2 Samuel 13
IFY vs ARIB
1 Wada etan udidyan Absalom ni biin u-ungngan David e hi Tamar e kat-agun peteg. Et hi Amnon e agi tun u-ungngan David di hakey ni bii, ey pinhed tun i-ulig.
1 Ora, Absalão, filho de Davi, tinha uma irmã formosa, cujo nome era Tamar; e sucedeu depois de algum tempo que Amnom, filho de Davi enamorou-se dela.
2 Nemahhig hu neminhed Amnon nan Tamar et kaumlelemyung ey lektattuy nandegeh. Endi inna-nu tun mekihhummangan ni hi-gatun deddewwadda tep wadan ingganah hu kadwatu.
2 E angustiou-se Amnom, até adoecer, por amar, sua irmã; pois era virgem, e parecia impossível a Amnom fazer coisa alguma com ela.
3 Nem wada etan netalam ni gayyum Amnon e hi Jonadab e agin Amnon tep u-ungngan Simeah e agin ametu e hi David.
3 Tinha, porém, Amnom um amigo, cujo nome era Jonadabe, filho de Siméia, irmão de Davi; e era Jonadabe homem mui sagaz.
4 Hakey ni aggew ey kan Jonadab nan Amnon ey “Kele hipa kakemunnumunnuin nemnem mu? Kele u-ungnga dakan patul ey hannitan ka e heni mu inlu-lu neitu-wan mu?”
4 Este lhe perguntou: Por que tu de dia para dia tanto emagreces, ó filho do rei? não mo dirás a mim? Então lhe respondeu Amnom: Amo a Tamar, irmã de Absalão, meu irmão.
5 Kan Jonadab nan Amnon ey “Heninnuy pehding mu: Hindeddeggehim. Et hedin um-ali hi amam ni menang-ang ni hi-gam, ey ehel mun hi-gatu e pinhed mun ittu-dak tu hi Tamar e agim ni mengiddaddan ni kennen mudya. Niya ehel mu e umyaggud ka hedin hi-gatu mengippengngan ni hi-gam.”
5 Tornou-lhe Jonadabe: Deita-te na tua cama, e finge-te doente; e quando teu pai te vier visitar, dize-lhe: Peço-te que minha irmã Tamar venha dar-me de comer, preparando a comida diante dos meus olhos, para que eu veja e coma da sua mão.
6 Inu-unnud Amnon humman et umli tu-wangu hi ametu hi David, e patul, ni menang-ang ni hi-gatu et ibega tu e pinhed tun ittu-dak tu anhan hi Tamar ma-lat umidaddan etan ni pinhed tun kennen niya hi-gatu mengippengngan ni hi-gatu.
6 Deitou-se, pois, Amnom, e fingiu-se doente. Vindo o rei visitá-lo, disse-lhe Amnom: Peço-te que minha irmã Tamar venha e prepare dois bolos diante dos meus olhos, para que eu coma da sua mão.
7 Simbal David et menu-dak ni an menghel nan Tamar et lumaw di baley nan Amnon et tu idaddanan ni kennen tu.
7 Mandou, então, Davi a casa, a dizer a Tamar: Vai a casa de Amnom, teu irmão, e faze-lhe alguma comida.
8 Et lumaw hi Tamar di baley agi tu hi Amnon ey immen e kamambakbaktad. Immalan alinah et kapyaen tun sinapay.
8 Foi, pois, Tamar a casa de Amnom, seu irmão; e ele estava deitado. Ela tomou massa e, amassando-a, fez bolos e os cozeu diante dos seus olhos.
9 Nelutu etan kennen et iha-ad tud duyu, nem eleg mengngan hi Amnon. Kan Amnon idan bega-en tu ey “Mahapul ni um-ehep kayun emin.”
9 E tomou a panela, e os tirou diante dele; porém ele recusou comer. E disse Amnom: Fazei retirar a todos da minha presença. E todos se retiraram dele.
10 Immehep idan emin etan bega-en et kantun Tamar ey “I-lim di deya kennen ku et pangan muwak.” Et ilaw Tamar hu kennen Amnon.
10 Então disse Amnom a Tamar: Traze a comida a câmara, para que eu coma da tua mão. E Tamar, tomando os bolos que fizera, levou-os à câmara, ao seu irmão Amnom.
11 Ey pinden Amnon et kantun hi-gatuy “Man-ullig ita.”
11 Quando lhos chegou, para que ele comesse, Amnom pegou dela, e disse-lhe: Vem, deita-te comigo, minha irmã.
12 Nem kan Tamar ey “Entan tuwak anhan pilit ni mengippahding ni lawah! Beken ni lebbeng tun an ippahding hu hanneya eyad bebley tayud Israel.
12 Ela, porém, lhe respondeu: Não, meu irmão, não me forces, porque não se faz assim em Israel; não faças tal loucura.
13 Hedin ippahding mu huttan ni hi-gak, ettu lawwak ma-lat eggak meibabbaing! Niya kaw eleg ka meibabbaing damadya e bebley tayud Israel? Heballi pakihummangan kan ameta. Amtak et i-abulut tun i-ahwa muwak!”
13 Quanto a mim, para onde levaria o meu opróbrio? E tu passarias por um dos insensatos em Israel. Rogo-te, pois, que fales ao rei, porque ele não me negará a ti.
14 Nem eleg ni hekey hengngudan Amnon humman ni kapan-e-helan Tamar et piliten tu kumedek ni in-ulig tep na-na-let.
14 Todavia ele não quis dar ouvidos à sua voz; antes, sendo mais forte do que ela, forçou-a e se deitou com ela.
15 Nem entanni impahding tu pinhed tu ey anggebe-hel Amnon hi Tamar ni peteg nem ya impeminhed tun hi-gatu. Et kantun hi-gatuy “Ehep ka, a-allaw ka eyad baley ku!”
15 Depois sentiu Amnom grande aversão por ela, pois maior era a aversão que se sentiu por ela do que o amor que lhe tivera. E disse-lhe Amnom: Levanta-te, e vai-te.
16 Nem kan Tamar ey “Eggu! Hedin pe-hep muwak, man e-etteng anhan law ni pambehhulam nem yan eya lawah ni mu impahding ni hi-gak!” Nem eleg mewan hengngudan Amnon humman ni kapan-e-helan Tamar.
16 Então ela lhe respondeu: Não há razão de me despedires; maior seria este mal do que o outro já me tens feito. Porém ele não lhe quis dar ouvidos,
17 Immayag hi Amnon ni bega-en tu et kantuy “Pa-hep mu eya bii et ilekbim hu habyen.”
17 mas, chamando o moço que o servia, disse-lhe: Deita fora a esta mulher, e fecha a porta após ela.
18 Et pa-hep etan ni bega-en hi Tamar et ilekbi tu habyen. Ya balwasin Tamar ni nunman ey andukkey niya andukkey ngamay tu tep humman hu balwasiddan u-ungngan patul ni biin eleg ni mengahwa.
18 Ora, trazia ela uma túnica talar; porque assim se vestiam as filhas virgens dos reis. Então o criado dele a deitou fora, e fechou a porta após ela.
19 Nambi-kin Tamar hu balwasi tu niya dinep-ulan hu ulu tun pengippeang-ang tun baing tun neipahding ni hi-gatu et tuka u-upupa hu angah tu niya kamantete-ul ey immelad baley da.
19 Pelo que Tamar, lançando cinza sobre a cabeça, e rasgando a túnica talar que trazia, pôs as mãos sobre a cabeça, e se foi andando e clamando.
20 Inang-ang agi tu e hi Absalom et kantuy “Kaw wada lawah ni impahding Amnon ni hi-gam? Pekedhel mu nemnem mu! Inna-nu, agim metlaing hi Amnon. Entan e-ehhel tun edum ni tuu huttan ni neipahding.” Neipalpun nunman ey kaumlelemyung ni ingganah hi Tamar ey nanhahha-ad di baley agitu hi Absalom.
20 Mas Absalão, seu irmão, lhe perguntou: Esteve Amnom, teu irmão, contigo? Ora pois, minha irmã, cala-te; é teu irmão. Não se angustie o seu coração por isto. Assim ficou Tamar, desolada, em casa de Absalão, seu irmão.
21 Dingngel David humman ni lawah ni impahding Amnon nan agi tu hi Tamar ey nemahhig hu bunget tu.
21 Quando o rei Davi ouviu todas estas coisas, muito se lhe acendeu a ira.
22 Ey anggebe-hel law Absalom ni peteg hi Amnon tep ya humman ni impahding tun Tamar e agi tu et eleg tun hekey law ung-ungbala.
22 Absalão, porém, não falou com Amnom, nem mal nem bem, porque odiava a Amnom por ter ele forçado a Tamar, sua irmã.
23 Nelabah hu dewwan toon ey nedatngan hu pemu-litan Absalom ni dutdut idan kalneroh tud Baal Hasor e neihnup di Epraim. Inaygan tudda agi tun u-ungngan ametun mekillaw diman.
23 Decorridos dois anos inteiros, tendo Absalão tosquiadores em Baal-Hazor, que está junto a Efraim, convidou todos os filhos do rei.
24 Limmaw daman an mengayyag nan ametu e hi David e kantuy “Yan nunya pemu-litan kun dutdut idan kalneroh ku, eyyagan daka niyadda opisyal mu et umli kayun mekihhemmul.”
24 Foi, pois, Absalão ter com o rei, e disse: Eis que agora o teu servo faz a tosquia. Peço que o rei e os seus servos venham com o teu servo.
25 Nem kan ametu ey “Anin ni ebuh kayu. Beken ni lebbeng tun kami um-alin emin tep meliggatan ka kumedek tep hi-gami.” Kapepillit Absalom nem eleg abuluten ametu.
25 O rei, porém, respondeu a Absalão: Não, meu filho, não vamos todos, para não te sermos pesados. Absalão instou com ele; todavia ele não quis ir, mas deu-lhe a sua benção.
26 Et kan law Absalom ey “Anin ew, hedin eleg kayu um-ali, nem iebulut mu ew ngu hi Amnon et makilaw ni hi-gami.”
26 Disse-lhe Absalão: Ao menos, deixa ir conosco Amnom, meu irmão. O rei, porém, lhe perguntou: Para que iria ele contigo?
27 Nem kapepippilit Absalom et lektattuy inebulut ametun pekillaw hi Amnon anin idan edum ni u-ungnga tu.
27 Mas como Absalão instasse com o rei, este deixou ir com ele Amnom, e os demais filhos do rei.
28 Impamengulu dedan Absalom ni inhel idan tuu tu e kantuy “Heninnuy hu pehding tayu. Hedin nebuteng hi Amnon et insinyas ku e petteyen yu ey u-unnud yu. Entan takut yu, hi-gak hu ngenamung. Et humman hu tuled kayu, entan pandinwa yu.”
28 Ora, Absalão deu ordem aos seus servos, dizendo: Tomai sentido; quando o coração de Amnom estiver alegre do vinho, e eu vos disser: Feri a Amnom; então matai-o. Não tenhais medo; não sou eu quem vo-lo ordenou? Esforçai-vos, e sede valentes.
29 Inu-unnud idan tuun Absalom et pateyen da hi Amnon. Hedin yadda etan edum ni u-ungngan David ey nampantakkay idad kebayyu da et mamsik idan takut da.
29 E os servos de Absalão fizeram a Amnom como Absalão lhes havia ordenado. Então todos os filhos do rei se levantaram e, montando cada um no seu mulo, fugiram.
30 Wadaddad dalan e eleg ida ni dumteng ey wada nengipeamtan David e kanday “Pintey Absalom idan emin hu u-ungngam et endin hekey hu natdaan.”
30 Enquanto eles ainda estavam em caminho, chegou a Davi um rumor, segundo o qual se dizia: Absalão matou todos os filhos do rei; nenhum deles ficou.
31 Dingngel David humman ey nambi-ki tu balwasi tu et manlukbub di puyek tep ya degeh ni nemnem tu. Anin idan opisyal tu et bini-ki da dama balwasi da.
31 Então o rei se levantou e, rasgando as suas vestes, lançou-se por terra; da mesma maneira todos os seus servos que lhe assistiam rasgaram as suas vestes.
32 Nem kan Jonadab, e u-ungngan Simeah e agin David ey “Apu patul, eleg ida kaya matey emin u-ungngam, ebuh hi Amnon ni netey. Implanuh dedan nan Absalom humman neipalpun nemilitan Amnon ni in-ulig hi Tamar e agi tu.
32 Mas Jonadabe, filho de Siméia, irmão de Davi, disse-lhe: Não presuma o meu senhor que mataram todos os mancebos filhos do rei, porque só morreu Amnom; porque assim o tinha resolvido fazer Absalão, desde o dia em que ele forçou a Tamar, sua irmã.
33 Et humman hu entan tu kulug etan indaddatteng dan hi-gam e kanday netey idan emin u-ungngam tep ebuh kaya hi Amnon ni netey.”
33 Não se lhe meta, pois, agora no coração ao rei meu senhor o pensar que morreram todos os filhos do rei; porque só morreu Amnom.
34 Hedin hi Absalom, man bimmesik et attukaw.
34 Absalão, porém, fugiu. E o mancebo que estava de guarda, levantando os olhos, orou, e eis que vinha muito povo pelo caminho por detrás dele, ao lado do monte.
35 Kan Jonadab nan David ey “U-ungngam ida humman ni iyyalli. Makulug etan inhel kun nuntan ni hi-gam.”
35 Então disse Jonadabe ao rei: Eis aí vêm os filhos do rei; conforme a palavra de teu servo, assim sucedeu.
36 Dimmateng ida ey ida kamannengngih, ey anin hi David niyadda opisyal tu et ida dama kamannengngih.
36 Acabando ele de falar, chegaram os filhos do rei e, levantando a sua voz, choraram; e também o rei e todos os seus servos choraram amargamente.
37 — ausente —
37 Absalão, porém, fugiu, e foi ter com Talmai, filho de Amiur, rei de Gesur. E Davi pranteava a seu filho todos os dias.
38 — ausente —
38 Tendo Absalão fugido para Gesur, esteve ali três anos.
39 Entanni ey eleg law umlelemyung hi David nem tuka nenemnema hi Absalom.
39 Então o rei Davi sentiu saudades de Absalão, pois já se tinha consolado acerca da morte de Amnom.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?