Êxodo 10
IFY vs ARIB
1 Kan Apu Dios nan Moses ey “Lakkay di kad-an etan ni patul et ka mewan makihummangan ni hi-gatu. Nem impambalin kun manghay anin idan opisyal tu ma-lat wada inna-nuk ni mengippeang-ang idan nunyan miracle.
1 Depois disse o Senhor a Moisés: vai a Faraó; porque tenho endurecido o seu coração, e o coração de seus servos, para manifestar estes meus sinais no meio deles,
2 Et e-ehhelen yuddallin u-ungnga yu niya inap-apu yun edum ni aggew hu meippanggep idan nunyan impahding kun miracle ni nengastiguk idan eyan iEgypt. Et amtaen yun emin e hi-gak hu Ap-Apu.”
2 e para que contes aos teus filhos, e aos filhos de teus filhos, as coisas que fiz no Egito, e os meus sinais que operei entre eles; para que vós saibais que eu sou o Senhor.
3 Et lumaw di Moses nan Aaron et kanda etan ni patul ey “Kan etan ni Ap-Apu e Dios min Hebrew ey ‘Pigantu pampekumbabahan mun hi-gak? Iebulut mudda tuuk et lumaw idan menaydayaw ni hi-gak.
3 Foram, pois, Moisés e Arão a Faraó, e disseram-lhe: Assim diz o Senhor, o Deus dos hebreus: Até quando recusarás humilhar-te diante de mim? Deixa ir o meu povo, para que me sirva;
4 — ausente —
4 mas se tu recusares deixar ir o meu povo, eis que amanhã trarei gafanhotos aos teus termos;
5 — ausente —
5 e eles cobrirão a face da terra, de sorte que não se poderá ver a terra e comerão o resto do que escapou, o que vos ficou da saraiva; também comerão toda árvore que vos cresce no campo;
6 Mepnu baley mu, ya baley idan opisyal mu niya baley idan tuum. Huyyan mekapya ey nemahhig e anin ida lan a-ammed yu ey endi da inang-ang ni henin nunya neipalpun laputun nambebleyan dadya.’” Inhel Moses huyya et hi-yanen tu etan patul.
6 e encherão as tuas casas, as casas de todos os teus servos e as casas de todos os egípcios, como nunca viram teus pais nem os pais de teus pais, desde o dia em que apareceram na terra até o dia de hoje. E virou-se, e saiu da presença de Faraó.
7 Yadda etan opisyal ey ida nanlilih etan ni patul da e kanday “Nekele, pigantu pengissikedan eyan tuun um-enidwat ni panligligatan tayu? Iebulut mudda eya helag Israel et lumaw idan an menadayaw ni Ap-Apu e Dios da. Kaw eleg mu ang-anga e nebahbah law eya bebley tayu?”
7 Então os servos de Faraó lhe disseram: Até quando este homem nos há de ser por laço? deixa ir os homens, para que sirvam ao Senhor seu Deus; porventura não sabes ainda que o Egito está destruído?
8 Et paeyag etan ni patul di Moses nan Aaron et kantun hi-gaday “Dammutun i-abulut dakeyun umlaw et yu dayawen hu Ap-Apu e Dios yu. Nem kaw hipaddan hi-gayu umlaw?”
8 Pelo que Moisés e Arão foram levados outra vez a Faraó, e ele lhes disse: Ide, servi ao Senhor vosso Deus. Mas quais são os que hão de ir?
9 Kan Moses ey “Mahapul ni umlaw kamin emin, anin idan u-ungnga mi, yadda nangkea-amma, yadda nangkei-inna niyadda animal mi ey peki-la min emin tep mahapul ni mampiyestah kami et manhahamul kamin menaydayaw ni Ap-Apu mi.”
9 Respondeu-lhe Moisés: Havemos de ir com os nossos jovens e com os nossos velhos; com os nossos filhos e com as nossas filhas, com os nossos rebanhos e com o nosso gado havemos de ir; porque temos de celebrar uma festa ao Senhor.
10 Kan etan ni patul ey “Isapatah kud ngadan Apu Dios e eggak i-abulut ni mekillaw ida ahwa yu niya u-ungnga yu. Neaamta e wada lawah ni yuka nemnemneman pehding.
10 Replicou-lhes Faraó: Seja o Senhor convosco, se eu vos deixar ir a vós e a vossos pequeninos! Olhai, porque há mal diante de vós.
11 Ebuh hu lalakkin i-abulut kun umlaw ni an menaydayaw etan ni Ap-Apu e Dios yu tep ay humman hu muka ibbagan pehding yu.” Inhel tu humman et pa-hep tud Moses nan Aaron etan di baley tu.
11 Não será assim; agora, ide vós, os homens, e servi ao Senhor, pois isso é o que pedistes: E foram expulsos da presença de Faraó.
12 Kan Apu Dios nan Moses ey “Ita-gey mu ngamay mu et umli dakel ni dudun di deya Egypt et kanen da emin hu sindaan ni dallallu.”
12 Então disse o Senhor a Moisés: Quanto aos gafanhotos, estende a tua mão sobre a terra do Egito, para que venham eles sobre a terra do Egito e comam toda erva da terra, tudo o que deixou a saraiva.
13 Et ildeng nan Moses hu hulkud tud Egypt et paelin Apu Dios hu dibdib ni nalpud kasimmilin aggew, et ia-aggew tu niya inlallabi tun dimmenibdib. Ey yan newa-waan tu ey dakel ni peteg hu dudun ni in-alin etan ni dibdib.
13 Então estendeu Moisés sua vara sobre a terra do Egito, e o Senhor trouxe sobre a terra um vento oriental todo aquele dia e toda aquela noite; e, quando amanheceu, o vento oriental trouxe os gafanhotos.
14 Nemahhig e nenapnapan emin hu bebley di Egypt ni dudun. Endi la hanneyan ni kedakkel ni dudun di Egypt ey endilli hanneyan ni meippahding diman.
14 Subiram, pois, os gafanhotos sobre toda a terra do Egito e pousaram sobre todos os seus termos; tão numerosos foram, que antes destes nunca houve tantos, nem depois deles haverá.
15 Immepadda ey andeket hu kameang-ang. Kinan dan emin hu neitnem ni sindaan ni dallallu et endin hekey hu natdaan anin idan lameh ni keyew. Et emin di Egypt ey endin hekey hu kameang-ang ni bulung winu lameh ni neitnem.
15 Pois cobriram a face de toda a terra, de modo que a terra se escureceu; e comeram toda a erva da terra e todo o fruto das árvores, que deixara a saraiva; nada verde ficou, nem de árvore nem de erva do campo, por toda a terra do Egito.
16 Et pagegannun etan ni patul ni impaeyag di Moses nan Aaron et kantun hi-gaday “Nakka ebbuluta e nanliwat tak nan Ap-Apu yu e Dios yu niya nambahullak ni hi-gayu.
16 Então Faraó mandou apressadamente chamar Moisés e Arão, e lhes disse: Pequei contra o Senhor vosso Deus, e contra vós.
17 Et humman hu pesinsahi yuwak anhan et mandasal kayu etan ni Ap-Apu e Dios yu et pasiked tu eya tuka pampalpaligat ni hi-gamin umhulun ni ketteyyan mi.”
17 Agora: pois, perdoai-me peço-vos somente esta vez o meu pecado, e orai ao Senhor vosso Deus que tire de mim mais esta morte.
18 Et hi-yanen nan Moses etan patul et mandasal nan Apu Dios.
18 Saiu, pois, Moisés da presença de Faraó, e orou ao Senhor.
19 Ey dingngel Apu Dios hu dasal nan Moses et bangiwen tu pellawwan ni dibdib, et palaw tud appit ni kasimmilin aggew et ityab tuddan emin hu dudun. Et endin hekey hu dudun di Egypt tep inlaw ni dibdib emin di Madlang ni Baybay.
19 Então o Senhor trouxe um vento ocidental fortíssimo, o qual levantou os gafanhotos e os lançou no Mar Vermelho; não ficou um só gafanhoto em todos os termos do Egito.
20 Nem impambalin Apu Dios etan patul ni manghay et eleg tu mewan palaw ida etan helag Israel.
20 O Senhor, porém, endureceu o coração de Faraó, e este não deixou ir os filhos de Israel.
21 Kan mewan Apu Dios nan Moses ey “Ita-gey mu hu ngamay mu e idengdeng mud kabunyan et ma-ngetan emin hu bebley di Egypt.”
21 Então disse o Senhor a Moisés: Estende a mão para o céu, para que haja trevas sobre a terra do Egito, trevas que se possam apalpar.
22 Inta-gey Moses hu ngamay tu ey na-ngetan emin hu bebley di Egypt ni tellun aggew.
22 Estendeu, pois, Moisés a mão para o céu, e houve trevas espessas em toda a terra do Egito por três dias.
23 Et yadda iEgypt ey eleg da han-ang-ang hu anin hipa et eleg ida man-u-ukkat di baley dan tellun aggew. Nem yadda helag Israel ey kawwalwal ngu dedan di nambebleyan da.
23 Não se viram uns aos outros, e ninguém se levantou do seu lugar por três dias; mas para todos os filhos de Israel havia luz nas suas habitações.
24 Impaeyag mewan etan ni patul hi Moses et kantun hi-gatuy “Lakkayuy et yu dayawen hu Ap-Apu e Dios yu. Dammutun mekillaw ida ahwa yu niyadda u-ungnga yu, nem entan peki-ladda animal yu henin kalneroh yu, gelding yu niya baka yu.”
24 Então mandou Faraó chamar Moisés, e disse: Ide, servi ao Senhor; somente fiquem os vossos rebanhos e o vosso gado; mas vão juntamente convosco os vossos pequeninos.
25 Ey kan Moses ey “Eleg mabalin hu hanniman tep mahapul ni i-appitan mi hu Ap-Apu e Dios mi.
25 Moisés, porém, disse: Tu também nos tens de dar nas mãos sacrifícios e holocaustos, para que possamos oferecer sacrifícios ao Senhor nosso Deus.
26 Et humman hu mahapul ni peki-la min emin hu animal mi. Eleg man ahan mabalin ni yadya hu pampillian min animal ni i-appit min hi-gatu tep mahapul ni umdateng kamidman et han mi amtaa hu pillien min i-appit min hi-gatu.”
26 E também o nosso gado há de ir conosco; nem uma unha ficará; porque dele havemos de tomar para servir ao Senhor nosso Deus; porque não sabemos com que havemos de servir ao Senhor, até que cheguemos lá.
27 Nem impambalin mewan Apu Dios ni manghay etan patul et eleg tu pellaw ida etan Hebrew.
27 O Senhor, porém, endureceu o coração de Faraó, e este não os quis deixar ir:
28 Kan etan ni patul nan Moses ey “A-allaw kadya! Entan ali law pampeang-ang ni hi-gak tep petteyen daka hedin!”
28 Disse, pois, Faraó a Moisés: Retira-te de mim, guarda-te que não mais vejas o meu rosto; porque no dia em que me vires o rosto morrerás.
29 Kan Moses ey “Hi-gam apu patul hu meu-unnud. Eggak ali law mampeang-ang ni hi-gam.”
29 Respondeu Moisés: Disseste bem; eu nunca mais verei o teu rosto.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?