakemi ippangulun hi-gatu eyad eleg mebebleyi et kami mettey ni upa? Yad Egypt ey dakel kennen, hedin pinhed hu detag ey wada, heniddan edum ni klasih ni mekkan.”
3 Os filhos de Israel disseram a Moisés e Arão: — Quem nos dera tivéssemos morrido pela mão do
4 Et kan Apu Dios nan Moses ey “Peellik hu kennen ni melpud kabunyan. Nem mahapul ni kewa-wa-wa ey wada hakkeyey an mengemmung ni um-ustuh ni kennen tun nunman ni aggew. Et huyya pengamtaan ku hedin u-unnuden da e-helen ku.
4 Então o Senhor disse a Moisés: — Eis que farei chover do céu pão para vocês, e o povo sairá e recolherá diariamente a porção para cada dia. Eu os porei à prova para ver se andam na minha lei ou não.
5 Nem yan meikka-nem ni aggew ni kelinglinggu ey emmungen da hu mampidwa kadinakkel tun daka emmungan kewa-wa-wa ma-lat wada kennen dan meikkeppitun aggew.”
5 No sexto dia prepararão o que recolherem, e será o dobro do que recolhem nos outros dias.
6 Et amungen di Moses nan Aaron ida etan edum dan helag Israel et kandan hi-gaday “Yallin nunyan mahmahdem ey amtaen yu e hi Apu Dios hu nengipengulun hi-gatsu et hi-yanen tayu Egypt.
6 Então Moisés e Arão disseram a todos os filhos de Israel: — Hoje à tarde vocês saberão que foi o
7 — ausente —
7 e, pela manhã, vocês verão a glória do Senhor , porque ele ouviu as murmurações de vocês contra o Senhor . Pois quem somos nós, para que vocês fiquem murmurando contra nós?
8 — ausente —
8 Moisés continuou: — Isso acontecerá quando o
9 Kan Moses nan Aaron ey “Ehel muddan emin ni edum tan helag Israel et maemung idad kad-an Apu Dios tep dingngel tu lilih da.”
9 Então Moisés disse a Arão: — Diga a toda a congregação dos filhos de Israel: “Cheguem-se à presença do
10 Et kapan-e-helan Aaron humman ni hi-gada ey nampeang-ang hu kaumhilin dayaw Apu Dios etan di kulput.
10 Enquanto Arão falava a toda a congregação dos filhos de Israel, olharam para o deserto, e eis que a glória do Senhor apareceu na nuvem.
11 — ausente —
11 E o Senhor disse a Moisés:
12 — ausente —
12 — Tenho ouvido as murmurações dos filhos de Israel. Diga-lhes: “Ao crepúsculo da tarde, vocês comerão carne, e, pela manhã, vocês comerão pão à vontade, e saberão que eu sou o Senhor , seu Deus.”
13 Yan nunman ni mahmahdem ey immali tu-wangu hu hantapug ni sisit ni quail etan di nangkampuan da. Ey yan kakkabbuhhan ey dimmelnu hu nanlinikweh di nangkampuan da.
13 À tarde, apareceram codornizes e cobriram o arraial. Pela manhã, havia orvalho ao redor do arraial.
14 Entannit endi law hu delnu ey nenapnapan etan puyek ni meingpih ni mangkablah e heni dallalu ang-ang tu.
14 E, quando o orvalho que havia caído se evaporou, na superfície do deserto restava uma coisa fina e semelhante a escamas, fina como a geada sobre a terra.
15 Et yan nenang-angan idan tuu ey kanday “Hipa ngu huyya?” Kan Moses ni hi-gaday “Huyyadda indawat Apu Dios ni hi-gatsun kennen tayu.
15 Quando os filhos de Israel viram aquilo, perguntaram uns aos outros: — Que é isso? Pois não sabiam o que era. Moisés respondeu: — Isso é o pão que o
16 Inhel tu e wada hakkeyey ya um-ustuh ni kennen tu hu emmungen yu e hantalub ni hanhakkey ni tuu.”
16 Isto é o que o Senhor ordenou: “Que cada um recolha o que se consegue comer: dois litros por cabeça, segundo o número de pessoas. Cada um pegará para todos os que vivem em sua tenda.”
17 Et wada hakey ey ida nengamung ni kennen da. Nem eleg man-iingngeh hu inemung da e wadadda daddakkel hu inemung tu nem yadda edum.
17 Assim o fizeram os filhos de Israel. E recolheram, uns, mais, outros, menos,
18 Nem yan nanlekudan dan inemung ni hanhakkey ni hi-gada ey endi nehawalan winu nekulangan. Wada hakkeyey immustuh hu inemung tun kennen tun han-aggew.
18 conforme a medida fixada. E não sobrava para quem havia recolhido muito, nem faltava para quem havia recolhido pouco, pois cada um recolhia o quanto conseguia comer.
19 Kan Moses ni hi-gaday “Mahapul ni kennen yun emin ni nunyan mahmahdem ma-lat endi tetdaan yun kennen yun kakkabbuhhan.”
19 Então Moisés disse: — Ninguém deixe nada para a manhã seguinte.
20 Nem wadadda eleg mengu-unnud ni nunman ni inhel nan Moses et tedaan da edum etan ni kennen. Nem yan kakkabbuhhan ey nebangleh etan sindaan da e nebigihan ey kamampanhemmuy. Neamtaan Moses humman ey nemahhig hu bunget tu.
20 Eles, porém, não deram ouvidos a Moisés, e alguns deixaram do maná para a manhã seguinte, mas deu bichos e cheirava mal. E Moisés se indignou contra eles.
21 Et kekakkabbuhhan ey wada hakkeyey kaumlaw ni an mengemmung ni um-ustuh ni kennen ni pamilyah tu. Hedin na-let hu petang ey kameumah ida etan natdaan.
21 Colhiam-no, pois, manhã após manhã, cada um quanto conseguia comer; porque, vindo o calor do sol, o maná se derretia.
22 Hedin meikka-nem ni aggew, kamampidwa kadinakkel ni daka emmunga e handedwan talub ni hakey ni tuu. Entanniy limmaw ida etan nepilin kamengipappangngulu et da mahmahan nan Moses, kele hanniman.
22 No sexto dia, colheram alimento em dobro, quatro litros para cada um. E os principais da congregação vieram e contaram isso a Moisés.
23 Kan Moses ni hi-gaday “Ya gaputun mahapul ni mampidwa kadinakkel ni emmungen yun nunyan aggew ey tep intugun Apu Dios e yan kabbuhhan ey Sabadu e aggew ni nungew e endi mangngunnu ma-lat mandayaw itsun hi-gatu. Mahapul ni ihhaeng yun nunya kennen yun kabbuhhan.”
23 Ele respondeu: — Isto é o que disse o
24 Inu-unnud da inhel nan Moses et umiha-ad idan kennen dan kewa-waan tu. Ey ma-nu humman ni sindaan da tep eleg mebangleh niya eleg mabigihan.
24 E guardaram-no até a manhã seguinte, como Moisés havia ordenado; e não cheirou mal, nem deu bichos.
25 Kan Moses ni hi-gaday “Huttan ni sindaan yu hu kennen yun nunyan Sabaduh, tep endi tayu hemmaken ni kennen. Yan nunyan aggew hu pandeyyawan tayun Apu Dios.
25 Então Moisés disse: — Comam isto hoje, pois hoje é o sábado dedicado ao
26 Et humman hu meippalpun nunya ey henin nunman hu pehding yu e kayu mengemmung ni kennen yun enem ni aggew, nem yan kapitun aggew e Sabaduh ey endi hemmaken yun kennen.”
26 Seis dias vocês o recolherão, mas o sétimo dia é o sábado; nele, não haverá nada a recolher.
27 Humman hu inhel nan Moses, nem yan nunman ni aggew ni Sabaduh ey wadadda metlaing etan limmaw ni an menemmak ni kennen, nem endi himmak da.
27 No sétimo dia algumas pessoas saíram para o recolher, porém não o acharam.
28 Kan Apu Dios nan Moses ey “Pigantu pengu-unnudan eyaddan tuun tugun ku?
28 Então o Senhor disse a Moisés: — Até quando vocês se recusarão a guardar os meus mandamentos e as minhas leis?
29 Kaw eleg da nemnema e mampidwa kedakkel ni kennen ni nakka iddawat ni hi-gadan meika-nem ni aggew ma-lat um-ustuh ni kennen dan dewwan aggew? Tep hi-gak e Ap-Apu ey winedak hu meikkeppitun aggew ni pan-iyatuan yu e mannungngew kayu et eleg kayu umlaw ni an menemmak ni kennen yu.”
29 Vejam! O Senhor deu a vocês o sábado; por isso, ele, no sexto dia, lhes dá alimento para dois dias; cada um fique onde está, ninguém saia do seu lugar no sétimo dia.
30 Et neipalpun nunman ey ida kaman-iyatun meikkeppitun aggew.
30 Assim, o povo descansou no sétimo dia.
31 Ya ngadan nunman ni kennen ey manna. Ya ang-ang tu ey heni mablah ni bukel ni coriander et ya tamtam tu ey heni sinapay ni neha-adan ni danum ni putsukan.
31 A casa de Israel deu àquele alimento o nome de maná. Ele era como semente de coentro, branco e com gosto de bolo de mel.
32 Kan Moses idan edum tuy “Inhel Apu Dios e um-itlu itsu eyan manna ma-lat ang-angen idallin helag tayun edum ni aggew huyyan indawat tun hi-gatsu eyad eleg mebebleyin nengipa-kalan tun hi-gatsud Egypt.”
32 Moisés disse: — Esta é a palavra que o
33 Et ehlen Moses nan Aaron e um-alan pa-nay et taluan tun kagedwah ni talub ni manna et tu iha-ad etan di kapanha-adin Apu Dios ma-lat penginemneman idallin helag idan ing-ingganah.
33 Então Moisés disse a Arão: — Pegue um vaso, ponha nele dois litros de maná e coloque-o diante do
34 Inu-unnud Aaron humman ni inhel Apu Dios nan Moses, et tu iha-ad huyyan pa-nay di hinangngab ni Kaban di bawang etan ni Tabernacle.
34 Como o Senhor havia ordenado a Moisés, assim Arão o colocou diante da arca do testemunho para o guardar.
35 Humman ni manna hu kikkinnan idan helag Israel ni na-pat ni toon etan di eleg mebebleyi ingganah ni dimmateng idad Kanaan.
35 E os filhos de Israel comeram maná durante quarenta anos, até que entraram em terra habitada. Comeram maná até que chegaram aos limites da terra de Canaã.
36 (Ya inusal dan nunman ni nanlekud ni manna ey omer e hantalub tuka ella.)
36 A porção de maná para cada pessoa era um décimo da medida padrão, que tinha vinte litros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?