2 Samuel 1

IFY vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 — ausente —
1 Depois da morte de Saul, tendo Davi voltado da derrota dos amalequitas e estando há dois dias em Ziclague,
2 — ausente —
2 ao terceiro dia veio um homem do arraial de Saul, com as vestes rasgadas e a cabeça coberta de terra; e, chegando ele a Davi, prostrou-se em terra e lhe fez reverência.
3 Kan David ni hi-gatuy “Attulli nalpuam?” Hinumang nunman ni tuu e kantuy “Bimmesikkak e nalpuwak di kampuddan sindalun helag Israel.”
3 Perguntou-lhe Davi: Donde vens? Ele lhe respondeu: Escapei do arraial de Israel.
4 Kan David ey “Et hipa neipahding?” Et ehelen nunman ni tuu e kantuy “Bimmesik ida hu sindalun Saul. Dakel hu netey ni hi-gada, anin di Saul nan hi Jonathan et netey ida.”
4 Davi ainda lhe indagou: Como foi lá isso? Dize-mo. Ao que ele lhe respondeu: O povo fugiu da batalha, e muitos do povo caíram, e morreram; também Saul e Jônatas, seu filho, foram mortos.
5 Kan David ey “Inna-nun mu nengamtaan e netey di Saul nan Jonathan?”
5 Perguntou Davi ao mancebo que lhe trazia as novas: Como sabes que Saul e Jônatas, seu filho, são mortos?
6 Kan nunman ni tuu ey “Wada-ak di duntug di Gilboa nunman ey inang-ang ku hi Saul e immehneng ey singnged tu pahul tu ey kamangkeihnup ida nampangkebayyu niya nampangkalesah ni sindalun iPilistia ni manliktub ni hi-gatu.
6 Então disse o mancebo que lhe dava a notícia: Achava-me por acaso no monte Gilboa, e eis que Saul se encostava sobre a sua lança; os carros e os cavaleiros apertavam com ele.
7 Inang-ang tuwak et aygan tuwak. Et kangkuy ‘Kela?’
7 Nisso, olhando ele para trás, viu-me e me chamou; e eu disse: Eis-me aqui.
8 Minahmahan tu hedin hipa-ak, et ehelen ku e iAmalekkak.
8 Ao que ele me perguntou: Quem és tu? E eu lhe respondi: Sou amalequita.
9 Ey kantun hi-gak ey ‘Ikay et pateyen muwak tep himmalem liput ku et metteyyak damengu.’
9 Então ele me disse: Chega-te a mim, e mata-me, porque uma vertigem se apoderou de mim, e toda a minha vida está ainda em mim.
10 Et lumawwak et ma-maen ku et matey tep kamangkatkatey. Inlak hu penget tun penget ni patul niya gelhing tu et adyah e in-alik ma-lat iddawat kun hi-gam, e apu.”
10 Cheguei-me, pois, a ele, e o matei, porque bem sabia eu que ele não viveria depois de ter caído; e tomei a coroa que ele tinha na cabeça, e o bracelete que trazia no braço, e os trouxe aqui a meu senhor.
11 Dingngel di David niyadda sindalu tu ey nambi-ki da hu balwasi dan pengipeang-angan dan lemyung da.
11 Então pegou Davi nas suas vestes e as rasgou; e assim fizeram também todos os homens que estavam com ele;
12 Et mannannangngih ida niya nantepel idan nunman ni aggew tep ya neteyyan Saul, hi Jonathan et yadda edum dan helag Israel ni tuun Apu Dios.
12 e prantearam, e choraram, e jejuaram até a tarde por Saul, e por Jônatas, seu filho, e pelo povo do Senhor, e pela casa de Israel, porque tinham caída à espada.
13 Minahmahan David etan ni tuu hedin attu hu bebley tu ey kantuy “IAmalekkak nem nekibebleyyak ni hi-gayu.”
13 Perguntou então Davi ao mancebo que lhe trouxera a nova: Donde és tu? Respondeu ele: Sou filho de um peregrino amalequita.
14 — ausente —
14 Davi ainda lhe perguntou: Como não temeste estender a mão para matares o ungido do Senhor?
15 — ausente —
15 Então Davi, chamando um dos mancebos, disse-lhe: chega-te, e lança-te sobre ele. E o mancebo o feriu, de sorte que morreu.
16 — ausente —
16 Pois Davi lhe dissera: O teu sangue seja sobre a tua cabeça, porque a tua própria boca testificou contra ti, dizendo: Eu matei o ungido do Senhor.
17 Nengapya hi David ni a-appeh ni meippanggep ni nengilmetan tun neteyyan di Saul nan Jonathan.
17 Lamentou Davi a Saul e a Jônatas, seu filho, com esta lamentação,
18 Et iolden tu e mahapul ni meituttudduddan emin ni helag Judah. Huyyan a-appeh ey neitudek etan di libluh nan Jashar.
18 mandando que fosse ensinada aos filhos de Judá; eis que está escrita no livro de Jasar:
19 Yahhuy hu a-appeh David: “Hi-gayuddan edum kun helag Israel, netey idad duntug ni bebley tayu etan kamedeyyaw ni ap-apu tayu. Anin idan ketultuledan niyadda kelalla-ingan ni sindalu tayu.
19 Tua glória, ó Israel, foi morta sobre os teus altos! Como caíram os valorosos!
20 Entan tu peamtad Gath niyad Askelon di Pilistia, e bebley idan eleg mengullug nan Apu Dios, ma-lat eleg ida man-am-amleng hu bibi-i da.
20 Não o noticieis em Gate, nem o publiqueis nas ruas de Asquelom; para que não se alegrem as filhas dos filisteus, para que não exultem as filhas dos incircuncisos.
21 Hamban eleg ali um-udan di kedunduntug di Gilboa, ey memagmagan hu puyek diman ma-lat endilli meennidman tep yadman hu neteyyan Saul e ketultuledan ni sindalu et eleg law melemmuh hu happiyaw tun lana.
21 Vós, montes de Gilboa, nem orvalho, nem chuva caia sobre, vós, ó campos de morte; pois ali desprezivelmente foi arrojado o escudo dos valorosos, o escudo de Saul, ungido com óleo.
22 Ya panan Jonathan et ya ispadah nan Saul ey inusal dan nematey idan neka-let ni buhul da.
22 Do sangue dos feridos, da gordura dos valorosos, nunca recuou o arco de Jônatas, nem voltou vazia a espada de Saul.
23 Nemnem tayud Saul nan Jonathan e han-ama e kakkayyaggud idan hi-gatsu. Yan ketaggu da ey ida kameka-unnud. Ey nan-unnud ida mewan ni neteyyan da. E-ellistudda nem ya tuldu niya na-na-let ida nem ya lion.
23 Saul e Jônatas, tão queridos e amáveis na sua vida, também na sua morte não se separaram; eram mais ligeiros do que as águias, mais fortes do que os leões.
24 Humman hu hi-gayun kabiibiin helag Israel, ilmesi yu neteyyan Saul! Tep binalwasian dakeyun kayyaggud ey indawtan dakeyun balituk ni gamgam.
24 Vós, filhas de Israel, chorai por Saul, que vos vestia deliciosamente de escarlata, que vos punha sobre os vestidos adornos de ouro.
25 Netey ida etan netuled ni sindalu tayu, anin hi Jonathan, et immen idad duduntug hu annel da.
25 Como caíram os valorosos no meio da peleja!
26 Agik Jonathan, nakka umlelemyung niya maggeh ni peteg hu nemnem kun neteyyam. Et-eteng ni peteg hu impeminhed mun hi-gak e endi kei-ingngehan tu, anin niya impeminhed ni bii.
26 Angustiado estou por ti, meu irmão Jônatas; muito querido me eras! Maravilhoso me era o teu amor, ultrapassando o amor de mulheres.
27 Maggeh ni peteg di nemnem ku neteyyan yun emin ni nangketuled ni sindalu et endi law silbiddan almas yu.”
27 Como caíram os valorosos, e pereceram as armas de guerra!

Ler em outra tradução

Comparar com outra